Του Γρ. Στεργιούλη*
Παρ, 20 Μαρτίου 2026 - 10:29
Παρακολουθώντας την πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή για τις συμβάσεις έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων, αλλά και τη σχετική αρθρογραφία που ακολούθησε, ομολογώ ότι δεν περίμενα μια τόσο επιφανειακή και πολιτικά άτολμη προσέγγιση ενός ζητήματος με τόσο σοβαρές εθνικές, γεωπολιτικές και αναπτυξιακές διαστάσεις. Η κυβερνητική πλειοψηφία εμφανίστηκε αμήχανη αλλά πειθαρχημένη, αποφεύγοντας συστηματικά να απαντήσει στα κρίσιμα ερωτήματα που τέθηκαν για τις προσθήκες του άρθρου 30. Συγκεκριμένα, δεν υπήρξε καμία ουσιαστική εξήγηση σχετικά με την πιθανή αλλαγή στο καθεστώς της ΑΟΖ, την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, αλλά και τις συμβατικές υποχρεώσεις των εταιρειών ως προς τις προδιαγραφές των γεωτρήσεων και το εξαιρετικά περιορισμένο βάθος των ερευνών. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Το βασικό ερώτημα παρέμεινε αναπάντητο: Γιατί οι συμβάσεις που είχαν ήδη κυρωθεί από το Ελληνικό Κοινοβούλιο το 2019 δεν αποτέλεσαν τη βάση για τις νέες συμφωνίες; Και ποιοι ήταν οι πραγματικοί λόγοι των τροποποιήσεων που επιχειρήθηκαν;
Αντί να δοθούν σαφείς απαντήσεις, η συζήτηση οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία για το μέλλον των θαλασσίων περιοχών ελληνικού ενδιαφέροντος — περιοχών που είχαν αποτελέσει αντικείμενο σοβαρής και συστηματικής επεξεργασίας ήδη από το 2017, σε συνεργασία με τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, με πλήρη σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.
Την ίδια στιγμή, η αντιπολίτευση — και ιδιαίτερα ορισμένες δυνάμεις της Αριστεράς — επέλεξε μια εύκολη αλλά βαθιά αντιεπιστημονική προσέγγιση. Αντί να τοποθετηθεί με σοβαρότητα για το πώς η χώρα μπορεί να διαχειριστεί τον ορυκτό της πλούτο σε μια περίοδο ενεργειακής μετάβασης, κατέφυγε σε μια απλουστευτική αντιπαράθεση ανάμεσα στην έρευνα υδρογονανθράκων και την απανθρακοποίηση.
Ακούστηκαν μάλιστα από εισηγητές — ακόμη και μηχανικούς — επιχειρήματα που αγγίζουν τα όρια της επιστημονικής αυθαιρεσίας: ότι δήθεν το πρόβλημα της κλιματικής κρίσης βρίσκεται στις εξορύξεις και όχι στην κατανάλωση ορυκτών καυσίμων.
Η θέση αυτή δεν είναι μόνο λανθασμένη. Είναι βαθιά αντιπαραγωγική και αντιαναπτυξιακή.
Αντί να συζητήσουμε πώς η χώρα θα μειώσει σταδιακά την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων μέσα σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο ενεργειακής μετάβασης, προβάλλεται η ακραία θέση ότι η Ελλάδα δεν πρέπει καν να ερευνήσει αν διαθέτει υδρογονάνθρακες.
Ειλικρινά τίθεται το ερώτημα: Δεν θέλουν να γνωρίζουν εάν και σε τι ποσότητες υπάρχει ορυκτός πλούτος στο υπέδαφος της χώρας;
Ή μήπως προτιμούν να συντηρούν τον παλιό, φοβικό μύθο της «ψωροκώσταινας»;
Το πιο ανησυχητικό όμως στοιχείο ήταν η σχεδόν πλήρης αποσιώπηση — αν όχι η συνειδητή υποβάθμιση — μιας από τις πιο επιτυχημένες δράσεις της περιόδου 2015–2019: των Συμβάσεων Μίσθωσης για έρευνα υδρογονανθράκων σε εννέα περιοχές της χώρας, οι οποίες κυρώθηκαν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο το 2019.
Με αφορμή λοιπόν την αρθρογραφία και τη δημόσια συζήτηση και προβληματισμό για το επίμαχο θέμα , αισθάνομαι την ανάγκη — για λόγους στοιχειώδους δικαιοσύνης και σεβασμού τουλάχιστον προς την ομάδα επιστημόνων και στελεχών που εργάστηκαν για αυτό το έργο — να υπενθυμίσω ορισμένα βασικά γεγονότα.
Πρώτον.
Η Γενική Διεύθυνση Έρευνας και Εκμετάλλευσης Υδρογονανθράκων των Ελληνικών Πετρελαίων, υπό την καθοδήγηση του Γενικού Διευθυντή κ. Γιάννη Γρηγορίου, συγκρότησε μια εξαιρετικού επιπέδου ομάδα γεωεπιστημόνων, μηχανικών, οικονομικών αναλυτών και νομικών.
Η ομάδα αυτή κατέθεσε άμεσα, μετά την ανάληψη των καθηκόντων μας στη διοίκηση της εταιρείας, μια ολοκληρωμένη εισήγηση για τη συμμετοχή των ΕΛΠΕ στην έρευνα υδρογονανθράκων και την προσέλκυση διεθνών εταιρειών σε όλες σχεδόν τις πετρελαιοπιθανές περιοχές της χώρας.
Το περιορισμένο μέχρι τότε διεθνές ενδιαφέρον αναζωπυρώθηκε. Πολύ σύντομα εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από σχεδόν όλες τις μεγάλες εταιρείες του κλάδου: ExxonMobil, Total, Edison, Repsol, ENI και άλλες.
Μετά από εκτεταμένες τεχνικές συζητήσεις και κοινές μελέτες, δημιουργήθηκαν διεθνείς κοινοπραξίες σύμφωνα με τα πρότυπα της παγκόσμιας πετρελαϊκής βιομηχανίας.
Το αποτέλεσμα ήταν η έναρξη ερευνητικών δραστηριοτήτων σε εννέα περιοχές της χώρας — μια εξέλιξη χωρίς προηγούμενο για την ελληνική ενεργειακή πολιτική.
Δεύτερον.
Με την ουσιαστική στήριξη του τότε προέδρου των ΕΛΠΕ Στάθη Τσοτσορού, διαμορφώθηκε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα δράσεων που περιλάμβανε:
την ενίσχυση της Γενικής Διεύθυνσης Έρευνας Υδρογονανθράκων σε τεχνολογικές υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό,
την πλήρη υποστήριξη της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων υπό τη διοίκηση του κ. Γιάννη Μπασιά,
τη χρηματοδότηση δύο μεταπτυχιακών προγραμμάτων στο Πολυτεχνείο Κρήτης και στο Πανεπιστήμιο Πειραιά για τη δημιουργία εξειδικευμένων στελεχών στον τομέα των υδρογονανθράκων.
Παράλληλα πραγματοποιήθηκε συστηματική ενημέρωση όλων των πολιτικών κομμάτων.
Ζητήθηκε από όλους να κρατηθεί χαμηλός τόνος και να αποφευχθούν οι υπερβολές που είχαν εμφανιστεί το 2014, όταν ακόμη και η προκήρυξη των περιοχών παρουσιάστηκε ως «ευρωπαϊκός ενεργειακός θησαυρός».
Σε θέματα εθνικής σημασίας, η υπερβολή είναι επικίνδυνη.
Απαιτούνται σοβαρότητα, θεσμική ευθύνη και νηφαλιότητα.
Προς τιμήν όλων των πολιτικών δυνάμεων εκείνη την περίοδο, το αίτημα αυτό έγινε σεβαστό.
Οφείλω μάλιστα να αναφέρω την εξαιρετικά υπεύθυνη στάση της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά, η οποία όχι μόνο συμφώνησε με αυτή τη γραμμή, αλλά αναγνώρισε και τα λάθη της προηγούμενης περιόδου.
Αντίθετα, η σημερινή στάση ορισμένων πολιτικών στελεχών δημιουργεί την εντύπωση, είτε άγνοιας των πραγματικών γεγονότων, είτε εγκλωβισμού σε στενά κομματικά αντανακλαστικά.
Τα παραπάνω αποτελούν μόνο μια μικρή αποτύπωση των όσων πραγματοποιήθηκαν την περίοδο Μαΐου 2015 – Μαΐου 2018, όταν μαζί με τον Στάθη Τσοτσορό είχαμε την τιμή να αναλάβουμε τη διοίκηση των Ελληνικών Πετρελαίων.
Θα ήθελα, με την ευκαιρία αυτή, να ευχαριστήσω όλους τους εξαιρετικούς επιστήμονες και συνεργάτες που εργάστηκαν για αυτό το εγχείρημα.
Οι προσπάθειές τους αποτελούν μια σημαντική παρακαταθήκη για τη μελλοντική αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας.
Χωρίς θορύβους και τυμπανοκρουσίες. Χωρίς μικροπολιτικές σκοπιμότητες.
Μόνο με σοβαρή δουλειά, επιστημονική επάρκεια και υψηλό επαγγελματικό ήθος.
*Λίγα λόγια για τον κ. Γρ. Στεργιούλη, Πρ. Διευθύνων σύμβουλος ΕΛΠΕ
Ο κος Στεργιούλης Γρηγόριος είναι διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός απόφοιτος του Houlds worth School of Applies Sciences του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Πανεπιστημίου του Leeds στη Μεγάλη Βρετανία. Κατέχει τίτλο Masters of Science σε ολοκληρωμένο σχεδιασμό διεργασιών από το ίδιο Πανεπιστήμιο με διάκριση .
Η πρώτη επαγγελματική του απασχόληση ήταν το 1979 στην εταιρεία Petrocarbons Development , θυγατρικής της Burma’s Oil στο Wythenshaw του Manchester της Μεγάλης Βρετανίας. Εργάστηκε σε σχεδιασμό κρυογενικών διεργασιών.
Το 1984 προσλήφθηκε στα ΕΛΔΑ, κατόπιν Ελληνικά Πετρέλαια Ήταν μέλος της ομάδας αναβάθμισης του διυλιστηρίου Ασπροπύργου κατα την περίοδο 1984 - 1987 με συμμετοχή σε διάφορες ομάδες σχεδιασμού και κύρια ευθύνη τα συστήματα αυτομάτου ελέγχου και βελτιστοποίησης της παραγωγής .
Κατά τη διάρκεια της απασχόλησης του στα Ελληνικά Πετρέλαια χρεώθηκε με διαφορά καθήκοντα κυρίως σε σχέση με σχεδιασμό και παρακολούθηση της παραγωγής, καθώς κι ανάπτυξη συστημάτων αυτόματου ελέγχου και βελτιστοποίησης της παραγωγής, Διακίνησης τροφοδοσίας και προϊόντων . Το 2014 ανέλαβε συντονιστής του έργου αναβάθμισης του διυλιστηρίου Ελευσίνας , έργο προϋπολογισμού 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Το 2015 ανέλαβε διευθύνων σύμβουλος του ομίλου εταιρειών Ελληνικά Πετρέλαια , θέση που διατήρησε μέχρι τον Απρίλιο του 2018.Τον Ιούνιο του 2019 ανέλαβε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Enterprise Greece θέση που διατήρησε μέχρι το Σεπτέμβριο του 2019.
Από το Φεβρουάριο του 2017 μέχρι το Μάρτιο του 2020 ήταν μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας της Ελλάδος σαν εκπρόσωπος του ΣΕΒ και το Νοέμβριο του 2019 εκλέχτηκε από τη Γενική Συνέλευση της Τράπεζας της Ελλάδος μέλος της Επιτροπής Ελέγχου θέση που διατήρησε μέχρι τον Απρίλιο του 2023.
Έχει δημοσιεύσει άρθρα με θέμα κυρίως τη βελτιστοποίηση της παραγωγής , υπήρξε κεντρικός ομιλητής σε διαφορά συνέδρια και εξέδωσε βιβλίο με θέμα την αγορά πετρελαίου στη Νότια Ανατολική Ευρώπη .Υπήρξε κεντρικός ομιλητής στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών επί τρία συνεχόμενα έτη (2017, 2018,2019) και τα συνέδρια του capitalLink .
Το 2017 υπήρξε ομιλητής στην επιτροπή ενέργειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με θέμα ορυκτά καύσιμα, οικονομικές , αναπτυξιακές και περιβαλλοντικές διαστάσεις. Από το 2023 είναι μέλος της Διοίκησης της εταιρείας Polieco Hellas που παράγει προϊόντα πολυαιθυλενίου, Θυγατρική της Polieco Italia spa. Παράλληλα δραστηριοποιείται και σε συμβουλευτικές υπηρεσίες σε ενεργειακά θέματα τόσο στη Ελλάδα όσο και διεθνώς.
================
--------------------------------
----------------------------------
----------------------------
---------------
================
Ακούστε τον κ. Ζεληλίδη. Είναι μια φωνή λογικής που παλεύει χρόνια για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Δυστυχώς έχει δίκιο. Οι κινήσεις του Π/Θ γίνονται σε αντιπερισπασμό για να απορροφήσει τις πιέσεις - έτσι νομίζει! - που δέχεται στο θέμα των λογαριασμών της Ηλεκτρικής Ενέργειας και του πλιάτσικου που έχουν στήσει οι τέσσερις ολιγάρχες με τις ευλογίες του!
Το ολιγαρχικό σύστημα που εκμεταλεύεται τη χώρα (ως τιμάριο, με τους γηγενείς ως ενοχλητικούς παρείσακτους κολήγους) δεν θέλει την ανάπτυξη. Έχει απόλυτο δίκιο ο κ. Κοντογιώργης που έχει μιλήσει για: "Διπλή κατοχή της χώρας!" Να συμπληρώσω: μπορεί η κατοχή των ξένων να είναι λιγώτερο απεχθής από την κατοχή των ντόπιων κοτζαμπάσηδων.---------------
--------------
Blogger:
...το πιάσατε το υπονούμενο. Τέρμα οι υδρογονάνθρακες για την Ελλάδα. Οι ΑΠΕτζήδες και το κύκλωμα των εισαγωγών ενέργειας κάνει κουμάντο.
.....νάτα μας! Καμιά κουβέντα για παραγωγή! Διατί να το κρύψωμεν άλλωστε!
-------------------
-----------
-----------------
-------------------------
==========================
- Το serial των υδρογονανθράκων εν Ελλάδι...
- Τ. Φωκιανού : Η ενεργειακή αυτοπαγίδευση της Ε.Ε. και το Ελληνικό αδιέξοδο
- Αβραάμ Ζελελίδης: Συγκλονιστική μαρτυρία - Διακομματική συναίνεση να θάψουν τους υδρογονάνθρακες
- Αντώνης Φώσκολος: "Επιμένω τα κοιτάσματα της Ελλάδας είναι μεγαλύτερα από της Ρωσίας"-Που υπάρχει τι
- Ζαχ. Μίχας: Οι ενεργειακές δυνατότητες, το «σύνδρομο του Αζόρ» και η γεωπολιτική σκακιέρα
-----------------
...δυστυχώς έχει δίκιο ο κ. Ζεληλίδης και γω επαναλαμβάνομαι:
Ακούστε τον κ. Ζεληλίδη. Είναι μια φωνή λογικής που παλεύει χρόνια για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Δυστυχώς έχει δίκιο. Οι κινήσεις του Π/Θ γίνονται σε αντιπερισπασμό για να απορροφήσει τις πιέσεις - έτσι νομίζει! - που δέχεται στο θέμα των λογαριασμών της Ηλεκτρικής Ενέργειας και του πλιάτσικου που έχουν στήσει οι τέσσερις ολιγάρχες με τις ευλογίες του!
Το
ολιγαρχικό σύστημα που εκμεταλεύεται τη χώρα (ως τιμάριο, με τους
γηγενείς ως ενοχλητικούς παρείσακτους κολήγους) δεν θέλει την ανάπτυξη.
Έχει απόλυτο δίκιο ο κ. Κοντογιώργης που έχει μιλήσει για: "Διπλή κατοχή της χώρας!" Να συμπληρώσω: μπορεί η κατοχή των ξένων να είναι λιγώτερο απεχθής από την κατοχή των ντόπιων κοτζαμπάσηδων.
"Οι ανακοινώσεις του ΠΘ για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων γίνονται τη στιγμή που αποδεικνύεται ότι όλοι οι χειρισμοί περί την ενέργεια είναι καταστροφικοί για τη χώρα, με μόνους κερδισμένους κάποιους φίλους του ΠΘ των καρτέλ και όλο το κύκλωμα των ΑΠΕτζήδων....
...αυτό δεν μπορεί να καλυφθεί. Ο πολιτικός θάνατος εξασφαλισμένος, αν δεν αντιδράσει...και καλά κάνει. Προσοχή όμως! Μπορεί απλά να θέλει να κερδίσει χρόνο και να στείλει την μπάλλα στην κερδίδα και να βάλλει για τα καλά στο αρχείο κάθε προσπάθεια εκμετάλευσης των υδρογονανθράκων! (Βγάζοντας το συμπέρασμα ότι είναι ασύμφορη η αξιοποίησή τους!). Το επιχειρηματικό κύκλωμα που κυβερνά τη χώρα με τις μαριονέτες του, δεν θα τα παρατήσει εύκολα! Το νού σας! Ήδη αναλυτές σοβαροί έχουν δεί ότι ο ΠΘ δεν πολυπιστεύει στην ύπαρξη ορυκτού πλούτου και έχει υπονομεύσει από την αρχή αυτή την προσδοκία!
Φαίνεται
ότι το πολιτικό σχέδιο των ολιγαρχών και των "πολιτικών μπροστινών"
θέλει την Ελλάδα φτωχή, τον εκάστοτε ΠΘ να μοιράζει επιδόματα, ως καλός
πατερούλης, αλλά απεχθάνονται την πραγματική οικονομική ανάπτυξη που θα
έκανε τον λαό να σηκώσει κεφάλι... με όλες τις συνέπειες για τους
ίδιους. (Το νέο οικονομικό
περιβάλλον θ' αλλάξει μοιραία και το πολιτικό περιβάλλον, οπότε μερικοί
βλέπουν την έξοδο και φυσικά δεν το επιθυμούν... όσο για τη χώρα, ποιος
τη @αμεί. "Ας πάει και το παλιάμπελο, εμείς νάμαστε καλά!")
Είναι τόσο ισχυρό το ολιγαρχικό σύστημα , που ο ΠΘ δεν τολμάει να επιβάλλει ΤΩΡΑ τους κανόνες της αγοράς στο λεγόμενο Χρηματιστήριο Ενέργειας, και να διαλύσει το καρτέλ μέσω του οποίου γίνεται το σημερινό πλιάτσικο! Δεν σταματάει το πλιάτσικο και συνεχίζει να είναι συνένοχος (ή συμμέτοχος;)!
Δεν είναι η πρώτη φορά που ανακοινώνεται η ..αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Πάμε 2 χρόνια πριν! ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
------------------------------------------------------------
...αν έχετε την υπομονή να ακούσετε τις παρακάτω προτεινόμενες εγγραφές το συμπέρασμα προφανές:
Το πολιτικό σύστημα εν τω συνόλω του ψάχνει τον τρόπο να κάψει το θέμα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων της χώρας. ΔΕΝ τη ΘΕΛΟΥΝ!. Φαντάζει απλό. Δεν μπορούν να μιλήσουν για ανάπτυξη της χώρας, όπως ένα πτωματοφάγο σαπρόφυτο δεν μπορεί να έχει λόγο για τη ζωή! Το πρόβλημα τη χώρας είναι βαθύτατα ΠΟΛΙΤΙΚΟ, και όχι πόρων. Και επειδή είμαι εδώ ως συντηρητής της μνήμης, σας θυμίζω την έκθεση Πόρτερ (1947):
Μεταξύ άλλων, ο Πολ Πόρτερ, έγραφε στην έκθεσή του για την Ελλάδα (οι υπογραμμίσεις δικές μου):- 1.«Απ” ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος (…) Στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα».
- Μήπως η παραπάνω διαπίστωση, σας θυμίζει κάτι από την «σύγχρονη» Ελλάδα του 2014, όπως την έχουν καταντήσει όλοι εκείνοι που- μαζί με τους με τους κυβερνώντες- ανέλαβαν να τη «σώσουν» από τη χρεοκοπία;
Η «κλίκα»
- 2. «Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο. Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας». ΑΠΟ ΕΔΩ
------------------------------
"ΒΟΜΒΕΣ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΒΡΑΑΜ ΖΕΛΗΛΙΔΗ ΓΙΑ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΚΑΙ ΑΓΩΓΟΥΣ!
Αβραάμ Ζεληλίδης: Γιατί οι ΗΠΑ θέλουν τώρα εξορύξεις στην Ελλάδα και ταλαντεύονται για EASTMED.
Το serial των υδρογονανθράκων εν Ελλάδι...
Ενεργειακό ή πολιτικό το πρόβλημα της χώρας; Κ. ΣΤΑΜΠΟΛΗΣ ( Ι.Ε.Ν.Ε.)
Για να μην παριστάνετε τον ανήξερο...(Σχετικά με την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων...)
Αντώνης Φώσκολος: "Επιμένω τα κοιτάσματα της Ελλάδας είναι μεγαλύτερα από της Ρωσίας"-Που υπάρχει τι
-------------------
Όλοι ενάντια στην παραγωγή ορυκτού πλούτου στην Ελλάδα | Ηλίας Κονοφάγος (12-2-2022)
Το serial των υδρογονανθράκων εν Ελλάδι...
Ενεργειακό ή πολιτικό το πρόβλημα της χώρας; Κ. ΣΤΑΜΠΟΛΗΣ ( Ι.Ε.Ν.Ε.)
Για να μην παριστάνετε τον ανήξερο...(Σχετικά με την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων...)
----------------------------
------------------------
------------------------
------------------
Αβραάμ Ζεληλίδης: Ποιοι και γιατί μπλοκάρουν την αξιοποίηση του ορυκτού φυσικού μας πλούτου
Το serial των υδρογονανθράκων εν Ελλάδι...
Αβραάμ Ζελελίδης: Συγκλονιστική μαρτυρία - Διακομματική συναίνεση να θάψουν τους υδρογονάνθρακες
Ζαχ. Μίχας: Οι ενεργειακές δυνατότητες, το «σύνδρομο του Αζόρ» και η γεωπολιτική σκακιέρα
Σχόλια