Ο άνθρωπος που ξεπούλησε την Ελλάδα στα κοράκια ονόμασε το κόμμα του «ΕΛ.Α.Σ»

την

 

… Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, μήτε τη γνώμη άλλαξε, μήτε την κεφαλή του

Δεν είχαμε καμία αμφιβολία ότι η υποτιθέμενη νέα αρχή του κόκκινου ολετήρα θα ήταν ένα απύθμενο παπατζιλίκι.

Το τραγικό είναι ότι αντί να φανεί έστω λίγο μετανοημένος ένεκα της ανηκέστου βλάβης που προκάλεσε στη χώρα… κυριολεκτικά αυτή τη φορά το τερμάτισε. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Φτάνοντας στο σημείο να ονομάσει το κόμμα του «ΕΛ.Α.Σ».

Αφενός για να ψαρέψει στα θολά νερά της αριστεράς προσποιούμενος τον νέο Βελουχιώτη με ολίγον Παπανδρέου προς απελευθέρωση της χώρας από τη σάπια δεξιά.

Αφετέρου για να γλείψει τους δυσαρεστημένους αστούς (κέντρο – κεντροδεξιά) από τη μητσοτακική δυστοπία, υποδυόμενος τον πατριώτη μήπως του δώσουν συγχωροχάρτι για τη ζημιά που τους προξένησε όταν κυβερνούσε τον έρμο τούτο τόπο.  

Δε λέμε, καλοί οι νέοι επικοινωνιολόγοι. Για όσους όμως έχουν IQ κάτω από 90.

Άραγε, είναι δυνατόν αυτός που ενώ η χώρα επί Σαμαρά έβγαινε από τα μνημόνια τη χαντάκωσε να παριστάνει όψιμα τον πατριώτη;

Οι δικοί του τον έδωσαν στεγνά για τα βρώμικα παιχνίδια που έπαιξε με τους δυνάστες της πατρίδας για να ρίξει τον Σαμαρά και να κυβερνήσει στημένος στα τέσσερα υπακούοντας στις εντολές τους (βλέπε: Όταν οι κατσαπλιάδες συμμάχησαν με τους Γερμαναράδες για να ρίξουν τον Σαμαρά).

  • Ξεπουλώντας τον πλούτο της Ελλάδας για 100 χρόνια, δίνοντάς τους δωράκι τη Μακεδονία ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την απώλεια και του Αιγαίου.

Αυτή είναι η εθνομηδενιστική παρακαταθήκη του Τσίπρα.

Έριξε τον Σαμαρά για να μην αναπνεύσει η χώρα, διότι έτσι τον διέταξαν οι δήθεν «εταίροι» και «σύμμαχοι».

Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης, έλεγε ο Καποδίστριας.

Κι έρχεται τώρα και φοράει το προσωπείο του πατριώτη τρομάρα του.

Η ιστορία έχει γραφτεί κύριε Τσίπρα.

Και δεν παραποιείται όσα λεφτά κι αν δώσετε στις πολυεθνικές μπας και σας στρώσουν το κονιορτοποιημένο προφίλ σας.  

Ο μόνος που δύναται να μιλάει για Ελλάδα και πατριωτισμό σήμερα είναι ο Σαμαράς.

Ως γνωστόν εντούτοις η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.

Μπορεί να έχασε άδοξα τότε ο Σαμαράς καθώς δεν είχατε μονάχα τα ετερόχθονα κοράκια μαζί σας αλλά και τους αυτόχθονες σφουγγοκωλάριούς τους, η εκδίκηση ωστόσο είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.

Όχι για τον ίδιο τον Σαμαρά προφανώς, αλλά για την Ελλάδα.

Η αλήθεια στο τέλος πάντα νικάει το ψέμα.

Σύντομα θα δοθεί η μητέρα των μαχών μεταξύ πατριωτών και προδοτών.

Και τότε θα καταλάβετε ότι αυτοί που δικαιούνται να βροντοφωνάζουν… ΕΛΛΑΣ (το γνήσιο κύριε Τσίπρα!!!) είναι αυτοί που μάτωσαν γι’ αυτή όχι όσοι την τσάκισαν.

Οψόμεθα…!!!

===============

Blogger:  

.. «ΕΛ.Α.Σ»  ακόμα και με την η επιλογή του ονόματος επιλέγει να ακρωτηριάζει το ΕΛΛΑΣ, τόσο το μίσος ενός "...διεθνιστή" εναντίον της χώρας...   

Υ.Γ.  το «ΕΛ.Α.Σ» πρέπει να απορριφθεί από τον Α.Π ως όνομα πολιτικού φορέα, αφού καπηλεύεται σύμβολα.   

την

 ================

την

 

την

 ------------------------

την

 

Υ.Γ. 4. Είναι τόσο γελοίο αυτό που συμβαίνει που μόνο με ένα μύθο μπορεί να γίνει "ευκολοχώνευτο":
Γνωρίζετε τον μύθο του Θησέα με τον Μινώταυρο. Αλλάξτε λιγουλάκι την πλοκή του μύθου του Θησέα με τον Μινώταυρο.
Η Αθήνα νικημένη από τον Μίνωα στέλνει κάθε εννιά χρόνια επτά νέους και νέες για να κατασπαράξει* ο Μινώταυρος. (*Έτσι ...το λέγανε τότες).
Ο Θησέας στέλνεται από την Αθήνα να εξοντώσει τον Μινώταυρο, για να απαλλάξει την Αθήνα από την ντροπιαστική και επονείδιστη συμφωνία. Ο Θησέας δεν καταφέρνει να νικήσει τον Μινώταυρο και αφού υποστεί ο ίδιος τις συνέπειες, επιστρέφει στην Αθήνα και διαφημίζει ο ίδιος και οι ακόλουθοί του την πορνεία αφού "μόνο αυτή προετοιμάζει αποτελεσματικά τις νέες και τους νέους στην ...δοκιμασία του Μινωταυρου". (Στην σκηνοθετική πρόταση που θα υποβάλλω οι ακόλουθοι θα κρατούν φαλλό, αλλά φαλλό θα υποχρεώνονται να κρατούν και οι θεατές! Σε αντίθετη περίπτωση δεν θα επιτρέπεται η είσοδος στο θέατρο.) Aν το παραπάνω θεατρικό το κλέψει ο Λάκης δεν θα ζητήσω πνευματικά δικαιώματα.

==================

την


blogger: Ελπίζω ότι όσοι παρακολουθούν αυτό το blogg να μην εκπλήσσονται, αφού όλα έχουν ειπωθεί...από παλιότερη εγγραφή:
"Αισθητική προσέγγιση: Το ξέκωωωλο "ελληνική αριστερά" υποβασταζόμενο από τα κουστούμια του φασισμού  και νεοφιλευθερισμού. (Είναι τώρα η στιγμή που ο Κυριάκος πρέπει να κλείσει το μαγαζί -Ν.Δ. -, να μπει υπό την σκέπη του ...Τσίπρα και να έρθουν εις σάρκαν μίαν)

Το βλέμμα, δηλωτικό της απέχθειας προς τον λαό και την πλέμπα. Πρόκειται για "καθαρή" αριστερά, δεν μπορεί να ασχολείται με τα νηπιακά προβλήματα του ανώριμου λαού που βρε αδερφέ δεν λέει να ...εκμοντερνισθεί! 
(Όπου εκμοντερνισμός= δουλεία!)
 ========================
 

  1. Περίεργες συμπτώσεις...

  2. Οι χειρισμοί περί του μεταναστευτικού προβλήματος...

  3. Οι «πολίτες του κόσμου» ενάντια στον λαό...

  4. Όταν ο διεθνισμός συναντάει την "αριστερά"...

  5. Ο ιός της ισλαμοφιλίας και του αντιφασιστικού φασισμού

  6. Γιατί το ευρωιερατείο αγάπησε τον ΣΥΡΙΖΑ

  7. Η "Αριστερά" της Παρακμής

  8. Η «Αριστερά» του Politically Correct

  9. Μεταμοντέρνα Αριστερά 4

  10. Το Δημοσιοϋπαλληλικό Μανδαρινάτο της Ψευδό– Αριστεράς και ο αντιδραστικός χαρακτήρας των «Δικαιωματιστών» της.

  11. Μια φιλόσοφος για τον ΣΥΡΙΖΑ

  12. Μεταμοντέρνα Αριστερά (5) Οι Μαρίες Αντουανέτες του Προλεταριάτου

  13. Β.Σιούτη : Η Μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ (ή Ένας Βοναπάρτης ..γεννήθηκε)

  14. “Αριστεροί” ικανοί για όλα!

  15.  Γ. Κοντογιώργης - Η Συριζαία Αριστερά ως φορέας ιδεολογικής εθελοδουλείας και ως κυβέρνηση των προθύμων

  16. Όταν το ταξικό γίνεται άλλοθι προδοσίας

  17. ...συμβαίνει και εις τας Ευρώπας...

=======================

την

 =================

την

 =====================

  Η επιστροφή του Τσίπρα ως προϊόν πολιτικού μάρκετινγκ

Με ρητορική πατριωτισμού και ένα όραμα που δεν μπόρεσε να περιγράψει εμφανίστηκε ο Τσίπρας στην τελευταία ομιλία του.

Vasiliki Siouti

 

Είναι προφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει καμία διαφορετική πολιτική πρόταση να παρουσιάσει. Μιλάει για ένα «όραμα» που αδυνατεί να περιγράψει και περιορίζεται για άλλη μια φορά στο «να φύγουν οι άλλοι για να (ξανά)έρθουμε εμείς». Και φυσικά δεν υπάρχει όχι απλώς καμία εγγύηση, αλλά ούτε καν ένδειξη ότι αυτήν τη φορά θα μπορούσε να είναι αλλιώς ή ότι έχει διδαχθεί από τα λάθη του.
Πώς μπορεί να πείσει ότι δεν θα επαναλάβει τα ίδια λάθη, όταν ακόμα και τώρα αρνείται να τα παραδεχθεί; Τα μόνα ίσως που, εμμέσως, έχει παραδεχτεί, είναι οι χειρισμοί του στην υπόθεση της Novartis και των τηλεοπτικών αδειών, αλλά κι αυτό έμοιαζε περισσότερο με διαπιστευτήρια σε ένα σύστημα του οποίου θέλει να κερδίσει την εμπιστοσύνη, παρά με απολογία στον κόσμο που ένιωσε προδομένος από τις πολιτικές που ακολούθησε όταν είχε την εξουσία.
Η πρόσφατη ομιλία του Αλέξη Τσίπρα έγινε λίγες μόλις ημέρες μετά την απόφαση του εφετείου για το Μάτι, για το οποίο δεν έκανε καμία αναφορά και δεν ζήτησε ποτέ μια συγγνώμη. Κατήγγειλε μάλιστα την επιχείρηση συγκάλυψης στα Τέμπη, ενώ στο Μάτι έγιναν τα ίδια -αν όχι και χειρότερα- καθώς αποδεδειγμένα επιχειρήθηκε συγκάλυψη και πολλοί απ’ όσους είχαν ευθύνη δεν λογοδότησαν ποτέ.
Επιμένει να παρουσιάζει τη Συμφωνία των Πρεσπών ως δική του πρωτοβουλία ειρήνης, όταν όλοι γνωρίζουν ότι ήταν απαίτηση του ΝΑΤΟ και δεχόταν πιέσεις από τις ΗΠΑ και τη Γερμανία.
Το μόνο καινούργιο στοιχείο στην τελευταία εμφάνισή του ήταν, παρ’ όλα αυτά, η έντονη ρητορική περί πατριωτισμού, παρότι ο Τσίπρας ήταν ο μόνος «μνημονιακός» πρωθυπουργός που υποχώρησε στις πιέσεις των δανειστών για τη δημιουργία του Υπερταμείου και την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια. Το Υπερταμείο το είχαν αρνηθεί και ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς και ο Λουκάς Παπαδήμος.
Ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να κατηγορεί με ευκολία ως ακροδεξιούς πολλούς πολιτικούς, ακόμα και με πιο μετριοπαθείς θέσεις από εκείνους που επέλεξε το 2015 ως κυβερνητικούς εταίρους και αυτή δεν είναι η μόνη αντίφαση του.
Έχει καταγγείλει πολλές φορές την κυβέρνηση Μητσοτάκη για τα pushback, ενώ πριν από λίγο καιρό το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για πρώτη φορά και η καταδίκη αφορούσε pushback που έγινε την περίοδο που ήταν εκείνος πρωθυπουργός. Αλλά για την υπόθεση αυτή δεν βρήκε επίσης να πει ούτε μία κουβέντα, παρότι πρόκειται για την πρώτη επίσημη καταδίκη.
Ο Αλέξης Τσίπρας «παραμέρισε» πριν από δύο χρόνια, μετά την οδυνηρή τρίτη ήττα του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν κατάλαβε ότι η καθοδική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν αναστρέψιμη. Άφησε τους υπόλοιπους να διαχειριστούν έναν σχεδόν υπό διάλυση ΣΥΡΙΖΑ, αφού πρώτα ναρκοθέτησε τη διαδικασία της διαδοχής του, συμβάλλοντας στην επιτάχυνση της πορείας προς το 5%, αλλά μένοντας έξω από το κάδρο της απόδοσης ευθυνών για να επιστρέψει ως «σωτήρας» τη στιγμή που θα κρίνει ως κατάλληλη. Η επιστροφή του ωστόσο, ως «άλλου» πολιτικού που θα έχει πιο διευρυμένη απήχηση από αυτή που είχε, δεν στηρίζεται σε καμία ρεαλιστική εκτίμηση.

 https://www.lifo.gr/stiles/optiki-gonia/i-epistrofi-toy-tsipra-os-proion-politikoy-marketingk 

 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου