Ακολουθεί κυριακάτικο ελαφρό ανάγνωσμα για τις Υποκλοπές.
Από τα εξωφρενικά πράγματα που προσπάθησαν να μας σερβίρουν στην υπόθεση των υποκλοπών, ξεχωρίζουν τρία:
Χοντράδα #1: Ότι δεν διαπράχθηκε αδίκημα γιατί πολλά από τα θύματα του Predator δεν άνοιξαν το παγιδευμένο link. Σαν να λέμε πριόνισα τα φρένα του αυτοκινήτου σας, αλλά επειδή δεν το πήρατε να πάτε κάπου, δεν έχω διαπράξει αδίκημα.
Χοντράδα #2: Ότι η κάρτα (του περίφημου κρεοπώλη)με την οποία πληρώθηκαν τα ύποπτα μηνύματα είχε χαθεί και αυτοί που την βρήκαν, βρήκαν και το pin κατά τύχη και την χρησιμοποίησαν.
Εν τω μεταξύ η πιθανότητα να βρεις το pin μιας κάρτας στην τύχη, είναι 0.03% ή αλλιώς 3 στις 10.000.
( Ναι λένε κάποιοι, μπορεί όμως να την πήραν χάκερς και να έσπασαν το pin.
Καλή προσπάθεια αλλά το pin δεν είναι αποθηκευμένο στην κάρτα. Βρίσκεται στην τράπεζα. Μην σας σκοτίζω με λεπτομέρειες, αλλά αυτό δεν γίνεται. Ότι πιθανότητα έχει ο χάκερ να βρει το τηλέφωνο της γιαγιάς του μέσα στην κάρτα, (της δικής του, όχι του κατόχου της κάρτας) έχει να βρει και το pin.
Βασικά είναι το ίδιο εξωφρενικό με το να λες ότι χάκερς ήξεραν το pin αλλά έβαλαν την κάρτα σε ένα πλυντήριο και κατάφεραν να κάνουν της συναλλαγή από εκεί.
Αλλά επειδή ο μόνος τρόπος να βρει κάποιος το pin μιας κάρτας είναι να χακάρει την τράπεζα, η τράπεζα δεν ήθελε επουδενί να πάει προς τα εκεί ή συζήτηση. εκπρόσωπος της τράπεζας κατέθεσε στην δίκη ότι το pin δεν μπορεί να βρεθεί με χακαρισμα. Άρα μένουμε στην λογική των τριών προσπαθειών με πιθανότητες 3 στις 10.000 που είναι και η πιο ρεαλιστική…)
Και χοντράδα #3: Το ότι τουλάχιστον ένα στα 3 θύματα του Predator παρακολουθείτο και από την ΕΥΠ είναι καθαρή σύμπτωση, γιατί η ΕΥΠ παρακολουθούσε πολύ κόσμο. Που είναι σαν να λες ότι η γλάστρα πετάχτηκε στον δρόμο από το μπαλκόνι του τάδε, τυχαία, επειδή αυτός είχε πολλές γλάστρες, και μάλλον ο ίδιος δεν είχε καμία εμπλοκή.
Ας δούμε τι στόχο έχουν αυτές οι τρεις εξωφρενικές χοντράδες. Η πρώτη προσπαθεί να υποβαθμίσει την βαρύτητα του διαπραχθέντος εγκλήματος, δηλαδή να ρίξει τους Ντίλιαν και τους Λαβράνους στα μαλακά. Αυτό είναι ένδειξη συνενοχής, ειδικά όταν το διαπραχθέν έγκλημα είναι η παρακολούθηση της μισής κυβέρνησης και του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η δεύτερη χοντράδα έχει στόχο να ξεπλύνει την ΕΥΠ. Γιατί ο γνωστός κρεοπώλης κατέθεσε ότι την κάρτα του την είχε δώσει ένας φίλος του που είχε σχέσεις με την ΕΥΠ. Αλλά γιατί αυτό να μας κάνει να υποθέσουμε ότι η ΕΥΠ ήξερε το PIN, όταν ο οποιοσδήποτε μπορεί να το βρει με πιθανότητες 3 στις 10.000;
Και η τρίτη χοντράδα, τέλος, έχει στόχο, και αυτή, να ξεπλύνει την ΕΥΠ. Τι θέτε δηλαδή, επειδή κάποιοι παρακολουθούσαν τους ίδιους ανθρώπους με την ΕΥΠ, έχοντας εγκατασταθεί
μέσα στην ΕΥΠ, σημαίνει ντε και καλά ότι εμπλέκεται η ΕΥΠ;
Οι χοντράδες αυτές είναι μέσα στο πόρισμα του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχ. Ζήση το οποίο τίναξε στον αέρα η δίκη στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Οι νεοδημοκράτες στα κανάλια παριστάνουν ότι οι δύο δικαστικές αποφάσεις - η πράξη του Αχ. Ζήση που απάλλαξε την ΕΥΠ και τα πολιτικά πρόσωπα και η απόφαση του Μονομελούς που τσατάλιασε τους Ντίλιαν και τους Λαβράνους, είναι ένα ενιαίο σύνολο που πρέπει να το σεβόμαστε αφού η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη. Η αλήθεια είναι ότι η απόφαση του Μονομελούς ξεβράκωσε το πόρισμα Ζήση. Και έχει σημασία ότι στην διχογνωμία που προέκυψε, αυτός που είναι εκτεθειμένος είναι η Ανώτατη Δικαιοσύνη.
Μια βασική αρχή είναι ότι η συγκάλυψη πρέπει να είναι διακριτική. Οταν γίνεται με χοντράδες, τραβάει περισσότερο την προσοχή: κάθε φυσιολογικός άνθρωπος θα πει έλα τώρα, για να λένε τέτοιες χοντράδες, προφανώς κάτι συγκαλύπτουν. Και η προσπάθεια έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.
Και έτσι φτάνουμε και στο οικτρό θέαμα του δημοσιογράφου που κάλεσε στο στούντιο δικηγόρο της υπόθεσης, και μάλιστα εξαιρετικά συγκροτημένο και καταρτισμένο και τον ρωτούσε «και πού ξέρετε ότι αυτό που έκανε νιάου νιάου στα κεραμίδια ήταν γάτα; Ήσασταν εκεί; Την είδατε; Και πώς ξέρετε ότι δεν ήταν Ρώσος πράκτορας; Δεν ξέρω, ρωτάω..». Και θεώρησε ότι προσφέρει υπηρεσίες με το να γίνεται περίγελως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Όλη αυτή η ξεφτίλα, δείχνει ότι η κυβέρνηση, είναι με την πλάτη στον τοίχο. Οπότε το πιθανότερο είναι ότι θα κλείσει την υπόθεση με μια ξεγυρισμένη πράξη νομοθετικού περιεχομένου του Φλωρίδη - διότι λίγη ξεφτίλα παραπάνω, πόσο μπορεί να τους βλάψει. Να ξεμπλέξει ο Ντίλιαν που τα έχει πάρει στο κεφάλι και απειλεί να ανοίξει το στόμα του και να τα κάνει όλα κεραμιδαριό, να πάει ο άνθρωπος στην ευχή του Θεού, να ξεχάσουν κι αυτοί το όνομά του, που προσπαθεί ο Πρωθυπουργός μας στην Βουλή να θυμηθεί πώς τον λένε και δεν τα καταφέρνει...
================
Να πώ στο σημείο αυτό ότι ο Μητσοτάκης σκίζει τα ρούχα του για το γεγονός ότι ο Μυλωνάκης δέχτηκε τοξική επίθεση.
Για το γεγονός όμως ότι ο Μυλωνάκης (και η μισή κυβέρνηση) παρακολουθείτο, ο Μητσοτάκης, το μόνο ενδιαφέρον που έδειξε ήταν να κουκουλώσει την υπόθεση, είτε με την Εξεταστική, είτε με τον Ντογιάκο, είτε με το πραξικόπημα στην ΑΔΑΕ είτε με το πόρισμα Ζήση. Εκεί δεν τον ενδιέφερε ότι με την παγίδευση ο Μυλωνάκης (και η μισή κυβέρνηση) γινόταν ευάλωτος σε τοξικές επιθέσεις. Ούτε ασχολήθηκε να βρει τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς και να τους οδηγήσει στην δικαιοσύνη. Το μόνο που τον ένοιαξε ήταν να προστατεύσει την ΕΥΠ και να ρίξει τις εταιρίες στα μαλακά.
Τώρα λοιπόν πρέπει να μας εξηγήσει πού το ξέρει ότι πίσω από τοξικές επιθέσεις στον έναν ή στον άλλον, τις παρούσες ή τις μελλοντικές, δεν είναι ή δεν θα είναι αυτοί που οργάνωσαν τις παρακολουθήσεις και τους οποίους προσπαθεί να κρύψει. Αλλιώς να σταματήσει το θέατρο και το μασκαραλίκι.
Σχόλια