~~~~~~~~~~~~~
via
Perseia Hekate
===================
Ο Ηρόδοτος (Ιστορία, Βιβλίο 1.53) αφηγείται την ιστορία του Κροίσου, βασιλιά της Λυδίας γ. 585-546 π.Χ. στη σημερινή Δυτική Τουρκία και στην ιωνική ακτή της Μεσογείου. Ο Κροίσος κατέκτησε την Έφεσο, τη Μίλητο και τα γειτονικά ελληνόφωνα βασίλεια, αποκτώντας φόρους και λάφυρα που τον έκαναν έναν από τους πλουσιότερους ηγεμόνες της εποχής του. Αλλά αυτές οι νίκες και ο πλούτος οδήγησαν σε αλαζονεία και ύβρις. Ο Κροίσος έστρεψε τα μάτια του προς τα ανατολικά, φιλόδοξος να κατακτήσει την Περσία, την οποία κυβερνούσε ο Μέγας Κύρος.
Έχοντας προικίσει τον κοσμοπολίτικο Ναό των Δελφών της περιοχής με σημαντικό ασήμι και χρυσό, ο Κροίσος ρώτησε το Μαντείο του αν θα είχε επιτυχία στην κατάκτηση που είχε σχεδιάσει. Η ιέρεια της Πυθίας απάντησε: «Αν πάτε στον πόλεμο εναντίον της Περσίας, θα καταστρέψετε μια μεγάλη αυτοκρατορία».
Ο Κροίσος λοιπόν ξεκίνησε να επιτεθεί στην Περσία γ. 547 π.Χ. Βαδίζοντας προς τα ανατολικά, επιτέθηκε στο υποτελές κράτος της Περσίας τη Φρυγία. Ο Κύρος έκανε μια Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση για να διώξει τον Κροίσο πίσω, νικώντας τον στρατό του Κροίσου, αιχμαλωτίζοντας τον και εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία να αρπάξει το χρυσό της Λυδίας για να εισαγάγει το δικό του περσικό χρυσό νόμισμα. Έτσι ο Κροίσος όντως κατέστρεψε μια μεγάλη αυτοκρατορία, αλλά ήταν δική του.
Γρήγορα προς τα εμπρός στη σημερινή προσπάθεια της κυβέρνησης Μπάιντεν να επεκτείνει την αμερικανική στρατιωτική ισχύ εναντίον της Ρωσίας και, πίσω από αυτήν, της Κίνας. Ο πρόεδρος ζήτησε συμβουλές από το σημερινό ανάλογο με το μαντείο των Δελφών της αρχαιότητας: τη CIA και τις συμμαχικές της δεξαμενές σκέψης. Αντί να προειδοποιούν για την ύβρι, ενθάρρυναν το όνειρο των νεοσυντηρητικών ότι η επίθεση στη Ρωσία και την Κίνα θα παγίωνε τον έλεγχο των ΗΠΑ στην παγκόσμια οικονομία, επιτυγχάνοντας το Τέλος της Ιστορίας.
Έχοντας οργανώσει ένα πραξικόπημα στην Ουκρανία το 2014, οι Ηνωμένες Πολιτείες έστειλαν τον στρατό πληρεξουσίου του ΝΑΤΟ προς τα ανατολικά, δίνοντας όπλα στην Ουκρανία για να πολεμήσει έναν εθνικό πόλεμο εναντίον του ρωσόφωνου πληθυσμού της και να μετατρέψει τη ρωσική ναυτική βάση της Κριμαίας σε φρούριο του ΝΑΤΟ. Αυτή η φιλοδοξία σε επίπεδο Κροίσου στόχευε να σύρει τη Ρωσία σε μάχη και να εξαντλήσει την ικανότητά της να αμύνεται, να καταστρέψει την οικονομία της στη διαδικασία και να καταστρέψει την ικανότητά της να παρέχει στρατιωτική υποστήριξη στην Κίνα και σε άλλες χώρες που στοχεύουν στην αναζήτηση αυτοεξάρτησης ως εναλλακτική στην ηγεμονία των ΗΠΑ .
Μετά από οκτώ χρόνια πρόκλησης, ετοιμάστηκε εμφανώς μια νέα στρατιωτική επίθεση σε Ρωσόφωνους Ουκρανούς, έτοιμη να οδηγηθεί προς τα ρωσικά σύνορα τον Φεβρουάριο του 2022. Η Ρωσία προστάτεψε τους συνανθρώπους της ρωσόφωνους από περαιτέρω εθνοτική βία, εγκαινιάζοντας τη δική της Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ κατέλαβαν αμέσως τα συναλλαγματικά αποθέματα της Ρωσίας που διατηρούνται στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική και απαίτησαν από όλες τις χώρες να επιβάλουν κυρώσεις κατά της εισαγωγής ρωσικής ενέργειας και σιτηρών, ελπίζοντας ότι αυτό θα συνέτριβε τη συναλλαγματική ισοτιμία του ρουβλίου. Το Delphic State Department περίμενε ότι αυτό θα αναγκάσει τους Ρώσους καταναλωτές να εξεγερθούν και να ανατρέψουν την κυβέρνηση του Βλαντιμίρ Πούτιν, επιτρέποντας στους ελιγμούς των ΗΠΑ να εγκαταστήσουν μια πελατειακή ολιγαρχία όπως αυτή που είχε καλλιεργήσει τη δεκαετία του 1990 υπό τον Πρόεδρο Γέλτσιν.
Ένα υποπροϊόν αυτής της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία ήταν να κλειδώσει τον έλεγχο της Αμερικής στους δυτικοευρωπαϊκούς δορυφόρους της. Ο στόχος αυτής της ενδοΝΑΤΟϊκής αναδρομής ήταν να αποκλείσει το όνειρο της Ευρώπης να επωφεληθεί από τις στενότερες εμπορικές και επενδυτικές σχέσεις με τη Ρωσία ανταλλάσσοντας τις βιομηχανικές της κατασκευές με ρωσικές πρώτες ύλες. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εκτροχιάστηκαν αυτή την προοπτική ανατινάζοντας τους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream, αποκλείοντας τη Γερμανία και άλλες χώρες από την πρόσβαση σε φθηνό ρωσικό αέριο. Αυτό άφησε την ηγετική οικονομία της Ευρώπης να εξαρτάται από το υψηλότερου κόστους Υγροποιημένο Φυσικό Αέριο των ΗΠΑ (LNG).
Εκτός από την ανάγκη επιδότησης του εγχώριου ευρωπαϊκού φυσικού αερίου για την αποφυγή εκτεταμένης αφερεγγυότητας, μεγάλο μέρος των γερμανικών αρμάτων μάχης Leopard, των αμερικανικών πυραύλων Patriot και άλλων «θαυμάτων όπλων» του ΝΑΤΟ καταστρέφονται στη μάχη κατά του ρωσικού στρατού. Έχει καταστεί σαφές ότι η στρατηγική των ΗΠΑ δεν είναι απλώς να «πολεμήσουν μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό», αλλά να πολεμήσουν μέχρι το τελευταίο άρμα, πύραυλος και άλλο όπλο που διαγράφεται από τα αποθέματα του ΝΑΤΟ.
Aυτή η εξάντληση των όπλων του ΝΑΤΟ αναμενόταν να δημιουργήσει μια τεράστια αγορά αντικατάστασης για να εμπλουτίσει το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα της Αμερικής. Στους πελάτες του ΝΑΤΟ λέγεται να αυξήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες στο 3 ή και στο 4 τοις εκατό του ΑΕΠ. Ωστόσο, η αδύναμη απόδοση των αμερικανικών και γερμανικών όπλων στο ουκρανικό πεδίο μάχης μπορεί να έχει καταρρίψει αυτό το όνειρο, ενώ οι οικονομίες της Ευρώπης βυθίζονται στην ύφεση. Και με τη βιομηχανική οικονομία της Γερμανίας να έχει αναστατωθεί από τη διακοπή του εμπορίου της με τη Ρωσία, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ δήλωσε στην εφημερίδα Die Welt στις 16 Ιουνίου 2023 ότι η χώρα του δεν έχει την πολυτέλεια να πληρώσει περισσότερα χρήματα στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον οποίο έχει εδώ και καιρό. ήταν ο μεγαλύτερος συνεισφέρων.
Χωρίς οι γερμανικές εξαγωγές να υποστηρίζουν τη συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ, το νόμισμα θα δεχτεί πίεση έναντι του δολαρίου καθώς η Ευρώπη αγοράζει LNG και το ΝΑΤΟ αναπληρώνει τα εξαντλημένα αποθέματά του όπλων αγοράζοντας νέα όπλα από την Αμερική. Μια χαμηλότερη συναλλαγματική ισοτιμία θα συμπιέσει την αγοραστική δύναμη της ευρωπαϊκής εργασίας, ενώ η μείωση των κοινωνικών δαπανών για την πληρωμή του επανεξοπλισμού και την παροχή επιδοτήσεων φυσικού αερίου βυθίζει την ήπειρο σε ύφεση.
Μια εθνικιστική αντίδραση ενάντια στην κυριαρχία των ΗΠΑ αυξάνεται σε όλη την ευρωπαϊκή πολιτική και αντί η Αμερική να κλειδώσει τον έλεγχό της στην ευρωπαϊκή πολιτική, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί να καταλήξουν να χάσουν – όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά κυρίως σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο. Αντί να μετατρέψει το ρωσικό «ρούβλι σε συντρίμμια», όπως υποσχέθηκε ο Πρόεδρος Μπάιντεν, το εμπορικό ισοζύγιο της Ρωσίας εκτινάχθηκε στα ύψη και η προσφορά χρυσού της αυξήθηκε. Το ίδιο συμβαίνει και με τα αποθέματα χρυσού άλλων χωρών των οποίων οι κυβερνήσεις στοχεύουν τώρα να αποδολαριοποιήσουν τις οικονομίες τους.
- Είναι η αμερικανική διπλωματία που διώχνει την Ευρασία και τον Παγκόσμιο Νότο από την τροχιά των ΗΠΑ.
- Η υβριστική ορμή της Αμερικής για μονοπολική παγκόσμια κυριαρχία θα μπορούσε μόνο να είχε εξαρθρωθεί τόσο γρήγορα από μέσα. Η κυβέρνηση Μπάιντεν-Μπλίνκεν-Νούλαντ έκανε αυτό που ούτε ο Βλαντιμίρ Πούτιν ούτε ο Κινέζος Πρόεδρος Σι θα μπορούσαν να ελπίζουν ότι θα πετύχουν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.
- Κανένας από τους δύο δεν ήταν διατεθειμένος να ρίξει το γάντι και να δημιουργήσει μια εναλλακτική λύση στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων με επίκεντρο τις ΗΠΑ. Αλλά οι κυρώσεις των ΗΠΑ κατά της Ρωσίας, του Ιράν, της Βενεζουέλας και της Κίνας είχαν ως αποτέλεσμα προστατευτικούς δασμολογικούς φραγμούς για να εξαναγκάσουν την αυτάρκεια σε αυτό που ο διπλωμάτης της ΕΕ Josep Borrell αποκαλεί τον κόσμο «ζούγκλα» έξω από τον «κήπο» των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ.
- Παρόλο που ο Παγκόσμιος Νότος και άλλες χώρες παραπονιούνται για την κυριαρχία των ΗΠΑ από τη Διάσκεψη των Αδεσμεύτων Εθνών του Μπαντούνγκ το 1955, δεν έχουν κρίσιμη μάζα για να δημιουργήσουν μια βιώσιμη εναλλακτική λύση. Αλλά η προσοχή τους έχει συγκεντρωθεί τώρα από την κατάσχεση των επίσημων αποθεμάτων σε δολάρια της Ρωσίας από τις ΗΠΑ στις χώρες του ΝΑΤΟ. Αυτό διέλυσε τη σκέψη του δολαρίου ως ενός ασφαλούς μέσου για τη διατήρηση των διεθνών αποταμιεύσεων. Η προηγούμενη κατάσχεση από την Τράπεζα της Αγγλίας των αποθεμάτων χρυσού της Βενεζουέλας που φυλάσσονταν στο Λονδίνο – υποσχόμενη να τα δωρίσει σε οποιονδήποτε μη εκλεγμένο αντίπαλο του σοσιαλιστικού καθεστώτος της ορίζουν διπλωμάτες των ΗΠΑ – δείχνει πόσο οπλίστηκε η στερλίνα και το ευρώ καθώς και το δολάριο. Και παρεμπιπτόντως, τι συνέβη με τα αποθέματα χρυσού της Λιβύης; Οι Αμερικανοί διπλωμάτες αποφεύγουν να σκεφτούν αυτό το σενάριο.
- Βασίζονται στο μοναδικό πλεονέκτημα που έχουν να προσφέρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί να αποφύγει να τους βομβαρδίσει, από τη διοργάνωση μιας έγχρωμης επανάστασης έως τον «Πινοσέτ» τους από το National Endowment for Democracy ή να εγκαταστήσει ένα νέο «Γέλτσιν» που δίνει την οικονομία σε μια πελατειακή ολιγαρχία. Αλλά η αποχή από μια τέτοια συμπεριφορά είναι το μόνο που μπορεί να προσφέρει η Αμερική. Έχει αποβιομηχανοποιήσει τη δική της οικονομία και η ιδέα της για ξένες επενδύσεις είναι να χαράξει ευκαιρίες αναζήτησης μονοπωλίου-ενοικίου συγκεντρώνοντας τα τεχνολογικά μονοπώλια και τον έλεγχο του εμπορίου πετρελαίου και σιτηρών στα χέρια των ΗΠΑ, σαν να είναι οικονομική αποδοτικότητα, όχι αναζήτηση ενοικίου. . Αυτό που έχει συμβεί είναι μια αλλαγή στη συνείδηση. Βλέπουμε την Παγκόσμια Πλειοψηφία να προσπαθεί να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη και ειρηνικά διαπραγματευόμενη επιλογή για το τι είδους διεθνή τάξη θέλει. Στόχος τους δεν είναι απλώς να δημιουργήσουν εναλλακτικές λύσεις στη χρήση των δολαρίων, αλλά μια ολόκληρη νέα σειρά θεσμικών εναλλακτικών λύσεων έναντι του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, του συστήματος εκκαθάρισης τραπεζών SWIFT, του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και ολόκληρης της σειράς ιδρυμάτων που οι διπλωμάτες των Η.Π.Α. από τα Ηνωμένα Έθνη. Το αποτέλεσμα θα είναι πολιτισμικό σε εύρος. Δεν βλέπουμε το τέλος της Ιστορίας, αλλά μια νέα εναλλακτική λύση στον νεοφιλελεύθερο χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό με επίκεντρο τις ΗΠΑ και στα άχρηστα οικονομικά του της ιδιωτικοποίησης, του ταξικού πολέμου ενάντια στην εργασία. Η ιδέα ότι το χρήμα και η πίστωση θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν στα χέρια μιας στενής χρηματοπιστωτικής τάξης αντί να αποτελούν δημόσια υπηρεσία κοινής ωφέλειας για τη χρηματοδότηση των οικονομικών αναγκών και την άνοδο του βιοτικού επιπέδου βρίσκεται τελικά αντιμέτωπη με τον απολογισμό της. Η ειρωνεία είναι ότι ο ιστορικός ρόλος της Αμερικής ήταν ότι, παρόλο που η ίδια δεν μπόρεσε να οδηγήσει τον κόσμο μπροστά σε αυτές τις γραμμές, οι προσπάθειές της να κλειδώσει τον κόσμο σε ένα αντιθετικό αυτοκρατορικό σύστημα κατακτώντας τη Ρωσία στις πεδιάδες της Ουκρανίας και προσπαθώντας να απομονώσει την Κίνα.
=======================
==================


Σχόλια