Το τουρκικό “τελεσίγραφο” και η αξία των δυτικών δηλώσεων

 

Τζήμας Θέμης

Από το πρωί, τα συστημικά ΜΜΕ πανηγυρίζουν σχεδόν για τις δηλώσεις Μακρόν και Σολτς περί μη αμφισβήτησης της κυριαρχίας των νησιών μας. Αν δεν είχαμε μετατραπεί σε προτεκτοράτο, αυτές οι δηλώσεις δεν θα έπιαναν ούτε μονόστηλο. Μπορεί να σημαίνουν κάποια πράγματα ως προς το άγχος των δύο ηγετών να μη βρεθούν με ένα ακόμα πρόβλημα στα χέρια τους, ωστόσο για την κυριαρχία της πατρίδας μας δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Οι πραγματικά σημαντικές τοποθετήσεις έρχονται από αλλού και προδιαγράφουν την εξέλιξη των τουρκικών κινήσεων. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να μην ξεχνούμε ότι η τουρκική, τελεσιγραφικού τύπου, ανακοίνωση περί αμφισβήτησης της κυριαρχίας των νησιών μας εφόσον δεν αποστρατιωτικοποιηθούν, έχει κατατεθεί εδώ και πάνω από ένα χρόνο. Εν γνώσει αυτής -και κατ’ εντολή των ΗΠΑ- ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήγε στην Κωνσταντινούπολη. Εν γνώσει αυτής, η κυβέρνηση είχε ξεκινήσει διερευνητικές συνομιλίες, πλήττοντας καίρια την αξιοπιστία των κόκκινων γραμμών της πατρίδας μας, επειδή ακριβώς υπηρετεί ξένα -βλ. αμερικανικά- και όχι ελληνικά συμφέροντα.

Hταν επομένως δεδομένο, ότι ο μητσοτακικός κατευνασμός, θα έπειθε την Τουρκία να επανέλθει δριμύτερη, ανανεώνοντας και καθιστώντας σαφέστερο το τελεσίγραφο. Πολλώ δε μάλλον, όταν ο πρωθυπουργός φαίνεται ότι πράγματι αφοπλίζει τα νησιά μας, προκειμένου να στέλνει όπλα στην Ουκρανία. Δεύτερον, η πραγματικά σοβαρή δήλωση ήρθε όχι από τον Ερντογάν, αλλά από τον Κιλιντσάρογλου, ο οποίος υπερθεμάτισε στο τελεσίγραφο της Τουρκίας, ζητώντας από τον Ερντογάν στην πραγματικότητα, είτε να αποκλείσει τα νησιά μας, είτε να τα καταλάβει. Όλη η πολιτική της αμερικανοκρατίας στην Ελλάδα καταρρέει.

Eίναι η φιλοδυτική, φιλοαμερικανική αντιπολίτευση εκείνη η οποία αποδεικνύεται ακόμα πιο έξαλλη και εθνικιστική από τον ίδιο τον Τούρκο πρόεδρο. Είναι η τακτική Τσιλέρ, εκείνη την οποία ο μεγάλος αυτός “φιλέλληνας” Μενέντεζ και οι λοιποί σύμμαχοί του φέρνουν στην Τουρκία, δια της επένδυσής τους στην κεμαλική αντιπολίτευση. Βεβαίως, οι πρόθυμοι “παπαγάλοι” των ΗΠΑ στην πατρίδα μας δεν θα πουν τίποτα από όλα αυτά. Δεν ταιριάζουν στο αφήγημα ότι αν πέσει ο Ερντογάν, δια μαγείας λύνονται τα προβλήματά μας με την Τουρκία.

Τουρκικό “τελεσίγραφο”

Ο Κιλιντσάρογλου απέδειξε για πολλοστή φορά ότι η Τουρκία διαθέτει συνεκτική, εθνική στρατηγική, ελέγχου του Αιγαίου και δια αυτού της Ανατολικής Μεσογείου, μαζί με το Ισραήλ και με την Αίγυπτο, στην οποία μάλιστα οι κεμαλιστές πρωταγωνιστούν. Εμείς πάλι διαθέτουμε πολιτική Μενέντεζ, δηλαδή αντιρωσική ή αν προτιμάτε την εθνική πολιτική των “γερακιών” στις ΗΠΑ, χειροκροτήματα άνευ ανταλλάγματος και εξορμήσεις για πρωινά στην Πόλη. Η Τουρκία θα επιδιώξει να υλοποιήσει την τελεσιγραφικού τύπου δήλωσή της πρώτα με διπλωματικές πιέσεις (αυτό συμβαίνει ήδη) έπειτα με μετριασμένες κινήσεις στο πεδίο –ίσως κάποια απόπειρα ναυτικού αποκλεισμού– και τέλος, αν θεωρήσει ότι θα τη βγει, με άμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Τρίτη σημαντική δήλωση, η δήλωση του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, η οποία μόνο κατά το ήμισυ τονίζεται στα ελληνικά ΜΜΕ. Το πρώτο μισό της δήλωσης είναι ότι η κυριαρχία της Ελλάδας στα νησιά δεν αμφισβητείται. Η άλλη μισή δήλωση, όμως, συνίσταται στην πρόταση των ΗΠΑ για την επίλυση των διαφορών μας με την Τουρκία με διπλωματικό τρόπο. Άρα οι ΗΠΑ αποδέχονται ότι υφίσταται μια διαφορά προς επίλυση, σε ό,τι έχει να κάνει με την στρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών, ως προς την οποία μάλιστα, δεν δηλώνουν ότι ασπάζονται την ελληνική θέση περί δικαιώματός μας να διατηρούμε ένοπλες δυνάμεις για την εθνική μας ασφάλεια στα νησιά.

Κοινώς, οι ΗΠΑ φυσικά και δεν θέλουν ελληνοτουρκικό πόλεμο. Θα προτιμούσαν μια λύση τύπου Ιμίων. Αυτή τους η προτίμηση μπορεί να καταστεί ακόμα σαφέστερη με μια σαφέστερη φιλοδυτική, στροφή της Τουρκίας. Εμείς την θέλουμε μια τέτοια λύση; Ελπίζουμε πως όχι. Τί θα κάνει τότε η Ελλάδα, των εχθρικών σχέσεων με την Ρωσία; Τί θα κάνει τότε η Ελλάδα της ΕΕ άνευ στρατού και άνευ δέσμευσης να υπερασπιστεί τα σύνορά μας με ένοπλες δυνάμεις; Τί θα κάνει τότε η Ελλάδα του ΝΑΤΟ που θα θέλει να λήξει γρήγορα η αντιπαράθεση, διότι ο εχθρός είναι η Ρωσία;

Είτε η Ελλάδα θα πολεμήσει ολομόναχη είτε θα δεχτεί άλλη μια ντροπή και κυρίως συρρίκνωση κυριαρχίας, τύπου Ιμίων ή και χειρότερη. Αυτά φέρνει ο κατευνασμός και η καταστροφική, όχι προσανατολισμένη στα συμφέροντα του λαού και της πατρίδας, προπαγανδιστικού χαρακτήρα προσέγγιση των διεθνών εξελίξεων.

-------------------

Blogger: για να μην παριστάνετε τον ανήξερο...

• Η Ελλάδα χάνει τα νησιά της

1. Οι Τούρκοι προετοιμάζουν εισβολή στα νησιά του Αιγαίου (την Μαρτίου 01, 2018)

2. Η Άγκυρα ετοιμάζει «απόβαση» στο Αιγαίο (Της Κύρας Αδάμ)

3. Ετοιμαστείτε για Τουρκική επέμβαση στα νησιά

4. Ι. Μάζης : Τέλος οι «αυταπάτες» κατευνασμού με την Τουρκία, Ομιλία τομή Καραμανλή στα Εθνικά

5. Η άρνηση στην άμυνα!

6. Τα νέα κέντρα υπονομεύουν την ελληνική κυριαρχία στο ανατολικό Αιγαίο

7. Γιατί φεύγουν οι νησιώτες από τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου;

8. Αιγαίο: Η αλήθεια της γεωγραφίας και η πέμπτη φάλαγγα

   • Πώς στην περίπτωση της Ελλάδας τετραγωνίστηκε ο κύκλος

• Blogger:

Το ότι συμβαίνει στο Αιγαίο τα τελευταία χρόνια, έχει βαθειές ρίζες. Την κύρια ευθύνη φέρει το πολιτικό σύστημα με τα επιτελεία των "δεξαμενών σκέψης" που συνειδητά επέβαλλαν την πολιτική του κατευνασμού. Υπήρχαν όμως φωνές που από πολύ παλιά έχουν εντοπίσει αυτήν την ...ασθένεια. Αυτή η ομάδα εξουσίας που οδήγησε τη χώρα στην χρεοκοπία, οδηγεί τη χώρα στον ακρωτηριασμό. 

Διαβάστε τον αξιότιμο κ. Παν. 'Ηφαιστο: (από το μακρινό 1999)

 ΠΗΓΗ

 «Βλέποντας τη βιβλική καταστροφή που έπληξε την Τουρκία και που μπορεί ανά πάσα στιγμή να πλήξει και την Ελλάδα, αναλογίζεται κάποιος το πόσο πραγματικά μάταιο είναι οι δύο χώρες να φθάνουν στο χείλος του πολέμου για κάποιους ξερόβραχους, κάποια ξερονήσια είτε αυτά λέγονται Ίμια είτε λέγονται Καρντάκ».
 

Αυτή η καταπληκτική θέση, πέραν των προβλημάτων πολιτικής ηθικής λόγω έκφρασης περιφρόνησης για την ελληνική κρατική κυριαρχία, είναι λανθασμένη για ένα ακόμη λόγο: παραβλέπει ή παρακάμπτει τα αίτια των διακρατικών συγκρούσεων και υποστηρίζει ότι οι διεθνείς αντιπαραθέσεις είναι παρεξηγήσεις και παρανοήσεις μεταξύ ιδιωτών. Δεν πρέπει να σκοτιζόμαστε «για μια γωνίτσα κρατικής
κυριαρχίας» ή για «μερικούς ξερόβραχους ή κάποια ξερονήσια», συνεχίζει το ίδιο επιχείρημα, αφού η παγκοσμιοποίηση καταργεί την κρατική κυριαρχία.

Η τραγικότητα των περιστάσεων και η κρισιμότητα της τουρκικής απειλής καθιστούν απόψεις όπως τις πιο πάνω περιττές και επικίνδυνες. Αν και δεν
αντέχουν σε σοβαρή κριτική, προσφέρουν, εν τούτοις, την ευκαιρία για ορισμένα σχόλια που αφορούν την Ελληνική Αποτρεπτική Στρατηγική.

• Πρώτον, είναι ανίερο, με την ευκαιρία ενός τραγικού συμβάντος, να γίνεται εκμετάλλευση των ειρηνόφιλων και ανθρωπιστικών αισθημάτων του ελληνικού λαού για να συγκαλυφθούν τα μεγάλα ιστορικά και γεωπολιτικά προβλήματα Ελλάδας -Τουρκίας ως προς τα οποία η διέξοδος είναι τουλάχιστον δύσκολη.
  

Δεύτερον, η εμφανής ανικανότητα του τουρκικού κράτους να βοηθήσει τους πολίτες του οφείλεται, τουλάχιστον εν μέρει, στο γεγονός ότι επί αρκετές δεκαετίες τα κριτήρια στρατιωτικής ισχύος υπερίσχυσαν των κοινωνικών κριτηρίων. Ο τουρκικός
στρατός ­ ένας από τους ισχυρότερους στον κόσμο ­ ενώ δεν προσφέρει οτιδήποτε ουσιαστικό στις δεκάδες χιλιάδες θύματα των σεισμών, θα μπορούσε, εάν
χαλαρώσουμε την αποτρεπτική μας στρατηγική, να προκαλέσει καταστροφικό πλήγμα κατά της Ελλάδας, το οποίο θα ξεπερνούσε κατά πολύ τις καταστροφές ενός πιθανού σεισμού ακόμη και 10 Ρίχτερ. Γι' αυτό, η αξιοπιστία της αποτρεπτικής στρατηγικής της Ελλάδας είναι θέμα υψίστης προτεραιότητας και προϋπόθεση ευημερίας και επιβίωσης.

Τρίτον, η ελληνική πολιτεία, άλλοι πολιτικοί φορείς και οι απλοί άνθρωποι, έμπρακτα και ένθερμα, εκδήλωσαν τη συμπαράστασή τους απέναντι στον
δοκιμαζόμενο απλό Τούρκο πολίτη. Αναμφίβολα, οι εκδηλώσεις ανθρωπιστικής συμπαράστασης προς τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας είναι όχι μόνο ορθότατες αλλά και επιβεβλημένες. Αυτό επειδή τα βαθύτερα αίτια της αντιπαράθεσης δύο κρατών είναι τα διαφορετικά συμφέροντα και όχι κάποια «φυσική εχθρότητα» μεταξύ των απλών ανθρώπων. Η εκδήλωση ανθρωπιστικής αλληλεγγύης μεταξύ δύο οποιωνδήποτε πολιτισμένων λαών (ακόμη και σε περιόδους ένοπλης σύγκρουσης) είναι, επομένως, επιβεβλημένη και αναγκαία.

• Τέταρτον, σε περιπτώσεις διακρατικών αντιπαραθέσεων η στρατιωτική προετοιμασία, τουλάχιστον για το αμυνόμενο κράτος, υποτάσσεται στη λογική των αμυντικών αναγκών και έχει ως σκοπό τη συμμόρφωση του αντιπάλου με την
  πολιτική μας βούληση, η οποία στην περίπτωση της Ελλάδας είναι αυτονόητα αμυντική. Η ελληνική εθνική στρατηγική απέναντι στην Τουρκία είναι, τονίζεται,
  «αποτρεπτική». Με πιο απλά λόγια, δεν επιζητούμε αλλαγή του ισχύοντος εδαφικού και κυριαρχικού καθεστώτος αλλά, σε αντίθεση με την Τουρκία, διατήρησή του.
  

Η «αποτροπή» του αμυνόμενου κράτους, για να είναι αξιόπιστη και επιτυχής, καλλιεργεί τον ορθολογισμό του αντιπάλου και όχι την εχθρότητα. Χαράσσει σύνορα ανοχής, οικοδομεί την αποτρεπτική ισχύ στον αναγκαίο βαθμό και αποστέλλει διαρκώς αξιόπιστα μηνύματα πως ανά πάσα στιγμή υπάρχει ικανότητα
και αποφασιστικότητα απόκρουσης και τιμωρίας οποιασδήποτε επιθετικής ενέργειας κατά της εθνικής μας επικράτειας. Μηνύματα, και μάλιστα από μόνιμα υψηλόβαθμα στελέχη των διπλωματικών υπηρεσιών, ότι ο ελληνικός κυριαρχικός χώρος στο Αιγαίο είναι δήθεν αναλώσιμα ξερονήσια, είναι πρόκληση για πόλεμο και σηματοδοτεί άνευ όρων υποχωρήσεις στην εξαναγκαστική διπλωματία των Τούρκων στρατοκρατών.

Τέλος, ενώ δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραβλέπουμε τις μακρόχρονες τουρκικές αναθεωρητικές και ηγεμονικές συμπεριφορές και την στρατιωτική ισχύ που τις συνοδεύει, οποιαδήποτε θρυλούμενη πιθανή εφήμερη ύφεση της τουρκικής επιθετικότητας (λόγω κάποιων σεισμών ή λόγω κάποιων διαπραγματεύσεων
σκοπιμότητας επί δευτερευόντων θεμάτων που ως γνωστόν επιβλήθηκαν «άνωθεν»), προσφέρεται όχι για εφησυχασμό ή έκφραση απαράδεκτης πολιτικής αδιαφορίας για τα «ξερονήσια» μας, αλλά για ενέργειες που θα μειώσουν την ασυμμετρία στρατιωτικής και διπλωματικής ισχύος.

Ο Παναγιώτης Ήφαιστος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και
Στρατηγικών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

=====================

1. Αποκατάσταση συνολικής εθνικής μας ισχύος, άλλως συνθηκολόγηση και φιλανδοποίηση

2. Μόνο τα έθνη που αποδέχονται το ρίσκο του πολέμου μπορούν να τον αποτρέψουν

3. Σχετικά με την αποτροπή... 
   

4. Σε κατευναστική αγρανάπαυση που μας κρατάει εθνικά αδρανοποιημένους

5. Αναζήτηση στρατηγικής έναντι της Τουρκίας (blogger: για να διαπιστώσετε την τρικυμία εν κρανίω των ..."υπευθύνων"...)
   

6. Ας πάρει την εθνική απόφαση ο κ. Μητσοτάκης: Να ετοιμάσει το λαό και για το ενδεχόμενο ενός πολέμου

7. Κ.Γρίβας : Το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι "αλλού" στην υπόθεση Τουρκία