Rachiotis Yiannis
Επανήλθε στο προσηκηνιο η επικοινωνιακη διαχειριση από ΗΠΑ-Βρετανία , των εγκλημάτων που διαχρονικά διαπράττουν οι ίδιοι προκειμένου να διατηρούν υποταγμένο τον πλανήτη . Στη συγκεκριμένη περίπτωση το επικοινωνιακό τους όπλο εναντίον του λαού και της ιδέας της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας ονομάστηκε Σρεμπρένιτσα . Απο κοντα οι ευρώ/αριστερο/αναρχο/φιλελεύθεροι να μας πουλήσουν αντικειμενικότητα : Κακοί βέβαια οι αγγλοαμερικανοί αλλά δολοφόνος και ο " ταδε" . Ο αντιπαλος των δυτικών ποτέ δεν είναι λαός , χώρα , κοινωνική τάξη, κινημα . Είναι πρόσωπο , ο χασάπης , ο δολοφόνος , ο δικτάτορας, Μλάντιτς ,Μιλοσεβιτς, Πούτιν, Ασσαντ , Σανταμ ή απρόσωπη εγκληματική οργάνωση ( Χαμας , Μουλάδες, 17Ν, Κομμουνιστοσυμμορίτες).Πρέπει η συζήτηση να περάσει από τη μεμονωμένη αντικρουση , στην αποκάλυψη της επικοινωνιακής μεθοδολογίας των ΗΠΑ - Βρετανών σε όλες τις συγκρούσεις που οι ίδιοι προκαλούν :
Η διάλυση του μόνου ισχυρού ομόσπονδου κράτους που ιδρύθηκε ποτέ στη Βαλκανική ονομάστηκε Σρεμπρένιτσα ,
Η υπαγωγή ολόκληρης της ανατολικής Ευρώπης, συμπ/νης της Ρωσίας, στον αμερικανικό έλεγχο ονομάστηκε " το έγκλημα της Μπούτσα" ,
Η υπαγωγή της Δυτικής Ασίας στον αμερικανικό έλεγχο ονομάστηκε χημικά του δικτάτορα Σάνταμ, Κορμοράνος , χημικά του δικτάτορα Ασσαντ.
Η δολοφονία ολόκληρης της ηγεσίας του Ιραν και η προσπάθεια καταστροφής της χώρας ονομάζεται " τρελαμένοι μουλάδες"
Η σφαγή των Παλαιστινίων ονομάζεται " το έγκλημα της Χαμας" ,
Η απόπειρα ναυτικού αποκλεισμού της Κίνας ονομάζεται δικαίωμα στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα.
Η επιβολή μνημονίων στην Ελλάδα ονομάζεται "το έγκλημα της Μαρφιν " ,
Η συνέχιση του αγώνα για ανεξαρτησία της Ελλάδας μετά τη χούντα ονομάστηκε "Αξαρλιάν", Η συστηματική σφαγή της Ελληνικής αριστεράς από τους αγγλοαμερικανούς και η οριστικοποίηση του ελέγχου τους πάνω στη χώρα ονομάστηκε " σφαγή του Μελιγαλά" και κομμουνιστική ανταρσία .
Πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα . Να μην καθορίζουν οι αμερικανοί και οι γεμάτοι αυτοπεποίθηση κατά τόπους λεκέδες τους, πως θα σκεφτόμαστε , πως θα μιλάμε και εν τέλει τι θα κάνουμε.
Το ζητούμενο για όλο τον κόσμο παραμένει η απελευθέρωση απο το δυτικό νεοαποικιακό σύστημα
-------------------------
Ο Μιχάλης Ράπτης («Μισέλ Πάμπλο») μιλάει για τον στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς το 1995 στο Mega.…
https://www.facebook.com/reel/1570902637745741
==================
Ο Καπετάν-Λαφύρας και ο Χασάπης της Βοσνίας
Ανάμεσα στον Κολοκοτρώνη και τον Μλάντιτς υπάρχουν πάρα πολλές ομοιότητες. Ανήκουν και οι δύο στην παράδοση των ορθόδοξων πολεμιστών που προσέφεραν στην πατρίδα και ανέλαβαν την ευθύνη του πολέμου, όταν οι άλλοι έκαναν πίσω. Αμφότεροι θυσίασαν ακόμη και παιδιά τους στον αγώνα για την πατρίδα. Αμφότεροι φυλακίστηκαν από τους ξενοκίνητους κατοπινούς ηγέτες της πατρίδας (εδώ ο Μλάντιτς μοιάζει περισσότερο αδικημένος, καθώς παραδόθηκε από τους δικούς του στους ξένους να δικαστεί, να φυλακιστεί και να πεθάνει φυλακισμένος, ενώ ο Κολοκοτρώνης καταδικάστηκε και φυλακίστηκε από "Έλληνες" δικαστές, ενώ έλαβε και χάρη και απεβίωσε με τιμές). Οι ομοιότητές τους είναι πάρα πολλές, αλλά θα επικεντρωθούμε ίσως στην πλέον σημαντική για όλους εμάς τους απολειπόμενους, το γεγονός ότι αμφότεροι καθυβρίζονται και μετά θάνατον από αυτούς που έχουν πάρει ως λάφυρο την Ελλάδα. Τα γεννήματα του σημιτικού καθεστώτος στην Ελλάδα, το οποίο, ας μην απατώμεθα, ελέγχει την χώρα σήμερα δια της τότε νεολαίας του περισσότερο από ό,τι την ήλεγχε στα χρόνια του Σημίτη, από τότε μέχρι και σήμερα επιμένουν να αποκαλούν τον Κολοκοτρώνη, Καπετάν-Λαφύρα. Οι ίδιοι άνθρωποι είναι αυτοί που σήμερα επιχαίρουν για τον θάνατο του Μλάντιτς και τα ΜΜΕ τους, δηλαδή το σύνολο των μεγάλων ΜΜΕ στην Ελλάδα, ανεβάζουν από χθες κείμενα στα οποία ο τίτλος είναι πάντα "πέθανε ο Χασάπης της Βοσνίας" ή κάτι παρόμοιο. Είναι απίστευτο αυτό που παρακολούθησα χθες τουλάχιστον στο ΦΒ, όπου σε κάθε τέτοια ανάρτηση στις σελίδες των καθιερωμένων ΜΜΕ υπήρχαν από κάτω δεκάδες σχόλια υποστήριξης στον Μλάντιτς και με δεκάδες (σε κάποιες περιπτώσεις και εκατοντάδες) ακολούθους κάθε σχόλιο. Η προπαγάνδα σπίλωσης του Μλάντιτς (ακόμη και αν δεχθούμε ότι το ΔΠΔ δεν έπεσε σε δικαστική πλάνη και όσα καταλόγισε στον Μλάντιτς ισχύουν και πάλι πρόκειται για επιχείρηση σπίλωσής του το να αποκαλείται "Χασάπης της Βοσνίας" από τα ελληνικά ΜΜΕ, την στιγμή που κανένα από αυτά δεν χαρακτηρίζει "Χασάπη της Γάζας" τον Νετανιάχου για τα πολύ εκτενέστερα, φρικωδέστερα και διαρκή εγκλήματά του σε βάρος αμάχων, που του αποδίδονται από το ίδιο δικαστήριο, και το κυριότερο, που τα παρακολουθούμε σχεδόν ζωντανά καθημερινά) και του Κολοκοτρώνη ακόμη περισσότερο, δεν μπορεί να προχωρήσει. Αυτό είναι σαφές. Αλλά γιατί τότε επιμένουν; Ο λόγος που επιμένουν δεν είναι άλλος από τον φόβο. Τέτοια ηρωικά παραδείγματα αντίστασης στους κοσμοκυρίαρχους φοβούνται οι εχθροί της ορθοδοξίας και του Ελληνισμού. Παρά τα όποια ανθρώπινα σφάλματα και αδυναμίες τους, αμφότεροι είναι φυσικοί ηγέτες του λαού, το ακριβώς αντίθετο από τους "πεφωτισμένους", παρτάκηδες, ανθέλληνες και αντορθοδόξους. Για αυτό και τους φοβούνται όσοι θέλουν να πάρουν τις ορθόδοξες χώρες ως λάφυρο, να τις κάνουν δικές τους. Για αυτό, και ενώ σπάνια δημόσια αποκαλούν τον Κολοκοτρώνη Καπετάν-Λαφύρα, πολύ συχνότερα εκθειάζουν το δικό τους πολιτικό πρότυπο, τον αρχετυπικό "πεφωτισμένο", παρτάκια, ανίκανο και αντορθόδοξο, τον Μαυροκορδάτο της Επανάστασης, ο οποίος είναι ίδιος με τους σύγχρονους πολιτικούς που υποστηρίζουν. Ο λαός, όμως, ξέρει έστω διαισθητικά και πάντα λατρεύει τους ήρωες. Και αυτό που δεν μπορούν να κατανοήσουν οι άγευστοι της ορθοδοξίας, είναι ότι δεν πρόκειται να αποτρέψουν τους μελλοντικούς ήρωες, επειδή οδήγησαν αυτούς τους δύο (και πολλούς ακόμη) σε ατίμωση και τιμωρία από τις χώρες για τις οποίες αγωνίστηκαν. Επειδή, απλά, η ορθοδοξία διδάσκει την θυσία. Ναι, οι ήρωες δεν περιμένουν αναγνώριση ούτε ψηφαλάκια. Οι ήρωες θυσιάζονται και ξέρουν ότι ο πατριωτισμός τους θα ανταμειφθεί με προδοσία. Αυτό όμως δεν τους πτοεί από το να προσφέρουν αυτό που έχουν στην πατρίδα, στους συνανθρώπους τους, όταν κάτι τέτοιο απαιτηθεί
================
Αυτές τις μέρες πέθανε ο Ράτκο Μλάντιτς ...ο Σέρβος στρατηγός που έφερε την ευθύνη για τη γενοκτονία στη Σρεμπρένιτσα.
Εγώ θα σας πω 2 ιστοριες για έναν Αμερικανό και έναν Βόσνιο ...που δείχνουν πως η ιστορία πολλές φορές είναι αυτή που κυριαρχικά επιβάλλεται από τους "ισχυρούς" της εποχής προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα τους και όχι αυτή που καταγράφεται από όσους είναι εντεταλμένοι για να το πράξουν.
Ο πρώην πράκτορας της CIA Ρόμπερτ Μπέιρ, που συμμετείχε σε επιχειρήσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, αποκαλύπτει τον ρόλο των ΗΠΑ, σημειώνοντας πως "η αμερικανική κυβέρνηση πλήρωσε πολλούς (σημ: πολιτικούς, ΜΚΟ, δημοσιογράφους) για να γίνει ο πόλεμος.
Το Κόσοβο, για παράδειγμα, δημιουργήθηκε για δύο λόγους. Πρώτον γιατί η περιοχή είναι πλούσια σε ορυκτά και δεύτερον διότι αποτελεί στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ.
Είναι η μεγαλύτερη Νατοϊκή βάση στα Βαλκάνια και στη καρδιά της Ευρώπης".
Ο Ρόμπερτ Μπέιρ, αναλυτής στο CNN και άλλα αμερικανικά ΜΜΕ αλλά και συγγραφές πολλών βιβλίων που αποκαλύπτουν τα μυστικά των αμερικανικών υπηρεσιών αλλά και των κυβερνήσεων του Μπιλ Κλίντον και του Τζορτζ Μπους, μίλησε στο ebritic.com, αποκαλύπτοντας τον ρόλο των ΗΠΑ στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας, όπου και έδρασε ως πράκτορας της CIA, από το 1991-94. Στη συνέχεια ο Μπέιρ εστάλη σε επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Σημειώνεται πως ο Μιτ Γουόσπουρ, ένας προσωπικός του φίλος εργαζόμενος στη Γερουσία, ο οποίος του έδινε πληροφορίες, έχει δολοφονηθεί.
" Στόχος μας ήταν να διχάσουμε τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας ώστε να αποσχιστούν, μέσω της πρόκλησης μίσους και του εθνικισμού .
Η Σρεμπρένιτσα θυσιάστηκε για κερδίσουν οι ΗΠΑ μια δικαιολογία για να επιτεθούν κατά των Σέρβων ", αναφέρει και συνεχίζει:
" Είναι ξεκάθαρο πως οι άνθρωποι που προκάλεσαν τον πόλεμο και υπαγόρευσαν τους όρους της ειρήνης κατέχουν τώρα εταιρείες που εκμεταλλεύονται τον ορυκτό πλούτο των περιοχών αυτών. Απλώς υποδούλωσαν λαούς και τα παραγόμενα καταλήγουν στη Γερμανία και στις ΗΠΑ. Αυτοί είναι οι νικητές, καθώς οι λαοί υποχρεώνονται να εισάγουν, κατόπιν από αυτούς και καθώς δεν έχουν χρήματα, αναγκάζονται να δανείζονται. Αυτή είναι η ιστορία στα Βαλκάνια.
Σε παλαιότερη συνέντευξή του στον Milos Cupurdija του ebritic.com, ο Μπέιρ προέβη σε εκπληκτικές αποκαλύψεις, οι οποίες δεν διαψεύστηκαν. Εάν οι ισχυρισμοί του Αμερικανού πράκτορα, ο οποίος είναι αναλυτής στο CNN και άλλα αμερικανικά ΜΜΕ, έχουν ίχνος αλήθειας, τότε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ την εποχή εκείνη Μπιλ Κλίντον πρέπει να δώσει εξηγήσεις. Δημοσιεύουμε μέρος των δηλώσεών του, επειδή το θέμα επανήλθε πρόσφατα στη δημοσιότητα και το θέμα του πολέμου της Γιουγκοσλαβίας αφορά όλους:
Στη Γιουγκοσλαβία πήγα στις 12 Ιανουαρίου 1991, με ελικόπτερο, στο Σεράγεβο. Δουλειά μας ήταν να επιτηρούμε τους υποτιθέμενους Σέρβους τρομοκράτες, ώστε να μην επιτεθούν στην πόλη. Μας είχαν ενημερώσει για μια οργάνωση με την ονομασία Ανώτερη Σερβία, η οποία σχεδίαζε βομβιστικές επιθέσεις στην πόλη λόγω της επιθυμίας της Βοσνίας να αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία.
Στην πραγματικότητα αυτή η οργάνωση ούτε καν υπήρχε. Οι επικεφαλής μας, μας έλεγαν ψέματα. Η αποστολή μας ήταν απλώς να προκαλέσουμε πανικό στους πολιτικούς στη Βοσνία, να τους πείσουμε ότι επίκειται σερβική επίθεση. Η αποστολή αυτή τελείωσε για μένα σε δύο εβδομάδες. Ανέλαβα νέα στη Σλοβενία. Η επιχείρηση στη Βοσνία διήρκεσε έναν μήνα και είχε κωδική ονομασία Ίστινα (αλήθεια).
Πήγα στη Σλοβενία, διότι είχαμε πληροφορίες ότι σκόπευε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της. Διαθέσαμε μερικά εκατομμύρια δολάρια για τη χρηματοδότηση ορισμένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, κομμάτων της αντιπολίτευσης και διαφόρων πολιτικών.
Πολλοί πράκτορες που διαφωνούσαν εξαφανίζονταν, όταν αρνούντο να εκτελέσουν αποστολές προπαγάνδας κατά των Σέρβων. Προσωπικά είχα εκπλαγεί από τα ψέματα τα οποία μας έλεγαν οι επικεφαλής και οι πολιτικοί μας. Πολλοί πράκτορες καλλιεργούσαν την προπαγάνδα, χωρίς να γνωρίζουν τι κάνουν. Ο καθένας μας γνώριζε μόνο ένα μέρος της υπόθεσης και μόνο αυτοί που δημιούργησαν την όλη υπόθεση γνώριζαν το σύνολό της, δηλαδή οι πολιτικοί.
Στόχος της προπαγάνδας ήταν να διχάσουμε τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας, ώστε να αποσχιστούν. Έπρεπε να υπάρχει ένας αποδιοπομπαίος τράγος στον οποίο θα έπεφτε το ανάθεμα. Επελέγη η Σερβία καθώς αυτή, κατά κάποιον τρόπο, είναι η διάδοχος κατάσταση της Γιουγκοσλαβίας.
Δώσαμε χρήματα στον Στίπε Μέσιτς, στον Φράνιο Τούσμαν, στον Αλί Ιζετμπέκοβιτς, σε βουλευτές και μέλη της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης, σε δημοσιογράφους, σε στρατηγούς του Γιουγκοσλαβικού στρατού, ακόμα και σε ολόκληρες μονάδες. Ο Ράντοβαν Κάραζιτς έπαιρνε χρήματα για κάποιο διάστημα, αλλά σταμάτησε να δέχεται χρήματα, όταν κατάλαβε ότι θα κατηγορηθεί για εγκλήματα πολέμου που έγιναν στη Βοσνία. Όλο αυτό κατευθυνόταν από την αμερικανική κυβέρνηση.
Κάποιοι αξιωματούχοι της CIA έγραφαν ακόμα και τις επίσημες ανακοινώσεις που διαβάζονταν στα δελτία ειδήσεων. Στόχος ήταν η πρόκληση μίσους, εθνικισμού και προβολή της διαφορετικότητας.
Το 1992 ήμουν ξανά στη Βοσνία με αποστολή την εκπαίδευση μονάδων του Βοσνιακού στρατού, καθώς η Βοσνία είχε μόλις ανακηρύξει την ανεξαρτησία της. Η Σρεμπρένιτσα είναι μια παραφουσκωμένη ιστορία και πολλοί άνθρωποι την έχουν αποδεχτεί. Ο αριθμός των νεκρών είναι ο ίδιος με τον αριθμό των Σέρβων και άλλων που σκοτώθηκαν, αλλά η Σρεμπρένιτσα πουλήθηκε στην πολιτική αγορά.
Ο επικεφαλής μου, πρώην γερουσιαστής, έλεγε συνεχώς πως μερικά καθάρματα θα σταλούν στη Βοσνία. Έναν μήνα πριν την υποτιθέμενη γενοκτονία στην Σρεμπρένιτσα, μου είπε πως η πόλη θα «γίνει πρωτοσέλιδο» σε όλον τον κόσμο. Όταν ρώτησα το γιατί, μου είπε απλώς, «θα δεις». Ο Βοσνιακός στρατός πήρε εντολή να επιτεθεί σε σπίτια και σε αμάχους, στους κατοίκους της Σρεμπρένιτσα. Την ίδια ώρα οι Σέρβοι δέχονταν επίθεση από την άλλη πλευρά. Προφανώς κάποιος είχε πληρωθεί για τους υποκινήσει.
Ένοχοι για την Σρεμπρένιτσα είναι οι Βόσνιοι, οι Σέρβοι και οι Αμερικανοί. Όλοι όμως ρίχνουν τις ευθύνες στους Σέρβους. Δυστυχώς πολλά από τα θύματα που θεωρούντο μουσουλμάνοι ήταν Σέρβοι ή άλλων εθνικοτήτων. Πριν μερικά χρόνια, ένας φίλος πρώην πράκτορας ο οποίος τώρα εργάζεται στο ΔΝΤ, μου είπε ότι η σφαγή στη Σρεμπρένιτσα ήταν προϊόν συμφωνίας αμερικανικής κυβέρνησης και Βόσνιων πολιτικών. Η πόλη θυσιάστηκε για κερδίσουν οι ΗΠΑ μια δικαιολογία προκειμένου να επιτεθούν κατά των Σέρβων.
Είναι ξεκάθαρο πως οι άνθρωποι που προκάλεσαν τον πόλεμο και υπαγόρευσαν τους όρους της ειρήνης, κατέχουν τώρα εταιρείες που εκμεταλλεύονται τον ορυκτό πλούτο των περιοχών αυτών. Απλώς υποδούλωσαν λαούς και τα παραγόμενα καταλήγουν στη Γερμανία και στις ΗΠΑ. Αυτοί είναι οι νικητές, καθώς οι λαοί υποχρεώνονται να εισάγουν, κατόπιν από αυτούς και καθώς δεν έχουν χρήματα, αναγκάζονται να δανείζονται. Αυτή είναι η ιστορία στα Βαλκάνια.
Το Κόσοβο, για παράδειγμα, δημιουργήθηκε για δύο λόγους. Πρώτον γιατί η περιοχή είναι πλούσια σε ορυκτά και δεύτερον διότι αποτελεί στρατιωτική βάση του ΝΑΤΟ. Είναι η μεγαλύτερη Νατοϊκή βάση στην καρδιά της Ευρώπης.
Θέλω να πως στους λαούς της Γιουγκοσλαβίας ότι πρέπει να ξεχάσουν το παρελθόν. Χειραγωγήθηκαν τότε και είναι ανόητο να υπάρχει μίσος μεταξύ τους. Πρέπει να δείξουν ότι είναι οι ισχυροί και να καταλάβουν ποιος το δημιούργησε όλο αυτό. Προσωπικά, ταπεινά ζητώ συγνώμη και αυτό γιατί για καιρό δεν αποκάλυπτα τα μυστικά της CIA και του Λευκού Οίκου ".
Πηγή: www.e-prologos.gr
-Στην δεύτερη φωτογραφία είναι ο Naser Orić από τη Βοσνία.
Πρώην μπράβος της νύχτας (στη Γερμανία )με τη στολή του Ταξιάρχου.
Ως Διοικητής της Srebrenica κατηγορήθηκε ότι κατέστρεψε 50 σερβικά χωριά προκαλώντας επί 3 έτη τον θάνατο εκατοντάδων αμάχων, υποχρεώνοντας τους επιζώντες σε προσφυγιά, ενώ διέταξε την εκτέλεση-βασανισμό-απάνθρωπη μεταχείριση Σέρβων αιχμαλώτων.
Παραπέμφθηκε στο Διεθνές Δικαστήριο και του επεβλήθη ποινή φυλάκισης μόλις 2 ετών, άσκησε έφεση και αθωώθηκε.
Το σκεφτικό του δικαστηρίου (τη Κάρλα Ντελ Πόντε ,τη θυμάστε?)...
"δεν απεδείχθη πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο Orić είχε τον επιχειρησιακό έλεγχο των δραστών".
Δυνάμει νέου διεθνούς εντάλματος η Ελβετία τον εξέδωσε στη Βοσνία, όπου φυσικά αθωώθηκε για τη Σρεμπρένιτσα.
Και επειδή η Δικαιοσύνη λειτουργεί (όταν θέλει 
),καταδικάσθηκε για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου στην πατρίδα του (εμπόριο όπλων και εκβιασμοί).
),καταδικάσθηκε για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου στην πατρίδα του (εμπόριο όπλων και εκβιασμοί). Η ποινή ήταν 2 χρόνια φυλάκισης, αλλά δεν την εξέτισε αφού του δόθηκε χάρη από τον Πρόεδρο της Βοσνίας,
‘Ηταν ο μόνος Βόσνιος που παραπέμθηκε στο Διεθνές Δικαστήριο για αυτά τα 3 έτη συστηματικών εγκλημάτων πολέμου.
Κάποιοι ελάχιστοι συνεργάτες και υφισταμένοί του (Sabahudin Muhić, Zulfo Tursunović και Hakija Meholjić) κατέληξαν μόνο σε τοπικά Βοσνιακά δικαστήρια, Ευθύνονταν για δολοφονίες αμάχων, εν ψυχρώ εκτελέσεις,εξαφάνιση αιχμαλώτων που κατόπιν βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο,μόνιμο εκδιωγμό του ντόπιου σερβικού πληθυσμού μέσω εκφοβισμού και καταστροφής περιουσιών ,αλλά στη Σρεμπρένιτσα πλήρωσαν μόνο οι Σέρβοι.
Όσοι όπλιζαν τους Μουτζαχεντίν που πολεμούσαν στη Βοσνία και έκοβαν σέρβικα κεφάλια και βίαζαν γυναίκες,όσοι παρέδωσαν στους Κροάτες όπλα του DDR(του Ανατολικογερμανικου στρατού), αυτοί που βομβάρδιζαν τον τηλεοπτικό σταθμό στο Βελιγράδι και στη συνέχεια έκαναν δουλιτσες στα Βαλκάνια ως επιχειρηματίες(τι λέτε και 'σεις στρατηγέ Ουέσλι Κλαρκ του ΝΑΤΟ)
και τόσοι άλλοι που φρόντισαν να υπονομεύουν τα εθνικιστικά πάθη γιατί έπρεπε η Γιουγκοσλαβία να διαλυθεί,δεν τους ακούμπησε κανείς.
Και συνέχισαν τις δουλιτσες τους με τους δίδυμους πύργους,με τον αμερικανοθρεμενο Μπιλ Λάντεν,τις Αραβικές Ανοίξεις,τα ΔΝΤ,τις Ουκρανίες ,το Ισραήλ,τη δημοκρατία στο Ιράν(αλλά όχι στη Σαουδική Αραβία)και τόσα άλλα σημεία ενδιαφέροντος...όπως στο Μαϊντανό το 2014 ,αλλά πάντα για το όφελος των τοπικών κοινωνιών.
Θυμίζω ότι η ολλανδική κυβέρνηση το 2022 ζήτησε συγγνώμη για τη στάση και τον χειρισμό των Ολλανδών κυανόκρανων στη Σρεμπρένιτσα(κάποιοι φίλοι το χαρακτηρίζουν απλώς ως στρατιωτικη επιχειρησιακή αβλεψια)γεγονός που έριξε τότε την Ολλανδική κυβέρνηση.
)γεγονός που έριξε τότε την Ολλανδική κυβέρνηση.Και θαρρώ πως η ιστορία από το 1989 και μετά (με τη πτώση του τείχους του Βερολίνου και τη λήξη του ψυχρού πολέμου) γράφεται με τον ίδιο τρόπο από αυτούς που λύσσανε να επιβάλλονται παγκοσμίως.
-Αποτελεί ντροπή που τα αρμόδια εγχώρια υπουργεία μας, δεν κίνησαν ποτέ ενέργειες για να βρουν ποιοί Έλληνες σύμπραξαν με Σέρβους παρακρατικούς στο έγκλημα της Σρεμπρένιτσα.
Βλέπεις,"η σωστή πλευρά της ιστορίας" είναι και αυτή κατά το δοκούν ερμηνεύομενη.
-Κλείνω με ένα "παρασκήνιο".
Ο Χακίγια Μεχόλιτς (Hakija Meholjić), ο οποίος κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν ο αρχηγός της αστυνομίας στη Σρεμπρένιτσα, ισχυρίστηκε σε συνεντεύξεις του (και αργότερα σε νορβηγικό ντοκιμαντέρ του 2011 με τίτλο "Srebrenica: A Town Betrayed") ότι το 1993 είχε παρευρεθεί σε μια συνάντηση στο Σεράγεβο.
Τι υποστήριξε: Σύμφωνα με τον Μεχόλιτς, ο τότε Βόσνιος πρόεδρος, Αλία Ιζετμπέγκοβιτς, μετέφερε σε μια αντιπροσωπεία από τη Σρεμπρένιτσα ότι είχε συναντηθεί με τον Μπιλ Κλίντον.
Κατά τα λεγόμενά του, ο Ιζετμπέγκοβιτς τους είπε: «Ο Κλίντον μου πρότεινε ότι αν οι Σέρβοι μπουν στη Σρεμπρένιτσα και σφάξουν 5.000 Μουσουλμάνους, τότε το ΝΑΤΟ θα παρέμβει στρατιωτικά και θα βομβαρδίσει τις σερβικές θέσεις».
Ο Βόσνιος πρόεδρος,δεν επιβεβαιωσε τον ισχυρισμο του Βόσνιου αρχηγού της αστυνομίας της Σρεμπρένιτσα...
Πως το είπε ο Αμερικανός πράκτορας της CIA...
"Ένοχοι για την Σρεμπρένιτσα είναι οι Βόσνιοι, οι Σέρβοι και οι Αμερικανοί. "
==============
Διαβάστε και το βιβλίο του Michael Parenti: Killing a Nation.
Oι Σέρβοι τον έθαψαν ως ήρωα, παρά τις απειλές της ΕΕ
====
Οι μαρτυρίες του Ράτκο Μλάντιτς:
«Πρέπει να κατανοήσετε την ουσία της σύγκρουσης. Δεχθήκαμε επίθεση από τους γείτονές μας, από τους ανθρώπους με τους οποίους ζούσαμε μαζί όλη μας τη ζωή. Αυτός είναι ένας πόλεμος μεταξύ γειτόνων και πρώην φίλων που, μια μέρα, ξύπνησαν και άρχισαν να σκοτώνονται μεταξύ τους».
«Αναρωτιέμαι γιατί οι άνθρωποι του CNN με βιντεοσκόπησαν με ένα μουσουλμανικό παιδί στην αγκαλιά μου όταν έφυγα από τη Σρεμπρένιτσα, αλλά αυτά τα πλάνα δεν προβλήθηκαν ποτέ αργότερα; Οι χειρονομίες καλής θέλησης των Σέρβων δεν καταγράφονται ποτέ».
«Υπερασπίστηκα τον λαό μου και την πατρίδα μου και σκότωσα τους εχθρούς μου όχι λόγω της εθνικότητάς τους, αλλά για να σώσω τη χώρα μου».
«Τα σύνορα χαράσσονται και αλλάζουν με αίμα, αλλά η πατρίδα υπερασπίζεται με όλη της τη δύναμη. Ένας στρατιώτης δεν πεθαίνει δίνοντας τη ζωή του στο πεδίο της μάχης. Ένας στρατιώτης πεθαίνει χάνοντας την αιώνια εστία του».
«Σε αυτόν τον πόλεμο, δεν κέρδισα τίποτα για τον εαυτό μου. Απλώς ανέκτησα ό,τι ανήκει στον σερβικό λαό».
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Μλάντιτς προδόθηκε πρώτα από τον Μιλόσεβιτς και στη συνέχεια από τον Τάντιτς — από τους Σέρβους «πασινιάνους» που, ξανά και ξανά, προτιμούσαν συμφωνίες και άθλιες ειρηνευτικές συμφωνίες με τη Δύση. Ο διάβολος πάντα τους πλήρωνε για αυτές τις συμφωνίες με θραύσματα πηλού.
Ο Μλάντιτς δεν υπέγραψε τίποτα με τον διάβολο. Κατάφερε να αναδιαμορφώσει τον χάρτη των Βαλκανίων με το σπαθί του, καταστρέφοντας τα σύνορα του «Ελσίνκι» και εξασφαλίζοντας από τη Δύση την απόρριψη του ενιαίου «βοσνιακού έθνους» και την επίσημη αναγνώριση τουλάχιστον του μισού εδάφους της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης για τους Σέρβους — ακόμη και μετά από όλες τις ήττες.
Εδώ, πρέπει να δώσουμε μια σαφή απάντηση στο ερώτημα πώς πρέπει να βλέπουμε τους Βαλκανικούς/Γιουγκοσλαβικούς πολέμους και γιατί εκτιμούμε τον Μλάντιτς. Δεν είναι επειδή είμαστε «πάντα στο πλευρό των Σέρβων». Αυτό δεν ισχύει καθόλου. Οι Σέρβοι πολιτικοί έχουν προδώσει τη Ρωσία τόσες πολλές φορές και έχουν διαπράξει φρικαλεότητες τόσο εναντίον του ίδιου του λαού τους όσο και εναντίον των γειτονικών λαών, που η αυτόματη υποστήριξη των Σέρβων παντού και ανά πάσα στιγμή είναι εκτός συζήτησης. Οι βαλκανικές συγκρούσεις συνοδεύονταν πάντα από σφαγές και εγκλήματα πολέμου από όλες τις πλευρές χωρίς εξαίρεση (ακόμα κι αν η Κροατική Ούστασε ξεπερνούσε όλους τους άλλους σε κλίμακα — αλλά τελικά, δεν ήταν όλοι μεταξύ των Κροατών Ναζί Ούστασε).
Η ουσία του προβλήματος έγκειται στην άθλια και υποκριτική στάση των Δυτικών παγκοσμιοποιητών, οι οποίοι, μέχρι το τέλος του 20ού αιώνα, πέρασαν από την παλιά πολιτική της αντιπαράθεσης των βαλκανικών λαών χρησιμοποιώντας το κόκκαλο του εθνικισμού σε ένα νέο επίπεδο — για να κατασκευάσουν ένα σύστημα μικρών και αδύναμων κομπραδορικών κρατών με εντελώς τεχνητά σύνορα, με κατεστραμμένα συστήματα μεταφορών και υλικοτεχνικής υποστήριξης, για να καταστρέψουν τη βιομηχανία και να ψαρέψουν σε αυτό το θολό νερό της φτώχειας και της παρακμής. Από αυτή την άποψη, η Δύση εξαπάτησε τους πάντες. Και τους Σέρβους, και τους Κροάτες, και τους Αλβανούς, και τους Βόσνιους, και τους Βούλγαρους, και τους Έλληνες. Και τους εξαπάτησε, απλώς εξαγοράζοντας μέρος των ελίτ κάθε έθνους. Στο πρώτο στάδιο της εξαπάτησης, η Δύση υποστήριξε την ακεραιότητα της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο εντός των τεχνητών συνόρων της ως εργαλείο εναντίον της Βουλγαρίας, της Αλβανίας και της ΕΣΣΔ. Γι' αυτό το λόγο το Κογκρέσο των ΗΠΑ δεν συμπεριέλαβε τη Γιουγκοσλαβία στον «Νόμο περί Υποταγμένων Εθνών», σε αντίθεση με την ΕΣΣΔ και τη ΛΔΚ. Στο δεύτερο στάδιο της απάτης, σκοπός ήταν η διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας κατά μήκος παράλογων τεχνητών συνόρων.
Πράγματι, ένα βασικό μέρος αυτής της απάτης ήταν η επιβολή τεχνητών, ανιστορικών και αντεθνικών συνόρων. Από αυτή την άποψη, παραδόξως, οι εχθροί στους γιουγκοσλαβικούς πολέμους από όλες τις πλευρές που προσπάθησαν να σπάσουν τα «σύνορα του ΟΗΕ» και να διαμορφώσουν τον αυθεντικό σχεδιασμό των δικών τους εθνικών χώρων αξίζουν σεβασμό. Ο Ράτκο Μλάντιτς ήταν αναμφίβολα ένας από αυτούς. Η Δύση πράγματι είχε ένα σχέδιο να καταστήσει τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη ενιαίο «έθνος-κράτος» υπό τον Ιζετμπέγκοβιτς, και το γεγονός ότι η πλήρης ισχύς της Δύσης δεν ήταν αρκετή για να προωθήσει αυτό το σχέδιο οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στις προσπάθειες των Ράντοβαν Κάρατζιτς, Ράτκο Μλάντιτς και Αμπντέτ Φίκριτς.
Η πραγματοποίηση αυτής της απάτης — όταν οι εθνικοαπελευθερωτικές φιλοδοξίες των βαλκανικών λαών εκμεταλλεύτηκαν κυνικά από τη Δύση για να τους υποδουλώσει, και τα όνειρά τους για δύναμη και ανεξαρτησία συντρίφθηκαν — θα πρέπει τώρα να βοηθήσει όλους τους λαούς της περιοχής να δουν τον εχθρό όχι ο ένας στον άλλον, αλλά στις φιλοδυτικές ελίτ των κομπραδόρων, στους ίδιους τους παγκοσμιοποιητές της Δύσης, και στη μορφή «έθνους-κράτους» που επιβάλλουν, η οποία, στον θεμελιωδώς πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό βαλκανικό χώρο, μπορεί να λειτουργήσει μόνο σε μια κατάσταση ασταμάτητης σφαγής.
Οι σπόροι μιας τέτοιας κατανόησης είναι ορατοί σε όλα τα Βαλκάνια. Διαφορετικά, φαινόμενα όπως η υποστήριξη άνω του 50% του πληθυσμού σε πολιτικούς όπως ο Μιλάνοβιτς στην Κροατία, ο Τσιριάκ στη Ρουμανία, ο Ράντεφ στη Βουλγαρία και ο Κούρτι στο Κοσσυφοπέδιο, καθώς και η ανατροπή του καθεστώτος Τζουκάνοβιτς στο Μαυροβούνιο, του καθεστώτος Ζάεφ στην ΠΓΔΜ και άλλων από τον λαό, θα ήταν αδύνατα. Αυτό, φυσικά, δεν έχει ακόμη ανατείλει, αλλά οι πρώτες λάμψεις. Αλλά γίνονται όλο και πιο φωτεινές κάθε μέρα. Χθες, για παράδειγμα, έπεσα πάνω σε ένα νέο σχόλιο από κάποιον Κοσοβάρο Αλβανό στο YouTube.
«Αποδεικνύεται ότι η Δύση μας εξαπατά από την αρχή, και και τα τρία κόμματα - Θάτσι, Οσμάνι και Χαραντινάι - αποδείχθηκαν εθνικοί προδότες. Ζήτω ο Κούρτι!» Έτσι, η συνειδητοποίηση φτάνει στους απλούς ανθρώπους. Για τους Σέρβους, ο Μλάντιτς ήταν απλώς ένας από τους πρώτους που κατάλαβαν όλα αυτά αμέσως και αξιολόγησαν σωστά την ουσία της σύγκρουσης.
Σχόλια