του Αδάμ Αδαμόπουλου
Αξίζει να “πανηγυρίζουμε” για την εξαγορά από την ΔΕΗ, της Enel Ρουμανίας;
Κατ΄αρχάς, θα πρέπει να αντιληφθούμε πως κάθε επιχειρηματική ενέργεια με εξωστρεφές πρόσημο είναι, κατά κανόνα, επιβεβεβλημένη αν θέλει κανείς να ισχυροποιήσει την θέση του στον ανταγωνισμό. Ιδίως η Ελλάδα που ύστερα από το ράλι εξαγορών στον τραπεζικό τομέα στην βαλκανική και στην γειτονική Τουρκία, οπισθοδρόμησε άτακτα εξαιτίας της καταστροφικής έκθεσής της στις συνέπειες της κρίσης χρέους, την προηγούμενη δεκαετία. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Ασφαλώς, δεν θα πρέπει να βγει από το κάδρο της όλης ιστορίας το γεγονός ότι ο σημερινός επικεφαλής του Ομίλου ΔΕΗ είχε προνομιακή πρόσβαση σε αυτό το deal καθώς ανήκε στο στενό κύκλο του Φραντσέσκο Σταράτσε, Διευθύνοντος Συμβούλου του Ομίλου Enel.
- Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η ΔΕΗ αποκτά μια μάλλον προβληματική επιχείρηση διανομής ηλεκτρικής ενέργειας (στην ουσία τρεις προβληματικές επιχειρήσεις, καθότι η Enel Ρουμανίας υποχρεώθηκε δια νόμου να σπάσει σε 8 κομμάτια) με 3,2 εκατ. πελάτες για την οποία θα καταβληθεί συνολικά 1,26 δισ ευρώ που αφορά στην εξαγορά μεριδίου που κυμαίνεται μεταξύ 60- 80%, σύμφωνα με παλαιότερα δημοσιεύματα για την υπόθεση.
- Σημειώνουμε πως για το 49% του ΔΕΔΔΗΕ με τους 7,0 εκατ. πελάτες και όλα τα συμπαρομαρτούντα συστήματα και υποδομές, το ελληνικό Δημόσιο εισέπραξε 1,3 δισ ευρώ.
Όπως εξηγούν στο energia.gr κορυφαία στελέχη της αγοράς ηλεκτρισμού, οι όποιες ενστάσεις αφορούν κυρίως στο τίμημα που καταβλήθηκε και αφήνουν να εννοηθεί ότι πληρώσαμε, τελικά, υπερβολικό premium για τα στοιχεία ενεργητικού της Enel Romania και αφήνουν εννοηθεί ότι στην ουσία οι Ιταλοί ξεφορτώθηκαν μια προβληματική επένδυσή τους.
Εκφράζουν, ακόμη απορίες για ποιο λόγο ο διαχειριστής δικτύων της Ρουμανίας “μπήκε” μέσα και χρειάστηκε η Enel να ρίξει τα 800 εκατ. ευρώ για να τον διασώσει. Στο τέλος Νοεμβρίου 2022, η διοίκηση της Enel είχε ανακοινώσει ότι σχεδιάζει να πουλήσει τις θυγατρικές της σε διάφορες χώρες, το 2023, συμπεριλαμβανομένης της Ρουμανίας, σε μια απόφαση που χαρακτήρισε ως "φιλικό διαχωρισμό", μόλις λίγα χρόνια αφότου ο ιταλικός Όμιλος επένδυσε 2 δισ. ευρώ σε έργα πράσινης ενέργειας στη βαλκανική χώρα.
"Οι δραστηριότητες στην Ευρώπη θα επικεντρωθούν στην Ιταλία και την Ισπανία, καθώς θα αποχωρήσουμε από την Ρουμανία", είχε δηλώσει στις 22 Νοεμβρίου 2022 ο CFO της εταιρείας. O δε Φραντσέσκο Σταράτσε εξήγησε, από την πλευρά του, πως η αποχώρηση από την αγορά της Ρουμανίας αποφασίστηκε επειδή "έχουμε φθάσει σε ένα σημείο όπου είναι δύσκολο να επιτύχουμε πρόσθετη ανάπτυξη στο μέλλον".
Παρά τις όποιες ενστάσεις υποστηρίζουν, όμως, πως ήταν ιδιαίτερα θετικό βήμα η επενδυτική επιστροφή της χώρας στα Βαλκάνια καθώς θα συμβάλει, από κοινού με τα projects υποδομών φυσικού αερίου και την τροφοδοσία τους με καύσιμο μέσω Ελλάδας, στην ανάδειξή μας ως επενδυτικός και ενεργειακός leader στην περιοχή.
«Ο,τι χάνουμε στο εσωτερικό εξαιτίας των πολιτικών που μας επιβάλουν κυρίως οι Ευρωπαίοι, θα πρέπει να το αναπληρώσουμε με επέκταση δραστηριοτήτων στο εξωτερικό», μας λέει χαρακτηριστικά κορυφαίο στέλεχος του κλάδου της ενέργειας.
Όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι κύκλοι, καθώς στο πλαίσιο της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς ηλεκτρισμού, οι περιφερειακές αγορές, όπως εκείνη της ΝΑ Ευρώπης αναμένεται να παίξουν σημαντικό ρόλο, η ΔΕΗ θα πρέπει να επδιώξει να ηγηθεί σε αυτή, από τη στιγμή που διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις.
Άλλωστε η Επιχείρηση έχει σπεύσει να εκμεταευτεί ευκαιρίες επέκτασής της στην περιοχή κατά το παρελθόν, όπως η ίδρυση θυγατρικών της στην Βουλγαρία, την Αλβανία, την εξαγορά της EDS στα Σκόπια με θυγατρικές στην Σερβία, την Σλοβακία και το Μαυροβούνιο καθώς και θυγατρική στην Τουρκία, με αντικείμενο την εμπορία ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ έγιναν προσπάθειες για επενδύσεις σε υδροηλεκτρικές μονάδες που δεν ευοδώθηκαν κυρίως για πολιτικούς λόγους.
- Ωστόσο και σε κάθε περίπτωση, όπως τονίζουν, δεν θα πρέπει η σημασία μιας επένδυσης υψηλού ενδιαφέροντος να συσκοτίζει τις “μικρές” λεπτομέρειες που κάνουν, τελικά, τη διαφορά. Για παράδειγμα, υποστηρίζουν, ειπώθηκε ότι το deal θα εισφέρει 300 εκατ. ευρώ στα EBIΤDA της ΔΕΗ «Από πού προκύπτει αυτό από τη στιγμή που οι εν λόγω εταιρείες διαχείρισης δικτύου είναι ζημιογόνες;»
Τέλος υπάρχει και το θέμα του τρόπου με τον οποίο θα χρηματοδοτηθεί η εξαγορά, που προβλέπει, όπως ανακοινώθηκε, την καταβολή ποσού 800 εκατ. ευρώ μέσω δανεισμού, με τα υπόλοιπα να καλύπτονται εξ ιδίων κεφαλαίων της Επιχείρησης.
Στέλεχος της αγοράς ηλεκτρισμού αναρωτιέται για το πού κατέληξαν το 1,3 δισ. ευρώ που εισέπραξε η ΔΕΗ από την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της και το έτερο 1,3 δισεκατομμύριο από την πώληση του 49% του ΑΔΜΗΕ, για να χρειάζεται ένα τόσο υψηλό δάνειο. «Η ΔΕΗ έχει επιστρέψει σε καθεστώς υψηλού χρέους, σήμερα, καθώς προσεγγίζει ή ξεπερνά τα 5 δισ. ευρώ», λέει χαρακτηριστικά.
Βέβαια, όπως εξήγησε ο CEO του Ομίλου, Γιώργος Στάσσης, στο πρόσφατο call με τους αναλυτές, ήταν η ραγδαία μείωση του καθαρού δανεισμού της ΔΕΗ κατά 1,2 δισ. ευρώ στο 1,4 δισ, από 2,6 δισ, ευρώ τον Σεπτέμβριο του 2022, που της επέτρεψε να αποκτήσει τη ρευστότητα για να συνάψει το ρουμανικό deal.
================
Blogger:
...για να μην λέτε ότι είμαστε γκρινιάρηδες, όταν σας τα λέγαμε....
...Blogger: ...πάντως η Goldman Sachs κερδίζει - αυτή και οι πελάτες της! όσο για την ΔΕΗ θα δούμε μακροπρόθεσμα αν κερδίζει ή όχι. Πάντως εγώ θυμήθηκα τις εξαγορές που έκανε ο ΟΤΕ στα Βαλκάνια ...μέχρι να αποδειχθεί ότι απλά έτσι τον προετοίμαζαν για το μεγάλο πήδημα (άλμα), την πώλησή του δηλαδή στους Γερμανούς αφού αυτή η υπερέκτασή του αποδείχθηκε ...ανθυγιεινή! {Στην πραγματικότητα τότε απλά οι εξαγορές ήταν εύσχημος (και ...νόμιμος!) τρόπος κλοπής του ΟΤΕ που απλά τον φόρτωναν με δάνεια - όπως καλή ώρα - και χασούρα... Και τότε τα οικονομικές εφημερίδες μίλαγαν για θρίαμβο του ΟΤΕ...Λέτε να αποφύγει το ίδιο μοτίβο η ΔΕΗ; Χλωμό το βλέπω... βλέπε παρακάτω...}
Εν το μεταξύ η Goldman Sachs (άρα και οι πελάτες της) κερδίζουν αφού κερδίζουν από κάθε αγοραπωλησία που ...σχεδιάζει . Ποιός μπορεί να χάνει είναι κάτι που δεν την αφορά. Η Goldman Sachs είναι ο τρίφτης και το τυρί η ΔΕΗ...Αλήθεια απαντήθηκαν οι ερωτήσεις περί της συμμετοχής της ελληνικής πολιτικής ελίτ μέσω του fund CVC; Μήπως σ' αυτό αναφέρονταν ο Σημίτης εσχάτως;
-----------------------
Παπαγεωργίου Βασίλης |
Με δυο λόγια η υπόθεση έχει ως εξής: Η «Enron» δημιουργείται το 1986 από τη συγχώνευση δύο εταιριών διανομής φυσικού αερίου. Αναπτύσσεται ταχύτατα, κυρίως στον κλάδο της εμπορίας και της διανομής ενέργειας, αλλά και στα τηλεπικοινωνιακά και ενεργειακά δίκτυα. Τον Αύγουστο του 2000 η μετοχή της εκτοξεύεται στα 90,65 δολάρια και γίνεται η έβδομη από άποψη μεγέθους επιχείρηση στις ΗΠΑ, ένας πραγματικός κολοσσός. Στις 8 Νοέμβρη του 2001 ο πρόεδρός της ανακοινώνει ότι από το 1997 η «Enron» παρουσίαζε στους ισολογισμούς μεγαλύτερα κέρδη από τα πραγματικά. Στις 2 Δεκέμβρη του 2001 καταθέτει αίτηση προστασίας από τους πιστωτές, ενώ η μετοχή της έχει πέσει στα... 40 σεντς! Στις 18 Δεκέμβρη του 2001 απεγνωσμένοι μέτοχοι και υπάλληλοι της «Enron» καταθέτουν στην επιτροπή του Κογκρέσου πως έχασαν τις αποταμιεύσεις μιας ζωής από την κατάρρευση της εταιρίας. Στις 9 Γενάρη του 2002 το υπουργείο Δικαιοσύνης ξεκινά τη διεξαγωγή ποινικής έρευνας. Στις 10 Γενάρη η εταιρία ορκωτών λογιστών «Arthur Andersen» παραδέχεται ότι καταστράφηκαν όλα τα έγγραφα που αφορούσαν σε ελέγχους της «Enron».
Στο μεταξύ, όπως αποκαλύφθηκε, η «Enron» με έδρα το Τέξας, ήταν από τους βασικούς χρηματοδότες του Τζορτζ Μπους κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας για την προεδρία των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα από τα ταμεία της εταιρίας διατέθηκαν, επισήμως, 350.000 δολάρια για τις ανάγκες της εκστρατείας του Μπους. Ενώ, η εταιρία στις προεδρικές εκλογές έδωσε άλλα 5,8 εκατομμύρια δολάρια σε προεκλογικές ενισχύσεις, εκ των οποίων το 73% στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και το 27% στο Δημοκρατικό.
Ομως οι σχέσεις της «Enron» με την αμερικανική κυβέρνηση δε σταματούν εδώ. Οπως ομολόγησε ο υπουργός Δικαιοσύνης Ασκροφτ, μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου, και ο ίδιος ενισχύθηκε οικονομικά από την «Enron» και γι' αυτό δεν μπορεί να προΐσταται των δικαστικών ερευνών.
Οι παροχές της «Enron» στα στελέχη της κυβέρνησης Μπους δεν έμειναν χωρίς αντάλλαγμα, αφού την περασμένη άνοιξη, υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρίας συναντήθηκαν έξι φορές με τον αντιπρόεδρο Ντικ Τσένι με στόχο τη χάραξη του ενεργειακού προγράμματος της κυβέρνησης. Οπως αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, αυτό το πρόγραμμα δε σχεδιάστηκε απλώς από την «Enron», αλλά και για την «Enron» που πήρε τη μερίδα του λέοντος.
Μια άλλη πτυχή της υπόθεσης αυτής αφορά στο κατά πόσον ήταν εν γνώσει της κυβέρνησης οι οικονομικές ατασθαλίες αλλά και το ενδεχόμενο πτώχευσης της «Enron», αλλά και στο τι έκανε (ή δεν έκανε) για να προστατεύσει το συμφέρον των εργαζομένων, των επενδυτών και γενικότερα το δημόσιο συμφέρον.
Την περασμένη βδομάδα και όταν άρχισε πια η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης, δύο στελέχη της κυβέρνησης, ο υπουργός Οικονομικών Πολ Ο Νιλ και ο υπουργός Εμπορίου Ντόναλντ Εβανς, ομολόγησαν ότι γνώριζαν από το περασμένο φθινόπωρο τη δεινή θέση στην οποία είχε περιέλθει η εταιρία και μάλιστα ενημερώθηκαν προσωπικά από τον πρόεδρο της «Enron» Κένεθ Λέι, ο οποίος και ζήτησε τη συνδρομή τους για να αποφευχθεί η χρεοκοπία. Ωστόσο και οι δύο ισχυρίστηκαν ότι συνέτρεχε λόγος για την ενημέρωση της κοινής γνώμης επί του θέματος.
Ετσι, από τον περασμένο Οκτώβρη η κατάρρευση της «Enron» ήταν μυστικό το οποίο γνώριζαν ορισμένα κορυφαία στελέχη της εταιρίας και μια σειρά κυβερνητικών στελεχών. Αξιοποιώντας αυτό το μυστικό οι «γνωρίζοντες» έσπευσαν να ρευστοποιήσουν εγκαίρως τις μετοχές τους και να αποκομίσουν κέρδη ύψους 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων!
Από την άλλη πλευρά, για τους εργαζόμενους, η πτώχευση της «Enron» έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία. Πάνω από 20.000 άνθρωποι πληροφορήθηκαν εν μια νυκτί ότι πετιούνται στο δρόμο. Ομως οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν έχασαν μόνο τη δουλιά τους, αλλά και τη μελλοντική τους σύνταξη. Η «Enron» αξιοποιώντας τους νόμους για την ιδιωτική ασφάλιση των εργαζομένων χρησιμοποίησε τις εισφορές που πλήρωναν οι εργαζόμενοι στο «πρόγραμμα 401 (k)» για να αγοράσει δικές της μετοχές, με αποτέλεσμα μετά την πτώχευση να εξαφανιστεί ολόκληρο το αποθεματικό. Τα λεγόμενα «προγράμματα 401 (k)» δίνουν τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να ανοίγουν ειδικούς λογαριασμούς, στους οποίους τοποθετούν μέρος του μισθού τους πριν φορολογηθεί, αλλά τους χειρίζονται οι επιχειρήσεις επενδύοντας τα χρήματα σε αμοιβαία κεφάλαια, μετοχές της επιχείρησης κλπ.
Δάνης ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Σχόλια