Χειρότερη απ’ τη CIA…

Τι είναι πιο μαύρο κι άραχλο από τη μυστική υπηρεσία, που αποσταθεροποιεί όποια χώρα τής καπνίσει; Η αυτολογοκρισία!

Παναγιώτης Λιάκος

Είναι παλιό το σύνθημα, χρονολογείται περίπου στα τέλη της δεκαετίας του ’70 – αρχές του ’80, αλλά είναι καλό: «Χειρότερη απ’ τη CIA η αυτολογοκρισία!» Οποιος το σκέφτηκε πρέπει να είναι άτομο με βαθιά γνώση της επίδρασης της πολιτικής στις κοινωνίες, αλλά και της ψυχολογίας των ανθρώπων. Αν ο αντίπαλος μπορέσει να πορθήσει τα κάστρα σου, να περάσει τα σύνορά σου, να καταλάβει εδάφη σου, υπάρχει -ακόμα και τότε- ελπίδα να τον εξουδετερώσεις, να απελευθερώσεις ό,τι σκλαβώθηκε, να πάρεις ρεβάνς. Αν, όμως, ο εχθρός στήσει τη σημαία του στη συνείδησή σου και κατορθώσει να σε μεταμορφώσει σε… οπλίτη του, σε πειθήνιο στρατιωτάκι του, η ελπίδα απελευθέρωσης απόλλυται. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ο λόγος γίνεται για τη λέπρα της πολιτικής ορθότητας, της «τυραννίας με τρόπους», όπως την έχει αποκαλέσει ο σπουδαίος Αμερικανός ηθοποιός Τσάρλτον Ιστον (1923-2008). Αυτό το κατασκεύασμα δολοφονεί το χιούμορ, την έμπνευση, την επικοινωνία, το ίδιο το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης και -πάνω απ’ όλα- την αλήθεια. Με το πρόσχημα του «να μη θιχτεί ο Α και να μην προσβληθεί η Β», δεν επιτρέπει να γράφεις χοντρό τον χοντρό, ψηλή την ψηλή, άσχημο τον άσχημο, όμορφη την όμορφη, φονιά τον φονιά, λαμόγιο το λαμόγιο και ψεύτρα την ψεύτρα

Κάποιοι νοσηροί νόες, ποντάροντας στην ευπιστία και την καλή προαίρεση των μαζών, έχουν οδηγήσει τις καταστάσεις σε τέτοιο σημείο ώστε αποφεύγεται να ειπωθεί έστω και μία λέξη που να απηχεί την ωμή πραγματικότητα.

Η αλυσίδα της πολιτικής ορθότητας έχει περιδεθεί γύρω από πολλές συνειδήσεις, αλλά αποδεικνύεται χάρτινη όταν αντιμετωπιστεί ως έχει: ως μια πλάνη, κάτι που δεν έχει ειδικό βάρος, αξία και σημασία. Οταν αρχίσουμε να εκφραζόμαστε απροσχημάτιστα, χωρίς χρυσώματα χαπιών και προσχήματα και νεολογισμούς της πυρκαγιάς, και εθιστούμε στο συναίσθημα της απελευθέρωσης που προσφέρει αυτός ο τρόπος επικοινωνίας, η πολιτική ορθότητα ξεθωριάζει, εκμηδενίζεται, επιστρέφει σαν ανεπιθύμητο γράμμα στους αποστολείς του.

Κι αν από καιρού εις καιρόν εμφανιστεί κάποιος πολιτικός, καλλιτέχνης, γνωστός ή άγνωστος που θα θελήσει να… αυτολογοκριθεί, τον αφήνουμε να το κάνει ελεύθερα και του γυρνάμε την πλάτη. Από μακριά κι ας μην αγαπιόμαστε.

=============

Η πολιτική των ταυτοτήτων

την Απριλίου 16, 2021

------------------

Η δηλητηριώδης "Πολιτική Ορθότητα" (2) - Ευθεία επίθεση στη Δύση!

την Αυγούστου 20, 2019

-------------------------

“Πολιτική ορθότητα”, ο νέος δεσποτισμός

την Σεπτεμβρίου 17, 2023

-----------------------

Γιατί εξεγείρεται ο κόσμος παντού;

την Οκτωβρίου 26, 2022

----------------------

Δομική συμπολίτευση – Απουσία αντιπολίτευσης – Φρακάρισμα της κοινωνίας

την Οκτωβρίου 25, 2022

------------------------------

Woke καπιταλισμός, δικαιωματισμός και Αριστερά | Β’ Μέρος

την Οκτωβρίου 25, 2022

------------------------------

Woke καπιταλισμός, δικαιωματισμός και Αριστερά | Α΄ Μέρος

την Οκτωβρίου 13, 2022

--------------------------

«WOKE» ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

την Σεπτεμβρίου 20, 2022

---------------------

Πολύ μακριά νυχτωμένοι!

την Δεκεμβρίου 18, 2021

====================

Πιερ Πάολο Παζολίνι – «Κινδυνεύουμε όλοι!»

την Δεκεμβρίου 27, 2018

-----------------

70 "δικαιωματικοί πανεπιστημιακοί" με "αριστερό" φερετζέ... αναμένουν βράβευση από τον Ερντογάν!

την Μαρτίου 09, 2020

------------------

Ναζισμός, το κρυφό πρόσωπο της νεωτερικότητας

την Οκτωβρίου 20, 2018

-------------------------

Στην "αριστερά" των τραπεζιτών μνημονεύουν τον κομμουνιστή "Poeta Vate"... αλλά ποτέ τις παρακαταθήκες του!

την Νοεμβρίου 08, 2019

-------------------------

Οι ομοφυλόφιλοι είναι ακροδεξιοί ή αριστεροί;

την Απριλίου 30, 2018

----------------------------

Η νέα γενιά των περιπλανώμενων και τα αερόφυτα

την Φεβρουαρίου 21, 2018

---------------------------

Στην "αριστερά" θυμούνται τον Εμιλιάνο Ζαπάτα, αλλά αποσιωπούν, λογοκρίνουν, τρέμουν το αίτημα του για Πατρίδα!

την Απριλίου 12, 2020

===================

Με την woke υστερία έχουμε να κάνουμε με μια νέα θρησκεία. Κάποιοι είναι πεπεισμένοι ότι αυτή είναι η «επόμενη αμερικανική θρησκεία» που θέλει να «σβήσει όλη την ιστορική μνήμη του πολιτισμού» όπως όταν ο χριστιανισμός, που έγινε κρατική θρησκεία τον 4ο αιώνα ήθελε να διαγράψει όλο τον ελληνορωμαϊκό κόσμο.
«Οι άντρες μπορεί να μείνουν έγκυοι», «οι γυναίκες έχουν πέη», «όλοι οι λευκοί είναι ρατσιστές», «όλοι οι μαύροι είναι θύματα», «τα μαθηματικά είναι ρατσιστικά», «ο Τσόρτσιλ είναι ρατσιστής» κλπ κλπ. Τέτοιες διακηρύξεις είναι εντελώς παράλογες. Ωστόσο είναι συνηθισμένες woke διατυπώσεις, αυτoύ του ρεύματος της «αφύπνισης» που τείνει να επιβληθεί σε όλες τις δυτικές κοινωνίες. Βασίζεται σε θεωρίες όπως η θεωρία του κοινωνικού φύλου ( gender theory) » ή η intersectionality που έχουν γίνει ευαγγέλια στα πανεπιστήμιά μας.
Μας εξηγούν ότι το φύλο είναι θέμα επιλογής και ότι μετράει μόνο η επίγνωση που έχει κάποιος ότι είναι άντρας ή γυναίκα. Η φυλή γίνεται για άλλη μια φορά βασικός καθοριστικός παράγοντας της ύπαρξής μας στην κοινωνία : οι λευκοί άνθρωποι είναι εξ ορισμού ρατσιστές. Ο δυτικός λευκός, εξ ορισμού σεξιστής, ρατσιστής και αποικιοκράτης είναι ο «τέλειος αποδιοπομπαίος τράγος». Όσοι δεν αποδέχονται αυτές τις θεωρίες καταγγέλλονται στα κοινωνικά δίκτυα και, όποτε είναι δυνατόν, αποβάλλονται από τη δουλειά τους, στα πανεπιστήμια ή αλλού.
Τα ΜΜΕ και πολλοί πολιτικοί ασπάζονται με ενθουσιασμό αυτές τις θεωρίες, και αυτό που κάποτε ήταν ένα αμερικάνικο αξιοπερίεργο έγινε, με μεγάλη ταχύτητα, ο επίσημος λόγος των ελίτ μας. Οι δυτικές ελίτ, που έγιναν ακτιβιστές κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, διαδίδουν τώρα αυτές τις ιδέες στα κοινωνικά δίκτυα, στα μέσα ενημέρωσης, τις εκδοτικές και πολιτιστικές βιομηχανίες. Στις μεγάλες εταιρείες, αναπτύσσεται ένας woke καπιταλισμός που εφαρμόζει πολιτικές «διαφορετικότητας, ισότητας και συμπεριλιπτικότητας». Το Netflix και τα κοινωνικά δίκτυα, προωθούν μαζικά όλο αυτό το ρεύμα. Με την woke υστερία έχουμε να κάνουμε με μια νέα θρησκεία. Κάποιοι είναι πεπεισμένοι ότι αυτή είναι η «επόμενη αμερικανική θρησκεία» που θέλει να «σβήσει όλη την ιστορική μνήμη του πολιτισμού» όπως όταν ο χριστιανισμός, που έγινε κρατική θρησκεία τον 4ο αιώνα, ήθελε να διαγράψει όλο τον ελληνορωμαϊκό κόσμο.
Ο ερευνητής Joshua Mitchell έκανε τη σύνδεση μεταξύ woke και μεταπροτεσταντισμού. Μιλάει για το Great AWOKEning κατά το Great Awakening που ξεκίνησε τον 18ο αιώνα επιμένοντας σε δύο μεγάλες διαφορές: το woke δεν έχει Θεό και δεν έχει συγχώρεση. Το «white privilege» είναι το ισοδύναμο του προπατορικού αμαρτήματος. Οι λευκοί είναι ένοχοι για το γεγονός ότι οι πρόγονοί τους καταπίεζαν και συνεχίζουν να καταπιέζουν τους μαύρους και όλους τους έγχρωμους. Είναι υπεύθυνοι για όλο το κακό που υπάρχει στη γη. Αλλά αυτό το προνόμιο είναι κατά μία έννοια πιο σοβαρό από το προπατορικό αμάρτημα. Πράγματι, σε αντίθεση με την αμαρτία, που είναι γενικά αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής, τη δική μας ή του Αδάμ, το προνόμιο των λευκών είναι ένα βιολογικό γεγονός, από το οποίο είναι απολύτως αδύνατο να απαλλαγούμε. (…)
Η «τοξική αρρενωπότητα», η οποία αφορά κάθε άνδρα πρέπει επίσης να καταδικαστεί. Αυτή η «τοξική αρρενωπότητα» είναι υπεύθυνη για μεγάλο μέρος της βίας στον κόσμο, είτε κατά των γυναικών είτε εναντίον των ίδιων των ανδρών, που υποφέρουν από τις εντάσεις που προκαλεί μέσα τους αυτή η αρρενωπότητα. Πρέπει να απαλλαγεί από την παιδεία που έχει λάβει, τα αντανακλαστικά που έχει αποκτήσει και την ιδεολογία του φύλου που τον έχει σφυρηλατήσει.
Η νέα θρησκεία δεν περιορίζεται μόνο στον ακαδημαϊκό κόσμο, στοχεύει πλέον στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εφόσον οι αφυπνισμένοι (woke) είναι ένθερμοι πιστοί κάνουν κατήχηση και προσηλυτισμό. Θέλουν να εκπαιδεύσουν τις νέες πιο εύπλαστες γενιές. Δεδομένου ότι δεν είναι πάντα εύκολο να πείσουμε τους ενήλικες ότι η ταυτότητα φύλου δεν έχει καμία σχέση με το σώμα ή ότι ο ρατσισμός είναι εγγενής στο να είσαι λευκός μπορούμε να πείσουμε μικρά παιδιά.
Σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο, η πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση δίνει πλέον όλο και περισσότερο χώρο στη διδασκαλία σχετικά με το φύλο και την προώθηση των διεμφυλικών ταυτοτήτων. Από το νηπιαγωγείο «αποδομούνται» τα «σεξουαλικά στερεότυπα» και τα παιδιά ενθαρρύνονται να «αποδομήσουν το φύλο τους». Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι είναι στο χέρι τους να επιλέξουν το φύλο τους το οποίο δεν εξαρτάται απαραίτητα από το σώμα τους.
Στη Γαλλία, μια εγκύκλιος του Υπουργού Εθνικής Παιδείας, έχει υιοθετήσει χωρίς επιφυλάξεις τη γλώσσα του «αυτοπροσδιορισμού του φύλου» που αφορά ειδικά τους τρανς συμπεριλαμβανομένων των μικρών παιδιών : «Ο μόνος αξιόπιστος δείκτης της ταυτότητας φύλου ενός ατόμου, ανεξαρτήτως ηλικίας, είναι ο αυτοπροσδιορισμός τους». Η δε «αντιρατσιστική εκπαίδευση» πρέπει να ξεκινήσει όσο το δυνατόν νωρίτερα, καθώς τα παιδιά υποτίθεται ότι είναι ρατσιστές από την ηλικία των έξι μηνών. Οι ίδιες πρακτικές αρχίζουν να φτάνουν στα γαλλικά λύκεια και γυμνάσια. Δεν μπορεί κανείς παρά να σκεφτεί τον τρόπο με τον οποίο οι κομμουνιστές και οι φασίστες προσπάθησαν να κατηχήσουν τους νέους.
Le Figaro
12/9/22
================
Το κίνημα woke δεν έχει καμμία συμπάθεια για τους καταπιεσμένους. Αν είχε, θα ήταν καπιταλιστικό και φιλελεύθερο. Ο καπιταλισμός έβγαλε ολόκληρο τον πλανήτη από τη φτώχεια. Τα στοιχεία είναι συντριπτικά, περισσότερο σήμερα από ποτέ άλλοτε. Από τότε που κατέρρευσε η Σοβιετική Ενωση το επίπεδο της απόλυτης φτώχειας έχει μειωθεί, από την υποσαχάρια Αφρική μέχρι την Κίνα. Τι επιπλέον στοιχεία χρειαζόμαστε ; Το κίνημα woke, όπως και ο κομμουνισμός, επενδύουν στην μνησικακία και σε μία επίμονη επιθυμία καταστροφής.
Jordan Peterson
Le Point
12/5/21
=================