Στην Ελλάδα φαίνεται πως ο στόχος μας δεν είναι να αναπτύξουμε τις
ενδογενείς μας παραγωγικές δυνατότητες ώστε να καλύψουμε τις ανάγκες μας
αλλά να αποδείξουμε στον κόσμο – και πρωτίστως στον εαυτό μας – ότι
μπορούμε να βρεθούμε, από τη μια στιγμή στην άλλη, «από τα αλώνια στα
σαλόνια». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Και, φυσικά, αποτυγχάνουμε γιατί ούτε την κατάλληλη υποδομή και προετοιμασία έχουμε διασφαλίσει ούτε, στην πραγματικότητα, εξυπηρετούμε κάποιο ουσιαστικό μας συμφέρον, εκτός, ίσως, από το να αποδείξει η εκάστοτε πολιτική ηγεσία ότι διαφέρει από τις προηγούμενες, καθώς – αυτή μόνη, υποτίθεται – φέρνει την «πρόοδο», τον «εκσυγχρονισμό» ή, πιο πρόσφατα, «την πράσινη μετάβαση» και, μάλιστα, «πρωτοπορώντας σε όλη την Ευρώπη». Κάπως έτσι φαίνεται να διαψεύδεται μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια το όραμα για τη «Δίκαιη Μετάβαση» στις λιγνιτικές περιοχές της χώρας (Δυτική Μακεδονία και Αρκαδία). Φιλόδοξες και μεγάλες επενδύσεις ιδίως στον χώρο των ΑΠΕ, του υδρογόνου και των σπάνιων γαιών μένουν στα χαρτιά.
Από τις 16 εμβληματικές επενδύσεις που είχαν αρχικά εξαγγελθεί, εντάχθηκαν στο Σχέδιο Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης μόνο 4 και προχωρά σε υλοποίηση μόλις …μία (για μονάδα αποθήκευσης ενέργειας 250 MW)!
Το σχετικό δημοσίευμα της «Καθημερινής» και της έγκριτης δημοσιογράφου κ. Χρύσας Λιάγγου (βλ. εδώ) είναι διαφωτιστικό και ως προς την περιγραφή της κατάστασης και ως προς τα αίτια που οδήγησαν στην αποτυχία της υπόσχεσης ότι η Δυτική Μακεδονία (και η περιοχή της Μεγαλόπολης) θα μετέβαιναν από ένα μοντέλο ανάπτυξης βασισμένο στο λιγνίτη – και το οποίο βιαστήκαμε να βαφτίσουμε «θνησιγενές», τη στιγμή που άλλες χώρες στην ΕΕ παίρνουν διαρκείς παρατάσεις ζωής των δικών τους λιγνιτικών μονάδων - σε ένα νέο βιώσιμο αναπτυξιακό υπόδειγμα, και, φυσικά απολύτως «πράσινο». Εξαγγελίες για μεγάλες επενδύσεις στην παραγωγή μπαταριών λιθίου, στον τομέα του υδρογόνου κοκ. ακυρώνονται – εν πολλοίς και λόγω του δυσμενούς διεθνούς περιβάλλοντος.
Όμως η ρίζα της αποτυχίας δεν ήταν κάποια παροδική επενδυτική τάση αλλά οι μόνιμες ελληνικές παθογένειες: γραφειοκρατία, χαμηλή στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών, απουσία Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων και, άρα, ασάφεια για τις χρήσεις γης ανά περιοχή ενδιαφέροντος, καθώς και καθυστέρηση της αποκατάστασης των εδαφών που καταλαμβάνουν σήμερα τα λιγνιτωρυχεία της ΔΕΗ. Και όλα αυτά ενώ έχουν διατυπωθεί ουρανομήκεις στόχοι που, μάλιστα, πρέπει να επιτευχθούν σε χρόνους-ρεκόρ.
- Κι αυτό γιατί η χώρα μας, αντί να προχωρήσει σε μία λελογισμένη, πιο συμβατική και σίγουρα λιγότερο …φαντασμαγορική παραγωγική ανασυγκρότηση των περιοχών αυτών, προτίμησε να «κόψει δρόμο» προς την πράσινη μετάβαση και να γίνει, μάλιστα, και «πρωταθλήτρια Ευρώπης»- αλλά με υποδομές και ρυθμούς Ψωροκώσταινας και με τις ανάγκες που έχει μια μέση μεσογειακή και βαλκανική χώρα της καπιταλιστικής περιφέρειας και όχι η Σίλικον Βάλεϋ της ΕΕ…
Σε αυτά, βέβαια, έπαιξε ρόλο και η ίδια η λογική της
ευρω-γραφειοκρατίας, που απλώς πριμοδοτεί στόχους επί χάρτου και
δεσμεύει κονδύλια μόνο για προγράμματα αιχμής – και δη … «καταπράσινης».
Επίσης, στο πλαίσιο της ίδιας λογικής, προέχει όχι η υλοποίηση αλλά η
δήλωση ενδιαφέροντος, ώστε να θεωρηθεί ένα πρόγραμμα επιτυχές. Ο
παράγοντας αυτός συνδυάστηκε με τις παραπάνω παθογένειες του δικού μας
κράτους, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ενταχθεί στο «Σχέδιο της Δίκαιης
Μετάβασης» μεγάλη επένδυση 300 στρεμμάτων υδροπονίας, προϋπολογισμού
200 εκατ. ευρώ, στη Δυτική Μακεδονία. Η επένδυση αυτή - ίσως η πιο
ρεαλιστική από όσες προτάθηκαν - θα μπορούσε να είναι πιλοτική για μία
πραγματική παραγωγική του αγροτικού τομέα στις πρώην λιγνιτικές περιοχές
αλλά και ευρύτερα για τη χώρα και, μάλιστα, σε μια περίοδο κατά την
οποία έχει διαταραχθεί η παγκόσμια επισιτιστική αλυσίδα. Πραγματικά, η
Ελλάδα δεν έχει μεγάλες εκτάσεις για καλλιέργεια και η αγροτική επάρκεια
ήταν διαχρονικά πιο πολύ ένα όνειρο παρά ένας εφικτός στόχος. Ωστόσο,
από τη δεκαετία του ’30, τουλάχιστον, και των «Αγροτικών» του μεγάλου
κοινοτιστή Κωνσταντίνου Καραβίδα, αλλά και μέχρι τους «Αιχμάλωτους της
Γεωγραφίας» (2015) του Tim Marshall, ξέρουμε ότι η Ελλάδα έχει πολλές
μικρές αλλά ιδιαίτερα γόνιμες εκτάσεις για καλλιέργειες «πολυτελείας».
Αντί γι’ αυτό, και στα «Σχέδια Δίκαιης Μετάβασης» προτιμήσαμε να
σπείρουμε …φωτοβολταϊκά – όπως σε πλείστες όσες εκτάσεις αγροτικής γης
υψηλής παραγωγικότητας έχουμε κάνει – και ας είναι παροδικές οι θέσεις
εργασίας που δημιουργούνται. Βέβαια, αυτό σημαίνει ότι, μετά την
εγκατάσταση των πάρκων αυτών, οι ντόπιοι που ενεπλάκησαν σε αυτήν θα
επιστρέψουν στην ανεργία.
Από τον 19ο. αιώνα, το Ελληνικό Κράτος
είχε θέσει στόχο να γίνει «Πρότυπον Βασίλειον εις την Ανατολήν» - όπως
είχε πει στον λόγο της ενθρονίσεώς του ο Γεώργιος Α’. Τώρα, τα πράγματα
έχουν προχωρήσει: θέσαμε στόχο να γίνουμε «Πρότυπο …Χαρτοβασίλειο για
την Πράσινη Μετάβαση της ΕΕ» χωρίς καν να έχουμε καταφέρει να καλύψουμε
τις συνηθισμένες συμβατικές ανάγκες του Κράτους και της Κοινωνίας μας,
με αποτέλεσμα τόσα και τόσα σχέδια επί χάρτου να παραμένουν ανεκτέλεστα-
με τελευταίο παράδειγμα το «Σχέδιο Δίκαιης Μετάβασης» στις πρώην
λιγνιτικές περιοχές…
==========
Blogger:
Και έρχεται τώρα και λέει ανερυθρίαστα:
Όλα λάθος!
Καλώς τον πορφυρογένητο Πρίγκηπα! Στο πραγματικό κόσμο, όποιος κάνει λάθος πληρώνει άρχοντά μου! Την πάτησες, φύγε, να έρθει ο επόμενος. Η κατηγορία μία και είναι αρκετή: Σαμποτάζ εκ των έσω όσο κι' αν παριστάνει τον ανήξερο....
"Συγνώμη που σας κατέστρεψα!" και νομίζει ότι θα τη βγάλει ....καθαρή. "Finito la musica, passato la festa", αρκετή ζημία προκάλεσες με τις ιδεοληψίες σου. ...
=============
Blogger:
... να μια ευκαιρία για να σώσει (το τομάρι του) ή ότι σώζεται ο Κυριάκος. Οφείλει να επιτρέψει τις γεωτρήσεις και να σταματήσει να τις φρενάρει όπως πραγματικά κάνει μέχρι τώρα, παριστάνοντας τον ενδιαφερόμενο, αλλά ως εκεί...
Το ολιγαρχικό σύστημα που εκμεταλεύεται τη χώρα (ως τιμάριο, με τους γηγενείς ως ενοχλητικούς παρείσακτους κολήγους) δεν θέλει την ανάπτυξη. Έχει απόλυτο δίκιο ο κ. Κοντογιώργης που έχει μιλήσει για: "Διπλή κατοχή της χώρας!" Να συμπληρώσω: μπορεί η κατοχή των ξένων να είναι λιγώτερο απεχθής από την κατοχή των ντόπιων κοτζαμπάσηδων.
Ιωάννης Μπασιάς:Bing bang γεωτρήσεων.Τουρκία-Βουλγαρία-Ρουμανία-Αλβανία-Μόνη δίχως γεώτρηση η Ελλάδα
------------------------
Κωστής Σταμπολής: Τριβές μεταξύ Exxon-κυβέρνησης για τις γεωτρήσεις- Ζητά διασφαλίσεις από προσφυγές
============================
--------------------------
"ΒΟΜΒΕΣ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΒΡΑΑΜ ΖΕΛΗΛΙΔΗ ΓΙΑ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΚΑΙ ΑΓΩΓΟΥΣ!
Αβραάμ Ζεληλίδης: Γιατί οι ΗΠΑ θέλουν τώρα εξορύξεις στην Ελλάδα και ταλαντεύονται για EASTMED.
Το serial των υδρογονανθράκων εν Ελλάδι...
Ενεργειακό ή πολιτικό το πρόβλημα της χώρας; Κ. ΣΤΑΜΠΟΛΗΣ ( Ι.Ε.Ν.Ε.)
Για να μην παριστάνετε τον ανήξερο...(Σχετικά με την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων...)
Αντώνης Φώσκολος: "Επιμένω τα κοιτάσματα της Ελλάδας είναι μεγαλύτερα από της Ρωσίας"-Που υπάρχει τι
-------------------
Όλοι ενάντια στην παραγωγή ορυκτού πλούτου στην Ελλάδα | Ηλίας Κονοφάγος (12-2-2022)
...δυστυχώς έχει δίκιο ο κ. Ζεληλίδης και γω επαναλαμβάνομαι:
Ακούστε τον κ. Ζεληλίδη. Είναι μια φωνή λογικής που παλεύει χρόνια για την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Δυστυχώς έχει δίκιο. Οι κινήσεις του Π/Θ γίνονται σε αντιπερισπασμό για να απορροφήσει τις πιέσεις - έτσι νομίζει! - που δέχεται στο θέμα των λογαριασμών της Ηλεκτρικής Ενέργειας και του πλιάτσικου που έχουν στήσει οι τέσσερις ολιγάρχες με τις ευλογίες του!
Το
ολιγαρχικό σύστημα που εκμεταλεύεται τη χώρα (ως τιμάριο, με τους
γηγενείς ως ενοχλητικούς παρείσακτους κολήγους) δεν θέλει την ανάπτυξη.
Έχει απόλυτο δίκιο ο κ. Κοντογιώργης που έχει μιλήσει για: "Διπλή κατοχή της χώρας!" Να συμπληρώσω: μπορεί η κατοχή των ξένων να είναι λιγώτερο απεχθής από την κατοχή των ντόπιων κοτζαμπάσηδων.
"Οι ανακοινώσεις του ΠΘ για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων γίνονται τη στιγμή που αποδεικνύεται ότι όλοι οι χειρισμοί περί την ενέργεια είναι καταστροφικοί για τη χώρα, με μόνους κερδισμένους κάποιους φίλους του ΠΘ των καρτέλ και όλο το κύκλωμα των ΑΠΕτζήδων....
...αυτό δεν μπορεί να καλυφθεί. Ο πολιτικός θάνατος εξασφαλισμένος, αν δεν αντιδράσει...και καλά κάνει. Προσοχή όμως! Μπορεί απλά να θέλει να κερδίσει χρόνο και να στείλει την μπάλλα στην κερδίδα και να βάλλει για τα καλά στο αρχείο κάθε προσπάθεια εκμετάλευσης των υδρογονανθράκων! (Βγάζοντας το συμπέρασμα ότι είναι ασύμφορη η αξιοποίησή τους!). Το επιχειρηματικό κύκλωμα που κυβερνά τη χώρα με τις μαριονέτες του, δεν θα τα παρατήσει εύκολα! Το νού σας! Ήδη αναλυτές σοβαροί έχουν δεί ότι ο ΠΘ δεν πολυπιστεύει στην ύπαρξη ορυκτού πλούτου και έχει υπονομεύσει από την αρχή αυτή την προσδοκία!
Φαίνεται
ότι το πολιτικό σχέδιο των ολιγαρχών και των "πολιτικών μπροστινών"
θέλει την Ελλάδα φτωχή, τον εκάστοτε ΠΘ να μοιράζει επιδόματα, ως καλός
πατερούλης, αλλά απεχθάνονται την πραγματική οικονομική ανάπτυξη που θα
έκανε τον λαό να σηκώσει κεφάλι... με όλες τις συνέπειες για τους
ίδιους. (Το νέο οικονομικό
περιβάλλον θ' αλλάξει μοιραία και το πολιτικό περιβάλλον, οπότε μερικοί
βλέπουν την έξοδο και φυσικά δεν το επιθυμούν... όσο για τη χώρα, ποιος
τη @αμεί. "Ας πάει και το παλιάμπελο, εμείς νάμαστε καλά!")
Είναι τόσο ισχυρό το ολιγαρχικό σύστημα , που ο ΠΘ δεν τολμάει να επιβάλλει ΤΩΡΑ τους κανόνες της αγοράς στο λεγόμενο Χρηματιστήριο Ενέργειας, και να διαλύσει το καρτέλ μέσω του οποίου γίνεται το σημερινό πλιάτσικο! Δεν σταματάει το πλιάτσικο και συνεχίζει να είναι συνένοχος (ή συμμέτοχος;)!
Δεν είναι η πρώτη φορά που ανακοινώνεται η ..αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Πάμε 2 χρόνια πριν! ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
------------------------------------------------------------
...αν έχετε την υπομονή να ακούσετε τις παρακάτω προτεινόμενες εγγραφές το συμπέρασμα προφανές:
Το πολιτικό σύστημα εν τω συνόλω του ψάχνει τον τρόπο να κάψει το θέμα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων της χώρας. ΔΕΝ τη ΘΕΛΟΥΝ!. Φαντάζει απλό. Δεν μπορούν να μιλήσουν για ανάπτυξη της χώρας, όπως ένα πτωματοφάγο σαπρόφυτο δεν μπορεί να έχει λόγο για τη ζωή! Το πρόβλημα τη χώρας είναι βαθύτατα ΠΟΛΙΤΙΚΟ, και όχι πόρων. Και επειδή είμαι εδώ ως συντηρητής της μνήμης, σας θυμίζω την έκθεση Πόρτερ (1947):
Μεταξύ άλλων, ο Πολ Πόρτερ, έγραφε στην έκθεσή του για την Ελλάδα (οι υπογραμμίσεις δικές μου):- 1.«Απ” ό, τι μπόρεσα να διαπιστώσω, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει καμιάν άλλη πολιτική πρακτική από το να εκλιπαρεί για ξένη βοήθεια ώστε να διατηρηθεί στην εξουσία απαριθμώντας θορυβωδώς τις θυσίες της Ελλάδος (…) Στόχος της είναι να χρησιμοποιήσει την ξένη βοήθεια ως μέσο για τη διαιώνιση των προνομίων μίας μικρής κλίκας εμπόρων και τραπεζιτών, οι οποίοι αποτελούν την αόρατη εξουσία στην Ελλάδα».
- Μήπως η παραπάνω διαπίστωση, σας θυμίζει κάτι από την «σύγχρονη» Ελλάδα του 2014, όπως την έχουν καταντήσει όλοι εκείνοι που- μαζί με τους με τους κυβερνώντες- ανέλαβαν να τη «σώσουν» από τη χρεοκοπία;
Η «κλίκα»
- 2. «Η κλίκα αυτή είναι αποφασισμένη να υπερασπίσει με κάθε μέσο τα οικονομικά της συμφέροντα και δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το τι μπορεί να στοιχίσει αυτό στην οικονομία της χώρας. Τα μέλη αυτής της κλίκας επιθυμούν να διατηρήσουν άθικτο ένα φορολογικό σύστημα που τους ευνοεί, με αληθινά σκανδαλώδη τρόπο. Αντιτίθενται στον έλεγχο συναλλάγματος, γιατί αυτό θα τους εμποδίσει να εξάγουν τα κέρδη τους στις τράπεζες του Καΐρου και της Αργεντινής. Δεν διανοήθηκαν ποτέ να επενδύσουν τα κέρδη τους στη δική τους χώρα για να βοηθήσουν στην αναστήλωση της εθνικής οικονομίας». ΑΠΟ ΕΔΩ
Σχόλια