AKOY ANΘΡΩΠΑΚΟ Τσίπρας Ο Μέγας Μεταλλαγμένος

την

 

Γιατί ο Τσίπρας Πρέπει να Μείνει Ιστορία (Σκληρή Αλήθεια για μια Επικίνδυνη Ψευδαίσθηση). 

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι απλώς ένας πρώην πρωθυπουργός που απέτυχε. 

Από Βαγγέλης Ξανθάκης -
11/06/2025 

Είναι ένας μνημειώδης παραχαράκτης της πολιτικής πραγματικότητας, ένας μεταλλαγμένος από τα ίδια τα ερείπια των υποσχέσεών του, που η επιστροφή του στην πολιτική σκηνή δεν θα ήταν απλώς λάθος, αλλά συστημικός κίνδυνος για οποιαδήποτε προοπτική πραγματικής αριστεράς και λαϊκής απελευθέρωσης.

Ας το δούμε χωρίς δισταγμούς, χωρίς νοσταλγικές ομίχλες, με την ωμή αφήγηση των πράξεων που τον ορίζουν.
Αυτός ο άνθρωπος, που ανέβηκε στην εξουσία πάνω στο οδυνηρά γνήσιο «ΟΧΙ» ενός λαού που ζητούσε αξιοπρέπεια απέναντι στη λιτότητα και την ταπεινωτική εκβιαστική λογική των δανειστών, το μετέτρεψε σε ένα πικρό, δοσοληπτικό «ΝΑΙ» στα Βερολίνα και στις Βρυξέλλες.

Το ιστορικό δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015 δεν ήταν απλώς μια πολιτική στρατηγική· ήταν η κραυγή αγωνίας και αντίστασης ενός έθνους.

Και ο Τσίπρας, που το κάλεσε, που το χρησιμοποίησε ως άγκυρα για την εξουσία του, πρόδωσε εκείνη την κραυγή με ψυχρό αίσθημα.

Ήταν ο ίδιος που χτύπαγε τα νταούλια της επανάστασης, που έδινε θέαμα ψευτιάς ενώ η Άνγκελα Μέρκελ, η ενσάρκωση της πολιτικής που μας συνέθλιβε, παρακολουθούσε με εκείνο το γνωστό, αμείλικτο βλέμμα.

Αυτός ο χορός δεν ήταν θρίαμβος ήταν η χειρονομία της ήττας πριν καν δοθεί η μάχη, ένα γελοίο θεατρινισμό ενώ οι λαοί της Ευρώπης γελούσαν μαζί μας, όχι μαζί του.

Και τότε, με το στόμα γεμάτο φωτιά και δικαιοσύνη, έβγαζε την πιο δηλητηριώδη απάτη: «Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη».

Πόσα σπίτια έφυγαν μετά στα χέρια ακριβώς αυτών των τραπεζιτών, των κερδοσκόπων, των «επενδυτών» που ξερίζωναν οικογένειες;

Αυτή η φράση δεν ήταν απλώς υποκριτική ήταν εγκληματική προσβολή της νοημοσύνης κάθε πολίτη, που βίωσε τον οδυνηρό αντίλαλο της απώλειας.

Τώρα, από την άνετη γωνία της ιστορίας, μιλάει για «νέο πατριωτισμό απέναντι στην ολιγαρχία και την κλεπτοκρατία».
Αυτό δεν είναι πατριωτισμός· είναι κυνικό ξέπλυμα.

Πώς τολμάει να προφέρει αυτές τις λέξεις ο ίδιος που ενέδωσε στην ολιγαρχία, που εφάρμοσε με δικό του χέρι τις πολιτικές της κλεπτοκρατίας που κατήγγειλε;

Η διακυβέρνησή του δεν ήταν απλώς μια αριστερή κυβέρνηση που αντιμετώπισε δυσκολίες.
Ήταν η συστηματική αποδόμηση κάθε αξίωσης για διαφορετική πολιτική.

Ήταν η ενσωμάτωση της λιτότητας στο DNA του κράτους υπό ένα αριστερό λάβαρο.

Ήταν η νομιμοποίηση της λογικής των μνημονίων, με λίγο λιγότερο βάναυσο τρόπο, αλλά με την ίδια ουσιαστική κατεύθυνση: προς τα συμφέροντα των ισχυρών και το βάρος στους ώμους των πολλών.

Αυτή η μετάλλαξη από επαναστάτη «Τσε» σε υπαλληλικό εκτελεστή της πολιτικής που ορκιζόταν να καταπολεμήσει είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα.
Δημιουργεί μια τοξική ψευδαίσθηση ότι η αριστερά δεν μπορεί να κυβερνήσει χωρίς να συνθηκολογήσει με τα κεφάλαια και τις δομές της παγκόσμιας οικονομικής καταπίεσης.
Και αυτή η ψευδαίσθηση είναι θανατηφόρος για κάθε μελλοντική πραγματική αριστερή προσπάθεια.

Ο Τσίπρας δεν είναι απλώς ένας πολιτικός που έκανε λάθη.
Είναι ο σύμβολο μιας ολοκληρωτικής πολιτικής και ηθικής πτώσης.
Η επιστροφή του δεν θα φέρει ανανέωση θα φέρει την σκιά της προδοσίας, θα είναι μια συνεχής υπενθύμιση ότι οι λέξεις «αριστερά», «λαός», «αντίσταση» μπορούν να γίνουν εύκολα κενές ρητορείες, εργαλεία για να εξαπατηθεί ξανά ένας λαός που έχει υποφέρει υπερβολικά.

Για την υγεία της δημοκρατίας, για την αναζωπύρωση μιας πραγματικά ριζοσπαστικής και αλληλέγγυας αριστεράς, που να μην τρέμει μπροστά στις αγορές και τα συμφέροντα, ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να παραμείνει αυτό που είναι: ένα κεφάλαιο της ιστορίας, ένα προειδοποιητικό μάθημα, ένας persona non grata στον χώρο της πραγματικής πολιτικής αλλαγής.
Η χώρα δεν αντέχει άλλες μεταμορφώσεις από ΟΧΙ σε ΝΑΙ, από επανάσταση σε υποταγή, από ελπίδα σε πικρή χειρονομία.

Ο χρόνος του Τσίπρα έχει περάσει.
Ας μην επιτρέψουμε ποτέ να επιστρέψει.

===========

Υ.Γ. 4. Είναι τόσο γελοίο αυτό που συμβαίνει που μόνο με ένα μύθο μπορεί να γίνει "ευκολοχώνευτο":
Γνωρίζετε τον μύθο του Θησέα με τον Μινώταυρο. Αλλάξτε λιγουλάκι την πλοκή του μύθου του Θησέα με τον Μινώταυρο.
Η Αθήνα νικημένη από τον Μίνωα στέλνει κάθε εννιά χρόνια επτά νέους και νέες για να κατασπαράξει* ο Μινώταυρος. (*Έτσι ...το λέγανε τότες).
Ο Θησέας στέλνεται από την Αθήνα να εξοντώσει τον Μινώταυρο, για να απαλλάξει την Αθήνα από την ντροπιαστική και επονείδιστη συμφωνία. Ο Θησέας δεν καταφέρνει να νικήσει τον Μινώταυρο και αφού υποστεί ο ίδιος τις συνέπειες, επιστρέφει στην Αθήνα και διαφημίζει ο ίδιος και οι ακόλουθοί του την πορνεία αφού "μόνο αυτή προετοιμάζει αποτελεσματικά τις νέες και τους νέους στην ...δοκιμασία του Μινωταυρου". (Στην σκηνοθετική πρόταση που θα υποβάλλω οι ακόλουθοι θα κρατούν φαλλό, αλλά φαλλό θα υποχρεώνονται να κρατούν και οι θεατές! Σε αντίθετη περίπτωση δεν θα επιτρέπεται η είσοδος στο θέατρο.) Aν το παραπάνω θεατρικό το κλέψει ο Λάκης δεν θα ζητήσω πνευματικά δικαιώματα.

==================

την


blogger: Ελπίζω ότι όσοι παρακολουθούν αυτό το blogg να μην εκπλήσσονται, αφού όλα έχουν ειπωθεί...από παλιότερη εγγραφή:
"Αισθητική προσέγγιση: Το ξέκωωωλο "ελληνική αριστερά" υποβασταζόμενο από τα κουστούμια του φασισμού  και νεοφιλευθερισμού. (Είναι τώρα η στιγμή που ο Κυριάκος πρέπει να κλείσει το μαγαζί -Ν.Δ. -, να μπει υπό την σκέπη του ...Τσίπρα και να έρθουν εις σάρκαν μίαν)

Το βλέμμα, δηλωτικό της απέχθειας προς τον λαό και την πλέμπα. Πρόκειται για "καθαρή" αριστερά, δεν μπορεί να ασχολείται με τα νηπιακά προβλήματα του ανώριμου λαού που βρε αδερφέ δεν λέει να ...εκμοντερνισθεί! 
(Όπου εκμοντερνισμός= δουλεία!)
 ========================
  
  1. Περίεργες συμπτώσεις...
  2. Οι χειρισμοί περί του μεταναστευτικού προβλήματος...
  3. Οι «πολίτες του κόσμου» ενάντια στον λαό...
  4. Όταν ο διεθνισμός συναντάει την "αριστερά"...
  5. Ο ιός της ισλαμοφιλίας και του αντιφασιστικού φασισμού
  6. Γιατί το ευρωιερατείο αγάπησε τον ΣΥΡΙΖΑ
  7. Η "Αριστερά" της Παρακμής
  8. Η «Αριστερά» του Politically Correct
  9. Μεταμοντέρνα Αριστερά 4
  10. Το Δημοσιοϋπαλληλικό Μανδαρινάτο της Ψευδό– Αριστεράς και ο αντιδραστικός χαρακτήρας των «Δικαιωματιστών» της.
  11. Μια φιλόσοφος για τον ΣΥΡΙΖΑ
  12. Μεταμοντέρνα Αριστερά (5) Οι Μαρίες Αντουανέτες του Προλεταριάτου
  13. Β.Σιούτη : Η Μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ (ή Ένας Βοναπάρτης ..γεννήθηκε)
  14. “Αριστεροί” ικανοί για όλα!
  15.  Γ. Κοντογιώργης - Η Συριζαία Αριστερά ως φορέας ιδεολογικής εθελοδουλείας και ως κυβέρνηση των προθύμων
  16. Όταν το ταξικό γίνεται άλλοθι προδοσίας
  17. ...συμβαίνει και εις τας Ευρώπας...

=======================

την

 =================

την

 =====================

  Η επιστροφή του Τσίπρα ως προϊόν πολιτικού μάρκετινγκ

Με ρητορική πατριωτισμού και ένα όραμα που δεν μπόρεσε να περιγράψει εμφανίστηκε ο Τσίπρας στην τελευταία ομιλία του.

Vasiliki Siouti

 
Είναι προφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει καμία διαφορετική πολιτική πρόταση να παρουσιάσει. Μιλάει για ένα «όραμα» που αδυνατεί να περιγράψει και περιορίζεται για άλλη μια φορά στο «να φύγουν οι άλλοι για να (ξανά)έρθουμε εμείς». Και φυσικά δεν υπάρχει όχι απλώς καμία εγγύηση, αλλά ούτε καν ένδειξη ότι αυτήν τη φορά θα μπορούσε να είναι αλλιώς ή ότι έχει διδαχθεί από τα λάθη του.
Πώς μπορεί να πείσει ότι δεν θα επαναλάβει τα ίδια λάθη, όταν ακόμα και τώρα αρνείται να τα παραδεχθεί; Τα μόνα ίσως που, εμμέσως, έχει παραδεχτεί, είναι οι χειρισμοί του στην υπόθεση της Novartis και των τηλεοπτικών αδειών, αλλά κι αυτό έμοιαζε περισσότερο με διαπιστευτήρια σε ένα σύστημα του οποίου θέλει να κερδίσει την εμπιστοσύνη, παρά με απολογία στον κόσμο που ένιωσε προδομένος από τις πολιτικές που ακολούθησε όταν είχε την εξουσία.
Η πρόσφατη ομιλία του Αλέξη Τσίπρα έγινε λίγες μόλις ημέρες μετά την απόφαση του εφετείου για το Μάτι, για το οποίο δεν έκανε καμία αναφορά και δεν ζήτησε ποτέ μια συγγνώμη. Κατήγγειλε μάλιστα την επιχείρηση συγκάλυψης στα Τέμπη, ενώ στο Μάτι έγιναν τα ίδια -αν όχι και χειρότερα- καθώς αποδεδειγμένα επιχειρήθηκε συγκάλυψη και πολλοί απ’ όσους είχαν ευθύνη δεν λογοδότησαν ποτέ.
Επιμένει να παρουσιάζει τη Συμφωνία των Πρεσπών ως δική του πρωτοβουλία ειρήνης, όταν όλοι γνωρίζουν ότι ήταν απαίτηση του ΝΑΤΟ και δεχόταν πιέσεις από τις ΗΠΑ και τη Γερμανία.
Το μόνο καινούργιο στοιχείο στην τελευταία εμφάνισή του ήταν, παρ’ όλα αυτά, η έντονη ρητορική περί πατριωτισμού, παρότι ο Τσίπρας ήταν ο μόνος «μνημονιακός» πρωθυπουργός που υποχώρησε στις πιέσεις των δανειστών για τη δημιουργία του Υπερταμείου και την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια. Το Υπερταμείο το είχαν αρνηθεί και ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς και ο Λουκάς Παπαδήμος.
Ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να κατηγορεί με ευκολία ως ακροδεξιούς πολλούς πολιτικούς, ακόμα και με πιο μετριοπαθείς θέσεις από εκείνους που επέλεξε το 2015 ως κυβερνητικούς εταίρους και αυτή δεν είναι η μόνη αντίφαση του.
Έχει καταγγείλει πολλές φορές την κυβέρνηση Μητσοτάκη για τα pushback, ενώ πριν από λίγο καιρό το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για πρώτη φορά και η καταδίκη αφορούσε pushback που έγινε την περίοδο που ήταν εκείνος πρωθυπουργός. Αλλά για την υπόθεση αυτή δεν βρήκε επίσης να πει ούτε μία κουβέντα, παρότι πρόκειται για την πρώτη επίσημη καταδίκη.
Ο Αλέξης Τσίπρας «παραμέρισε» πριν από δύο χρόνια, μετά την οδυνηρή τρίτη ήττα του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν κατάλαβε ότι η καθοδική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν αναστρέψιμη. Άφησε τους υπόλοιπους να διαχειριστούν έναν σχεδόν υπό διάλυση ΣΥΡΙΖΑ, αφού πρώτα ναρκοθέτησε τη διαδικασία της διαδοχής του, συμβάλλοντας στην επιτάχυνση της πορείας προς το 5%, αλλά μένοντας έξω από το κάδρο της απόδοσης ευθυνών για να επιστρέψει ως «σωτήρας» τη στιγμή που θα κρίνει ως κατάλληλη. Η επιστροφή του ωστόσο, ως «άλλου» πολιτικού που θα έχει πιο διευρυμένη απήχηση από αυτή που είχε, δεν στηρίζεται σε καμία ρεαλιστική εκτίμηση.

 https://www.lifo.gr/stiles/optiki-gonia/i-epistrofi-toy-tsipra-os-proion-politikoy-marketingk 

 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου