Economist Michael Hudson analyzes the collapse of Silicon Valley Bank, Silvergate, and Signature Bank, explaining the similarities to the 2008 financial crash and the US government bailout (which it is not calling a bailout).
ll Global Research articles can be read in 51 languages by activating the Translate Website button below the author’s name (desktop version)
To receive Global Research’s Daily Newsletter (selected articles), click here.
Follow us on Instagram and Twitter and subscribe to our Telegram Channel. Feel free to repost and share widely Global Research articles.
***
Economist Michael Hudson analyzes the collapse of Silicon Valley Bank, Silvergate, and Signature Bank, explaining the similarities to the 2008 financial crash.
In this discussion with Geopolitical Economy Report editor Ben Norton, Hudson also addresses the US government bailout (which it isn’t calling a bailout), the role of the Federal Reserve and Treasury, the factor of cryptocurrency, and the danger of derivatives.
---------------------
Transcript
BEN NORTON: Hi everyone, I’m Ben Norton. I have the pleasure of being joined by someone I think is one of the most important economists in the world, Michael Hudson.
And I should say that we should wish Professor Hudson a happy birthday. Today is March 14th. It’s his birthday, and he turns eighty-four today. How do you feel Michael?
MICHAEL HUDSON: Just like I feel every other day. I usually feel energetic on my birthday because I’m always working on a new chapter and I tend to write a lot around this period each year.
BEN NORTON: And Michael is extremely prolific. He has so many books. And today we’re going to be talking about a lot of topics that he addressed in one of his classic books, which is Killing The Host. And talking about how the financial sector is parasitic for the real economy.
Today we’re going to be talking about the banking crisis that we see unfolding in the United States.
This March, three banks have collapsed in the span of one week.
It started at first with a California-based cryptocurrency-focused bank, Silvergate, which collapsed on March 8th, and then two days later Silicon Valley Bank (SVB) went down as well. It went down in the largest-ever bank run.
And that was the second biggest ever to fail in US history. And it was also the largest bank to crash since 2008.
Silicon Valley Bank had $209 billion in assets, compared to the largest-ever bank failure which was Washington Mutual, which had $307 billion in assets, and that was in 2008.
Professor Hudson has been writing about this. He already has two articles that he published. The first is “Why the US banking system is breaking up.”
So Michael, let’s just start with your basic argument of why you think these banks have been crashing — first Silvergate, then Silicon Valley Bank, and why you think they’re crashing, and what the response of the Federal Reserve (Fed) has been.
MICHAEL HUDSON: Well in order to understand why they’re crashing, you have to compare it to what happened in 2008 and 2009.
This crash is much more serious.
In 2008 and 2009, Washington Mutual collapsed because it was a crooked bank. It was writing fraudulent mortgages, junk loan mortgages. It should have been allowed to go under because of the fraud.
The basic subprime fraud and collapse was widespread fraud throughout the whole financial system. Citibank was one of the worst offenders. Countrywide, Bank of America.
These were individual banks that could have been allowed to go under and the mortgages could have done what President Obama had promised to do.
The mortgages could have been written down to the realistic market values that would have cost about as much to service as paying your monthly rent. And you just would have got the crooks out of the system.
My colleague Bill Black at the University of Missouri at Kansas City described all this in The Best Way to Rob a Bank Is to Own One.
So the problem then under the Obama administration — he made an about-face and reversed everything that he had promised his voters.
He had promised to write down the loans, to keep the subprime mortgage people in their houses, but to write down the loans to the fair value and undo the fraud.
What happened instead was, as soon as he took office, he invited the bankers to the White House and said, “I’m the only guy standing between you and the mob with the pitchforks.”
[By] “the mob with the pitchforks,” he meant mainly Black and Hispanic buyers, mortgagees, who were the main victims of the subprime fraud.
He bailed out the banks and directed the Fed to undertake fifteen years of quantitative easing (QE). And what that was, was the Fed said, “Well the mortgages are worth less than —the value of the property doesn’t suffice to cover all of the bank deposits, because the banks have made bad mortgages.”
“How do we save the banks that have misrepresented the value of what they have?”
“We’re going to slash interest rates to zero. We’re going to spur the largest asset-price inflation in history.”
“We’re going to put nine trillion dollars supporting bank credit — flooding the market with credit — so that instead of real estate prices going back to an affordable level, we can make them even more unaffordable.”
“And that will make the banks much richer. It’ll make the 1% in the financial sector much richer. It’ll make the landlords much richer. We’re going to do that.”
So they spurred — by lowering the interest rates, they created the biggest bond-market boom in American history. From high interest rates in 2008 all the way down to almost zero.
So the result of course was an inflation in stock prices, an inflation of bond prices.
And the result was widening inequality for Americans, because most stocks and bonds are owned by the wealthiest 10%, not by the bottom 90%.
So if you were one of the 10% of the population that owned stocks and bonds, your wealth is going way up.
If you were a part of the 90%, your wages were not going up, and in fact your living standards were being squeezed — not only by the inflation, but by the fact that more and more of your income had to go to paying rent and interest to the FIRE sector — [Finance, Insurance, and Real Estate].
Well finally, a year ago, the Federal Reserve said, “Well there is a problem. Now that COVID is over, wages are beginning to rise.”
“We’ve got to have two million Americans thrown out of work in order to lower wages so that the companies can make larger profits, to pay higher stock prices.”
“Because if we don’t cause unemployment, if we don’t lower the wage levels for America, then profit levels will go down and stock prices will go back down, and our job at the Fed is to increase stock prices, increase bond prices, and increase real estate prices.”
So finally they began to raise [interest] rates to — as they put it — “curb inflation.”
When they say “inflation,” what they mean is “rising wages.”
And even though wages have gone up, they have not gone up as much as consumer prices have gone up.
And the consumer prices have gone up, not because of wage pressures, but for two reasons.
One — the sanctions against Russia have sharply increased the price of energy, because Russian oil can’t be sold to the West anymore, and Russian agriculture can’t be sold to the West anymore.
[Two] — the Democratic party has followed the Republican party in deregulating monopolies. Every monopolized sector of the economy has been raising its prices without its costs going up at all.
And they raise the prices because, they say, “Well, we’re raising them because we expect inflation to go up.”
Well that’s a euphemism for saying, “We’re raising them because we can, and we can make more money by raising them.”
So the prices have gone up, but the Fed is using this as an excuse to try to create unemployment.
Well, what has happened is that, by solving the problem of wages rising, they’ve also created a problem that spilled over into the financial sector. Because what they’ve done is reverse the whole asset-price inflation from 2009 to just last year, [2022].
That’s almost a 13-year, steady asset-price inflation.
By raising the interest rates, all of a sudden they’ve put downward pressure on the bonds. So the bonds that went way up in price when interest rates were falling, now go down in price, because if you have a higher-yielding bond available, the price of your low-yielding bond falls, so that it works out to yield exactly the same.
Also there’s been a withdrawal of money from the banks in the last year, for obvious reasons.
The banks are the most monopolized sector of the American economy. Despite the fact that interest rates were going up, despite the fact that banks were making much more money on their loans, they were paying depositors only 0.2 percent.
And, imagine — if you are a fairly well-to-do person, and you have a retirement income, or a pension plan, or if you’ve just saved a few hundred thousand dollars, you can take your money out of the bank, where you’re getting almost no interest at 0.2 percent, and you can buy a two-year treasury note that yields 4 percent or 4.5 percent.
So bank deposits were being drained by people saying, “I’m going to put my money in safe government securities.”
Many people also were selling stocks because they thought the stock market was as high as it could go, and they bought government bonds.
Well what happened then is that all of a sudden, the banks — especially Silicon Valley Bank — found themselves in a squeeze.
And here’s what happened.
Silicon Valley Bank and banks throughout the country were flooded by deposits ever since the 2020 COVID crisis.
And that’s because people were not borrowing to invest very much. Corporations were not borrowing.
What they were doing was building up their cash.
[SVB’s] deposits were growing very very rapidly, and it was only paying 0.2 percent on the deposits — how is it going to make a profit?
Well it tried to squeeze out every little bit of profit that it could by buying long-term government bonds.
The longer term the bond is, the higher the interest rate is.
And even the long-term government bonds were only yielding let’s say 1.5 percent, maybe 1.75 percent.
They took the deposits that they were paying 0.2 percent on and lent them out at 1.5, 1.75 percent.
And they were getting — it’s called arbitrage — the difference between what they had to pay for their deposits and what they were able to make by investing them.
Well here’s the problem. As the Federal Reserve raised interest rates, that meant the value of these long-term bonds — the market price — steadily fell.
Well most people who saw this coming — every CEO that I know sold out of stocks, sold out of long-term government bonds.
When the Federal Reserve head said that he was going to raise interest rates, that means you don’t want to hold a long-term bond.
You want to keep your money as close to cash as possible. You want to keep it in three-month Treasury bills. That’s very liquid. Because short term treasury bills, money market funds — you don’t lose any capital value in that at all.
But the Silicon Valley Bank thought — well they were still after every little bit of extra they can get, and they held onto their long-term bonds that were plunging in price.
Well, what you had was a miniature of what was happening for the entire American banking system.
I have a chart on that, on the market value of the securities that banks hold:
Now, when Banks report to the Federal Reserve, that’s exactly it. When they report — this shows the actual market value.
If banks valued their assets just what they were worth on the market, they would have plunged just like you see at the bottom there.
But banks don’t have to do that. Banks are allowed to represent their assets according to the book value that they paid for them.
So Silicon Valley Bank, and other banks throughout the system, have been carrying all their long-term mortgage loans, packaged mortgaged, government bonds, at the price they paid for them — not the declining market price.
They figured — “Well, we can ride this out and hold it to maturity in twenty-five years as long as nobody in the next twenty-five years actually withdraws their money from the bank.”
It’s only when bank customers and depositors pull their money out that they decide that, “Wait a minute. Now in order to raise the cash to pay the depositors for the money they’re taking out, we have to sell these bonds and mortgages that we’ve bought. And we have to sell them at a loss.”
And so the bank began to sell the bonds and the packaged mortgages at a huge loss. And they were losing capital.
Well as it happens, Silicon Valley Bank isn’t a normal bank. A normal bank you think of as having mom and pop depositors, individuals, wage earners.
But almost all the deposits — I think over eighty percent of the deposits at Silicon Valley Bank — were by companies. Mainly high-tech companies that were sponsored by private capital — special purpose private capital acquisitions.
And they began to talk amongst each other, and some of them decided, “Well it looks to me like the bank’s being squeezed. Let’s pull our deposits out of the small bank and put them in a big bank like Chase Manhattan or Citibank or any of the big banks that the government says are too big to fail.”
So you know that their money will be safe there. So there was a run on deposits.
So the the problem that Silicon Valley Bank and other banks have is not that they’d made bad loans. It’s not that they had committed any fraud. It’s not that the US government couldn’t pay the bills. It’s not that the mortgagers couldn’t pay the bills.
It was that the market price of these good loans to solvent entities had gone down and left the bank illiquid.
Well, that is what is squeezing the entire financial sector right now.
So just as the quantitative easing was flooding the economy with enough credit to inflate asset prices for real estate, stocks and bonds — the tightening of credit lowered the asset prices for bonds certainly, for real estate too.
For some reason the stock market has not followed through. And people say, “Well, there is an informal government Plunge Protection Team (PPT) that’s artificially keeping the stock market high, but how long can it really be kept high?”
Nobody really knows.
So the problem is that the 2009 crisis wasn’t a systemic crisis, but now, the rising interest rates have created a systemic crisis because the Federal Reserve, by saving the banks’ balance sheets by inflating the prices for capital assets, by saving the wealthiest 10% of the economy from losing any of their money — by solving that problem they’ve boxed themselves into a corner.
They cannot let interest rates rise without making the entire economy look like Silicon Valley Bank. Because that’s the problem. The assets the banks hold are stuck.
Now a number of people have said, “Well why didn’t the banks — if they couldn’t cover their deposits — why didn’t they do what banks did in 2009?”
And in 2009 the banks — Citibank, Chase Manhattan, all the big banks — went to the Federal Reserve and they did repo deals.
They would pledge their securities and the Fed would lend them money against their securities.
This wasn’t a creation of money.
None of this quantitative easing appeared as an increase in the money supply. It was all done by balance sheet manipulation. The banks were able to go to the Fed.
Or instead of selling the bonds, people said, “Why couldn’t Silicon Valley Bank simply borrow short-term money? You want to pay out the depositors? Okay, borrow the money, pay the four percent, but don’t sell — you know, it’s not going to last very long. Once the Fed sees how systemic the problem is, they’ll certainly turn out to be cowards and roll back the interest rates to what they were.”
But there’s a problem. If the the repo market — in other words, the “repo market” is the “repossession market” — it’s the market that banks go to if they want to borrow from larger banks. You want to borrow overnight credit. You want to borrow from the Federal Reserve.
But if you borrow in the repo market, the bankruptcy law was changed in order to protect these sort of non-bank lenders, and it was changed so that if a bank makes a currency swap — if it says, “I’m going to give you a billion dollars worth of packaged the government bonds and you’ll give me a loan” — if the bank then goes under and becomes insolvent, as Silicon Valley did, the bonds that it pledged for repo are not available to be grabbed by the bank itself to make the depositors whole.
The repo banks — the large banks — are made whole.
Because Congress said, “We have a choice. Either we can make the economy rich or we can make the banking sector rich. Who gives us our campaign contributors? The banks.”
“To hell with the economy. We’re going to make sure the banks don’t lose the money, and that the 1% that own the banks don’t lose money. We’d rather the voters lose the money because that’s how democracy works in America.”
So the result is that the — there was a lot of pressure against SVB trying to protect itself in the way that banks were able to do back in 2009. All they did was sell the existing securities they had in order to pay the depositors before they were closed down on Friday afternoon — before closing hours — and that led them to the problem today, before President Biden decided to bail them out and then blatantly lied to the public by claiming it’s not a bailout.
How can it not be a bailout? He bailed out every single uninsured depositor because they were his constituency. Silicon Valley is a Democratic Party stronghold, as most of California is.
There’s no way that Biden and the Democratic Party was going to let any wealthy person in Silicon Valley lose a penny of their deposits, because it knows that it’s going to get huge campaign contributions in gratitude for the 2024 election.
So the result is that of course they bailed out the banks and President Biden weaseled his way out of things by saying, “Well, we didn’t bail out the bank stockholders; we only bailed out the billions of dollars of depositors.”
BEN NORTON: It’s very revealing to see how the financial press treated Silicon Valley Bank.
In fact, just before — on the eve of it imploding — Forbes described SVB as one of “America’s Best Banks” in 2023. And that was for 5 years straight, praising this bank.
And I think it’s important to go look at SVB’s website and to see how it portrayed itself, what it was boasting of.
If you go to the Silicon Valley Bank website, they boast that 88% of “Forbes’ 2020 Next Billion-Dollar Startups” are SVB clients. “Around 50% of all US venture capital-backed tech and life science companies bank with SVB.”
And in fact, just before it imploded, 56% of the loans that SVB had made were to venture capital firms and private equity firms.
And if you go down on their website, they boast “up to 4.5% annual percentage yield on deposits,” which is incredible. I mean most banks offer 0.2% yield.
SVB wrote on their website, “Help make your money last longer with our startup money market account. Like with the savings account you’ll earn up to 4.5% annual percentage yield on deposits.”
MICHAEL HUDSON: “Up to.” I could say, why don’t they say “Up to 50% a year.” — anything you want.
I think in this case they were factoring capital gains into it — that means asset-price gains — this wasn’t an income yield so much. It was an overall yield, making the depositors part of the mutual speculation.
But the depositors — we know that eighty percent were people like Peter Thiel. They were large private-capital firms.
And one of the problems is, if you have a lot of well-connected rich people who are the major depositors that they’re talking to in this case, they talk to each other.
And when they see that there’s no way that the bank can pay anywhere near 4.5% anymore, they jump ship.
And that’s exactly what happened. They talked to each other and there was a run on the bank.
Now, most people think of a run on the bank as being “the madness of crowds.”
This wasn’t the madness of crowds. The crowd was not mad. The bank may have been mad, but the crowd was perfectly rational.
They said, “Look, I think the free lunch is over. Let’s pull our money out. What we want now is not to hope and pray for a 4.5% return — let’s just move for safety.”
If you have a billion dollars, you’re more concerned with keeping that billion dollars safe than actually making an income on it. And I think that’s what happened.
And when you say “up to” — yeah, that’s funny language.
BEN NORTON: And Michael, I know you’re friends with Pam Martens and Russ Martens over at WallStreetOnParade.com that always do great reporting.
MICHAEL HUDSON: They’ve done a wonderful job of following all of this. They say, if there’s anyone who shouldn’t be bailed out, it’s the wealthy billionaire depositors of that bank.
BEN NORTON: Yeah, they described Silicon Valley Bank as a “Wall Street IPO pipeline in drag as a federally insured bank.”
And I just want to read what they wrote here which really summarizes it very well: “SVB was a financial institution deployed to facilitate the goals of powerful venture capital and private equity operators by financing tech and pharmaceutical startups until they could raise millions or billions of dollars in a Wall Street Initial Public Offering (IPO).”
You mentioned, Michael, that the US Treasury Secretary Janet Yellen claimed that the US government is not going to bail out the depositors — these private equity firms and such and startups at SVB — but in reality only $250,000 of their deposits were actually federally insured, but we were seeing that actually the US government is ensuring that all of their deposits, including above $250,000, is going to be paid to them.
So essentially, what the Federal Reserve — backed by the Treasury with the $25 billion war chest in supporting this operation — what they’re essentially saying is that deposit insurance on commercial banks in the United States, including ones with very high interest interest-bearing deposits — it’s basically infinity.
There is no limit on federally insured accounts. It’s no longer actually $250,000 — which only incentivizes other firms in the future to deposit their earnings into very risky banks that offer very high interest rates they can’t pay out, because they know that the US government will bail them out.
MICHAEL HUDSON: Well Janet Yellen also said that Ukraine was going to win the war with Russia. Sort of the reincarnation of Pinocchio.
You’re never going to have a Federal Reserve head say that there’s going to be a problem.
Bankers are not allowed to tell the truth.
That’s why — one of the worst things that can happen to a banker is if they get COVID. Because when you get COVID sometimes, you’re not able to lie quickly, and it’s a surefire way of losing the job.
That’s part of it. But there’s another reason.
If you have a banker be aware of the systemic risk that I just explained — the risk that is for the whole economy if it ever tries to go back to normal, which it can’t again without causing a crisis — then you’re disqualified for the job. Or you’re called overqualified.
In order to be a bank examiner or a bank regulator, you have to believe that every problem can be kicked down the road. That there are automatic stabilizers and the market is going to solve everything thanks to the magic of the marketplace.
And if you don’t believe that, you’re a blackballed and are never going to be promoted.
So the last person you’re ever going to want to explain anything, whether it’s Alan Greenspan or his successors, is the head of the Federal Reserve.
BEN NORTON: Michael, I want to talk about the scheme that the Federal Reserve has created in order to bail out Silicon Valley Bank and its clients without calling it a bailout.
I’m going to look at a very good Twitter thread that was done by the post-Keynesian economist Daniela Gabor.
She’s tweeted that she has spent fifteen years researching central banks collateral, and she has never heard a single central banker contest the common wisdom that there should be “haircuts.”
Instead, what we see is the Fed is paying par value.
So the Fed has this program called the Bank Term Funding Program, and essentially it’s giving extremely favorable loans to Silicon Valley Bank and other banks, which are essentially government subsidies.
And instead of using as collateral the Treasury securities and other assets that are owned by Silicon Valley Bank — or at least that were — instead of using their market value, the Federal Reserve is using the value at par — the face value that was printed on the Treasury securities that are held by SVB and other banks that need to be bailed out.
So essentially what they’re saying is that, only average working people are subject to the discipline of the market.
But banks — they don’t actually have to go along with market value for their securities.
They can be bailed out by using as collateral the values of what they originally bought the security at before the Fed raised interest rates and the price of those bonds decreased.
So in short what it is, is socialism for the rich for big corporations and for the commercial banks, and capitalism for everyone else.
Daniela Gabor said she’s never seen this in fifteen years of research. Have you ever seen something like this?
MICHAEL HUDSON: Well this is what I said at the very beginning of our discussion today.
I said, the banks are able to carry their assets at the price they purchased them. That was called the “book value” — not the “current market value.”
For years, in the 1960s and 1970s, if you had banks or a corporation carrying real estate at book value, people were looking over these balance sheets saying, “Aha, they’re going to value their real estate at what they bought it for in the 1950s and now it’s tripled in value. Let’s raid that corporation and take it over, break it up, and sell the real estate.”
That was how money was made in the 1960s and 1970s and even more in the 1980s.
But that’s when asset prices are going up.
But when you mark to “purchase price” — “book value” — instead of the “market value,” you’re going to have this disparity. That’s exactly the problem.
And you’re quite right about the double standard that the government has.
Look at the double standard with the student loan debtors. They are unable to pay their student loans without making a big sacrifice. But Biden has made sure that they’re not going to be bailed out because he’s the man who sponsored the bankruptcy bill saying that student loans are not subject to bankruptcy laws to be written down.
Every other kind of asset, if you go bankrupt, can be written down to the current market failure for what you owe. But not student loans.
They are kept sacrosanct.
There’s a diametric opposite economic philosophy when it comes to what wage earners and consumers owe, and what the financial and real estate sector owes.
The Biden Administration and the Republicans say that no billionaire should lose a single penny. No bank or real estate company should owe anything. We will guarantee that bailout — they are risk-free.
We’ve transferred all of the risk onto the voters who put us in power, because we say that, “Maybe you’ll be a billionaire someday. You don’t want to hurt them, do you?” or whatever their politicking is.
So this double standard is what is squeezing the economy now. By not permitting the financial sector from taking a penny loss, somebody has to lose. And the losers are the non-financial economy — the real economy of production and consumption.
BEN NORTON: Michael, another factor in this is crypto. While all of this is happening, it’s also in the wake of a disastrous collapse in big parts of the cryptocurrency industry.
You yourself have always been very skeptical and have criticized this crypto industry and you can talk about that — I mean I’ve done many interviews with you over the years. Going back on the record people can see that you were proven right about this.
Of course Silicon Valley Bank as its name suggests is definitely involved in the tech sector and Silicon Valley.
But before SVB collapsed we saw Silvergate collapse, and Silvergate was very heavily invested — or at least many of its depositors were companies invested in crypto.
And then on March 12th there was another bank that went down which — unlike SVB and Silvergate, which were in California — the third bank to go down was Signature Bank which is based in New York City. And thirty percent — almost one-third of Signature Bank’s deposits were cryptocurrency businesses.
So maybe you can talk about crypto’s role in all of this. And of course this comes at a time when Sam Bankman-Fried — the fraudster who ran the FDX exchange — he was exposed to the world for committing literal fraud, and losing billions of dollars really overnight.
MICHAEL HUDSON: Well the whole mythology and fantasy of crypto has been burst, especially with Bankman-Fried.
Crypto was supposed to be — they called it peer-to-peer lending. The peer-to-peer lending was, the person who bought the crypto took money out of the bank and paid for crypto with a bank transfer fee — was one peer.
Who’s the other peer? The other peer was Bankman-Fried, and he could do whatever he wanted with his money.
The crypto cover story was, “Well, we know that the economy’s messed up and we don’t like big government and we don’t like the bank, so here’s an alternative to the banks, putting your money in that bank and putting your money, depending on government fiat currencies.”
So people would put their money into crypto, thinking, this is something different from the banks. And yet it turns out — what did the crypto companies do?
If you get a billion dollars of inflow by people who want an alternative, what are you going to do with a billion dollars?
Well Bankman-Fried simply bought luxury real estate and gave money to the Democratic Part and a few Republicans for campaign contributions to buy influence.
But most of the crypto was put in Silvergate Bank or other banks, or government securities. I mean, where else are you going to put a billion dollars inflow?
You get a bank transfer from a bank. It goes into your bank account — you have to have a bank account somewhere to hold it. And what do you do?
The money that goes into crypto ends up in the very banks or the government securities that crypto’s supposed to be an escape from.
So all that crypto is, is a disguised bank or a mutual fund that has its money in banks and government securities.
Except it has secrecy, so that if you’re a criminal or a tax evader or a crook and you don’t want the government to know what you have, you’re willing to give a premium.
Just like the cocaine cartel who will pay ten percent or twenty percent for money laundering.
Crypto was a vast money laundering operation wrapped in an idealization — a fantasy — that it was an alternative to banks and government money, when of course the backing for the crypto was banks and government money.
Obviously when people begin to realize this, and saying, “Wait a minute, who is running the cryptocurrency that we’re holding? We don’t know what it is.” Because it’s crypto — that’s why it’s called crypto. And it can’t be regulated, because the government can’t know what’s in it or who’s paying what, because it’s crypto.
So there’s no way of regulating crypto, and needless to say, every mafiosi — every sort of financial crook — finds it’s like taking a candy from a baby. All you have to do is say that we have a an idealistic libertarian answer to socialism.
So crypto was the libertarian answer to socialism. And we’ve seen — I think socialism won that particular fight.
The banks of course — when people were selling the crypto, the cryptocurrency had to draw on its bank account. And when it drew on its bank account, the banks were left without money.
The banks that had to pay the crypto company to pay the crypto seller had to sell their bonds and packaged mortgages and take a capital loss on assets that they were carrying at original book value or purchase price, but that they were only getting the market price for.
So, the whole unraveling of all of this — reality raised its ugly head.
BEN NORTON: Professor Hudson you’ve written in an article about this, which is “Why the US banking system is breaking up.” And then you followed up and you said that “the US bank crisis is not over.” And you warned that it could spread.
And I just want to go over this briefly again just these numbers here.
The biggest bank to ever fail in US history was Washington Mutual and I was in 2008 during the financial crash and it had $307 billion in assets.
The second biggest bank ever to collapse in US history was Silicon Valley Bank with $209 billion in assets. So pretty close to Washington Mutual.
And Signature Bank was the third biggest bank to collapse, which had $118 billion in assets.
So clearly there are parallels to the 2008 crash.
But in your article you also pointed out that there are parallels to the Savings and Loan (S&L) Crisis of the 1980s. So what can we learn from the 1980s S&L crash and also the 2008 crash?
MICHAEL HUDSON: Well I want to first of all challenge what you said about Washington Mutual being the biggest bank to go under.
This is not at all the right way to look at it.
What is important to look at is, what banks were insolvent.
Sheila Bair wrote in her autobiography that there was one bank that was worse than all the others. It was totally insolvent — not only incompetently managed but crooked. That bank was Citibank.
But Citibank was looked over by Obama’s Treasury Secretary Tim Geithner — who had worked with Bob Rubin, who was the protector of Citibank — so the fact is that not only Citibank — Citigroup— but all the big banks — Sheila Bair, who was head of the Federal Deposit Insurance Corporation, said, the banks are insolvent.
She was pressing. She said, “Look, Citibank should go under. Let’s clean it up. Let’s take it under and clean out the crooks.”
And Geithner said, “No, the crooks are us. That’s our game.”
So the key to look at isn’t what banks actually were permitted to go under — the really crooked banks like Washington Mutual — but what banks are insolvent. Citibank and Wells Fargo, she mentioned. These were the banks that had the junk mortgages. Bank of America. The banks were insolvent.
And when I say that the problem is just beginning, it’s just beginning because the problem that the financial sector and the banking sector has today is endemic to finance capitalism.
The charts that I’ve made in Killing The Host and also in The Destiny of Civilization — the financial sector grows by interest-bearing debt, and that’s an exponential system. Any interest rate has a doubling time. Any interest rate goes exponentially.
But the economy doesn’t keep track. It goes on an S-curve, and it goes slower and slower, and then it turns down. That’s the business cycle. And it’s depicted as a kind of sine curve, up and down.
The problem is that the economy can’t keep pace with the ability with the debts that it owes — the ability to pay the exponentially rising debt does not keep pace with this growth of debt.
That makes a collapse inevitable.
This disparity between the growth curves of debt and the growth curve of the economy has been known for 5,000 years. It was already documented in Babylonia in 1800 BC.
We have the textbooks — the mathematical textbooks — that scribes were trained in. Antiquity knew this. Aristotle talked about it.
Everybody knows about this, but it’s not taught as part of the financial curriculum.
The financial sector grows by different mathematical laws then the economy grows in. And that’s what makes it inevitable.
The Savings and Loan Crisis was somewhat different. It is worth mentioning, because much of it was the result of a fraud — again as Bill Black has explained.
But here is the problem in the Savings and Loans and savings banks. I discussed this in the article that you just cited.
The savings banks and S&Ls lent mortgage money, and they would — basically, when I was working in the 1960s, interest rates were going up from about 3.5 percent to 4.5 percent for mortgages.
And the banks would take deposits and they’d pay maybe a 2.5 percent interest and they’d make loans at maybe 3.5 percent for a thirty-year mortgage.
So of all of this sort of happened normally until the late 1970s. And in the late 1970s — because of the Vietnam War — the interest rates steadily rose because the US balance of payments was getting squeezed.
And finally you had inflation because of the war-induced shortages — “Pentagon capitalism” — and so Paul Volcker raised the interest rates to 20 percent.
Well imagine what happened? Even though they came down from 20 percent, after 1980, they were still very high.
Well here’s the situation — the SNL’s were in much the same situation that bank depositors were in the last few years.
You could get a very low rate of interest from the banks or a high rate of interest by putting your money in government securities or corporate bonds or even hunk bonds that were paying a lot of money.
So people took the money out of the banks and a bought higher yielding financial securities.
Well the banks were squeezed, because the banks could not pay. When interest rates went up to 6 percent, 7 percent for mortgages — banks couldn’t simply charge their mortgage customers more because the mortgage customer had a thirty-year loan at a fixed rate of interest.
So there was no way the banks could earn enough money to pay the high interest rates that were in the rest of the economy. And as a result they were pushed under, and the commercial banks had a field day.
Sheila bear told me that the banks raped the — she didn’t that used that word — the savings banks.
She said, “They said they were going to provide more money for savings bank depositors, and what they did was empty it all out and just pay themselves higher salaries.”
So there are I think no more savings banks, hardly — no more S&Ls. They were all cannibalized by the large Wall Street Banks emptied out as a result and that transformed the financial structure and the banking structure of the American economy.
Well that transformation, and that squeeze, of getting rid of a whole class of banks is now threatening the smaller banks in the United States, the smaller commercial banks.
Because they’re in the situation of being sort of left behind. In the sense that, if only the largest banks are too big to fail — in other words, they’re such big campaign contributors and they have so many of their ex officials running the Treasury or serving as Treasury officials or going into Congress or buying Congressman — that they’re safe.
And people who have their money in smaller banks — like a Silicon Valley Bank and the others you’ve mentioned — are nowhere near as safe as the Too Big to Fail banks.
And if a bank’s not too big to fail, then it’s small enough to fail, and you really don’t want to keep more than $250,000 there because that’s not insured, and you don’t know how long Biden can get away without bailing out the wealthy depositors and just sticking it to the rest of the economy.
At some point, he just can’t be a crook anymore.
BEN NORTON: Michael, you’ve emphasized that, after the 2008 crash, in addition to bailing out the big banks and all this and the idea of Too Big to Fail — one of the ways that the US had a so-called recovery — although you pointed out it wasn’t really a recovery — is through quantitative easing.
And you can see quantitative easing really is a kind of drug for the economy, where money was so cheap, interest rates were so low — I mean, now that interest rates are rising — the federal funds rate is going up — it makes it more expensive to get money and this bubble that was created by the Fed is is beginning to burst.
And you’ve argued that this is maybe going to push them back toward quantitative easing, although Jerome Powell has insisted that he’s potentially going to continue increasing the federal funds rate.
MICHAEL HUDSON: That was on Friday [March 10] he said that. Yesterday he withdrew. He said, “I’m sorry, I’m sorry. We crashed the banks. Never mind. Never mind. Now that I realized that I’m not only hurting labor, but I’m hurting our constituency, the 1%, of course we’re going to roll it back. We’re not going to — don’t worry 1%, give your money to the party. We’re going to make everything okay for you.”
BEN NORTON: If you look at a graph of asset price inflation, we see that it seems like the economy in the US is at a point where it’s so financialized, and it relies so much on these bubbles, that it doesn’t seem like it can survive without low interest rates and without quantitative easing.
So you’ve argued that this crisis is here to stay. There needs to be fundamental systemic change.
It’s going to either be stagflation, with the continuation of these policies of QE and low interest rates, or it’s going to be economic crisis like we’re seeing now.
MICHAEL HUDSON: This is the corner into which the Fed has painted itself.
We’re in the culminating part of the “Obama depression.” This is what Obama set in motion by bailing out the banks and supporting the banks instead of the economy as a whole.
Obama and Geithner and Obama’s cabinet declared war on the economy by the 1%.
And the amazing thing is that the economy doesn’t see how dangerous what he did was, and how consciously he sold out the voters that have put trust in them — to do everything he could to hurt them, because the degree to which he could hurt the economy was the degree to which the 1% or the 10% was able to make a killing.
So this is not the class interest that Marx talked about. It’s not the class interest of employers versus wage earners.
It’s the finance class allied with the real estate and insurance class — the FIRE section — against the economy at large — the real economy of production and consumption.
That is what we’re seeing, and something has to give.
And in every case both the Republicans and the Democrats say, “If something has to give, we’re willing to shrink the economy in order to protect the the financial, insurance, and real estate sector from taking a loss, because that’s where the 10% have it’s assets.”
We’re not in industrial capitalism anymore —we’re in finance capitalism. And the way that finance capitalism works is very different from the dynamics of industrial capitalism as was forecast in the nineteenth century.
BEN NORTON: Michael, as we start to wrap up here I want to ask you about corruption. This is something that you mentioned in your articles analyzing the SVB crash and other banks crashing.
You talk about campaign financing, which you address, but also regulatory capture is I think an important point.
And you wrote that, “To understand this, we should look at who the bank regulators and examiners are. They are vetted by the banks themselves, chosen for their denial that there is any inherent structural problem in our financial system. They are True Believers that financial markets are self-correcting by automatic stabilizers.”
Talk about the concept of regulatory capture and how really it’s just corruption, but we don’t call it that. Because the US acts as if other countries are corrupt but the US isn’t corrupt.
MICHAEL HUDSON: Well the center of this corruption — again my colleague Bill Black has explained this — if you notice, who were the bank regulators over the Silicon Valley Bank and the others?
These banks that have gone under are all regulated by the Federal Home Loan Bank Board. If there’s any bank board that is totally run by the banks that it regulates, it’s the Federal Home Loan Bank Board.
And they look at themselves as “protecting” the banks under their authority. Instead of regulating them, they say, “How can we help you make more money?”
Before that the most corrupt regulator was the [Office of the] Comptroller of the Currency group.
Now, banks have a choice. The banks are able to choose what regulator is going to regulate them.
If you’re a banker and you want to be a crook, you know just who to go to.
“I want to be regulated by the Federal Home Loan Bank Board because I know that they’ll always let me do anything I want.”
“They owe their job to the fact that I can get them fired at any time if they do something that will not let me do whatever I want.”
“If they try to say that what I’m doing is fraudulent, I’ll say, ‘This is socialism! You’re regulating the market! This is market regulation, come on! Theft is part of the market, don’t you get that?’ ”
And the regulator later said, “Oh yes, you’re right — the free market under the libertarian Federal Home Loan Bank Board — fraud is part of the free market. Theft is part of the free market. Anything else is socialism, so of course we’re not socialists..”
Of course you can do whatever you want and as long as you have bank regulators like that who believe that, as Alan Greenspan put it, “Why would a banker ever cheat somebody? If he cheated somebody he wouldn’t have them as customers anymore.”
Well, if you ever have been pickpocketed in Times Square anywhere else in New York, you notice that the pickpocket doesn’t say, “Gee, I better not steal the wallet of this guy because then he’ll never trust me again.”
You’re never going to meet the guy again — it’s a hit and run. And that’s how the financial sector has worked for the last century, and already for the early twentieth century.
There were critics of how banks were structured, and the British critics especially. During World War I the argument came out, “Maybe Germany is going to win the war because they have a much more industrially-organized banking system.” Banks had been industrialized.
But the British banks — and stockbrokers especially — are hit-and-run and just want a quick payout and leave the company emptied out.
Well the way to make money most quickly, if you’re a financier in America, is asset stripping — you borrow money, you buy out a corporation, you load it down with debt, and empty it out, and leave it as a bankrupt shell.
That’s finance capitalism. That is what you’re taught to do in business schools. That’s how the market economy works.
Raid a company, take it over, sell off the wealthy assets, pay yourself a management fee, pay yourself a huge dividend — this is why I think Bed Bath & Beyond is going under. It’s why a whole bunch of companies are going under.
You borrow money, you take over a company, you let the company borrow money, you pay it to yourself as the new owner as a special dividend, and then you leave the company owing a debt with no current income able to cover the debt, and it goes bankrupt. And you say, “Whelp, that’s the market.”
And of course it doesn’t have to be the market. It doesn’t have to be this way, but that’s the way in which the market is structured.
And you’d think that this is the kind of thing that academic economics courses would teach about. But instead of teaching people how to make an alternative to this, and how to avoid this kind of a ripoff economy and smash and grab economy, they show you how to do it.
So, given the way in which public consciousness is taught and the skill of financial lobbyists and telling people that they’re getting rich to borrow more money to buy a house whose price is going to go up and up if only they take on more and more debt.
If people imagine that the economy’s recovering by taking on debt to make housing more expensive and stocks and bonds and hence retirement income more expensive, then you’re living in an inside-out world that turns out to be a nightmare.
BEN NORTON: Well to conclude here, Michael my last question is: Where you think we should be keeping an eye on the US economy? What other financial institutions could be next?
You wrote in your analysis that the Biden administration is simply kicking the can down the road until the 2024 election. That these are fundamental systemic problems and there may very well be more banks that crash in the next weeks, months, years.
So, where should we be looking, and what’s the final word you want to leave us with?
MICHAEL HUDSON: The word is: “derivatives.”
There are $80 trillion of derivatives — that is, bets — casino bets — on whether interest rates will go up or down — whether bond prices will go up or down.
And there’s been a gigantic increase in the volume of bets that banks have made — maybe a hundred times as large as it was back in 2008-2009.
And one of the reasons it could grow so much is, with interest rates of almost zero, people could borrow from the bank and essentially go to the races and make bets on currencies, exchange rates, interest rates.
But now that interest rates are beginning to go up, it costs more to make the bets, and even if you bet right on a derivative — you can put down a penny and buy a $100 bond and bet that this bond is going to go up one penny.
And if it goes up one penny, you’ve doubled your money. But if it goes down one penny then you’ve lost it all.
This is what happens when you have a highly leveraged bet on derivatives or something else.
The derivatives are what everybody’s worried about, because there’s no real accounting for them. We just know that — I think JP Morgan Chase has maybe [$55 trillion] in derivatives.
Ellen Brown has just written a wonderful article on derivatives that’s all over the internet, and she’s a lawyer as well as a bank reformer.
The next big crash is going to be some bank that’s made a wrong bet in derivatives and the wrong bet has just wiped out all the bank capital. What is going to happen then? That’s the —as they say, the next shoe that is going to fall.
BEN NORTON: Well Michael, I want to thank you so much for joining us to explain these important topics.
Not only I’m just for joining us, but for joining us specifically on your birthday. Happy birthday, it’s a real pleasure. Thank you so much for spending your time with us.
I want to invite everyone to go check out Michael’s website at michael-hudson.com.
There you can find links to his articles, to his books, and I will link in the description below to the articles that he’s written specifically about the crash of Silicon Valley Bank and other financial institutions.
Finally what I’ll say is that I will also invite everyone to check out a show that Michael hosts every two weeks with friend of the show Radhika Desai — they have a show together called Geopolitical Economy Hour, and it’s hosted here at Geopolitical Economy Report.
In the description below I will include a link to include a playlist where people can find all of their episodes there explaining the intricacies of economics and geopolitics.
Michael, thank you so much, it’s a real pleasure.
MICHAEL HUDSON: Well I’m glad we discussed this in a timely fashion, because all of this is unfolding so rapidly that who knows what the story will be next week.
BEN NORTON: Absolutely. We always benefit from this very timely analysis from you. Thanks a lot.
*
Note to readers: Please click the share buttons above. Follow us on Instagram and Twitter and subscribe to our Telegram Channel. Feel free to repost and share widely Global Research articles.
Michael Hudson is President of The Institute for the Study of Long-Term Economic Trends (ISLET), a Wall Street Financial Analyst, Distinguished Research Professor of Economics at the University of Missouri, Kansas City. He is the author of Killing the Host (published in e-format by CounterPunch Books and in print by Islet). His new book is J is For Junk Economics.
Ben Norton is a journalist, writer, and filmmaker. He is the assistant editor of The Grayzone, and the producer of the Moderate Rebels podcast, which he co-hosts with editor Max Blumenthal. His website is BenNorton.com and he tweets at @BenjaminNorton.
Featured image is from GER
=============
BEN NORTON: Γεια σε όλους, είμαι ο Ben Norton. Έχω τη χαρά να με συνοδεύει κάποιος που πιστεύω ότι είναι ένας από τους σημαντικότερους οικονομολόγους στον κόσμο, ο Michael Hudson. Και πρέπει να πω ότι πρέπει να ευχηθούμε στον καθηγητή Hudson χρόνια πολλά. Σήμερα είναι 14 Μαρτίου. Είναι τα γενέθλιά του και σήμερα γίνεται ογδόντα τέσσερα. Πώς νιώθεις Μιχάλη;
MICHAEL HUDSON: Όπως ακριβώς νιώθω κάθε δεύτερη μέρα. Συνήθως νιώθω ενεργητικοί στα γενέθλιά μου, επειδή πάντα δουλεύω σε ένα νέο κεφάλαιο και τείνω να γράφω πολλά για αυτήν την περίοδο κάθε χρόνο. BEN NORTON: Και ο Michael είναι εξαιρετικά παραγωγικός. Έχει τόσα πολλά βιβλία. Και σήμερα θα μιλήσουμε για πολλά θέματα που έθιξε σε ένα από τα κλασικά βιβλία του, που είναι το Killing The Host. Και μιλάμε για το πώς ο χρηματοπιστωτικός τομέας είναι παρασιτικός για την πραγματική οικονομία. Σήμερα θα μιλήσουμε για την τραπεζική κρίση που βλέπουμε να εκτυλίσσεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτόν τον Μάρτιο, τρεις τράπεζες κατέρρευσαν σε διάστημα μιας εβδομάδας. Ξεκίνησε στην αρχή με μια τράπεζα με έδρα την Καλιφόρνια, την Silvergate, η οποία εστιάζει στα κρυπτονομίσματα, η οποία κατέρρευσε στις 8 Μαρτίου και στη συνέχεια, δύο ημέρες αργότερα, η Silicon Valley Bank (SVB) κατέρρευσε επίσης. Κατέβηκε στη μεγαλύτερη τραπεζική κίνηση που έγινε ποτέ. Και αυτή ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία των ΗΠΑ. Και ήταν επίσης η μεγαλύτερη τράπεζα που κατέρρευσε από το 2008. Η Silicon Valley Bank είχε περιουσιακά στοιχεία 209 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σε σύγκριση με τη μεγαλύτερη τραπεζική χρεοκοπία που έγινε ποτέ, η οποία ήταν η Washington Mutual, η οποία είχε 307 δισεκατομμύρια δολάρια σε περιουσιακά στοιχεία, και αυτή ήταν το 2008. Ο καθηγητής Hudson έχει γράψει για αυτό. Έχει ήδη δύο άρθρα που δημοσίευσε. Το πρώτο είναι «Γιατί το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ διαλύεται». Λοιπόν, Michael, ας ξεκινήσουμε με το βασικό σου επιχείρημα για το γιατί πιστεύεις ότι αυτές οι τράπεζες έχουν καταρρεύσει — πρώτα η Silvergate, μετά η Silicon Valley Bank, και γιατί νομίζεις ότι καταρρέουν και ποια ήταν η απάντηση της Federal Reserve (Fed) . MICHAEL HUDSON: Λοιπόν, για να καταλάβετε γιατί συντρίβονται, πρέπει να το συγκρίνετε με αυτό που συνέβη το 2008 και το 2009. Αυτή η συντριβή είναι πολύ πιο σοβαρή. Το 2008 και το 2009, η Washington Mutual κατέρρευσε επειδή ήταν μια στραβή τράπεζα. Έγραφε δόλια στεγαστικά δάνεια, στεγαστικά δάνεια άχρηστα. Θα έπρεπε να είχε επιτραπεί να υποχωρήσει λόγω της απάτης. Η βασική απάτη και κατάρρευση των subprime ήταν η εκτεταμένη απάτη σε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η Citibank ήταν ένας από τους χειρότερους παραβάτες. Σε όλη τη χώρα, Bank of America. Αυτές ήταν μεμονωμένες τράπεζες που θα μπορούσαν να είχαν επιτραπεί να υποχωρήσουν και τα στεγαστικά δάνεια θα μπορούσαν να έχουν κάνει αυτό που είχε υποσχεθεί ο Πρόεδρος Ομπάμα. Τα στεγαστικά δάνεια θα μπορούσαν να είχαν καταγραφεί στις ρεαλιστικές αγοραίες αξίες που θα κόστιζε περίπου τόσο πολύ η εξυπηρέτηση όσο η πληρωμή του μηνιαίου ενοικίου σας. Και απλά θα είχατε βγάλει τους απατεώνες από το σύστημα. Ο συνάδελφός μου Bill Black στο Πανεπιστήμιο του Missouri στο Κάνσας Σίτι τα περιέγραψε όλα αυτά στο The Best Way to Rob a Bank Is to Own One. Έτσι, το πρόβλημα τότε υπό την κυβέρνηση Ομπάμα - έκανε μια όψη και αντέστρεψε όλα όσα είχε υποσχεθεί στους ψηφοφόρους του. Είχε υποσχεθεί να γράψει τα δάνεια, να κρατήσει τους υποθηκοφύλακες στα σπίτια τους, αλλά να υπογράψει τα δάνεια στην εύλογη αξία και να αναιρέσει την απάτη. Αυτό που συνέβη αντ 'αυτού ήταν ότι, μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, κάλεσε τους τραπεζίτες στον Λευκό Οίκο και είπε: «Είμαι ο μόνος τύπος που στέκεται ανάμεσα σε εσάς και τον όχλο με τα πιρούνια». [Με τον όρο] «ο όχλος με τα πιρούνια», εννοούσε κυρίως μαύρους και ισπανόφωνους αγοραστές, ενυπόθηκους δανειστές, οι οποίοι ήταν τα κύρια θύματα της απάτης των subprime. Διάσωσε τις τράπεζες και ζήτησε από τη Fed να αναλάβει δεκαπέντε χρόνια ποσοτικής χαλάρωσης (QE). Και αυτό ήταν, είπε η Fed: «Λοιπόν, τα στεγαστικά δάνεια αξίζουν λιγότερο από—η αξία του ακινήτου δεν αρκεί για να καλύψει όλες τις τραπεζικές καταθέσεις, επειδή οι τράπεζες έχουν κάνει κακές υποθήκες». «Πώς θα σώσουμε τις τράπεζες που έχουν παραποιήσει την αξία αυτών που έχουν;» «Θα μειώσουμε τα επιτόκια στο μηδέν. Θα υποκινήσουμε τον μεγαλύτερο πληθωρισμό τιμών ενεργητικού στην ιστορία». «Θα βάλουμε εννέα τρισεκατομμύρια δολάρια για τη στήριξη της τραπεζικής πίστης - πλημμυρίζοντας την αγορά με πιστώσεις - έτσι ώστε αντί οι τιμές των ακινήτων να επανέλθουν σε προσιτό επίπεδο, να τις καταστήσουμε ακόμη πιο δυσβάστακτες». «Και αυτό θα κάνει τις τράπεζες πολύ πιο πλούσιες. Θα κάνει το 1% στον χρηματοπιστωτικό τομέα πολύ πιο πλούσιο. Θα κάνει τους ιδιοκτήτες πολύ πλουσιότερους. Θα το κάνουμε αυτό». Έτσι ώθησαν — μειώνοντας τα επιτόκια, δημιούργησαν τη μεγαλύτερη έκρηξη στην αγορά ομολόγων στην αμερικανική ιστορία. Από τα υψηλά επιτόκια το 2008 μέχρι σχεδόν το μηδέν. Οπότε το αποτέλεσμα φυσικά ήταν ένας πληθωρισμός στις τιμές των μετοχών, ένας πληθωρισμός των τιμών των ομολόγων. Και το αποτέλεσμα ήταν η διεύρυνση της ανισότητας για τους Αμερικανούς, επειδή οι περισσότερες μετοχές και ομόλογα ανήκουν στο πλουσιότερο 10%, όχι στο κατώτερο 90%. Έτσι, αν ήσασταν ένα από το 10% του πληθυσμού που κατείχε μετοχές και ομόλογα, ο πλούτος σας αυξάνεται πολύ. Αν ήσασταν μέρος του 90%, οι μισθοί σας δεν ανέβαιναν, και μάλιστα yo
Το βιοτικό σας επίπεδο συμπιέστηκε — όχι μόνο από τον πληθωρισμό, αλλά από το γεγονός ότι όλο και περισσότερο από το εισόδημά σας έπρεπε να πηγαίνει στην πληρωμή ενοικίων και τόκων στον τομέα της ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ — [Οικονομικά, Ασφάλειες και Ακίνητα]. Τελικά, πριν από ένα χρόνο, η Federal Reserve είπε: «Λοιπόν, υπάρχει ένα πρόβλημα. Τώρα που τελείωσε ο COVID, οι μισθοί αρχίζουν να αυξάνονται». «Πρέπει να πετάξουμε δύο εκατομμύρια Αμερικανούς από τη δουλειά για να μειώσουμε τους μισθούς, ώστε οι εταιρείες να μπορούν να αποκομίσουν μεγαλύτερα κέρδη, να πληρώσουν υψηλότερες τιμές μετοχών». «Επειδή, εάν δεν προκαλέσουμε ανεργία, εάν δεν μειώσουμε τα επίπεδα μισθών για την Αμερική, τότε τα επίπεδα κέρδους θα μειωθούν και οι τιμές των μετοχών θα υποχωρήσουν ξανά, και η δουλειά μας στη Fed είναι να αυξήσουμε τις τιμές των μετοχών, να αυξήσουμε τα ομόλογα τιμές και αύξηση των τιμών των ακινήτων». Έτσι, τελικά άρχισαν να αυξάνουν τα [επιτόκια] για - όπως το έθεσαν - «να περιορίσουν τον πληθωρισμό». Όταν λένε «πληθωρισμός», αυτό που εννοούν είναι «αυξανόμενοι μισθοί». Και παρόλο που οι μισθοί έχουν αυξηθεί, δεν έχουν ανέβει τόσο όσο οι τιμές καταναλωτή έχουν ανέβει. Και οι τιμές καταναλωτή έχουν ανέβει, όχι λόγω των πιέσεων στους μισθούς, αλλά για δύο λόγους. Πρώτον, οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας αύξησαν απότομα την τιμή της ενέργειας, επειδή το ρωσικό πετρέλαιο δεν μπορεί πλέον να πωληθεί στη Δύση και η ρωσική γεωργία δεν μπορεί πλέον να πωληθεί στη Δύση. [Δύο] — το Δημοκρατικό κόμμα ακολούθησε το Ρεπουμπλικανικό κόμμα στην απορρύθμιση των μονοπωλίων. Κάθε μονοπωλιακός τομέας της οικονομίας ανεβάζει τις τιμές του χωρίς να αυξάνεται καθόλου το κόστος του. Και ανεβάζουν τις τιμές επειδή, λένε, «Λοιπόν, τις αυξάνουμε γιατί περιμένουμε να ανέβει ο πληθωρισμός». Λοιπόν, αυτό είναι ένας ευφημισμός για να λέμε: «Τα μεγαλώνουμε επειδή μπορούμε και μπορούμε να βγάλουμε περισσότερα χρήματα αυξάνοντάς τα». Έτσι, οι τιμές έχουν ανέβει, αλλά η Fed το χρησιμοποιεί αυτό ως δικαιολογία για να προσπαθήσει να δημιουργήσει ανεργία. Λοιπόν, αυτό που συνέβη είναι ότι, λύνοντας το πρόβλημα της αύξησης των μισθών, δημιούργησαν επίσης ένα πρόβλημα που επεκτάθηκε στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Επειδή αυτό που έκαναν είναι να αντιστρέψουν ολόκληρο τον πληθωρισμό των τιμών των περιουσιακών στοιχείων από το 2009 στο μόλις πέρυσι, [2022]. Αυτός είναι σχεδόν ένας 13ετής, σταθερός πληθωρισμός τιμών ενεργητικού. Αυξάνοντας τα επιτόκια, ξαφνικά άσκησαν πτωτική πίεση στα ομόλογα. Έτσι, τα ομόλογα που ανέβαιναν πολύ σε τιμή όταν τα επιτόκια έπεφταν, τώρα μειώνονται, γιατί εάν έχετε διαθέσιμο ένα ομόλογο υψηλότερης απόδοσης, η τιμή του ομολόγου σας με χαμηλή απόδοση πέφτει, έτσι ώστε να αποδίδει ακριβώς το ίδιο. Επίσης, υπήρξε ανάληψη χρημάτων από τις τράπεζες τον τελευταίο χρόνο, για προφανείς λόγους. Οι τράπεζες είναι ο πιο μονοπωλιακός τομέας της αμερικανικής οικονομίας. Παρά το γεγονός ότι τα επιτόκια ανέβαιναν, παρά το γεγονός ότι οι τράπεζες έβγαζαν πολύ περισσότερα χρήματα από τα δάνειά τους, πλήρωναν στους καταθέτες μόνο το 0,2%. Και, φανταστείτε — αν είστε αρκετά ευκατάστατος άνθρωπος και έχετε συνταξιοδοτικό εισόδημα ή συνταξιοδοτικό πρόγραμμα ή αν έχετε μόλις εξοικονομήσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια, μπορείτε να βγάλετε τα χρήματά σας από την τράπεζα , όπου δεν λαμβάνετε σχεδόν κανένα επιτόκιο με 0,2 τοις εκατό και μπορείτε να αγοράσετε ένα ομόλογο διετούς με απόδοση 4 τοις εκατό ή 4,5 τοις εκατό. Έτσι, οι τραπεζικές καταθέσεις αποστραγγίζονταν από ανθρώπους που έλεγαν, «Θα βάλω τα χρήματά μου σε ασφαλείς κρατικούς τίτλους». Πολλοί άνθρωποι επίσης πουλούσαν μετοχές επειδή πίστευαν ότι το χρηματιστήριο ήταν όσο πιο ψηλά μπορούσε να φτάσει και αγόρασαν κρατικά ομόλογα. Λοιπόν, αυτό που συνέβη τότε είναι ότι ξαφνικά, οι τράπεζες - ειδικά η Silicon Valley Bank - βρέθηκαν σε συμπίεση. Και ιδού τι έγινε. Η Silicon Valley Bank και οι τράπεζες σε όλη τη χώρα πλημμύρισαν από καταθέσεις από την κρίση του COVID το 2020. Και αυτό γιατί οι άνθρωποι δεν δανείζονταν για να επενδύσουν πολύ. Οι εταιρείες δεν δανείζονταν. Αυτό που έκαναν ήταν να συγκεντρώσουν τα μετρητά τους. Οι καταθέσεις [της SVB] αυξάνονταν πολύ πολύ γρήγορα και πλήρωνε μόνο 0,2 τοις εκατό στις καταθέσεις — πώς θα έχει κέρδος; Λοιπόν, προσπάθησε να αποσπάσει κάθε μικρό κέρδος που μπορούσε αγοράζοντας μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα. Όσο μακροπρόθεσμα είναι το ομόλογο, τόσο υψηλότερο είναι το επιτόκιο. Και ακόμη και τα μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα απέδιδαν μόνο ας πούμε 1,5 τοις εκατό, ίσως 1,75 τοις εκατό. Πήραν τις καταθέσεις στις οποίες πλήρωναν 0,2 τοις εκατό και τις δάνεισαν με 1,5, 1,75 τοις εκατό. Και έπαιρναν - λέγεται αρμπιτράζ - τη διαφορά μεταξύ αυτού που έπρεπε να πληρώσουν για τις καταθέσεις τους και αυτού που μπορούσαν να κάνουν επενδύοντάς τες. Λοιπόν εδώ είναι το πρόβλημα. Καθώς η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αύξησε τα επιτόκια, αυτό σήμαινε ότι η αξία αυτών των μακροπρόθεσμων ομολόγων - η τιμή της αγοράς - έπεφτε σταθερά. Λοιπόν, οι περισσότεροι άνθρωποι που είδαν αυτό να έρχεται — κάθε CEO που γνωρίζω πούλησε από μετοχές, πούλησε μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα. Όταν ο επικεφαλής της Federal Reserve είπε ότι επρόκειτο να αυξήσει τα επιτόκια, αυτό σημαίνει ότι δεν θέλετε να κρατήσετε ένα μακροπρόθεσμο ομόλογο. Θέλετε να κρατήσετε τα χρήματά σας όσο το δυνατόν πιο κοντά στα μετρητά. Θέλετε να το κρατήσετε σε τρίμηνο Tre
λογαριασμοί ασφαλιστικών εισφορών. Αυτό είναι πολύ υγρό. Επειδή τα βραχυπρόθεσμα γραμμάτια του δημοσίου, τα κεφάλαια της χρηματαγοράς - δεν χάνετε καθόλου κεφαλαιακή αξία σε αυτό. Αλλά η Τράπεζα της Silicon Valley σκέφτηκε - κάλλιστα, εξακολουθούσαν να αναζητούν κάθε λίγο επιπλέον που μπορούσαν να πάρουν και κράτησαν τα μακροπρόθεσμα ομόλογά τους που έπεφταν στην τιμή. Λοιπόν, αυτό που είχατε ήταν μια μικρογραφία του τι συνέβαινε για ολόκληρο το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα. Έχω ένα διάγραμμα σχετικά με αυτό, σχετικά με την αγοραία αξία των τίτλων που κατέχουν οι τράπεζες: Τώρα, όταν οι Τράπεζες αναφέρουν στην Ομοσπονδιακή Τράπεζα, αυτό ακριβώς είναι. Όταν αναφέρουν — αυτό δείχνει την πραγματική αγοραία αξία. Αν οι τράπεζες αποτίμησαν τα περιουσιακά τους στοιχεία ακριβώς όσο άξιζαν στην αγορά, θα είχαν βουτήξει ακριβώς όπως βλέπετε στο κάτω μέρος εκεί. Αλλά οι τράπεζες δεν χρειάζεται να το κάνουν αυτό. Οι τράπεζες επιτρέπεται να αντιπροσωπεύουν τα περιουσιακά τους στοιχεία σύμφωνα με τη λογιστική αξία που πλήρωσαν για αυτά. Έτσι, η Silicon Valley Bank, και άλλες τράπεζες σε όλο το σύστημα, φέρουν όλα τα μακροπρόθεσμα στεγαστικά τους δάνεια, συσκευασμένα ενυπόθηκα, κρατικά ομόλογα, στην τιμή που πλήρωσαν για αυτά — όχι στην φθίνουσα τιμή της αγοράς. Σκέφτηκαν — «Λοιπόν, μπορούμε να το ξεπεράσουμε και να το κρατήσουμε μέχρι τη λήξη σε είκοσι πέντε χρόνια, εφόσον κανείς τα επόμενα είκοσι πέντε χρόνια δεν θα αποσύρει πραγματικά τα χρήματά του από την τράπεζα». Μόνο όταν οι τραπεζικοί πελάτες και οι καταθέτες τραβούν τα χρήματά τους αποφασίζουν ότι: «Περιμένετε ένα λεπτό. Τώρα για να συγκεντρώσουμε τα μετρητά για να πληρώσουμε τους καταθέτες για τα χρήματα που βγάζουν, πρέπει να πουλήσουμε αυτά τα ομόλογα και τις υποθήκες που αγοράσαμε. Και πρέπει να τα πουλήσουμε με ζημία». Και έτσι η τράπεζα άρχισε να πουλά τα ομόλογα και τα συσκευασμένα στεγαστικά δάνεια με τεράστια ζημιά. Και έχαναν κεφάλαιο. Όπως συμβαίνει, η Silicon Valley Bank δεν είναι μια κανονική τράπεζα. Μια κανονική τράπεζα που νομίζεις ότι έχει μαμά και ποπ καταθέτες, ιδιώτες, μισθωτούς. Αλλά σχεδόν όλες οι καταθέσεις —νομίζω ότι πάνω από το ογδόντα τοις εκατό των καταθέσεων στη Silicon Valley Bank— ήταν από εταιρείες. Κυρίως εταιρείες υψηλής τεχνολογίας που χρηματοδοτήθηκαν από ιδιωτικό κεφάλαιο — εξαγορές ιδιωτικού κεφαλαίου ειδικού σκοπού. Και άρχισαν να μιλούν μεταξύ τους, και μερικοί από αυτούς αποφάσισαν, «Λοιπόν, μου φαίνεται ότι η τράπεζα είναι στριμωγμένη. Ας τραβήξουμε τις καταθέσεις μας από τη μικρή τράπεζα και ας τις βάλουμε σε μια μεγάλη τράπεζα όπως η Chase Manhattan ή η Citibank ή οποιαδήποτε από τις μεγάλες τράπεζες που η κυβέρνηση λέει ότι είναι πολύ μεγάλες για να χρεοκοπήσουν». Ξέρετε λοιπόν ότι τα χρήματά τους θα είναι ασφαλή εκεί. Υπήρξε λοιπόν μια κίνηση στις καταθέσεις. Έτσι, το πρόβλημα που έχουν η Silicon Valley Bank και άλλες τράπεζες δεν είναι ότι είχαν κάνει επισφαλή δάνεια. Δεν είναι ότι είχαν διαπράξει κάποια απάτη. Δεν είναι ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν μπορούσε να πληρώσει τους λογαριασμούς. Δεν είναι ότι οι ενυπόθηκοι δανειστές δεν μπορούσαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς. Ήταν ότι η αγοραία τιμή αυτών των καλών δανείων προς φερέγγυες οντότητες είχε μειωθεί και άφησε την τράπεζα σε μη ρευστότητα. Λοιπόν, αυτό είναι που συμπιέζει ολόκληρο τον χρηματοπιστωτικό τομέα αυτή τη στιγμή. Έτσι ακριβώς όπως η ποσοτική χαλάρωση πλημμύριζε την οικονομία με αρκετή πίστωση για να διογκώσει τις τιμές των περιουσιακών στοιχείων για ακίνητα, μετοχές και ομόλογα — η αυστηροποίηση της πίστωσης μείωσε τις τιμές των περιουσιακών στοιχείων για τα ομόλογα σίγουρα, επίσης και για τα ακίνητα. Για κάποιο λόγο το χρηματιστήριο δεν ακολούθησε. Και οι άνθρωποι λένε, "Λοιπόν, υπάρχει μια άτυπη κυβερνητική Ομάδα Προστασίας Βυθίσεων (PPT) που κρατά τεχνητά το χρηματιστήριο σε υψηλά επίπεδα, αλλά πόσο καιρό μπορεί πραγματικά να διατηρηθεί ψηλά;" Κανείς δεν ξέρει πραγματικά. Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι η κρίση του 2009 δεν ήταν μια συστημική κρίση, αλλά τώρα, τα αυξανόμενα επιτόκια έχουν δημιουργήσει μια συστημική κρίση επειδή η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, σώζοντας τους ισολογισμούς των τραπεζών διογκώνοντας τις τιμές των κεφαλαιακών περιουσιακών στοιχείων, σώζοντας τα Το πλουσιότερο 10% της οικονομίας από την απώλεια οποιουδήποτε από τα χρήματά του — λύνοντας αυτό το πρόβλημα έχουν εγκλωβιστεί σε μια γωνία. Δεν μπορούν να αφήσουν τα επιτόκια να αυξηθούν χωρίς να κάνουν ολόκληρη την οικονομία να μοιάζει με τη Silicon Valley Bank. Γιατί αυτό είναι το πρόβλημα. Τα περιουσιακά στοιχεία που κατέχουν οι τράπεζες έχουν κολλήσει. Τώρα, αρκετοί άνθρωποι είπαν: "Λοιπόν γιατί οι τράπεζες - αν δεν μπορούσαν να καλύψουν τις καταθέσεις τους - γιατί δεν έκαναν αυτό που έκαναν οι τράπεζες το 2009;" Και το 2009 οι τράπεζες - Citibank, Chase Manhattan, όλες οι μεγάλες τράπεζες - πήγαν στην Federal Reserve και έκαναν συμφωνίες repo. Θα έδιναν ενέχυρα τους τίτλους τους και η Fed θα τους δάνειζε χρήματα έναντι των τίτλων τους. Αυτό δεν ήταν δημιουργία χρημάτων. Καμία από αυτή την ποσοτική χαλάρωση δεν εμφανίστηκε ως αύξηση της προσφοράς χρήματος. Όλα έγιναν με χειραγώγηση του ισολογισμού. Οι τράπεζες μπόρεσαν να πάνε στη Fed. Ή αντί να πουλήσουν τα ομόλογα, οι άνθρωποι έλεγαν: «Γιατί η Silicon Valley Bank δεν μπορούσε απλώς να δανειστεί βραχυπρόθεσμα χρήματα; Θέλετε να πληρώσετε τους καταθέτες; Εντάξει, δανείστε τα χρήματα, πληρώστε το τέσσερα τοις εκατό, αλλά μην πουλάτε - ξέρετε, δεν πρόκειται να διαρκέσει πολύ. Μόλις η Fed δει πόσο συστημικό είναι το πρόβλημα, σίγουρα θα αποδειχθούν δειλοί και θα επαναφέρουν τα επιτόκια σε αυτό που ήταν». Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Εάν η αγορά repo - με άλλα λόγια, η "αγορά repo" είναι η "repossessio".
n αγορά» — είναι η αγορά στην οποία πηγαίνουν οι τράπεζες εάν θέλουν να δανειστούν από μεγαλύτερες τράπεζες. Θέλετε να δανειστείτε πίστωση μίας ημέρας. Θέλετε να δανειστείτε από την Federal Reserve. Αλλά αν δανείζεστε στην αγορά repo, ο νόμος περί πτώχευσης άλλαξε για να προστατεύσει αυτού του είδους τους μη τραπεζικούς δανειστές και άλλαξε έτσι ώστε εάν μια τράπεζα κάνει μια ανταλλαγή νομισμάτων — εάν λέει, «Θα να σου δώσω ένα δισεκατομμύριο δολάρια από συσκευασμένα κρατικά ομόλογα και θα μου δώσεις ένα δάνειο» — εάν η τράπεζα καταρρεύσει και καταστεί αφερέγγυα, όπως έκανε η Silicon Valley, τα ομόλογα που δεσμεύτηκε για repo δεν είναι διαθέσιμα για να τα αρπάξει η ίδια η τράπεζα να κάνει τους καταθέτες ολόκληρους. Οι τράπεζες repo - οι μεγάλες τράπεζες - γίνονται ολόκληρες. Επειδή το Κογκρέσο είπε: «Έχουμε μια επιλογή. Είτε μπορούμε να κάνουμε την οικονομία πλούσια είτε μπορούμε να κάνουμε πλούσιο τον τραπεζικό τομέα. Ποιος μας δίνει τους συντελεστές της καμπάνιας μας; Οι τράπεζες." «Στο διάολο η οικονομία. Θα διασφαλίσουμε ότι οι τράπεζες δεν θα χάσουν τα χρήματα και ότι το 1% που κατέχει τις τράπεζες δεν θα χάσει χρήματα. Προτιμούμε οι ψηφοφόροι να χάσουν τα χρήματα γιατί έτσι λειτουργεί η δημοκρατία στην Αμερική». Έτσι, το αποτέλεσμα είναι ότι — υπήρχε μεγάλη πίεση εναντίον της SVB που προσπαθεί να προστατευθεί με τον τρόπο που μπόρεσαν να κάνουν οι τράπεζες το 2009. Το μόνο που έκαναν ήταν να πουλήσουν τους υπάρχοντες τίτλους που είχαν για να πληρώσουν τους καταθέτες πριν αυτοί έκλεισαν το απόγευμα της Παρασκευής -πριν από τις ώρες κλεισίματος- και αυτό τους οδήγησε στο πρόβλημα σήμερα, προτού ο Πρόεδρος Μπάιντεν αποφασίσει να τους διασώσει και στη συνέχεια είπε κραυγαλέα ψέματα στο κοινό υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται για διάσωση. Πώς μπορεί να μην είναι μια διάσωση; Διέσωσε κάθε ανασφάλιστο καταθέτη επειδή ήταν η εκλογική του περιφέρεια. Η Silicon Valley είναι ένα προπύργιο του Δημοκρατικού Κόμματος, όπως είναι το μεγαλύτερο μέρος της Καλιφόρνια. Δεν υπάρχει περίπτωση ο Μπάιντεν και το Δημοκρατικό Κόμμα να αφήσουν οποιονδήποτε πλούσιο στη Σίλικον Βάλεϊ να χάσει μια δεκάρα από τις καταθέσεις του, γιατί γνωρίζει ότι θα λάβει τεράστιες συνεισφορές στην προεκλογική εκστρατεία ως ευγνωμοσύνη για τις εκλογές του 2024. Γιατί διαλύεται το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ. Μάικλ Χάντσον Έτσι, το αποτέλεσμα είναι ότι φυσικά διέσωσαν τις τράπεζες και ο Πρόεδρος Μπάιντεν λύγισε τα πράγματα λέγοντας: «Λοιπόν, δεν διασώσαμε τους μετόχους των τραπεζών. διασώσαμε μόνο τα δισεκατομμύρια δολάρια των καταθετών». BEN NORTON: Είναι πολύ αποκαλυπτικό να βλέπεις πώς αντιμετώπισε ο οικονομικός τύπος την Silicon Valley Bank. Στην πραγματικότητα, λίγο πριν - την παραμονή της κατάρρευσης - το Forbes περιέγραψε την SVB ως μία από τις «Καλύτερες Τράπεζες της Αμερικής» το 2023. Και αυτό ήταν για 5 συνεχόμενα χρόνια, επαινώντας αυτήν την τράπεζα. Οι καλύτερες τράπεζες της Silicon Valley Bank SVB Forbes America Και νομίζω ότι είναι σημαντικό να πάτε να δείτε τον ιστότοπο της SVB και να δείτε πώς απεικόνιζε τον εαυτό της, για τι καυχιόταν. Αν μεταβείτε στον ιστότοπο της Silicon Valley Bank, καυχιούνται ότι το 88% των "Forbes' 2020 Next Billion-Dollar Startups" είναι πελάτες της SVB. «Περίπου το 50% όλων των εταιρειών τεχνολογίας και βιοεπιστημών που υποστηρίζονται από επιχειρηματικά κεφάλαια των ΗΠΑ τραπεζών με SVB». Και μάλιστα, λίγο πριν εκραγεί, το 56% των δανείων που είχε δώσει η SVB ήταν σε εταιρείες επιχειρηματικών κεφαλαίων και σε εταιρείες ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων. Και αν κατεβείτε στον ιστότοπό τους, υπερηφανεύονται για «έως και 4,5% ετήσια ποσοστιαία απόδοση στις καταθέσεις», κάτι που είναι απίστευτο. Εννοώ ότι οι περισσότερες τράπεζες προσφέρουν απόδοση 0,2%. Η SVB έγραψε στον ιστότοπό της, «Βοηθήστε τα χρήματά σας να διαρκέσουν περισσότερο με τον λογαριασμό μας στην αγορά χρήματος εκκίνησης. Όπως και με τον λογαριασμό ταμιευτηρίου, θα κερδίσετε έως και 4,5% ετήσια ποσοστιαία απόδοση στις καταθέσεις." MICHAEL HUDSON: «Μέχρι.» Θα μπορούσα να πω, γιατί δεν λένε «έως και 50% το χρόνο». - Οτιδήποτε θες. Νομίζω ότι σε αυτή την περίπτωση συνυπολογίζονταν τα κέρδη κεφαλαίου - αυτό σημαίνει κέρδη από την τιμή των περιουσιακών στοιχείων - αυτό δεν ήταν τόσο μεγάλη απόδοση εισοδήματος. Ήταν μια συνολική απόδοση, καθιστώντας τους καταθέτες μέρος της αμοιβαίας κερδοσκοπίας. Αλλά οι καταθέτες — γνωρίζουμε ότι το ογδόντα τοις εκατό ήταν άνθρωποι όπως ο Πίτερ Θίελ. Ήταν μεγάλες ιδιωτικές κεφαλαιουχικές εταιρείες. Και ένα από τα προβλήματα είναι ότι αν έχετε πολλούς πλούσιους ανθρώπους με καλή διασύνδεση που είναι οι κύριοι καταθέτες με τους οποίους μιλούν σε αυτή την περίπτωση, μιλάνε μεταξύ τους. Και όταν βλέπουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση η τράπεζα να πληρώσει σχεδόν το 4,5% πλέον, πηδούν. Και αυτό ακριβώς συνέβη. Μίλησαν μεταξύ τους και έγινε τρέξιμο στην όχθη. Τώρα, οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι το τρέξιμο στην τράπεζα είναι «η τρέλα του πλήθους». Αυτό δεν ήταν η τρέλα του πλήθους. Το πλήθος δεν ήταν τρελός. Η τράπεζα μπορεί να ήταν τρελή, αλλά το πλήθος ήταν απόλυτα λογικό. Είπαν, «Κοίτα, νομίζω ότι το δωρεάν γεύμα τελείωσε. Ας βγάλουμε τα χρήματά μας. Αυτό που θέλουμε τώρα δεν είναι να ελπίζουμε και να μην προσευχόμαστε για απόδοση 4,5% — ας κινηθούμε απλώς για ασφάλεια». Εάν διαθέτετε ένα δισεκατομμύριο δολάρια, σας ενδιαφέρει περισσότερο να κρατήσετε αυτό το δισεκατομμύριο δολάρια ασφαλές παρά να κερδίσετε πραγματικά εισόδημα από αυτό. Και νομίζω ότι αυτό έγινε. Και όταν λέτε "μέχρι" - ναι, αυτή είναι αστεία γλώσσα. ΜΠΕΝ ΝΟΡΤΟΝ: Και Μάικλ, ξέρω ότι είσαι φίλος με την Παμ Μάρτενς και τον Ρας Μάρτενς στο WallStreetOnParade.com που κάνουν πάντα υπέροχα ρεπορτάζ. MICHAEL HUDSON: Έκαναν ένα θαύμα
πλήρης δουλειά να τα ακολουθεί όλα αυτά. Λένε ότι αν υπάρχει κάποιος που δεν πρέπει να διασωθεί, είναι οι πλούσιοι δισεκατομμυριούχοι καταθέτες αυτής της τράπεζας. ΜΠΕΝ ΝΟΡΤΟΝ: Ναι, περιέγραψαν τη Silicon Valley Bank ως «αγωγό της Wall Street IPO σε έλξη ως μια ομοσπονδιακά ασφαλισμένη τράπεζα». Και θέλω απλώς να διαβάσω αυτό που έγραψαν εδώ, το οποίο πραγματικά το συνοψίζει πολύ καλά: "Η SVB ήταν ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που αναπτύχθηκε για να διευκολύνει τους στόχους ισχυρών εταιρειών επιχειρηματικών κεφαλαίων και ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων χρηματοδοτώντας νεοφυείς επιχειρήσεις τεχνολογίας και φαρμακευτικής βιομηχανίας μέχρι να μπορέσουν να συγκεντρώσουν εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια δολάρια σε μια αρχική δημόσια προσφορά (IPO) της Wall Street». Ανέφερες, Μάικλ, ότι η υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Janet Yellen ισχυρίστηκε ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να διασώσει τους καταθέτες - αυτές τις εταιρείες ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων και τέτοιες και νεοσύστατες επιχειρήσεις στην SVB - αλλά στην πραγματικότητα μόνο 250.000 $ από τις καταθέσεις τους ήταν στην πραγματικότητα ομοσπονδιακά ασφαλισμένες. αλλά βλέπαμε ότι στην πραγματικότητα η κυβέρνηση των ΗΠΑ διασφαλίζει ότι όλες οι καταθέσεις τους, συμπεριλαμβανομένων άνω των 250.000 $, θα καταβληθούν σε αυτές. Ουσιαστικά, λοιπόν, αυτό που λέει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα - με την υποστήριξη του Υπουργείου Οικονομικών με τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια για την υποστήριξη αυτής της επιχείρησης - είναι ότι η ασφάλιση καταθέσεων σε εμπορικές τράπεζες στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με πολύ υψηλούς τόκους καταθέσεις — είναι βασικά άπειρο. Δεν υπάρχει όριο στους ομοσπονδιακούς ασφαλισμένους λογαριασμούς. Δεν είναι πλέον στην πραγματικότητα 250.000 $ – κάτι που δίνει μόνο κίνητρο σε άλλες εταιρείες στο μέλλον να καταθέσουν τα κέρδη τους σε πολύ επικίνδυνες τράπεζες που προσφέρουν πολύ υψηλά επιτόκια που δεν μπορούν να πληρώσουν, επειδή γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα τις διασώσει. MICHAEL HUDSON: Λοιπόν, η Janet Yellen είπε επίσης ότι η Ουκρανία επρόκειτο να κερδίσει τον πόλεμο με τη Ρωσία. Κάτι σαν τη μετενσάρκωση του Πινόκιο. Δεν πρόκειται ποτέ να έχετε έναν επικεφαλής της Federal Reserve να πει ότι θα υπάρξει πρόβλημα. Οι τραπεζίτες δεν επιτρέπεται να λένε την αλήθεια. Γι' αυτό — ένα από τα χειρότερα πράγματα που μπορεί να συμβεί σε έναν τραπεζίτη είναι αν κολλήσει τον COVID. Επειδή, όταν κολλάτε μερικές φορές τον COVID, δεν μπορείτε να πείτε γρήγορα ψέματα και είναι ένας σίγουρος τρόπος για να χάσετε τη δουλειά. Αυτό είναι μέρος του. Αλλά υπάρχει και άλλος λόγος. Εάν έχετε έναν τραπεζίτη να γνωρίζετε τον συστημικό κίνδυνο που μόλις εξήγησα - τον κίνδυνο που είναι για ολόκληρη την οικονομία εάν προσπαθήσει ποτέ να επιστρέψει στο κανονικό, πράγμα που δεν μπορεί ξανά χωρίς να προκαλέσει κρίση - τότε αποκλείεστε για την δουλεια. Ή ονομάζεστε υπερπροσόντα. Για να είστε εξεταστής τράπεζας ή ρυθμιστής τράπεζας, πρέπει να πιστεύετε ότι κάθε πρόβλημα μπορεί να λυθεί. Ότι υπάρχουν αυτόματοι σταθεροποιητές και η αγορά πρόκειται να λύσει τα πάντα χάρη στη μαγεία της αγοράς. Και αν δεν το πιστεύεις αυτό, είσαι μαυρισμένος και δεν πρόκειται να προωθηθείς ποτέ. Έτσι, το τελευταίο άτομο που θα θελήσετε ποτέ να εξηγήσετε οτιδήποτε, είτε είναι ο Άλαν Γκρίνσπαν είτε οι διάδοχοί του, είναι ο επικεφαλής της Federal Reserve. ΜΠΕΝ ΝΟΡΤΟΝ: Μάικλ, θέλω να μιλήσω για το σχέδιο που έχει δημιουργήσει η Ομοσπονδιακή Τράπεζα για να διασώσει τη Silicon Valley Bank και τους πελάτες της, χωρίς να το χαρακτηρίσω διάσωση. Θα εξετάσω ένα πολύ καλό νήμα στο Twitter που έγινε από τη μετα-κεϋνσιανή οικονομολόγο Daniela Gabor. Έχει αναρτήσει στο Twitter ότι έχει περάσει δεκαπέντε χρόνια ερευνώντας τις εξασφαλίσεις των κεντρικών τραπεζών και δεν έχει ακούσει ούτε έναν κεντρικό τραπεζίτη να αμφισβητεί την κοινή σοφία ότι πρέπει να υπάρχουν «κουρέματα». Αντίθετα, αυτό που βλέπουμε είναι ότι η Fed πληρώνει την ονομαστική αξία. Έτσι, η Fed έχει αυτό το πρόγραμμα που ονομάζεται Πρόγραμμα Χρηματοδότησης Χρηματοδότησης Τραπεζών και ουσιαστικά δίνει εξαιρετικά ευνοϊκά δάνεια στη Silicon Valley Bank και σε άλλες τράπεζες, τα οποία είναι ουσιαστικά κρατικές επιδοτήσεις. Και αντί να χρησιμοποιεί ως εγγύηση τους τίτλους του Δημοσίου και άλλα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στη Silicon Valley Bank —ή τουλάχιστον αυτά ήταν— αντί να χρησιμοποιεί την αγοραία αξία τους, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα χρησιμοποιεί την αξία στην ονομαστική αξία — την ονομαστική αξία που τυπώθηκε στο τους τίτλους του Δημοσίου που κατέχονται από την SVB και άλλες τράπεζες που πρέπει να διασωθούν. Οπότε ουσιαστικά αυτό που λένε είναι ότι μόνο οι μέσοι εργαζόμενοι υπόκεινται στην πειθαρχία της αγοράς. Αλλά οι τράπεζες - δεν χρειάζεται στην πραγματικότητα να συμβαδίζουν με την αγοραία αξία για τους τίτλους τους. Μπορούν να διασωθούν χρησιμοποιώντας ως εγγύηση τις αξίες της αξίας που αγόρασαν αρχικά τον τίτλο πριν η Fed αυξήσει τα επιτόκια και η τιμή αυτών των ομολόγων μειωθεί. Με λίγα λόγια αυτό που είναι, είναι ο σοσιαλισμός για τους πλούσιους για τις μεγάλες εταιρείες και για τις εμπορικές τράπεζες, και ο καπιταλισμός για όλους τους άλλους. Η Daniela Gabor είπε ότι δεν το έχει δει ποτέ αυτό εδώ και δεκαπέντε χρόνια έρευνας. Έχετε δει ποτέ κάτι τέτοιο; MICHAEL HUDSON: Λοιπόν, αυτό είπα στην αρχή της συζήτησής μας σήμερα. Είπα, οι τράπεζες είναι σε θέση να μεταφέρουν τα περιουσιακά τους στοιχεία στην τιμή που τα αγόρασαν. Αυτό ονομάστηκε «λογιστική αξία» — όχι «τρέχουσα αγοραία αξία». Για χρόνια, στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, αν είχατε τράπεζες ή μια εταιρεία που μεταφέρει ακίνητα
έφαγαν στη λογιστική αξία, οι άνθρωποι κοιτούσαν αυτούς τους ισολογισμούς λέγοντας: «Αχα, θα αποτιμήσουν την ακίνητη περιουσία τους με αυτό για το οποίο το αγόρασαν τη δεκαετία του 1950 και τώρα έχει τριπλασιαστεί σε αξία. Ας κάνουμε επιδρομή σε αυτήν την εταιρεία και ας την αναλάβουμε, ας τη διαλύσουμε και ας πουλήσουμε την ακίνητη περιουσία». Έτσι δημιουργήθηκαν χρήματα τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 και ακόμη περισσότερο τη δεκαετία του 1980. Αλλά τότε είναι που οι τιμές των περιουσιακών στοιχείων ανεβαίνουν. Αλλά όταν σημειώνετε σε "τιμή αγοράς" - "λογιστική αξία" - αντί για "αξία αγοράς", θα έχετε αυτή τη διαφορά. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Και έχεις απόλυτο δίκιο για τα διπλά μέτρα και μέτρα που έχει η κυβέρνηση. Δείτε τα διπλά μέτρα και τους οφειλέτες των φοιτητικών δανείων. Δεν μπορούν να πληρώσουν τα φοιτητικά τους δάνεια χωρίς να κάνουν μεγάλη θυσία. Αλλά ο Μπάιντεν έχει βεβαιωθεί ότι δεν πρόκειται να διασωθούν επειδή είναι ο άνθρωπος που υποστήριξε το νομοσχέδιο πτώχευσης, λέγοντας ότι τα φοιτητικά δάνεια δεν υπόκεινται σε νόμους περί πτώχευσης που πρέπει να διαγραφούν. Κάθε άλλο είδος περιουσιακού στοιχείου, εάν χρεοκοπήσετε, μπορεί να καταγραφεί στην τρέχουσα αποτυχία της αγοράς για όσα οφείλετε. Όχι όμως και φοιτητικά δάνεια. Διατηρούνται ιερά. Υπάρχει μια εκ διαμέτρου αντίθετη οικονομική φιλοσοφία όσον αφορά το τι οφείλουν οι μισθωτοί και οι καταναλωτές και τι οφείλει ο χρηματοοικονομικός τομέας και ο τομέας των ακινήτων. Η κυβέρνηση Μπάιντεν και οι Ρεπουμπλικάνοι λένε ότι κανένας δισεκατομμυριούχος δεν πρέπει να χάσει ούτε μια δεκάρα. Καμία τράπεζα ή εταιρεία ακινήτων δεν πρέπει να χρωστάει τίποτα. Θα εγγυηθούμε ότι το πρόγραμμα διάσωσης - είναι ακίνδυνο. Μεταφέραμε όλο τον κίνδυνο στους ψηφοφόρους που μας έβαλαν στην εξουσία, γιατί λέμε ότι, «Ίσως κάποια μέρα γίνεις δισεκατομμυριούχος. Δεν θέλεις να τους πληγώσεις, σωστά;» ή όποια κι αν είναι η πολιτικοποίησή τους. Άρα αυτό το διπλό μέτρο είναι που συμπιέζει την οικονομία τώρα. Με το να μην επιτρέπετε στον χρηματοπιστωτικό τομέα να πάρει μια ζημία δεκάρας, κάποιος πρέπει να χάσει. Και οι χαμένοι είναι η μη χρηματοπιστωτική οικονομία — η πραγματική οικονομία παραγωγής και κατανάλωσης. BEN NORTON: Michael, ένας άλλος παράγοντας σε αυτό είναι το crypto. Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, είναι επίσης στον απόηχο μιας καταστροφικής κατάρρευσης σε μεγάλα τμήματα της βιομηχανίας κρυπτονομισμάτων. Εσείς οι ίδιοι ήσασταν πάντα πολύ δύσπιστοι και ασκούσατε κριτική σε αυτή τη βιομηχανία κρυπτογράφησης και μπορείτε να μιλήσετε για αυτό — εννοώ ότι έχω κάνει πολλές συνεντεύξεις μαζί σας όλα αυτά τα χρόνια. Πηγαίνοντας πίσω στο αρχείο, οι άνθρωποι μπορούν να δουν ότι είχατε δίκιο σε αυτό. Φυσικά η Silicon Valley Bank όπως υποδηλώνει το όνομά της ασχολείται σίγουρα με τον τεχνολογικό τομέα και τη Silicon Valley. Αλλά πριν καταρρεύσει η SVB, είδαμε την κατάρρευση του Silvergate και η Silvergate είχε επενδύσει πολύ - ή τουλάχιστον πολλοί από τους καταθέτες της ήταν εταιρείες που επενδύθηκαν σε κρυπτογράφηση. Και στη συνέχεια, στις 12 Μαρτίου, μια άλλη τράπεζα κατέρρευσε, η οποία - σε αντίθεση με την SVB και τη Silvergate, που ήταν στην Καλιφόρνια - η τρίτη τράπεζα που έπεσε ήταν η Signature Bank που εδρεύει στη Νέα Υόρκη. Και το τριάντα τοις εκατό - σχεδόν το ένα τρίτο των καταθέσεων της Signature Bank ήταν επιχειρήσεις κρυπτονομισμάτων. Ίσως λοιπόν μπορείτε να μιλήσετε για τον ρόλο της κρυπτογράφησης σε όλα αυτά. Και φυσικά αυτό έρχεται σε μια στιγμή που ο Sam Bankman-Fried - ο απατεώνας που διηύθυνε το χρηματιστήριο FDX - εκτέθηκε στον κόσμο επειδή διέπραξε κυριολεκτική απάτη και έχασε δισεκατομμύρια δολάρια πραγματικά μέσα σε μια νύχτα. MICHAEL HUDSON: Λοιπόν, όλη η μυθολογία και η φαντασία της κρυπτογράφησης έχει σκάσει, ειδικά με τον Bankman-Fried. Το Crypto υποτίθεται ότι ήταν - το ονόμασαν peer-to-peer δανεισμό. Ο δανεισμός peer-to-peer ήταν ότι το άτομο που αγόρασε την κρυπτογράφηση έβγαλε χρήματα από την τράπεζα και πλήρωσε για την κρυπτογράφηση με χρέωση τραπεζικής μεταφοράς — ήταν ένας ομότιμος. Ποιος είναι ο άλλος συνομήλικος; Ο άλλος συνομήλικος ήταν ο Bankman-Fried και μπορούσε να κάνει ό,τι ήθελε με τα χρήματά του. Το εξώφυλλο της κρυπτογράφησης ήταν: «Λοιπόν, ξέρουμε ότι η οικονομία έχει μπερδευτεί και δεν μας αρέσει η μεγάλη κυβέρνηση και δεν μας αρέσει η τράπεζα, οπότε ορίστε μια εναλλακτική λύση για τις τράπεζες, να βάζετε τα χρήματά σας σε αυτήν την τράπεζα και να τα βάζετε χρήματα, ανάλογα με τα κρατικά νομίσματα. Έτσι, οι άνθρωποι θα έβαζαν τα χρήματά τους σε κρυπτογράφηση, νομίζοντας ότι αυτό είναι κάτι διαφορετικό από τις τράπεζες. Και όμως αποδεικνύεται — τι έκαναν οι εταιρείες κρυπτογράφησης; Εάν λάβετε ένα δισεκατομμύριο δολάρια εισροής από ανθρώπους που θέλουν μια εναλλακτική λύση, τι θα κάνετε με ένα δισεκατομμύριο δολάρια; Ο Well Bankman-Fried απλά αγόρασε πολυτελή ακίνητα και έδωσε χρήματα στο Δημοκρατικό Μέρος και σε μερικούς Ρεπουμπλικάνους για συνεισφορές στην εκστρατεία για να αγοράσει επιρροή. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος της κρυπτογράφησης τοποθετήθηκε στη Silvergate Bank ή σε άλλες τράπεζες ή σε κρατικούς τίτλους. Θέλω να πω, πού αλλού θα βάλεις ένα δισεκατομμύριο δολάρια εισροή; Λαμβάνετε τραπεζικό έμβασμα από τράπεζα. Μπαίνει στον τραπεζικό σας λογαριασμό — πρέπει να έχετε έναν τραπεζικό λογαριασμό κάπου για να τον κρατήσετε. Και τι κάνετε? Τα χρήματα που πηγαίνουν στην κρυπτογράφηση καταλήγουν στις ίδιες τις τράπεζες ή τους κρατικούς τίτλους από τους οποίους υποτίθεται ότι η κρυπτογράφηση είναι μια απόδραση. Έτσι, το μόνο που είναι η κρυπτογράφηση είναι μια συγκαλυμμένη τράπεζα ή ένα αμοιβαίο κεφάλαιο που έχει τα χρήματά του σε τράπεζες και κρατικούς τίτλους. Εκτός από αυτό έχει μυστικότητα, έτσι ώστε αν είσαι εγκληματίας ή φοροφυγάς ή απατεώνας
και δεν θέλετε η κυβέρνηση να ξέρει τι έχετε, είστε πρόθυμοι να δώσετε ένα πριμ. Ακριβώς όπως το καρτέλ κοκαΐνης που θα πληρώσει δέκα τοις εκατό ή είκοσι τοις εκατό για ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Το Crypto ήταν μια τεράστια επιχείρηση ξεπλύματος χρήματος τυλιγμένη σε μια εξιδανίκευση - μια φαντασία - ότι ήταν μια εναλλακτική λύση στα χρήματα των τραπεζών και του κρατικού χρήματος, όταν φυσικά η υποστήριξη για την κρυπτογράφηση ήταν τράπεζες και κρατικά χρήματα. Προφανώς όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να το συνειδητοποιούν και λένε, «Περίμενε λίγο, ποιος τρέχει το κρυπτονόμισμα που κρατάμε; Δεν ξέρουμε τι είναι». Επειδή είναι κρυπτογράφηση — γι' αυτό λέγεται κρυπτογράφηση. Και δεν μπορεί να ρυθμιστεί, γιατί η κυβέρνηση δεν μπορεί να γνωρίζει τι περιέχει ή ποιος πληρώνει τι, επειδή είναι κρυπτογράφηση. Επομένως, δεν υπάρχει τρόπος ρύθμισης της κρυπτογράφησης, και περιττό να πούμε ότι κάθε μαφιόζος - κάθε είδους χρηματοοικονομικός απατεώνας - βρίσκει ότι είναι σαν να παίρνεις μια καραμέλα από ένα μωρό. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να πείτε ότι έχουμε μια ιδεαλιστική ελευθεριακή απάντηση στον σοσιαλισμό. Οπότε το crypto ήταν η ελευθεριακή απάντηση στον σοσιαλισμό. Και είδαμε — νομίζω ότι ο σοσιαλισμός κέρδισε τη συγκεκριμένη μάχη. Οι τράπεζες φυσικά - όταν οι άνθρωποι πουλούσαν την κρυπτογράφηση, το κρυπτονόμισμα έπρεπε να αντλήσει από τον τραπεζικό του λογαριασμό. Και όταν τράβηξε στον τραπεζικό της λογαριασμό, οι τράπεζες έμειναν χωρίς χρήματα. Οι τράπεζες που έπρεπε να πληρώσουν την εταιρεία κρυπτογράφησης για να πληρώσουν τον πωλητή κρυπτογράφησης έπρεπε να πουλήσουν τα ομόλογά τους και τα συσκευασμένα στεγαστικά δάνειά τους και να λάβουν κεφαλαιακή ζημία από περιουσιακά στοιχεία που έφεραν στην αρχική λογιστική αξία ή τιμή αγοράς, αλλά έπαιρναν μόνο την τιμή αγοράς Για. Έτσι, η όλη αποκάλυψη όλων αυτών — η πραγματικότητα σήκωσε το άσχημο κεφάλι της. BEN NORTON: Καθηγητή Hudson, έχετε γράψει σε ένα άρθρο σχετικά με αυτό, το οποίο είναι «Γιατί το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ διαλύεται». Και μετά δώσατε συνέχεια και είπατε ότι «η τραπεζική κρίση των ΗΠΑ δεν έχει τελειώσει». Και προειδοποιήσατε ότι μπορεί να εξαπλωθεί. Και θέλω απλώς να ξανασχολιάσω αυτό εν συντομία μόνο αυτούς τους αριθμούς εδώ. Η μεγαλύτερη τράπεζα που χρεοκόπησε ποτέ στην ιστορία των ΗΠΑ ήταν η Washington Mutual και ήμουν το 2008 κατά τη διάρκεια του χρηματοοικονομικού κραχ και είχε 307 δισεκατομμύρια δολάρια σε περιουσιακά στοιχεία. Η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα που κατέρρευσε ποτέ στην ιστορία των ΗΠΑ ήταν η Silicon Valley Bank με 209 δισεκατομμύρια δολάρια σε ενεργητικό. Πολύ κοντά στο Washington Mutual. Και η Signature Bank ήταν η τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα που κατέρρευσε, η οποία είχε περιουσιακά στοιχεία 118 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Άρα σαφώς υπάρχουν παραλληλισμοί με τη συντριβή του 2008. Αλλά στο άρθρο σας επισημάνατε επίσης ότι υπάρχουν παραλληλισμοί με την κρίση αποταμίευσης και δανείων (S&L) της δεκαετίας του 1980. Λοιπόν, τι μπορούμε να μάθουμε από τη συντριβή S&L της δεκαετίας του 1980 και επίσης τη συντριβή του 2008; MICHAEL HUDSON: Λοιπόν, θέλω πρώτα απ' όλα να αμφισβητήσω αυτό που είπατε ότι η Washington Mutual είναι η μεγαλύτερη τράπεζα που έχει υποβληθεί. Δεν είναι καθόλου ο σωστός τρόπος να το δούμε. Αυτό που είναι σημαντικό να δούμε είναι ποιες τράπεζες ήταν αφερέγγυες. Η Sheila Bair έγραψε στην αυτοβιογραφία της ότι υπήρχε μια τράπεζα που ήταν χειρότερη από όλες τις άλλες. Ήταν εντελώς αφερέγγυο — όχι μόνο ανίκανη διαχείριση αλλά και στραβή. Αυτή η τράπεζα ήταν η Citibank. Αλλά η Citibank επιθεωρήθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών του Ομπάμα, Tim Geithner - ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Bob Rubin, ο οποίος ήταν ο προστάτης της Citibank - οπότε το γεγονός είναι ότι όχι μόνο η Citibank - Citigroup - αλλά όλες οι μεγάλες τράπεζες - η Sheila Bair, η οποία ήταν επικεφαλής της Η Federal Deposit Insurance Corporation, είπε, οι τράπεζες είναι αφερέγγυες. Εκείνη πίεζε. Είπε, «Κοίτα, η Citibank πρέπει να υποχωρήσει. Ας το καθαρίσουμε. Ας το βάλουμε κάτω και ας καθαρίσουμε τους απατεώνες». Και ο Γκάιτνερ είπε: «Όχι, οι απατεώνες είμαστε εμείς. Αυτό είναι το παιχνίδι μας». Επομένως, το κλειδί που πρέπει να εξετάσουμε δεν είναι το τι επιτρεπόταν στην πραγματικότητα να υποχωρήσουν οι τράπεζες - οι πραγματικά στραβά τράπεζες όπως η Washington Mutual - αλλά ποιες τράπεζες είναι αφερέγγυες. Citibank και Wells Fargo, ανέφερε. Αυτές ήταν οι τράπεζες που είχαν τα σκουπίδια στεγαστικά δάνεια. Η τράπεζα της Αμερικής. Οι τράπεζες ήταν αφερέγγυες. Και όταν λέω ότι το πρόβλημα μόλις αρχίζει, μόλις αρχίζει γιατί το πρόβλημα που έχει σήμερα ο χρηματοπιστωτικός τομέας και ο τραπεζικός τομέας είναι ενδημικό του χρηματιστικού καπιταλισμού. Τα γραφήματα που έχω φτιάξει στο Killing The Host και επίσης στο The Destiny of Civilization — ο χρηματοπιστωτικός τομέας αναπτύσσεται από τοκοφόρα χρέη και αυτό είναι ένα εκθετικό σύστημα. Κάθε επιτόκιο έχει χρόνο διπλασιασμού. Οποιοδήποτε επιτόκιο πηγαίνει εκθετικά. Αλλά η οικονομία δεν παρακολουθεί. Πηγαίνει σε μια καμπύλη S, και πηγαίνει όλο και πιο αργά, και μετά γυρίζει προς τα κάτω. Αυτός είναι ο επιχειρηματικός κύκλος. Και απεικονίζεται ως ένα είδος ημιτονοειδούς καμπύλης, πάνω και κάτω. Το πρόβλημα είναι ότι η οικονομία δεν μπορεί να συμβαδίσει με την ικανότητα με τα χρέη που οφείλει — η ικανότητα να πληρώσει το εκθετικά αυξανόμενο χρέος δεν συμβαδίζει με αυτήν την αύξηση του χρέους. Αυτό κάνει την κατάρρευση αναπόφευκτη. Αυτή η διαφορά μεταξύ των καμπυλών ανάπτυξης του χρέους και της καμπύλης ανάπτυξης της οικονομίας είναι γνωστή εδώ και 5.000 χρόνια. Τεκμηριώθηκε ήδη στη Βαβυλωνία το 1800 π.Χ. Έχουμε τα σχολικά βιβλία — τα μαθηματικά εγχειρίδια — στα οποία εκπαιδεύτηκαν οι γραφείς. Η αρχαιότητα το γνώριζε αυτό. Ο Αριστοτέλης μίλησε για αυτό. Όλοι ξέρουν για αυτό, αλλά δεν διδάσκονται
ως μέρος του οικονομικού προγράμματος σπουδών. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας αναπτύσσεται με διαφορετικούς μαθηματικούς νόμους και στη συνέχεια αναπτύσσεται η οικονομία. Και αυτό είναι που τον κάνει αναπόφευκτο. Η κρίση αποταμίευσης και δανείων ήταν κάπως διαφορετική. Αξίζει να αναφερθεί, επειδή πολλά από αυτά ήταν αποτέλεσμα απάτης — όπως εξήγησε και ο Bill Black. Αλλά εδώ είναι το πρόβλημα στο Ταμιευτήριο και Δάνεια και τα ταμιευτήρια. Το συζήτησα στο άρθρο που μόλις αναφέρατε. Τα ταμιευτήρια και τα S&L δάνειζαν χρήματα με στεγαστικά δάνεια, και θα έκαναν — βασικά, όταν δούλευα τη δεκαετία του 1960, τα επιτόκια αυξάνονταν από περίπου 3,5% σε 4,5% για τα στεγαστικά δάνεια. Και οι τράπεζες θα έπαιρναν καταθέσεις και θα πλήρωναν ίσως έναν τόκο 2,5 τοις εκατό και θα έκαναν δάνεια με ίσως 3,5 τοις εκατό για μια τριακονταετή υποθήκη. Έτσι, όλα αυτά συνέβαιναν κανονικά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Και στα τέλη της δεκαετίας του 1970 - λόγω του πολέμου του Βιετνάμ - τα επιτόκια αυξάνονταν σταθερά επειδή το ισοζύγιο πληρωμών των ΗΠΑ συμπίεζε. Και τελικά είχατε πληθωρισμό λόγω των ελλείψεων που προκλήθηκαν από τον πόλεμο - «καπιταλισμός του Πενταγώνου» - και έτσι ο Paul Volcker αύξησε τα επιτόκια στο 20%. Καλά φανταστείτε τι έγινε; Παρόλο που μειώθηκαν από το 20%, μετά το 1980, εξακολουθούσαν να είναι πολύ υψηλά. Λοιπόν, εδώ είναι η κατάσταση - οι SNL ήταν σχεδόν στην ίδια κατάσταση με τους καταθέτες των τραπεζών τα τελευταία χρόνια. Θα μπορούσατε να λάβετε ένα πολύ χαμηλό επιτόκιο από τις τράπεζες ή ένα υψηλό επιτόκιο τοποθετώντας τα χρήματά σας σε κρατικούς τίτλους ή εταιρικά ομόλογα ή ακόμα και χονδρικά ομόλογα που πλήρωναν πολλά χρήματα. Έτσι, οι άνθρωποι έβγαλαν τα χρήματα από τις τράπεζες και αγόρασαν χρηματοοικονομικούς τίτλους υψηλότερης απόδοσης. Λοιπόν οι τράπεζες στριμώχτηκαν, γιατί οι τράπεζες δεν μπορούσαν να πληρώσουν. Όταν τα επιτόκια ανέβηκαν στο 6 τοις εκατό, 7 τοις εκατό για τα στεγαστικά δάνεια - οι τράπεζες δεν μπορούσαν απλώς να χρεώσουν περισσότερο τους πελάτες στεγαστικών δανείων τους, επειδή ο πελάτης στεγαστικών δανείων είχε ένα δάνειο τριάντα ετών με σταθερό επιτόκιο. Έτσι, δεν υπήρχε περίπτωση οι τράπεζες να κερδίσουν αρκετά χρήματα για να πληρώσουν τα υψηλά επιτόκια που υπήρχαν στην υπόλοιπη οικονομία. Και ως αποτέλεσμα πιέστηκαν κάτω, και οι εμπορικές τράπεζες είχαν μια μέρα στο γήπεδο. Η αρκούδα Σίλα μου είπε ότι οι τράπεζες βίασαν τα - δεν χρησιμοποίησε αυτή τη λέξη - τα ταμιευτήρια. Είπε, «Είπαν ότι επρόκειτο να δώσουν περισσότερα χρήματα στους καταθέτες ταμιευτηρίου και αυτό που έκαναν ήταν να τα αδειάσουν όλα και απλώς να πληρώσουν υψηλότερους μισθούς». Οπότε νομίζω ότι δεν υπάρχουν άλλα ταμιευτήρια, δύσκολα — όχι άλλα S&L. Όλοι τους κανιβαλίστηκαν από τις μεγάλες τράπεζες της Wall Street που εκκενώθηκαν ως αποτέλεσμα και αυτό μεταμόρφωσε τη χρηματοπιστωτική δομή και την τραπεζική δομή της αμερικανικής οικονομίας. Λοιπόν, αυτός ο μετασχηματισμός, και αυτή η πίεση, της απαλλαγής από μια ολόκληρη κατηγορία τραπεζών απειλεί τώρα τις μικρότερες τράπεζες στις Ηνωμένες Πολιτείες, τις μικρότερες εμπορικές τράπεζες. Επειδή βρίσκονται στην κατάσταση να μένουν κάπως πίσω. Με την έννοια ότι, αν μόνο οι μεγαλύτερες τράπεζες είναι πολύ μεγάλες για να πτωχεύσουν - με άλλα λόγια, είναι τόσο μεγάλοι συνεισφέροντες στις εκστρατείες και έχουν τόσους πολλούς από τους πρώην αξιωματούχους τους να διευθύνουν το Υπουργείο Οικονομικών ή να υπηρετούν ως αξιωματούχοι του Υπουργείου Οικονομικών ή να πηγαίνουν στο Κογκρέσο ή να αγοράζουν Κογκρέσος - ότι είναι ασφαλείς. Και οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματά τους σε μικρότερες τράπεζες - όπως μια τράπεζα Silicon Valley και οι άλλες που αναφέρατε - δεν είναι τόσο ασφαλείς όσο οι τράπεζες Too Big to Fail. Και αν μια τράπεζα δεν είναι πολύ μεγάλη για να πτωχεύσει, τότε είναι αρκετά μικρή για να πτωχεύσει, και πραγματικά δεν θέλετε να κρατήσετε περισσότερα από 250.000 $ εκεί επειδή δεν είναι ασφαλισμένο και δεν ξέρετε πόσο καιρό μπορεί ο Μπάιντεν να ξεφύγει χωρίς να διασώσει τους πλούσιους καταθέτες και απλώς κολλώντας το στην υπόλοιπη οικονομία. Κάποια στιγμή, απλά δεν μπορεί να είναι πια απατεώνας. ΜΠΕΝ ΝΟΡΤΟΝ: Μάικλ, έχετε τονίσει ότι, μετά το κραχ του 2008, εκτός από τη διάσωση των μεγάλων τραπεζών και όλα αυτά και την ιδέα του Too Big to Fail — ένας από τους τρόπους με τους οποίους οι ΗΠΑ είχαν τη λεγόμενη ανάκαμψη — αν και επισημάνατε ότι δεν ήταν πραγματικά μια ανάκαμψη - μέσω ποσοτικής χαλάρωσης. Και μπορείτε να δείτε ότι η ποσοτική χαλάρωση είναι πραγματικά ένα είδος φαρμάκου για την οικονομία, όπου τα χρήματα ήταν τόσο φθηνά, τα επιτόκια ήταν τόσο χαμηλά — εννοώ, τώρα που τα επιτόκια αυξάνονται — το επιτόκιο των ομοσπονδιακών κεφαλαίων αυξάνεται — το κάνει περισσότερο ακριβό να πάρεις χρήματα και αυτή η φούσκα που δημιουργήθηκε από τη Fed αρχίζει να σκάει. Και έχετε υποστηρίξει ότι αυτό ίσως θα τους ωθήσει πίσω προς την ποσοτική χαλάρωση, αν και ο Jerome Powell έχει επιμείνει ότι θα συνεχίσει ενδεχομένως να αυξάνει το επιτόκιο των ομοσπονδιακών κεφαλαίων. MICHAEL HUDSON: Ήταν την Παρασκευή [10 Μαρτίου] το είπε. Χθες αποσύρθηκε. Είπε: «Συγγνώμη, λυπάμαι. Καταστρέψαμε τις τράπεζες. Δεν πειράζει. Δεν πειράζει. Τώρα που συνειδητοποίησα ότι δεν βλάπτω μόνο την εργασία, αλλά βλάπτω την εκλογική μας περιφέρεια, το 1%, φυσικά θα το ανατρέψουμε. Δεν πρόκειται - μην ανησυχείτε 1%, δώστε τα χρήματά σας στο πάρτι. Θα τα κάνουμε όλα καλά για εσάς." Τα επιτόκια της καθαρής θέσης των νοικοκυριών που τροφοδοτούνται από το ΑΕΠ
BEN NORTON: Αν κοιτάξετε ένα γράφημα του πληθωρισμού των τιμών των περιουσιακών στοιχείων, βλέπουμε ότι φαίνεται ότι η οικονομία στις ΗΠΑ βρίσκεται σε ένα σημείο όπου είναι τόσο χρηματοοικονομική και βασίζεται τόσο πολύ σε αυτές τις φούσκες που δεν φαίνεται μπορεί να επιβιώσει χωρίς χαμηλά επιτόκια και χωρίς ποσοτική χαλάρωση. Γράφημα πληθωρισμού τιμής ενεργητικού χρυσού cpi ακινήτων Επομένως, υποστηρίξατε ότι αυτή η κρίση ήρθε για να μείνει. Πρέπει να υπάρξει θεμελιώδης συστημική αλλαγή. Θα είναι είτε στασιμοπληθωρισμός, με τη συνέχιση αυτών των πολιτικών QE και χαμηλών επιτοκίων, είτε θα είναι οικονομική κρίση όπως βλέπουμε τώρα. MICHAEL HUDSON: Αυτή είναι η γωνία στην οποία έχει ζωγραφίσει η Fed. Βρισκόμαστε στο αποκορύφωμα της «κατάθλιψης του Ομπάμα». Αυτό έθεσε σε κίνηση ο Ομπάμα διασώζοντας τις τράπεζες και στηρίζοντας τις τράπεζες αντί για την οικονομία στο σύνολό της. Ο Ομπάμα και ο Γκάιτνερ και το υπουργικό συμβούλιο του Ομπάμα κήρυξαν πόλεμο στην οικονομία κατά 1%. Και το εκπληκτικό είναι ότι η οικονομία δεν βλέπει πόσο επικίνδυνο ήταν αυτό που έκανε και πόσο συνειδητά ξεπούλησε τους ψηφοφόρους που τους εμπιστεύτηκαν — να κάνει ό,τι μπορούσε για να τους βλάψει, γιατί ο βαθμός στον οποίο μπορούσε πλήγωσε την οικονομία ήταν ο βαθμός στον οποίο το 1% ή το 10% ήταν σε θέση να κάνει ένα φόνο. Δεν είναι λοιπόν αυτό το ταξικό συμφέρον για το οποίο μίλησε ο Μαρξ. Δεν είναι το ταξικό συμφέρον των εργοδοτών έναντι των μισθωτών. Είναι η χρηματοοικονομική τάξη που συμμαχεί με την κατηγορία ακινήτων και ασφάλισης - το τμήμα FIRE - ενάντια στην οικονομία γενικότερα - την πραγματική οικονομία παραγωγής και κατανάλωσης. Αυτό βλέπουμε και κάτι πρέπει να δώσουμε. Και σε κάθε περίπτωση, τόσο οι Ρεπουμπλικάνοι όσο και οι Δημοκρατικοί λένε: «Εάν πρέπει να δώσουμε κάτι, είμαστε πρόθυμοι να συρρικνώσουμε την οικονομία για να προστατεύσουμε τον χρηματοπιστωτικό, τον ασφαλιστικό και τον κλάδο ακινήτων από ζημιές, γιατί εκεί Το 10% έχει τα περιουσιακά του στοιχεία». Δεν είμαστε πια στον βιομηχανικό καπιταλισμό — είμαστε στον χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό. Και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός είναι πολύ διαφορετικός από τη δυναμική του βιομηχανικού καπιταλισμού όπως προβλεπόταν τον δέκατο ένατο αιώνα. ΜΠΕΝ ΝΟΡΤΟΝ: Μάικλ, καθώς αρχίζουμε να τελειώνουμε εδώ, θέλω να σε ρωτήσω για τη διαφθορά. Αυτό είναι κάτι που αναφέρατε στα άρθρα σας που αναλύουν το κραχ του SVB και το κραχ άλλων τραπεζών. Μιλάτε για τη χρηματοδότηση της εκστρατείας, την οποία αναφέρεστε, αλλά και η ρυθμιστική σύλληψη είναι νομίζω σημαντικό σημείο. Και έγραψες ότι, «Για να το καταλάβουμε αυτό, θα πρέπει να δούμε ποιοι είναι οι ρυθμιστές και οι εξεταστές των τραπεζών. Ελέγχονται από τις ίδιες τις τράπεζες, οι οποίες επιλέχθηκαν για την άρνησή τους ότι υπάρχει κάποιο εγγενές διαρθρωτικό πρόβλημα στο χρηματοπιστωτικό μας σύστημα. Είναι αληθινοί πιστοί ότι οι χρηματοπιστωτικές αγορές αυτοδιορθώνονται με αυτόματους σταθεροποιητές». Μιλήστε για την έννοια της σύλληψης ρυθμιστικών αρχών και για το πόσο πραγματικά είναι απλώς διαφθορά, αλλά δεν το ονομάζουμε έτσι. Επειδή οι ΗΠΑ ενεργούν σαν άλλες χώρες να είναι διεφθαρμένες, αλλά οι ΗΠΑ δεν είναι διεφθαρμένες. MICHAEL HUDSON: Λοιπόν, το επίκεντρο αυτής της διαφθοράς - και πάλι ο συνάδελφός μου Bill Black το εξήγησε αυτό - αν παρατηρήσετε, ποιοι ήταν οι ρυθμιστές των τραπεζών της Silicon Valley Bank και των άλλων; Αυτές οι τράπεζες που υπάγονται ελέγχονται όλες από το Συμβούλιο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας στεγαστικών δανείων. Εάν υπάρχει κάποιο τραπεζικό συμβούλιο που διοικείται εξ ολοκλήρου από τις τράπεζες που ρυθμίζει, αυτό είναι το Συμβούλιο Ομοσπονδιακής Τράπεζας Στεγαστικών Δανείων. Και θεωρούν τους εαυτούς τους ότι «προστατεύουν» τις τράπεζες υπό την εξουσία τους. Αντί να τα ρυθμίσουν, λένε, "Πώς μπορούμε να σας βοηθήσουμε να κερδίσετε περισσότερα χρήματα;" Πριν από αυτό, η πιο διεφθαρμένη ρυθμιστική αρχή ήταν το [Γραφείο του] Ελεγκτή της ομάδας νομισμάτων. Τώρα, οι τράπεζες έχουν μια επιλογή. Οι τράπεζες είναι σε θέση να επιλέξουν ποια ρυθμιστική αρχή θα τις ρυθμίσει. Αν είσαι τραπεζίτης και θέλεις να γίνεις απατεώνας, ξέρεις ακριβώς σε ποιον να απευθυνθείς. «Θέλω να ελέγχομαι από το Συμβούλιο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας Στεγαστικών Δανείων γιατί ξέρω ότι πάντα θα με αφήνουν να κάνω ό,τι θέλω». «Οφείλουν τη δουλειά τους στο γεγονός ότι μπορώ να τους απολύσω ανά πάσα στιγμή αν κάνουν κάτι που δεν θα με αφήσει να κάνω ό,τι θέλω». «Αν προσπαθήσουν να πουν ότι αυτό που κάνω είναι απάτη, θα πω: «Αυτός είναι ο σοσιαλισμός! Ρυθμίζετε την αγορά! Αυτό είναι ρύθμιση της αγοράς, έλα! Η κλοπή είναι μέρος της αγοράς, δεν το καταλαβαίνεις;» Και η ρυθμιστική αρχή είπε αργότερα: «Ω, ναι, έχετε δίκιο - η ελεύθερη αγορά υπό το ελευθεριακό συμβούλιο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας Στεγαστικών Δανείων - η απάτη είναι μέρος της ελεύθερης αγοράς. Η κλοπή είναι μέρος της ελεύθερης αγοράς. Οτιδήποτε άλλο είναι σοσιαλισμός, οπότε φυσικά δεν είμαστε σοσιαλιστές.» Φυσικά μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε και εφόσον έχετε ρυθμιστικές αρχές τραπεζών όπως αυτές που πιστεύουν ότι, όπως το έθεσε ο Άλαν Γκρίνσπαν, «Γιατί ένας τραπεζίτης θα εξαπατήσει ποτέ κάποιον; Αν εξαπατούσε κάποιον, δεν θα τον είχε πλέον ως πελάτες». Λοιπόν, αν σας έχουν πάρει ποτέ πορτοφολάδες στην Times Square οπουδήποτε αλλού στη Νέα Υόρκη, θα παρατηρήσετε ότι ο πορτοφολάς δεν λέει: «Γεια σου, καλύτερα να μην κλέψω το πορτοφόλι αυτού του τύπου γιατί τότε δεν θα με εμπιστευτεί ξανά». Δεν πρόκειται να ξανασυναντήσεις τον άντρα – είναι απίστευτο. ΕΝΑ
Και έτσι λειτούργησε ο χρηματοπιστωτικός τομέας τον περασμένο αιώνα, και ήδη για τις αρχές του εικοστού αιώνα. Υπήρχαν επικριτές του τρόπου δομής των τραπεζών, και ειδικότερα οι Βρετανοί. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου προέκυψε το επιχείρημα: «Ίσως η Γερμανία θα κερδίσει τον πόλεμο επειδή έχει ένα πολύ πιο βιομηχανικά οργανωμένο τραπεζικό σύστημα». Οι τράπεζες είχαν βιομηχανοποιηθεί. Όμως, οι βρετανικές τράπεζες - και ειδικά οι χρηματιστές - είναι απροσδόκητα και θέλουν απλώς μια γρήγορη πληρωμή και να αφήσουν την εταιρεία να αδειάσει. Λοιπόν, ο τρόπος για να βγάλεις χρήματα πιο γρήγορα, αν είσαι χρηματοδότης στην Αμερική, είναι η απομάκρυνση περιουσιακών στοιχείων — δανείζεσαι χρήματα, εξαγοράζεις μια εταιρεία, την φορτώνεις με χρέος και την αδειάζεις και την αφήνεις σε πτώχευση κέλυφος. Αυτός είναι ο χρηματιστικός καπιταλισμός. Αυτό σας διδάσκουν να κάνετε στις σχολές επιχειρήσεων. Έτσι λειτουργεί η οικονομία της αγοράς. Κάντε επιδρομή σε μια εταιρεία, εξαγοράστε την, ξεπουλήστε τα πλούσια περιουσιακά στοιχεία, πληρώστε στον εαυτό σας μια προμήθεια διαχείρισης, πληρώστε στον εαυτό σας ένα τεράστιο μέρισμα — αυτός είναι ο λόγος που πιστεύω ότι το Bed Bath & Beyond υποχωρεί. Αυτός είναι ο λόγος που μια ολόκληρη ομάδα εταιρειών υποχωρεί. Δανείζεσαι χρήματα, αναλαμβάνεις μια εταιρεία, αφήνεις την εταιρεία να δανειστεί χρήματα, τα πληρώνεις στον εαυτό σου ως νέο ιδιοκτήτη ως ειδικό μέρισμα και μετά αφήνεις την εταιρεία με χρέος χωρίς τρέχον εισόδημα ικανό να καλύψει το χρέος, και χρεοκοπεί. Και λέτε, «Γιατί, αυτή είναι η αγορά». Και φυσικά δεν χρειάζεται να είναι η αγορά. Δεν χρειάζεται να είναι έτσι, αλλά αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο είναι δομημένη η αγορά. Και θα νομίζατε ότι αυτό είναι το είδος του πράγματος για το οποίο θα διδάσκουν τα ακαδημαϊκά οικονομικά μαθήματα. Αλλά αντί να διδάσκουν τους ανθρώπους πώς να κάνουν μια εναλλακτική σε αυτό και πώς να αποφύγουν αυτού του είδους την οικονομία και να σπάσουν και να αρπάξουν την οικονομία, σας δείχνουν πώς να το κάνετε. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη τον τρόπο με τον οποίο διδάσκεται η δημόσια συνείδηση και την ικανότητα των οικονομικών ομάδων συμφερόντων και που λένε στους ανθρώπους ότι πλουτίζουν για να δανειστούν περισσότερα χρήματα για να αγοράσουν ένα σπίτι του οποίου η τιμή θα ανεβαίνει και θα ανέβει μόνο αν αναλάβουν περισσότερα και περισσότερο χρέος. Αν οι άνθρωποι φαντάζονται ότι η οικονομία ανακάμπτει αναλαμβάνοντας χρέη για να κάνει τη στέγαση πιο ακριβή και τις μετοχές και τα ομόλογα και, ως εκ τούτου, το εισόδημα από τη συνταξιοδότηση πιο ακριβό, τότε ζείτε σε έναν κόσμο μέσα προς τα έξω που αποδεικνύεται εφιάλτης. BEN NORTON: Λοιπόν, για να ολοκληρώσω εδώ, Michael, η τελευταία μου ερώτηση είναι: Πού πιστεύετε ότι πρέπει να παρακολουθούμε την οικονομία των ΗΠΑ; Ποια άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα μπορούσαν να είναι τα επόμενα; Γράψατε στην ανάλυσή σας ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν απλώς κλωτσάει το κουτάκι μέχρι τις εκλογές του 2024. Ότι αυτά είναι θεμελιώδη συστημικά προβλήματα και ότι μπορεί κάλλιστα να υπάρξουν περισσότερες τράπεζες που θα καταρρεύσουν τις επόμενες εβδομάδες, μήνες, χρόνια. Λοιπόν, πού πρέπει να κοιτάξουμε και ποια είναι η τελευταία λέξη που θέλετε να μας αφήσετε; MICHAEL HUDSON: Η λέξη είναι: «παράγωγα». Υπάρχουν 80 τρισεκατομμύρια δολάρια σε παράγωγα — δηλαδή, στοιχήματα — στοιχήματα καζίνο — για το αν τα επιτόκια θα ανέβουν ή θα μειωθούν — εάν οι τιμές των ομολόγων θα ανέβουν ή θα μειωθούν. Και υπήρξε μια γιγαντιαία αύξηση στον όγκο των στοιχημάτων που έχουν κάνει οι τράπεζες - ίσως εκατό φορές μεγαλύτερη από ό,τι ήταν το 2008-2009. Και ένας από τους λόγους που θα μπορούσε να αυξηθεί τόσο πολύ είναι, με επιτόκια σχεδόν μηδενικά, οι άνθρωποι μπορούσαν να δανειστούν από την τράπεζα και ουσιαστικά να πάνε στους αγώνες και να στοιχηματίσουν σε νομίσματα, συναλλαγματικές ισοτιμίες, επιτόκια. Αλλά τώρα που τα επιτόκια αρχίζουν να ανεβαίνουν, κοστίζει περισσότερο να κάνετε τα στοιχήματα, και ακόμα κι αν στοιχηματίσετε σωστά σε ένα παράγωγο — μπορείτε να αφήσετε μια δεκάρα και να αγοράσετε ένα ομόλογο 100 $ και να στοιχηματίσετε ότι αυτό το ομόλογο θα ανέβει μία πέννα. Και αν ανέβει μια δεκάρα, έχετε διπλασιάσει τα χρήματά σας. Αλλά αν πέσει μια δεκάρα, τότε τα έχετε χάσει όλα. Αυτό συμβαίνει όταν έχετε ένα στοίχημα υψηλής μόχλευσης σε παράγωγα ή κάτι άλλο. Τα παράγωγα είναι αυτό για το οποίο όλοι ανησυχούν, επειδή δεν υπάρχει πραγματική λογιστική για αυτά. Απλώς το γνωρίζουμε - νομίζω ότι η JP Morgan Chase έχει ίσως [55 τρισεκατομμύρια δολάρια] σε παράγωγα. Η Έλεν Μπράουν μόλις έγραψε ένα υπέροχο άρθρο για τα παράγωγα που κυκλοφορεί σε όλο το Διαδίκτυο και είναι δικηγόρος καθώς και μεταρρυθμιστής τραπεζών. Το επόμενο μεγάλο κραχ θα είναι κάποια τράπεζα που έχει κάνει λάθος στοίχημα σε παράγωγα και το λάθος στοίχημα έχει μόλις εξαφανίσει όλο το τραπεζικό κεφάλαιο. Τι θα γίνει τότε; Αυτό είναι το —όπως λένε, το επόμενο παπούτσι που πρόκειται να πέσει. ΜΠΕΝ ΝΟΡΤΟΝ: Λοιπόν, Μάικλ, θέλω να σε ευχαριστήσω πολύ που ήρθες μαζί μας για να εξηγήσεις αυτά τα σημαντικά θέματα. Όχι μόνο είμαι για να έρθετε μαζί μας, αλλά για να γίνετε μαζί μας ειδικά στα γενέθλιά σας. Χρόνια πολλά, είναι πραγματική απόλαυση. Σας ευχαριστούμε πολύ που αφιερώσατε τον χρόνο σας μαζί μας. Θέλω να καλέσω όλους να επισκεφτούν τον ιστότοπο του Michael στη διεύθυνση michael-hudson.com. Εκεί μπορείτε να βρείτε συνδέσμους για τα άρθρα του, για τα βιβλία του και θα συνδέσω στην παρακάτω περιγραφή τα άρθρα που έχει γράψει ειδικά για το κραχ της Silicon Valley Bank και άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Τέλος, αυτό που θα πω είναι ότι θα προσκαλέσω όλους να δουν ένα sho
με τον οποίο ο Michael φιλοξενεί κάθε δύο εβδομάδες με τον φίλο της εκπομπής Radhika Desai — έχουν μαζί μια εκπομπή που ονομάζεται Geopolitical Economy Hour και φιλοξενείται εδώ στο Geopolitical Economy Report. Στην παρακάτω περιγραφή θα συμπεριλάβω έναν σύνδεσμο για να συμπεριλάβετε μια λίστα αναπαραγωγής όπου οι άνθρωποι μπορούν να βρουν όλα τα επεισόδια τους εκεί εξηγώντας τις περιπλοκές της οικονομίας και της γεωπολιτικής. Michael, σε ευχαριστώ πολύ, είναι πραγματική χαρά. MICHAEL HUDSON: Λοιπόν, χαίρομαι που το συζητήσαμε έγκαιρα, γιατί όλα αυτά εκτυλίσσονται τόσο γρήγορα που ποιος ξέρει ποια θα είναι η ιστορία την επόμενη εβδομάδα. ΜΠΕΝ ΝΟΡΤΟΝ: Απολύτως. Επωφελούμαστε πάντα από αυτήν την πολύ έγκαιρη ανάλυση από εσάς. Ευχαριστώ πολύ.
==========
Σχόλια