Μάνος Σ. Στεφανίδης
Η αιρετική Αγκάθα Κρίστι!
Άκουγα εμβρόντητος, σήμερα το μεσημέρι, από το ραδιόφωνο μία νεαρή ηθοποιό να δίνει συνέντευξη στο 9,86 και να υποστηρίζει ότι στην "Ποντικοπαγίδα" της Αγκάθα Κρίστι όπου παίζει, προχώρησαν η ίδια αλλά και οι συνάδελφοί της σε αλλαγές πάνω στο κείμενο έτσι ώστε να απαλειφθούν ρατσιστικές ή ομοφοβικές διατυπώσεις και το πασίγνωστο έργο να εκσυγχρονιστεί προς το ισχύον σήμερα politically correct ήθος. Αν όμως η Αγκάθα Κρίστι κρίνεται σήμερα ακατάλληλη επειδή ενδεχομένως αναφέρεται ειρωνικά ή μειωτικά κατά την κρίση κάποιων - οι οποίοι πάντως αποστερούν από το συγκεκριμένο έργο και τη συγγραφέα του το συγκεκριμένο τους context, την εποχή δηλαδή - σε μειονότητες, ομοφυλόφιλους κ.λπ, υποτιμά εθνότητες ή ο,τιδήποτε άλλο, σκεφτείτε πόσο "ακατάλληλοι" είναι συγγραφείς όπως ο Αριστοφάνης ή ο Σελίν. Όλη αυτή η κίνηση κάθαρσης και αποκατάστασης των κλασικών έργων απλώνεται μέχρι και τα γλυπτά του Μichelangelo τα οποία λογοκρίνονται ως άσεμνα, την γυμνότητα των αρχαίων Κούρων ή τις ζωγραφικές της Αναγέννησης και του μπαρόκ.
Κατ'ουσίαν δεν έχουμε εδώ μία ακόμα "αμερικανιά" ούτε την αισθητική έκφραση της πλέον ακραίας νεοφιλελεύθερης νομιμοφροσύνης.
Στην ουσία έχουμε μια καινούργια, Ιερά Εξέταση, έναν καινούριο index librorum prohibitorum, ηλεκτρονικό αυτή τη φορά κι έναν αυτόματο, παγκοσμιοποιημένο μεσαίωνα στον οποίο η, κάθε, καλλιτεχνική έκφραση - αφού το αληθινό έργο τέχνης είναι πάντα εκτός κυρίαρχης νόρμας - θα είναι εκ προοιμίου ύποπτη και για το λόγο αυτό άμεσα καταδικαστέα. Από αυτή την ιντερνετική πυρά δεν θα γλιτώσουν ούτε τα κλασικά έργα, ούτε οι ιδέες που εκφράζουν, ιδέες οι οποίες, όπως είναι φυσικό, απηχούν την εποχή τους. Ενώ η εποχή μας απλά, δηλαδή οι ολιγοφρενείς γενίτσαροι που την ελέγχουν, την αποβλακώνουν και την κατευθύνουν, η εποχή μας, λέω, δεν ανέχεται καμιάν άλλη εποχή, καμιάν ιδιοσυστασία, κανένα ύφος, καμιάν ιδιαιτερότητα, καμίαν παρέκκλιση από την κυρίαρχη κορεκτίλα αλλά είναι έτοιμη να υπηρετήσει τη δική της "ορθοδοξία" χωρίς κανένα συμβιβασμό, κανένα έλεος. Και ο διάλογος, η διαφωνία, η σύγκρουση, η αμφισβήτηση;
Εξ όνυχος τον λέοντα έλεγε η γιαγιά μου. Αν μία νέα ηθοποιός, εκ προοιμίου προοδευτική και με μοντέρνα μυαλά, διανοείται να λογοκρίνει το συμβατικό κείμενο μιας ακόμη πιο συμβατικής και συντηρητικής συγγραφέως όπως είναι η Αγκάθα Κρίστι, με στόχο να μας προστατεύσει πριν από εμάς για εμάς (!) φανταστείτε τι θα συμβεί αν η ίδια και η ομάδα της θεατρικοποιήσουν το Συμπόσιο του Πλάτωνα ή το Δεκαήμερο του Βοκάκιου. Ένα τέτοιο θέμα, αυτή η νέα διαφαινόμενη ηθική και αισθητική αλλά και το μέγα ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης, πίστευα πως έπρεπε να απασχολεί τους διανοούμενους μας και κυρίως όσους έχουν αριστερό, δηλαδή προοδευτικό (😉 πρόσημο. Όμως αυτοί προς το παρόν έχουν άλλους στόχους και φιλοδοξίες καθώς επιδιώκουν να εξιχνιάσουν τους χρησμούς και τον αμφιδέξιο λόγο εκείνου του τιτάνα της σκέψης που λέγεται Νίκος Ανδρουλάκης, υποψήφιος πρωθυπουργός. Κατανοητό!
ΥΓ. Βιάστηκε πάντως να παραιτηθεί από την ευρωβουλή ο Πρόεδρος Ανδρουλάκης. Έπρεπε να περιμένει ως την 1η του μηνός για να του καταβληθεί ο μισθός ακέραιος. Το σωστό να λέγεται!
Ο πίνακας είναι του Κωστή Δαμουλάκη
=================== -
-----------------
Σχόλια