Η εμπειρία, οι δεξιότητες, η αισθητική της τεχνικής εργασίας απαιτούν γενεές για να αποκτηθούν, και μόνο μία για να χαθούν
Η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα υποσχόταν εκσυγχρονισμό, ανάπτυξη και σύγκλιση. Στην πραγματικότητα, όμως, υπήρξε η απαρχή μιας βαθιάς παραγωγικής καταστροφής και αποβιομηχάνισης, και κυρίως μιας αργής, υπόγειας φθοράς του ανθρώπινου κεφαλαίου, της ίδιας της ψυχής της χώρας, της γνώσης και της δημιουργικότητας. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
- Του Αλκιβιάδη Κεφαλά*
Εκεί όπου άλλοτε υπήρχαν βιομηχανίες, τεχνικές σχολές, χιλιάδες εργάτες και μηχανικοί με δεξιότητες, σήμερα υπάρχει κενό, μια χώρα που δεν παράγει. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, η Ελλάδα υιοθέτησε ένα μοντέλο πρεκαριατοποίησης, που απέφερε προσωπικό πλούτο μόνο στους πολιτικούς.
Επιδοτήσεις αντί για παραγωγή, εισαγωγές αντί για βιομηχανία, υποβαθμισμένες υπηρεσίες αντί για τεχνική αριστεία. Οι βιομηχανικές μονάδες που άντεξαν τον Μεσοπόλεμο και τη μεταπολεμική φτώχεια, χαλυβουργίες, υφαντουργεία, μηχανουργεία, ναυπηγεία, διαλύθηκαν μέσα σε λίγα χρόνια, θύματα της «ελεύθερης αγοράς» που ποτέ δεν ήταν πραγματικά ελεύθερη.
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν προσέφερε ισότιμο ανταγωνισμό, αλλά μια δομική ιεραρχία γνώσης και ανθρώπινης ευφυΐας, όπου οι μικρές χώρες προορίζονταν για κατανάλωση και τουρισμό, ενώ η βιομηχανική υπεραξία συγκεντρωνόταν στον Βορρά. Το πιο τραγικό όμως δεν ήταν η απώλεια των εργοστασίων, αλλά η απώλεια των ανθρώπων που ήξεραν να τα λειτουργούν μαζί με το ήθος τους. Οταν χάνεται η tacit knowledge, η άρρητη γνώση που δεν γράφεται στα βιβλία, αλλά μαθαίνεται δίπλα στον μάστορα, η κοινωνία μένει χωρίς παραγωγή.
Η εμπειρία, οι δεξιότητες, η αισθητική της τεχνικής εργασίας απαιτούν γενεές για να αποκτηθούν, και μόνο μία για να χαθούν. Οι Αμερικανοί μπορεί να στέλνουν ρομποτικά διαστημόπλοια στη Σελήνη, αλλά δεν θα ξαναστείλουν άνθρωπο. Οι βιομηχανικές πολιτικές, οι δασμοί, τα επιτόκια, ακόμη και τα ενεργειακά κόστη αποφασίζονται πλέον χρηματιστηριακά, εκτός εθνικού πλαισίου.
Το αποτέλεσμα ήταν η διάλυση κάθε σχεδίου εθνικής παραγωγής και η μετατροπή της Ελλάδας σε χώρα τεχνολογικού, παραγωγικού και επιστημονικού κενού. Η γεωργία έγινε επιδοτούμενη, η βιομηχανία μη ανταγωνιστική και η νεολαία απορροφήθηκε από έναν δημόσιο και ιδιωτικό τομέα χωρίς δημιουργικότητα ή μετανάστευσε. Μαζί με τα εργοστάσια χάθηκε και το ήθος της βιομηχανικής εργασίας.
Οι τεχνικές σχολές υποβαθμίστηκαν, η τεχνική εκπαίδευση έγινε κοινωνικά υποδεέστερη και η ακαδημαϊκή παιδεία αποκόπηκε από τη γνώση. Ο καθηγητής διδάσκει χωρίς επαφή με το εργαστήριο ή τη βιομηχανία, ο φοιτητής αποφοιτά χωρίς πρακτική εμπειρία και η κοινωνία αδυνατεί να δημιουργήσει μια νέα γενιά τεχνιτών, μηχανικών, επιστημόνων που παράγουν κάτι ουσιαστικό.
Η Ελλάδα παρήγαγε πνευματικό κεφάλαιο, αλλά το εξήγαγε. Η μετανάστευση των πιο ικανών έγινε η πιο ακριβή απώλεια της μεταπολιτευτικής εποχής. Καμία μικρή χώρα που παρέδωσε την κυριαρχία της στη Γερμανία δεν διέφυγε από αυτή τη μοίρα. Ολες είδαν τη μεταφορά παραγωγής και δεξιοτήτων προς τα κέντρα αποφάσεων. Οταν η τεχνολογία δεν εφευρίσκεται ή δεν συντηρείται στο εσωτερικό, η κοινωνία αποξενώνεται ακόμη και από τη χρήση της, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συντηρήσει ή να επισκευάσει ούτε αυτοκίνητα.
Ετσι, γεννιέται η πολιτιστική και γνωσιολογική παρακμή, που σήμερα εκφράζεται σε όλα τα επίπεδα, στην επιστήμη, στην τέχνη, στην πολιτική και την αισθητική. Το ανθρώπινο κεφάλαιο, το πολυτιμότερο όλων, διαβρώθηκε σιωπηλά. Οι γνώσεις απαξιώθηκαν, οι δεξιότητες μαράζωσαν, η αξιοσύνη μεταναστεύει. Η πραγματική κρίση της χώρας δεν είναι οικονομική, αλλά ανθρωπολογική. Είναι η φτώχεια του πνεύματος, η απουσία πάγκου και μαθητείας, η απώλεια της αυτοπεποίθησης ότι μπορούμε να φτιάξουμε κάτι.
Οταν φεύγει η τεχνική παιδεία, φεύγει μαζί της και η ψυχή του πολιτισμού, η ικανότητα να μετατρέπεις τη σκέψη σε δημιουργία. Στην Ιστορία των εθνών αυτή η απώλεια είναι αμετάκλητη. Ο Καραμανλής, όταν έβαλε την Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, δήλωσε «ή θα κολυμπήσουμε ή θα πνιγούμε». Πνιγήκαμε. Η μοναδική σανίδα σωτηρίας είναι η απαγκίστρωση από την παγίδα της Ε.Ε., που μας σκοτώνει.
*Διδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του
Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
===================
Blogger:
.. αυτή είναι η τραγωδία. Η απώλεια της τεχνογνωσίας με το κλείσιμο παλαιών επιχειρήσεων έχει σαν αποτέλεσμα τα εξής:
Α.
Απώλεια εισοδημάτων (φαίνεται πρόσκαιρη, αλλά θα εξελιχθεί σε
μόνιμη...) Αυτοί οι παλαιοί επιχειρηματίες ήταν η ραχοκοκαλιά της
μεσαίας τάξης με όλα τα κουσούρια της, αλλά μεσαία τάξη...
Β.
Η απώλεια της τεχνογνωσίας ...εξασφαλίζει ότι οι όποιες δουλειές χωρίς
την ενσωματωμένη τεχνογνωσία θα είναι χειρότερα αμειβόμενες. Τα παιδιά
των παλαιών επιχειρηματιών θ' αλλάξουν κατηγορία (εκτός από λίγες
εξαιρέσεις..)
Γ. Η απώλεια της τεχνογνωσίας θα σημαίνει ότι χάνετε και η δυνατότητα μελλοντικής ενδογενούς ανάπτυξης. Οπότε η χώρα πέφτει στον βούρκο της διαρκούς πενίας... με τους ιθαγενείς, όσοι δεν ξενιτευτούν να ζούν με επιδόματα και η οικονομία στα χέρια ξένων να απασχολεί ξένους - φθηνά εργατικά χέρια...
Ο ιστός της «αράχνης» μετάλλαξε την Ευρώπη
Η δεύτερη φάση της αποικιοποίησης: Υποδείξεις κομμένες και ραμμένες στα γούστα των Γερμανών (και άλλων βεβαίως - βεβαίως...)
Η χώρα δεν έχει τα εργαλεία ούτε το πολιτικό προσωπικό να σχεδιάσει ενδογενή ανάπτυξη (τυχαίο άραγε το γεγονός ότι 9 χρόνια κρίσης και απουσιάζει συνεκτικό σχέδιο ανάπτυξης;).
- Το πολιτικό προσωπικό και οι οικονομολόγοι έχουν αποδεχθεί πλήρως την αποικιοποίηση και την μετατροπή της χώρας σε γερμανικό προτεκτοράτο με ότι αυτό συνεπάγεται. Η δε οικονομία θα πάρει τη μορφή που θα επιβάλλουν οι Ευρωπαίοι - Γερμανοί, αφού στα χέρια τους βρίσκονται οι μοχλοί για να ενισχύσουν ή να διαλύσουν ολόκληρους τομείς. Στην καλύτερη περίπτωση η χώρα θα μετατραπεί σε Ταϊλάνδη των Βαλκανίων αρκετά κοντά για τις (φτηνές) διακοπές των Ευρωπαίων.
- {Εν κατακλείδι: Για να λυθεί ένα πρόβλημα πρέπει να ορισθούν οι "αρχικές συνθήκες", γιατί είναι αυτές που θα επιβάλλουν τη λύση. π.χ. Αν θεωρείς τη χώρα σαν το πλαίσιο της λύσης: Τότε η η μετανάστευση 600.000 χιλιάδων των πιο δυναμικών πολιτών της είναι τραγωδία! (πολιτική και οικονομική). Αν βλέπεις τον κόσμο ολόκληρο έτσι γενικά και αόριστα, ή σαν γραφειοκοκράτης της ΕΕ, τότε η μετανάστευση των παραπάνω είναι ...πλούτος, αφού θα ...γονιμοποιήσει άλλες κοινωνίες!|
Ας μην παριστάνει τον ανήξερο ο Γερμανός Οικονομολόγος. Ξέρει πολύ καλά ότι με την λεηλασία που έχει υποστεί η χώρα, με την αδυναμία της να έχει δικιά της οικονομική πολιτική και νόμισμα, δεν πρόκειται ποτέ να ορθοδοπήσει. Θα παραμένει μια μίζερη οντότητα (δεν το λες κράτος) προτεκτοράτο και "ζει", αφού πρέπει να παραμένει "ζωντανή", προκειμένου να τεμαχίζεται και να πωλείται. Χωρίς τραπεζικό σύστημα, με το καλύτερο δυναμικό να έχει μεταναστεύσει - και το άλλο οργανώνει τη φυγή του -η χώρα δεν μπορεί να έχει μέλλον. (Τώρα αν περιμένει από τους Έλληνες κεφαλαιούχους να επενδύσουν στη χώρα, δεν έχει(;) καταλάβει τίποτε! Τόσο πολύ "πάσχισαν" οι άνθρωποι να λεηλατήσουν τη χώρα και να βάλουν τα χρήματά τους στους φορολογικούς παραδείσους και στην Ελβετία ...)
Άδικα περιμένετε! Το ελατήριο της ανάπτυξης έχει ...σπάσει!
================
Blogger:
Εντάξει είπαμε ότι τα παιδιά του Κωλονακίου (ή καλύτερα του κωλοχανείου) όντας πολιτισμένοι ... έχουν κάποιο θέμα με την κτηνοτροφία και την γεωργία και την οδηγούν στην καταστροφή, αλλά ούτε την βιομηχανία -βιοτεχνία φαίνεται να καταλαβαίνουν.
Τελικά αυτή η κυβέρνηση δουλεύει μόνο για συγκεκριμένα συμφέροντα και δεν σταματάει μπροστά σε κενένα ..εμπόδιο. Η καταστροφή της βιοτεχνίας - βιομηχανίας με τις τιμές ενέργειας στα ύψη, με κερδισμένους μόνο τους παρόχους ενέργειας και χαμένους όλους του υπόλοιπους κοινωνικούς εταίρους, εμφανίζει την κυβέρνηση να ενδιαφέρεται μόνο για τους τρόπους που θα φουσκώσει το πουγκί των ολιγαρχών κι' ας πάει και το παλιάμπελο.
Συνεχίζει έτσι ακάθεκτη στη διάλυση της χώρας και την ερημοποίησή της, γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει η διαχείριση της ευλογιάς των προβάτων - καταστροφή της περιφέρειας - μια καταστροφή που θα αναγκάσει τους εναπομείναντες να ξενιτευτούν για αναζήτηση εργασίας. Εκτός κι'αν υλοποιεί σχέδιο αδειάσματος της χώρας από τους ιθαγενείς, μια γενοκτονία κρυμένη πίσω από όρους "ελεύθερης αγοράς" ...
Υ.Γ.
================
Ακούστε τον κ. Κοντολέοντα τα λέει από παλιά (2022) και μην μου πείτε ότι είναι ...κουμουνιστής... που αντιμάχεται την κυβέρνηση...
Σχόλια