H άλωση μιας χώρας.... (2)

Τρίτη αλυσιδωτή αντίδραση μέσα σε λίγες ημέρες γύρω από το σύστημα διαχείρισης των κόκκινων δανείων. Κάτι φαίνεται ότι αρχίζει να ενοχλεί σοβαρά το τραπεζικό σύστημα
Πρώτα η ανακοίνωση του ΥΠΟΙΚ για σύσταση πενταμελούς επιτροπής που θα εξετάζει καταγγελίες για πρακτικές των servicers.
Μετά οι δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου για τις σχέσεις τραπεζών, funds, servicers, REOCO και την παραπομπή του ζητήματος στην Δικαιοσύνη.
Και τώρα η δημόσια επιστολή δυσαρέσκειας της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών.
Το γεγονός ότι η αποστολή της επιστολής δημοσιοποιήθηκε έχει ιδιαίτερη σημασία. Οι τράπεζες σπανίως επιλέγουν δημόσιες παρεμβάσεις. Παραδοσιακά προτιμούν τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις. Όταν όμως επιλέγουν δημόσια παρέμβαση, συνήθως σημαίνει ότι αισθάνονται πως ένα πλαίσιο, φτιαγμένο στα μέτρα τους αρχίζει να αμφισβητείται.
Τι ακριβώς, όμως, είναι αυτό που ενόχλησε;
Ας δούμε μερικά απλά ερωτήματα που μέχρι σήμερα αποφεύγονται συστηματικά.
Δεν είναι γεγονός ότι οι συστημικές τράπεζες συμμετέχουν μετοχικά σε εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων;
Δεν είναι γεγονός, ότι οι ίδιες τράπεζες είναι οι μοναδικοί μέτοχοι στις εταιρείες REOCO που αποκτούν ακίνητα από πλειστηριασμούς;
Δεν είναι γεγονός, ότι στους πλειστηριασμούς συχνά καταλήγουν ακίνητα σε οχήματα που συνδέονται με το ίδιο οικονομικό οικοσύστημα τραπεζών, funds και servicers;
Και τέλος
Δεν είναι γεγονός, οι χιλιάδες καταγγελίες δανειοληπτών για πιέσεις, αδιαφανείς διαδικασίες και πρακτικές που συχνά ξεπερνούν ακόμη και τα όρια της καταχρηστικότητας;
Κανείς δεν αρνείται ότι η Χώρα έπρεπε να αντιμετωπίσει το τεράστιο πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων μετά την κρίση. Όμως, στην πράξη, δημιουργήθηκε ένας ολόκληρος οικονομικός μηχανισμός ανάκτησης αξίας που λειτουργεί συχνά εις βάρος ανθρώπων, οι οποίοι καταστράφηκαν οικονομικά την περίοδο των μνημονίων και που, δυστυχώς τις περισσότερες φορές παρέμειναν ΑΟΡΑΤΟΙ για τον νομοθέτη.
Με λίγα λόγια, μέσα στο περιβάλλον της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ της κρίσης αναπτύχθηκε μια ολόκληρη επενδυτική αγορά γύρω από τα κόκκινα δάνεια.
Και γι’ αυτό το ζήτημα δεν είναι απλώς οικονομικό ή τραπεζικό. Είναι βαθιά κοινωνικό.
Η δημόσια συζήτηση που άνοιξε το τελευταίο χρονικό διάστημα για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ με τόσο συστηματικό τρόπο μέσα από τη δημοσιογραφική έρευνα των εκπομπών “ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ” και “ΝΥΧΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ” της ομάδας του κ. Κουσουλού και "ενόχλησε" ΔΕΝ είναι «λαϊκισμός». Ούτε στηρίζεται σε ανακριβείς ή αυθαίρετες αναφορές, όπως σπεύδουν να υποστηρίξουν ορισμένοι.
Αντιθέτως, αναδεικνύει εύλογα και κρίσιμα ερωτήματα για το πώς λειτουργεί σήμερα η αγορά διαχείρισης δανείων
ποιος ελέγχει πραγματικά τους servicers
ποια είναι τα όρια στις πρακτικές πίεσης προς τους δανειολήπτες
ποια είναι η πραγματική σχέση τραπεζών, funds, εταιρειών διαχείρισης και reoco
και ποιος τελικά επωφελείται από το σημερινό μοντέλο.
Η διαφάνεια δεν είναι απειλή για το τραπεζικό σύστημα. Είναι προϋπόθεση εμπιστοσύνης.
Και όταν ένα τόσο κρίσιμο κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα επανέρχεται με ένταση στο προσκήνιο και στον δημόσιο διάλογο, η απάντηση δεν μπορεί να εξαντλείται σε μια επιστολή δυσαρέσκειας.
Η κοινωνία ζητά κάτι πιο ουσιαστικό και αυτονόητο. Σαφείς κανόνες που να εγγυώνται την κοινωνική δικαιοσύνη και να προστατεύουν την αξιοπρέπεια των πολιτών.
================
 άλλα κόλπα!!!!
 

 
 
 
 
Η γερμανική κατοχή αποτέλεσε ευκαιρία σε πολλούς δοσίλογους - συνεργάτες των κατοχικών δυνάμεων και μαυραγορίτες να πλουτίσουν και να εξελιχθούν έτσι στην 'αστική ελίτ" που ανέλαβε τα ηνία, άρα και την κουτάλα, στη μεταπολεμική Ελλάδα. Έτσι και με την καταστροφή του 2010. Η πολιτική και οικονομική ελίτ δεν κατάφερε μόνο να παροπλήσει τον πλούτο της και άρα να τον πρστατέψει σε διάφορες εξωχώριες - βλέπε διάφορες λίστες που ....χάθηκαν στο δρόμο...-. έκανε ένα βήμα παραπάνω. Μπήκε στον πειρασμό να αξιοποιήσει τα κόκκινα δάνεια - έχει κανείς αμφιβολία για το ποιοι βρίσκονται πίσω από τα funds; - για να δημιουργηθούν έτσι τα νεα τζάκια και συνάμα ν' αλλάξει η ανθρωπογεωγραφία αυτής της χώρας ώστε να καταστεί αξιοποιήσιμη χωρίς αντιστάσεις στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται. Το να καταστήσεις ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού άστεγο, χωρίς κανένα περουσικό στοιχείο, δυο πράγματα σίγουρα πετυχαίνεις. 1. Δημιουργείς ένα πρεκαριάτο υπάκουο, αφού δεν έχει πουθενά να ακουμπήσει. 2. Αυτό το αξαθλιωμένο πρεκαριάτο μπορεί εύκολα να χειραγωγηθεί με φτηνά κόλπα, όπως επιδόματα.
Μ' ένα σμπάρο ....πολλά τρυγόνια...
Υ. Γ. Να είναι άραγε τυχαίο που αι βουλευταί μαζεύουν ντουζίνες ακίνητα;:
1600 ακίνητα έχουν 96 μόνο βουλευτές της ΝΔ ...

======================

================

-------------------------------------

 -=========================

 ==================

 -----------------------

============

------------------- 

...ποιοί επέτρεψαν αυτό το έγκλημα;

================================

 

Σχόλια