Το επικοινωνιακό χτίσιμο “αναντικατάστατων” τυράννων δεν αποτελεί φαινόμενο της εποχής μας, αλλά υπάρχει από αρχαιοτάτων χρόνων. Για παράδειγμα, ο τύραννος Ευθύδημος εθεωρείτο από όλους “αναντικατάστατος”. Ελέγετο δε ακόμα και από αντιπάλους του, ότι “δεν μπορούν να ζουν με αυτόν, αλλά ούτε χωρίς αυτόν”. Γι αυτό ακριβώς το θέμα προσπαθεί με κάθε τρόπο να μας πείσει και σήμερα η καθεστωτική ολιγαρχία. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Όλα τα στοιχεία, που έχουμε πολλάκις αναφέρει, δείχνουν ότι η χώρα είναι σε πολύ κρίσιμη (αρνητική) καμπή. Οικονομία, εθνικά, ασφάλεια, παραγωγή, παιδεία, υγεία, δημογραφικό, αλλά και για κάθε θέμα τα δεδομένα δείχνουν ότι σε λίγα χρόνια η κατάσταση θα είναι μη αναστρέψιμη. Τελευταίο εφεύρημα η προώθηση προεδρικού διατάγματος για δικαίωμα οικοδόμησης σε οικόπεδα άνω των δύο χιλιάδων (2000) τ.μ., που δίνει το τελειωτικό χτύπημα στην περιφέρεια.
Είναι πραγματικά τραγικό και οδυνηρό να παρακολουθεί η ελληνική
κοινωνία την καταστροφή της χώρας και να μην αντιδρά. Αντί να λαμβάνει
αυτή η αδιανόητα οπισθοδρομική και ολιγαρχική κυβέρνηση μέτρα για την
ενίσχυση των γεννήσεων και της οικογένειας, χτυπάει, με διάφορες
επικοινωνιακές και του συρμού παρεμβάσεις, τα θεμέλιά της.
Αντί να λαμβάνει θετικά μέτρα προσέλκυσης και επιστροφής του καλύτερου δυναμικού νέων ανθρώπων που έφυγαν στο εξωτερικό, πλασάρει ως το μόνο σωτήριο μέτρο τα επιδόματα. Αντί να ενισχύσει με μελετημένο σχέδιο, μέτρα και χρηματοδότηση για την περιφερειακή ανάπτυξη, να δώσει ώθηση στον πρωτογενή τομέα και να στηρίξει την αποκέντρωση, αφαιρεί από τους ανθρώπους που θέλουν να μείνουν στην επαρχία, ακόμα και το δικαίωμα να χτίσουν το σπίτι τους στα χωριά που έχουν ερημώσει και κοντεύουν να γίνουν φαντάσματα.
Προφανώς ο λόγος και ο στόχος είναι προφανής και αφορά τα λεγόμενα “φιλέτα”, τα οποία σε τουριστικές περιοχές θα προσελκύσουν τους ημέτερους “επενδυτές”, οι οποίοι θα αγοράσουν τις μικρο-ιδιοκτησίες για ένα κομμάτι ψωμί (αφού τις απαξιώσουν όπως έκαναν και κάνουν με το σύνολο του δημόσιου πλούτου) για να δημιουργήσουν μεγάλες ενιαίες εκτάσεις προκειμένου να “επενδύσουν” και φυσικά να κερδοσκοπήσουν.
Πλουτίζει η καθεστωτική ολιγαρχία…
Δεν είναι η πρώτη φορά. Απλά μέχρι τώρα, αυτό αφορούσε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Αν ελέγξει κανείς τι εισέπραξε το ολιγαρχικό κράτος από αυτό το ξεπούλημα τα τελευταία χρόνια, θα δει πόσο εύκολα μπορεί να πολλαπλασιάσει κανείς (όταν έχει τις κατάλληλες προσβάσεις στην εξουσία) την περιουσία του “αγοράζοντας” αντί πινακίου φακής δημόσιες υποδομές και επιχειρήσεις. Κλασικό παράδειγμα το ξεπούλημα δημόσιου κτηρίου αντί πέντε εκατομμυρίων και η επαναγορά του, μετά από λίγο καιρό, από το δημόσιο με καταβολή 80 εκατομμυρίων.
Παρόλα αυτά πολλοί θεωρούν ακόμα ότι το παρόν καθεστώς δεν πρέπει να αλλάξει. Ο επικοινωνιακός βομβαρδισμός από τη μία, αλλά και τα λάθη που έγιναν από όλους, προκειμένου να φαίνεται ότι δεν υπάρχει εναλλακτική πρόταση, έφεραν αυτά τα αποτελέσματα και η ευθύνη βαραίνει αυτούς που όφειλαν να δημιουργήσουν και να εμπνεύσουν για την εναλλακτική πρόταση εδώ και χρόνια.
Το ίδιο γίνεται και με τη Δημοκρατία. Αυτοί που υποτίθεται έπρεπε να φυλάττουν τους θεσμούς και την τήρηση των αρχών και των αξιών της, χτυπούσαν (και χτυπούν) σιγά- σιγά αλλά σταθερά τα θεμέλιά της. Αποτέλεσμα; Σήμερα ελάχιστοι πιστεύουν σε αυτήν όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και σε όλη τη Δύση. Ένας δρόμος μας μένει κι αυτός περνάει μέσα από την ειρηνική αντίσταση στην παρακμή, στον συμβιβασμό, στην ανικανότητα, στην διαπλοκή, στο λίγο και ελάχιστο του καθενός (και των “τιποτάδων”) που μας τα πλασάρουν ως πρότυπο.
Τα πρότυπα πρέπει να έχουν θετικούς συμβολισμούς κι όχι να θυμίζουν το καταστροφικό παρελθόν, τη διαφθορά και τη μιζέρια. Οι ολιγάρχες ιθύνοντες και αποφασίζοντες να μην επαναλαμβάνουν τα τραγικά λάθη που έφτασαν τη χώρα στον μαρασμό και τα αδιέξοδα. Το μέλλον δεν χρειάζεται το κακό παρελθόν, ο λαός απαιτεί την δημιουργία ενός προοδευτικού οράματος και τον σχεδιασμό σύγχρονων πολιτικών, τις οποίες θα εφαρμόσουν άνθρωποι γνώστες και με εμπειρία, αλλά που δεν θα κουβαλούν δουλείες και αρνητικούς συμβολισμούς. Μόνο έτσι μπορούμε να έχουμε μια ελπίδα για να γυρίσουμε σελίδα.
==============
Bloggerr:
... όσο ζορίζεται στο έγκλημα των Τεμπών - όπου είναι έκθετος και προσωπικά - άλλο τόσο θα επιτίθεται στην κοινωνία προκειμένου να αποσπάσει την προσοχή από το έγκλημα και την ύβρι. Ελπίζει ότι λίγο πριν τις εκλογές, αφαιρώντας - ως άλλος χότζας - κάποια από τα άθλια νομοθετήματά του και ποντάροντας στην ασθενή μνήμη μαζί με τα επιδόματα ψίχουλα - μικρό τμήμα των κλοπιμαίων - να αντιστρέψει το κλίμα...σφάλλει.
-------------------------
... από τις πιο ωραίες συζητήσεις.
=================
Έχουμε κρίση Δημοκρατίας, κρίση θεσμών. Τα συμφέροντα δεν επέτρεψαν να ανθίσουν προτάσεις- θέσεις, πρόσωπα και κράτησαν το πολιτικό παιχνίδι κλειστό, ασφυκτικά ελεγχόμενο. Και τώρα που έχει απαξιωθεί εν συνόλω δεν υπάρχει εναλλακτική. Δεν υπάρχει αξιόπιστος συνομιλητής με τον λαό.
Θα επιχειρήσουμε μια ανακεφαλαίωση:
...
εδώ βλέπουμε τα μπάζα από την πλήρη κατάρρευση της πολιτικής, για την
ακρίβεια των κομμάτων ως μηχανισμών που υποτίθεται ότι ακροάζονται την
κοινωνία. (Προσέξτε: βυθίζεται η κυβερνώσα παράταξη, αλλά δεν κερδίζει η ανίκανη αντιπολίτευση! Αν αυτό δεν είναι απαξίωση, τί είναι;)
Οι κυβερνήσεις εξ' απανέκαθεν με βραχίωνα τα εξαγορασμένα ΜΜΕ χειραγωγούν τις μάζες. Όμως αυτό το εργαλείο στόμωσε. Ο λαός έπαθε ανοσία. Ο σανός που σερβίρεται αρχίζει να δουλεύει ανάποδα και αντί να χωνευτεί προκαλεί ...διαταραχές. Πολλές εξαπατήσεις δέχθηκε ο λαός, που κατά βάθος τις επέτρεπε και συγχωρούσε αφού εν μέρει ένοιωθε συνένοχος και συμμέτοχος αφού έτσι γινόταν ....πάντα. (&TINA)
Τα τελευταία όμως χρόνια μαζεύτηκαν πολλά. Η εξουσία μαθημένη να κουκουλώνει να διαστρέφει κατά το δοκούν σκέφτηκε ότι μπορεί αυτό να γίνεται για όλα και στο διηνεκές ατιμώρητα.
Περίσσεψαν οι οίηση και οι προσβολές.
Και έγινε το ...μοιραίο.
Χτυπήθηκε,
προσβλήθηκε το ιερό πρόσωπο τη Μάνας. Μιας μάνας (κάθε μάνας, όπου γης)
που έχει κάθε δικαίωμα να αναζητήση την αλήθεια για το αδόκητο θάνατο
του παιδιού της. Πού έχει δικαίωμα να ζητήσει την τιμωρία όσων
ευθύνονται, τόσο απλά.
Κανείς δεν μπορεί να βάλλει όρια σ' αυτήν την ΜΑΧΗ. Κάποιοι τόλμησαν να πουν ότι με τον τρόπο αυτό εκθέτει τη χώρα(επειδή λέει δείχνει τις ανεπάρκειές μας και τις πομπές μας!), κάποιος εξεπλάγη επειδή αυτή η μάνα δεν έκανε αυτό που κάνουν συνήθως οι χαροκαμένες: να θρηνήσει βουβά.
Κάποιοι από
τα ΜΜΕ πρότειναν στους συγγενείς των θυμάτων να το βουλώσουν και
δεχθούν το έγκλημα και τη δολοφονία των παιδιών, σαν καύσιμο προόδου, κάτι σαν θυσία στη θεμελίωση του ...γεφυριού της Άρτας...λίγο πολύ, ως τίμημα της προόδου!
Τώρα έχουμε την εξέλιξη της χιονοστιβάδας: Όλες οι μανάδες συμπάσχουν και μαζί όσοι αγαπούν τις μανάδες.
Το
παιχνίδι ήδη έχει κριθεί. Η ύβρις απαιτεί κάθαρση. Ακατανόητα πράγματα
για ανθρώπους που έχουν μάθει να μετρούν τα πάντα με χρήματα και δεν
έχει ποτέ περάσει από το μυαλό τους, ότι υπάρχουν ιδέες μη
διαπραγματεύσιμες, μη εξαγοράσιμες, όπως η Δικαιοσύνη.
Υ.Γ. ... όλοι αυτοί σύμβουλοι επικοινωνίας σε πια χώρα ζούν; Δεν έχουν δει τους Έλληνες σε όλες της γιορτές της Παναγίας (του προσώπου της Μάνας) για να γνωρίζουν τον κεντρικό ρόλο του προσώπου αυτού στην ψυχοσύνθεση του Έλληνα;
-----------------
---------------------
Σχόλια