Le Figaro : Το “όχι” των Ισλανδών δείχνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει πλέον τίποτα να προσφέρει σε μια εύπορη χώρα
Αποκαλύπτοντας με τον πλέον σαφή τρόπο τις αδυναμίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θεωρείται ανίκανη να εγγυηθεί ταυτόχρονα τόσο την οικονομική ευημερία όσο και τη στρατιωτική ασφάλεια, η απόφαση των Ισλανδών μέσω δημοψηφίσματος να μην προχωρήσουν καν στην έναρξη μιας διαδικασίας ένταξης ενδέχεται να έχει κλονίσει περισσότερο απ’ όσο φανταζόμαστε τις προσδοκίες για ευρωπαϊκή ενότητα. Είχαν περάσει δέκα χρόνια από την τελευταία φορά που η Ευρωπαϊκή Ένωση υπέστη μια τόσο ξεκάθαρη αποτυχία απέναντι στη λαϊκή ετυμηγορία.
Η ψηφοφορία για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου το 2016 είχε πράγματι αποκαλύψει, για πρώτη φορά, ότι το ευρωπαϊκό εγχείρημα δεν αποτελούσε μια αυτονόητη γραμμική εξέλιξη της Ιστορίας, προκαλώντας τότε ένα «φαινόμενο σημαίας» υπέρ της Ευρώπης — ένα βραχυπρόθεσμο φαινόμενο που χαρακτηρίζεται από αύξηση της λαϊκής υποστήριξης προς έναν θεσμό που απειλείται, όπως καταγράφηκε σε διάφορες δημοσκοπήσεις. Οι Ευρωπαίοι μπορεί να πίστεψαν ότι το σοκ θα επανέφερε την Ευρώπη στον σωστό δρόμο, όμως καμία ουσιαστική αμφισβήτηση της πορείας της δεν ακολούθησε.
Επιπλέον, οι σφοδρές επιθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ εναντίον της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ, οι οποίες υποτίθεται ότι θα είχαν κλονίσει την εμπιστοσύνη των ευρωπαϊκών λαών προς την Αμερική, θα έπρεπε να είχαν πείσει τους Ισλανδούς να στραφούν προς έναν σύμμαχο που θεωρείται πιο αξιόπιστος. Και εδώ, όμως, οι Ευρωπαίοι υπέπεσαν στο σφάλμα της αλαζονείας και δεν θέλησαν να δουν ότι η απόρριψη του τραμπισμού δεν αλλάζει τίποτε ως προς την πραγματικότητα της άμυνας της ευρωπαϊκής ηπείρου, η οποία εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να εξασφαλίζεται από την αμερικανική ισχύ.
Η Ισλανδία μας προσφέρει ένα εμπειρικό παράδειγμα: όταν πρόκειται για μια μικρή χώρα που πρέπει να εξασφαλίσει την ασφάλειά της, στρέφεται προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και όχι προς τις Βρυξέλλες, των οποίων η αμυντική πολιτική θεωρείται ανύπαρκτη.
Με άλλα λόγια, τα αποτελέσματα του ισλανδικού δημοψηφίσματος δείχνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει πλέον και πολλά να προσφέρει σε μια ευημερούσα χώρα. Και αυτό γιατί, μετά τα γεωπολιτικά σοκ που κλήθηκε να αντιμετωπίσει, η Ένωση σκλήρυνε τη στάση της, αρνούμενη, για παράδειγμα, να παραχωρήσει πολλές εξαιρέσεις στους μελλοντικούς υποψήφιους προς ένταξη.
Αυτό ακριβώς ανησύχησε τους Ισλανδούς, καθώς δεν είχαν καμία διασφάλιση ότι θα εξασφάλιζαν επαρκείς παραχωρήσεις όσον αφορά τα αλιευτικά τους δικαιώματα. Η Μάρτα Κος, Ευρωπαία επίτροπος αρμόδια για τη Διεύρυνση, είχε επιβεβαιώσει, μία εβδομάδα πριν από την ψηφοφορία, ότι δεν ήταν σε θέση να τους εγγυηθεί τίποτα. Μια παραδοχή που αναμφίβολα συνέβαλε στο να μετατοπιστεί, λίγες μόλις ημέρες πριν από την ψηφοφορία, ένας συσχετισμός δυνάμεων που μέχρι τότε ευνοούσε το «ναι» προς το «όχι».
Πρέπει, βέβαια, να ειπωθεί ότι στην πραγματικότητα η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει πλέον και πολλά να προσφέρει γενικότερα. Το οικονομικό της μοντέλο εμφανίζεται αποδυναμωμένο, οι ευρωπαϊκές οικονομίες έχουν πλέον ξεπεραστεί από εκείνες των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας στους τομείς της καινοτομίας και της τεχνολογίας, ενώ το τεράστιο δημόσιο χρέος ορισμένων κρατών-μελών θα μπορούσε να έχει ανησυχήσει τους Ισλανδούς ψηφοφόρους, οι οποίοι είχαν ήδη βιώσει μια σοβαρή χρηματοπιστωτική κρίση το 2008.
Παράλληλα, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί εμφανίζονται ανίκανοι να μεταρρυθμιστούν, ή ακόμη και να επιλύσουν συγκεκριμένα προβλήματα, όπως αυτό της μετανάστευσης. Η θεαματική μεταναστευτική κρίση της Θέουτα ήρθε να εξαλείψει τις πενιχρές προόδους που είχαν επιτευχθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την οδηγία για τις «επιστροφές».
Η λακωνική ανακοίνωση που εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετά τα αποτελέσματα, όπως και η απουσία οποιασδήποτε ουσιαστικής αυτοκριτικής στις δημόσιες τοποθετήσεις των υποστηρικτών της ΕΕ, δεν μαρτυρούν ότι έχει υπάρξει συνειδητοποίηση αυτών των δυσκολιών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο, θα έκανε καλά να είναι επιφυλακτική, διότι τα προβλήματά της δεν έχουν τελειώσει.
Ειδικότερα, ήλπιζε να αξιοποιήσει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων με την Ισλανδία για να δώσει υπόσταση στη νέα της πολιτική διεύρυνσης. Μια ένταξη της Ισλανδίας θα της επέτρεπε επίσης να παρουσιάσει μια διεύρυνση που θα συνέδεε την Ισλανδία με αρκετές χώρες των Βαλκανίων και έτσι να εξισορροπήσει κάπως το προφίλ των κρατών που ενδέχεται να ενταχθούν στην Ένωση.
Τώρα θα πρέπει να περιοριστεί στο Μαυροβούνιο ή στη Μολδαβία, χώρες που χρειάζονται σημαντικά ευρωπαϊκά κονδύλια προκειμένου να πλησιάσουν το επίπεδο ανάπτυξης των κρατών-μελών, ενισχύοντας έτσι την ιδέα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προσελκύει πλέον μόνο σχετικά μικρές και φτωχές χώρες.
Και αυτό γιατί καμία πλούσια χώρα δεν έχει επιλέξει να ενταχθεί στην Ένωση μετά την προσχώρηση της Σουηδίας, της Φινλανδίας και της Αυστρίας το 1995. Και αυτό γίνεται εύκολα κατανοητό: ποια πλούσια χώρα θα επέλεγε σήμερα να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου να γίνει καθαρός συνεισφέρων στον κοινό προϋπολογισμό και, μέσω αυτού, να χρηματοδοτήσει την οικονομική ανάπτυξη των μελλοντικών ανταγωνιστών της;
Το ισλανδικό «όχι» επαναφέρει αυτό το ερώτημα και θα μπορούσε πλέον να θέσει υπό αμφισβήτηση την πρόσφατα εκφρασμένη βούληση της Νορβηγίας να επανεκκινήσει τη διαδικασία ένταξης, ή ακόμη και να πείσει τους Ελβετούς να απορρίψουν, στα δημοψηφίσματα που προβλέπεται να διεξαχθούν έως το 2028, τις μελλοντικές συνθήκες που θα διέπουν τις σχέσεις μεταξύ Ελβετίας και Βρυξελλών.
Le Figaro
via Babis Georges Petrakis
====================
=====
Η ΕΕ πρέπει να διαλυθεί με πάταγο και γρήγορα πριν να είναι αργά για τους λαούς της.. μόνο φτώχεια, κοινωνική ανισότητα, λαθρομετανάστευση, και σε λίγο καιρό ίσως και πόλεμο για να κρύψει την αποτυχία της σε όλους τους τομείς που υποσχόταν ανάπτυξη.. μακάρι να είχαμε βγει εμείς πρώτοι αλλά είχαμε και τους προδότες στο τιμόνι της χώρας.
====================
=====================
-----------------------------
-----------------
---------------------------
================
===================
----------------------
----------------------
------------------------
=========================
Στην Ισλανδία δεν βρέθηκε ο "υπάκουος δούλος" για να κάνει το ΌΧΙ, ΝΑΙ! ΟΙ Ισλανδοί απέρριψαν την προοπτική της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Γιατί θυμούνται ακόμη εκείνοι την τραπεζική κρίση που τους γονάτισε το 2008-2011, και σε τι γκρεμό τους έσπρωχναν τότε οι επίδοξοι εταίροι τους με τις "συμβουλές" τους. Ευτυχώς για εκείνους δεν τους άκουσαν, ούτε και τότε ούτε και τώρα. Οι Ισλανδοί έσωσαν τη χώρα τους, όχι τις τράπεζες, τις καταθέσεις των πολιτών τους, όχι τους κερδοσκόπους ξένους "επενδυτές". Μακάριοι οι λαοί που θυμούνται.
--------------------
Ξανά προς εμπέδωση:
Σχόλια