Περικλής Νεάρχου
Με πρωτοβουλία του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη της συνεργάτιδος του κ. Σημίτη Αννας Διαμαντοπούλου, του Ινστιτούτου Ζακ Ντελόρ και του περιοδικου Μεταρρύθμιση , με την υποστήριξη του Οικονομικου Φόρουμ των Δελφων ,οργανώθηκε χθες , 6 Νοεμβρίου , στο Κέντρο Πολιτισμου " Ελληνικός Κόσμος " , δοξαστική εκδήλωση για το κυβερνητικό εργο και τις πολιτικές ιδέες Σημίτη.
Ηδη απο την Κυριακή και ενωρίτερα , προετοιμάσθηκε η εκδήλωση, με συγχορδία δημοσιευμάτων απο συνεργάτες και ευνοημένους των Κυβερνήσεών του , με προεξάρχοντες , ποιούς αλλους , τον Χρήστο Ροζάκη και τον Αντώνη Λιάκο.
Στην εκδήλωση παρέστη , μεταξύ αλλων , ο Πρωθυπουργός για να υπογραμμίσει , με την παρουσία του , την εκλεκτική συγγένεια που υπάρχει μεταξύ του Σημιτικου ψευτο - εκσυγχρονισμου και της ακραίας νεο - φιλελεύθερης πολιτικης Μητσοτάκη. Ειναι προφανές οτι και οι δυο εχουν ως κοινό παρονομαστή τον ακραιο νεο- φιλελευθερισμό και τη Νεο - Ταξική Παγκοσμιοποηση, την οποία συγκαλύπτουν με τον ευφημισμό των " μεταρρυθμίσεων ".
Ας δουμε ομως τα πεπραγμένα του Κ. Σημίτη και γιατί πρέπει γι ' αυτά να δοξολογειται και να εγκωμιάζεται ως δηθεν " μεγάλος " πολιτικός , που αφησε το αποτύπωμά του στην πολιτική ιστορία της χώρας.
1. Το πρωτο " επίτευγμα " του ηταν η μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ ,απο ενα προοδευτικό και πατριωτικό κόμμα σε ενα κόμμα νεο - φιλελεύθερων πολιτικων, με διεθνιστικές δηθεν θέσεις, που ταυτίζονταν με την παγκοσμιοποίηση.Το γεγονός οτι οι Βρυξέλλες εγκολπώθηκαν , δυστυχως , την εξ Αμερικης ερχόμενη παγκοσμιοποίηση , επέτρεψε στον Κ. Σημίτη να παρουσιάζει το εργο του ως δηθεν " εξευρωπαϊσμό " .
Στην πραγματικότητα ομως , φάνηκαν γρήγορα οι συνέπειες του προσανατολισμου αυτου, στην πολιτική για τα εθνικά θέματα και στις πολιτικές που προάγει η παγκοσμιοποίηση , οπως το ανοιγμα των συνόρων , η λαθρομετανάστευση , η υπονόμευση του εθνικου κράτους ,ο δικαιωματισμός , ο εθνομηδενιισμός.
2, Σε ο,τι αφορα τα εθνικά θέματα και τις Ελληνο - Τουρκικές σχέσεις , εγινε γρήγορα εκδηλη η πολιτική του ενδοτισμου και του κατευνασμου.Μετά απο μια επίσκεψη στην Ουάσιγκτον, επι Προεδρίας Κλίντον ,ο Κ. Σημίτης , σε συζυγία με τον Γιωργο Παπανδρέου , αφέθηκε να ¨πεισθει " οτι επρεπε η Ελλάδα να γίνει πρωταγωνιστής για την ενταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση , χωρίς να θέτει οποιουσδήποτε ορους, ως αντάλλαγμα , γιατί ο εξευρωπαϊσμός της Τουρκίας θα μετέτρεπε δηθεν τα Ελληνο - Τουρκικά προβλήματα σε Ευρω - Τουρκικά.
Ειχε προηγηθει της μεγάλης αυτης στροφης στην Ελληνική εξωτερική πολιτική το φιάσκο των Ιμίων και το ονειδος της παραδόσεως στους Τούρκους του ηγέτη των Κούρδων Οτσαλάν.
Με την απόσταση του χρόνου, μπορει κανεις να δει σήμερα , παρά την αλλαγή των συνθηκων ,πόσο ανεδαφική , μικρόνοη και υποτελής ηταν μια τέτοια πολιτική. Προφανως ,εξυπηρετουσε μόνο τους γεωπολιτικούς στόχους των ΗΠΑ , που ηθελαν να εντάξουν και την Τουρκία στην ΕΕ , για να την προσδέσουν σταθερα στο Δυτικό στρατόπεδο , αλλά και για να υπονομεύσουν οποιαδήποτε ενδεχόμενη γεωπολιτική αυτοτέλειά της και να διασφαλίσουν τη χειραγώγησή της.Ο Γαλλο - Γερμανικός αξονας αντετίθετο σφόδρα στην ενταξη της Τουρκίας. Τι ρόλο επαιζε η Ελλάδα ενάντια στα πραγματικά της συμφέροντα ;
Ο Κ. Σημίτης και οι αλλοι " εκσυγχρονιστές " συνέχισαν επι μακρόν να δοξολογουν τη λεγόμενη πολιτική του Ελσίνκι , ακόμη και οταν η Αγκυρα αρχισε να προσθέτει νέες " διαφορές " με την Ελλάδα και να κλιμακώνει τις αξιώσεις και τις προκλήσεις της.
Η ιδεολογία του Σημιτισμου, συνώνυμη του ενδοτισμου και του κατευνασμου , συνεχίσθηκε και μετά την αποχώρηση Σημίτη απο την Κυβέρνηση και λαθροβιώνει μεχρι σήμερα, υπο αλλη κομματική σημαία.Ειναι και αυτό ενα δειγμα της εκλεκτικης συγγένειας μεταξύ Κ. Σημίτη και Κ. Μητσοτάκη.
3. Το Κυπριακό ηταν ενα πεδίο , στο οποιο εκδηλώθηκε , με μεγάλη εμφαση , ο Σημιτισμός και συνδέθηκε με την ενταξη της Κύπρου στην ΕΕ και την υποτιθέμενη επίλυση , ταυτοχρόνως , του Κυπριακου.
Η ιδέα της εντάξεως της Κύπρου στην ΕΕ , ως στρατηγική για την επίλυση του Κυπριακου , ηταν δική μου , ως συμβούλου τότε του αείμνηστου Πρωθυπουργου Παπανδρέου και υπεβλήθη σ' αυτόν το 1983. Ο ιδιος εθεσε τότε, για πρώτη φορά , θέμα ενταξεως της Κύπρου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και ειχε ιδιαίτερη συζήτηση με τον Καγκελλάριο Σμίτ.Δεν αναμέναμε , προφανως ,κάποια γρήγορη αναπόκριση.Εκτιμήσαμε ομως οτι θα επρεπε ν ' αρχίσει μια ζύμωση πανω σ' αυτό το θέμα κα να αναμένουμε την κατάλληλη συγκυρία για να το θέσουμε πιο πιεστικά, με ελπίδες ουσιαστικης προόδου και ευοδώσεως.
Η συγκυρία αυτή παρουσιάσθηκε με τη μεγάλη διεύρυνση προς Ανατολάς.Οι Αμερικανοί πίεζαν για τη διεύρυνση αυτή για γεωπολιτικούς λόγους. Ηθελαν να εντάξουν στους Ευρω - Ατλαντικούς θεσμούς τις χωρες της Ανατολικης Ευρώπης και της ΝΑ Ευρώπης για να παγιώσουν την απεξάρτησή τους απο τη Ρωσία , που διαδέχθηκε τη Σοβιετική Ενωση.Για εξισορρόπηση της διευρύνσεως προς Ανατολάς, προστέθηκαν στη διευρυνση και δυο χωρες του Ευρωπαϊκου Νότου, η Κύπρος και η Μάλτα.
Για τη συμπερίληψη της Κύπρου , εργάσθηκε εντατικά το Υπουργειο Εξωτερικων , με επικεφαλης τον Θεόδωρο Πάγκαλο και τον Νίκο Κρανιδιώτη. Η Ελλάδα ειχε δικαίωμα βέτο για την ενταξη νεων μελων και ασκησε την επιρροή της για να συμπεριληφθει και η Κύπρος.Η Ευρωπαϊκή Ενωση δέχθηκε οτι μπορουσε να ενταχθει η Κύπρος, χωρις την προηγούμενη λύση του προβλήμαατός της , εφόσον εκτιμηθει , κατά την ωρα της εντάξεως, οτι δεν ειναι αυτή υπεύθυνη για τη μη λύση , αλλά η Τουρκική αδιαλλαξία.
Η αδιάλλακτη Τουρκική θέση πιστοποιήθηκε απο τον ιδιο τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Ανάν.Η Αμερικανική πλευρά , που ηθελε τότε τη συνεργασία της Τουρκίας για την επέμβαση στο Ιράκ, ασκουσε συνεχως πιέσεις για Ελληνικές υποχωρήσεις προς ικανοποίηση της Αγκυρας.
Το τελικό σχέδιο λύσεως , που διαμορφώθηκε απο τον Κόφι Ανάν, ηταν κατάφωρα σε βάρος της Ελληνικης πλευρας.Ειχε ομως εν τω μεταξύ προχωρήσει η διαδικασία εντάξεως , τον Απρίλιο του 2003, και ειχε υπογραφει στην Αθήνα , επι Ελληνικης Προεδρίας , η Συνθήκη Προσχωρήσεως των δέκα νέων μελων, μεταξύ αυτων και η Κύπρος.Απέμενε μόνο η επικύρωση της εντάξεως απο τα Κοινοβούλια των χωρων - μελων , η οποία ειχε συμφωνηθει, οτι θα γινόταν πακέτο και οχι για κάθε μία χώρα χωριστά.
Ο Κώστας Σημίτης , ενω η Ελληνική Κυπριακή πλευρά ειχε εξαντλήσει κάθε περιθώριο υποχωρήσεων για να επιτευχθει στοιχειωδως αποδεκτή λύση ,ασκησε εκβιαστικές πιέσεις στον αείμνηστο Πρόεδρο Τάσο Παπαδόπουλο να δεχθει το Σχέδιο Ανάν, ισχυριζόμενος , ψευδως , οτι διακυβευόταν η ενταξη .Οτι δηλαδή , εαν η Ελληνική πλευρά απέρριπτε το Σχέδιο Ανάν, τότε υπηρχε κίνδυνος η ΕΕ να απορρίψει την ενταξη της Κύπρου.
Ο Πρόεδρος της Κύπρου και ο Κυπριακός λαός δεν πτοήθηκαν απο τις πιέσεις Σημίτη και Αμερικανων και Ευρωπαίων ηγετων και απέρριψαν, με πλειοψηφία 76% σχεδόν , το σχέδιο Ανάν.Η απόρριψή του,παρά τις απειλές και τους εκβιασμούς ,δεν εμπόδισε την ενταξη ,γιατί αυτή ειχε ηδη συντελεσθει απο τον Απρίλιο του 2003.Αυτό που εμπόδισε το ΟΧΙ του Κυπριακου λαου ηταν η κατάλυση της Κυπριακης Δημοκρατίας και η υποκατάστασή της απο ενα μόρφωμα 50% με 50% , που ουσιαστικά θα εθετε ολόκληρη την Κύπρο υπο Τουρκικό γεωπολιτικό ελεγχο.
4. Το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου ειναι ενα αλλο " επίτευγμα " της κυβερνητικης θητείας Σημίτη , που παραμένει πάντα ασβηστο στη μνήμη του Ελληνικου λαου.Στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας για το ρόλο του Χρηματιστηρίου και των αγορων , ο Κ. Σημίτης ανέλαβε να προωθήσει τη μεταμόρφωση της πραγματικης οικονομίας σε εικονική - χρηματιστική , καλλιεργώντας παράλληλα το μύθο του λαϊκου χρηματιστικου καπιταλισμου.
Η Κυβέρνησή του εφτασε στο σημειο να επιτρέπει στις τράπεζες να δίνουν δάνεια για να παίζουν στο Χρηματιστήριο.Απλοί ανθρωποι , επαγγελματίες, αγρότες , κτηνοτρόφοι , ετρεχαν στο Χρηματιστήριο να παρουν " κωδικούς " για να παίζουν με Χρηματιστηριακές μετοχές.
Η καταστροφή που υπέστη ο Ελληνικός λαός και η Ελληνική οικονομία,με τη φούσκα του Χρηματιστηρίου ,ειναι ανυπολόγιστη.
5. Την καταστροφή αυτή ακολούθησε αλλη απείρως μεγαλύτερη ,που ισοδυναμει κυριολεκτικά με καταστροφές πολέμου εν καιρω ειρήνης.Ηταν η καταστροφή των μνημονίων, που ηρθε ως αποτέλεσμα της εσπευσμένης εντάξεως της χώρας στην Ευρωζώνη ,αλλά και της αλόγιστης διαχειρίσεώς της.
Η Ελλάδα δεν ηταν ετοιμη για ενταξη στην Ευρωζώνη και δεν ειχε κανένα λόγο να επισπεύδει, χωρίς προηγούμενη επαρκή προετοιμασία.Καλλιεργήθηκε, αβασίμως , η εντύπωση οτι το ευρώ σήμαινε σταθερότητα και προστασία απο νομισματικές κρίσεις.Οταν ομως ηρθε η κρίσιμη στιγμή ,απεδείχθη οτι το ευρώ δεν ηταν το ιδιο για ολους και οτι δεν εξασφάλιζε καμιά προστασία απο κερδοσκοπικές επιδρομές.Αντιθέτως , εδενε τα χέρια της χώρας και δεν της επέτρεπε να υπερασπίσει την οικονομία της , γιατί η Ελληνική Κυβέρνηση δεν μπορουσε να παρέμβει στους κανόνες λειτουργίαςτης Ευρωζώνης και των αγορων.
Οταν η Ελλάδα ειχε εθνικό νόμισμα, μπορουσε , σε περίπτωση κρίσεως ,να κλείσει το Χρηματιστήριο και να αποτρέψει λεηλασίες μετοχων και εθνικου πλούτου.
Γνωρίζουμε ολοι τι εγινε κατά την κρίση του 2008 - 2010 και την καταστροφή και λεηλασία που υπέστη η χώρα, η οποία καταγγελλόταν και διασυρόταν , ταυτοχρόνως , ως υπεύθυνη για την τραγωδία της, γιατί δημιούργησε τεράστια ελλείμματα απο αμετρη κατανάλωση και υπερχρέωση απο αλόγιστη παροχή δανείων.
Η Κυβέρνηση Σημίτη ,αντι , τουλάχιστον, να χρησιμοποιήσει το Χρηματιστήριο ως αναπτυξιακό εργαλειο, κατευθύνοντας τους διαθέσιμους πόρους προς αναπτυξιακές και παραγωγικές επενδύσεις ,εκανε ακριβως το αντίθετο.Ενθάρρυνε την κατανάλωση , εμφανίζοντας την ως ανάπτυξη, εφόσον η κατανάλωση υπολαμβάνεται ως δείκτης " αναπτύξεως ".Ποτέ πριν , η Ελλάδα δεν ειχε τόσους πόρους , προερχόμενους απο τη ρευστότητα που εφερε η ενταξη στην Ευρωζώνη και απο το πακέτο Ντελόρ.Δεν εγινε ομως η καλύτερη αξιοποίηση, ωστε να επιτύχει η χώρα ενα μεγάλο αναπτυξιακό αλμα.
Η ενταξη στην Ευρωζώνη εφερε, σε πρώτη φάση, υψηλή ρευστότητα .Χρησιμοποιήθηκε ομως για την αγορά καταναλωτικων αγαθων , με αποτέλεσμα την αυξηση των εισαγωγων , τη γιγάντωση των ελλειμμάτων στο ισοζύγιο πληρωμων και στην υπερχρέωση.Ο πολύς κόσμος , επωφελούμενος απο αυτή τη ρευστότητα και την ευκολη παροχή δανείων , με χαμηλό επιτόκιο , εμεινε με την εντύπωση της ευημερίας, κατά την εποχή Σημίτη.Ο λογαριασμός ηρθε μετά.Ειχε φύγει ομως τότε η Κυβέρνηση Σημίτη απο την εξουσία. Ο δρόμος ομως για την καταστροφή , που επακολούθησε , ειχε στρωθει.
6.Η γιγάντωση της διαφθορας ηταν ενα αλλο κατόρθωμα των Κυβερνήσεων Σημίτη.Η καταγγελλόμενη διαφθορά επι ΠΑΣΟΚ, αν και χρησιμοποιήθηκε επιτηδείως ως πολιτικό και εκλογικό οπλο ,δεν αναφέρεται τόσο στο ΠΑΣΟΚ , επι Ανδρέα Παπανδρέου , οσο στο μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ της εποχης Σημίτη.Το σκάνδαλο Κοσκωτά και αλλα σκάνδαλα η υποτιθέμενα σκάνδαλα , επι ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρεου δεν συγκρίνονται, σε καμιά περίπτωση ,με την εκτόξευση της διαφθορας και της διαπλοκης επι Σημίτη.
Υπάρχει σ' αυτό ενας προφανής πολιτικός λόγος.Η ανοδος Σημίτη οφειλόταν στη στήριξη του συμπλέγματος οικονομική ολιγαρχία - ΜΜΕ.Ηταν φυσικό αυτοί που πρωτοστάτησαν για την ανοδό του στην εξουσία , να αναμένουν μετα ανταλλάγματα και ρόλο ακόμη στην ασκηση της εξουσίας.
7.Τελευταιο, αλλά οχι τελευταιο σε σημασία , ειναι η πολιτική των ανοικτων συνόρων , της λαθρομεταναστεύσεως και της λεγόμενης " πολυπολιτισμικης " κοινωνίας, που εγκαινίασε ο Κ. Σημίτης , ως αντιφωνητής και προαγωγός πολιτικων και ιδεολογημάτων που ερχονταν απο την αλλη πλευρά του Ατλαντικου.
Ημουν παρων , ως μέλος του ΠΑΣΟΚ, σε μια εκδήλωση με τη Σοσιαλιστική Διεθνή, σε μεγάλο ξενοδοχειο της λεωφόρου Συγγρου.Ηταν το ετος 1997.Εκει , για πρώτη φορά ,μίλησε ο Σημίτης για την ανάγκη η Ελλάδα να γίνει " πολυπολιτισμική "." Η Ελλάδα " , ειπε ακριβως , " πρέπει να γινει πολυπολιτισμική " .
Εμεινα κατάπληκτος απο αυτό που ακουσα.Πως μπορει μια χώρα, με 97 % εθνική συνοχή, να γίνει " πολυπολιτισμική ;" και γιατί πρέπει να γίνει ; Ο μόνος τρόπος , προφανως , για να γίνει αυτό, ειναι ν' ανοίξει τα σύνορα και να επιτρέψει να μπουν μαζικά αλλόθρησκοι και αλλόφυλοι πληθυσμοι στη χώρα.
Αυτό ειχε ακριβως κατα νου ο Κ. Σημίτης.Να προωθήσει πολιτικές της παγκοσμιοποίησης , που θέλουν τον παραμερισμό του εθνικου κράτους και των εθνικων συνόρων , ως δηθεν παρωχημένων , την υπονόμευση των εθνικων ταυτοτήτων και τη μετατροπη της χώρας σε παγκοσμιοποιημένο οικονομικό χωρο.
Αυτο το πρόγραμμα και αυτή την πολιτική προώθησε ο Κ. Σημίτης, παρουσιάζοντας την ως δηθεν εκσυγχρονιστική , προοδευτική και Ευρωπαϊκή.Αριστερά και Δεξιά , εκκινώντας απο διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές αφετηρίες, συναντήθηκαν στην υποστήριξη τέτοιων πολιτικων , γιατί παρουσιάζονταν ως Ευρωπαϊκές πολιτικές και υποχρεώσεις.Γιατί γνώριζαν επίσης οτι η υποστήριξη αυτων των πολιτικων ηταν προυπόθεση για την εξασφάλιση της ευνοιας του ξένου παράγοντα στον ανταγωνισμό για την εξουσία.
Λίγοι θυμουνται σήμερα οτι ειναι ο Κ. Σημίτης , που , επι Ελληνικης Προεδρίας , το 2003,μετέτρεψε σε Ευρωπαϊκή αρμοδιότητα τη μετανάστευση , που ηταν μέχρι τότε εθνική αρμοδιότητα.Με τη μετατροπή αυτή , ο Σημίτης ανοιξε το δρόμο για να υποταχθουν , σταδιακα , τα κράτη - μέλη σε μια υπερεθνική Ευρωπαϊκή πολιτική , που θ ' αφαιρέσει ουσιαστικά απο τα κράτη -μελη τον ελεγχο των συνόρων τους και θα υποθηκεύσει την εθνική κυριαρχία τους.Αυτό εχει ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα , που ειναι αντιμέτωπη με την κακοβουλία ενος γείτονα που εργαλειοποιει τη λαθρομετανάστευση και τη χρησιμοποιει ως οπλο για την εγκατάσταση στην Ελλάδα και την Ευρώπη Μουσουλμανικων πληθυσμων.Βλέπουμε , π. χ. , την πολιτική των ανοικτων συνόρων , με πρόσχημα το ασυλο , και την οδηγία για τη μη απώθηση οποιουδήποτε προσερχομένου στα σύνορα, που κραδαίνει μια αιτηση για ασυλο και παρουσιάζεται ως πρόσφυγας.
Με πρωτοβουλία Σημίτη , το 2003 , εισήχθησαν και οι πρωτες δυο Ευρωπαϊκές οδηγίες για τη μετανάστευση.Η πρώτη αφορουσε τους επι μακρόν διαμένοντες μετανάστες.Μετά δηλαδή απο πέντε χρόνια διαμονης, οι μετανάστες να αποκτουν ολα τα δικαιώματα που εχουν και οι πολίτες της χώρας , εκτος απο το δικαίωμα ψήφου.Το τελευταιο παρέχεται κατά τη διακριτική ευχέρεια κάθε χώρας η μετά απο πολιτογράφηση.Η δεύτερη οδηγία προέβλεπε οτι μετανάστες , που αποκτουν το καθεστως του μονιμως διαμένοντος , μπορουν να ασκήσουν και το δικαίωμα της οικογενειακης επανενώσεως .Μπορουν δηλαδή να φέρουν και την οικογένειά τους.
Ο καθένας ξέρει και βλέπει τι εχει γίνει με τις πολιτικές αυτές και αναρωτιέται τι θα γίνει τελικά στο σύντομο μέλλον, εφόσον συνεχίζεται η ανεδαφική πολιτική των ανοικτων συνόρων και η εξωφθαλμη κατάχρηση της εννοιας του ασύλου , που συγκαλύπτει την παράνομη μετανάστευση.Ως αποτέλεσμα των πολιτικων αυτων , η Ελλάδα μετετρέπεται ,ραγδαια, σε " πολυπολιτισμική " χώρα , οπως το ειχε " προφητεύσει " ο Σημίτης , το 1997.
Η εξέλιξη αυτή συνεπάγεται τη διάσπαση της εθνικης , αλλα και της κοινωνικης συνοχης και καλλιεργει , προφανως , την εθνική αποδόμηση και τον εθνομηδενισμό.
Πρέπει γι' αυτά και ολα τα παραπάνω , να δοξασουμε τον Σημίτη,που εκανε οτι μπορουσε για ν' ανοίξει το δρόμο αυτο΄;
Ελπίζω , για να μην πω οτι ειμαι βέβαιος , οτι ο λαός δεν συμμερίζεται αυτές τις δοξολογίες και τους εγκωμιασμούς,Προέρχονται απο αυτους που επωφελήθηκαν απο την εξουσία του και πιστεύουν οτι ο Σημιτισμός ειναι ακόμη επίκαιρος, γιατι εχει εγγενή σχέση με τη σημερινή εξουσία.
Περικλής Νεάρχου
Πρέσβυς ε. τ.
=============
Σχόλια