🟥Μαζική καταστροφή στη Σερραϊκή κτηνοτροφία
🟦Θάφτηκαν 1.500 ζώα μόνο σήμερα – Μαρασμός και οικονομική εξόντωση για τα χωριά μας
📍Η σιωπή της Σερραϊκής υπαίθρου σπάει από τον ήχο των εκσκαφέων.
Σήμερα, μεταξύ Σκουτάρεως, Καλά Δένδρων, Αναγέννησης και Χρυσοχωράφων, περίπου 1.500 ζώα θάφτηκαν σε αυτοσχέδιους λάκκους. Μια εικόνα αποκάλυψης. Μια ζωντανή μαρτυρία της κατάρρευσης της κτηνοτροφίας στη Σερραϊκή πεδιάδα.
📍Πίσω από τα νούμερα κρύβονται οικογένειες που έχασαν τον μόχθο μιας ζωής, στάβλοι που άδειασαν, χωριά που βουλιάζουν στην απελπισία. Η καρδιά της Σερραϊκής παραγωγής χτυπά όλο και πιο αδύναμα.
🟦 «Χάσαμε τα πάντα – Δεν αντέχουμε άλλο»
Οι κτηνοτρόφοι βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού.
📍 «Μέσα σε λίγες μέρες χάσαμε όλα μας τα ζώα. Δεν υπάρχει πια τίποτα. Ούτε λεφτά, ούτε κουράγιο. Μας τελειώνουν οικονομικά», λέει συντετριμμένος παραγωγός από την Αναγέννηση.
📍Οι ασθένειες εξαπλώνονται, οι αποζημιώσεις καθυστερούν, και το κράτος –όπως λένε οι ίδιοι– παρακολουθεί αμήχανα. Οι ζωοτροφές ακριβαίνουν, η παραγωγή μειώνεται, και η αγροτική οικονομία καταρρέει σαν πύργος από χαρτιά.
🟦 Οικολογική βόμβα και κοινωνικός μαρασμός
📍Η ταφή χιλιάδων ζώων χωρίς επαρκή μέτρα προστασίας συνιστά υγειονομική και περιβαλλοντική βόμβα.
Το υπέδαφος, οι υδάτινοι πόροι και η ατμόσφαιρα κινδυνεύουν από μόλυνση, ενώ οι εικόνες των βουνών από πτώματα ζώων προκαλούν αποτροπιασμό και οργή.
📍Παράλληλα, ο κοινωνικός ιστός των χωριών διαλύεται. Οι νέοι φεύγουν, τα μαγαζιά κλείνουν, και η ύπαιθρος μαραζώνει. Τα χωριά που κάποτε έθρεφαν τη Μακεδονία, σήμερα μετρούν απώλειες και χρέη.
🟥Η σιωπή των αρχών
Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες οφείλουν απαντήσεις:
Πού βρίσκονται οι έλεγχοι;
Πότε θα υπάρξει πραγματική στήριξη;
Γιατί δεν υπάρχει σχέδιο αντιμετώπισης και πρόληψης;
📍Η αδράνεια των θεσμών ισοδυναμεί με εγκατάλειψη. Και η εγκατάλειψη, στη σημερινή συγκυρία, μεταφράζεται σε οικονομική και ανθρώπινη τραγωδία.
🟦Ο θάνατος της ελληνικής υπαίθρου
📍Η εικόνα στη Σερραϊκή πεδιάδα δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Είναι το σύμπτωμα μιας πολιτικής που αφήνει την παραγωγή να πεθαίνει σιωπηλά.
Όταν σε μία ημέρα θάβονται 1.500 ζώα, δεν πεθαίνει μόνο το ζωικό κεφάλαιο· πεθαίνει μαζί του η ελπίδα, η περηφάνια και το μέλλον της τοπικής κοινωνίας.
📍Η κτηνοτροφία στις Σέρρες, κάποτε σύμβολο αυτάρκειας και δύναμης, οδηγείται σε ιστορικό αφανισμό.
Και μαζί της, μαραζώνουν τα χωριά, οι άνθρωποι και η ίδια η ψυχή της υπαίθρου.
==================
-------------------------------
-----------------------
-------------------
---------------------------
-----------------------------
==================
---------------------------
---------------
-------------------------------------
======================
=================
==============
Σχετικά με τη διαχείριση των νόσων των ζώων (1 χρόνια πριν...)
Ο χρήστης Ilias Tsimpidàros είναι με τους Ηλίας Τσιμπιδάρος και Ηλίας Τσιμπιδάρος.
Επιστολή αγανάκτησης από κτηνοτρόφο .
Μας σκότωσαν τα ζώα, τώρα πάνε να μας σκοτώσουν και τις οικογένειες.
14 μήνες χωρίς εισόδημα. Παιδιά που κοιμούνται νηστικά. Σπίτια χωρίς ρεύμα. Χρέη που πνίγουν.
Και το κράτος… σιωπά.
Στην
επαρχία της Ελλάδας, εκεί που η γη μυρίζει ιδρώτα και το γάλα δεν
βγαίνει από εργοστάσιο αλλά από χέρια ροζιασμένα , οι κτηνοτρόφοι ζουν
έναν εφιάλτη που κανείς δεν θα ήθελε να ζήσει.
Ζώα θανατωμένα άδικα με κρατική εντολή. Στάβλοι άδειοι. Και μαζί τους, άδεια ψυγεία, άδεια πιάτα, άδεια βλέμματα.
Οικογένειες σε απόγνωση
Μητέρες που κόβουν το φαγητό τους για να φάνε τα παιδιά τους.
Πατεράδες που κρύβουν τα δάκρυά τους όταν τους κόβουν το ρεύμα.
Παιδιά που διαβάζουν με φακό, γιατί το φως δεν πληρώνεται όπως άλλοτε με αξιοπρέπεια.
Σπίτια,
χωράφια , στάβλοι που απειλούνται με κατάσχεση. Όχι γιατί οι άνθρωποι
είναι «μπαταχτσήδες», αλλά γιατί τους σκότωσαν το μοναδικό τους
εισόδημα.
Λόγω εμμονών του ΥΠΑΑΤ και 5- 6 δημοσίων υπαλλήλων να μην γίνουν εμβολιασμοί και σωθούν τα κοπάδια
Η σιωπή του κράτους είναι συνενοχή
14
μήνες μετά τη θανάτωση των ζώων, δεν έχει δοθεί ούτε ένα ευρώ
αποζημίωσης για τα διαφυγώντα κέρδη στους ανθρώπους που θυσιάστηκαν για
την δημόσια ασφάλεια και έμειναν χωρίς δουλειά και χωρίς εισόδημα. Ούτε
ένα πρόγραμμα στήριξης. Ούτε μία ουσιαστική παρέμβαση. Οι υποσχέσεις
έγιναν σκόνη. Οι οικογένειες, στα όρια της εξαθλίωσης.
Και το ερώτημα πονάει: Εσύ που δεν είσαι κτηνοτρόφος, θα άντεχες 14 μήνες χωρίς κανένα εισόδημα;
Οι κτηνοτρόφοι δεν ζητούν ελεημοσύνη. Ζητούν δικαιοσύνη.
Οι
κτηνοτρόφοι δεν ζητούν να τους λυπηθεί κανείς. Ζητούν να τους ακούσει η
Πολιτεία. Να τους δώσει πίσω ό,τι τους στέρησε, να τους επιτρέψει να
ζήσουν.
Να τους επιτρέψει να ξαναχτίσουν τις ζωές τους. Να μην μεγαλώσουν παιδιά μέσα στην πείνα και την ντροπή.
Και το ελάχιστο που απαιτείται, είναι ένα ταμείο ανεργίας.
Όχι ως χάρη.
Ως αυτονόητο δικαίωμα.
Όταν το κράτος σου αφαιρεί το μέσο βιοπορισμού, οφείλει να σου δώσει το ελάχιστο για να ζήσεις.
Όχι να σε αφήσει να σβήσεις.
Κάλεσμα σε κάθε Έλληνα πολίτη
Αυτό δεν είναι πρόβλημα των κτηνοτρόφων. Είναι πρόβλημα της Ελλάδας. Της Ελλάδας που ξεχνά ποιος την ταΐζει.
Ποιος κρατά ζωντανή την ύπαιθρο.
Ποιος ξυπνά στις 4 το πρωί για να έχεις εσύ φέτα, γιαούρτι, γάλα και κρέας στο τραπέζι σου.
Αν
δεν σταθούμε δίπλα τους τώρα, αύριο θα είναι αργά. Για τα παιδιά τους.
Για τα χωριά μας, για τις ακριτικές μας περιοχές. Για την ίδια την ψυχή
της χώρας μας.
Καρδίτσα
Νικηφόρος Νέα.
Σχόλια