Υπάρχουν δυνάμεις που μπορούν να σώσουν την Ελλάδα;


Χρήστου Δημήτρης

Σε ένα πρόσφατο άρθρο για την κατάσταση της δημοκρατίας και του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα η New York Times είχε τίτλο “Πόσο ελεύθερος είναι ο Τύπος στη γενέτειρα της δημοκρατίας;” Πόσοι άραγε ενοχλήθηκαν; Πόσοι πόνεσαν ή ένιωσαν κάτι; Πόσοι έχουν όραμα και κυρίως, σχέδιο να εργαστούν για να αποκαταστήσουν στο μέτρο του δυνατού, την τιμή της πατρίδας; Πόσοι αδιαφορούν, προτάσσοντας τα οικονομικά τους συμφέροντα κι απελευθερώνοντας την ακόρεστη απληστία τους; Πόσοι ενδιαφέρονται να σώσουν την Ελλάδα από τον διασυρμό; ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Σήμερα, υπό την διακυβέρνηση της φαμίλιας Μητσοτάκη, η χώρα έχει πιάσει πάτο και είναι δακτυλοδεικτούμενη διεθνώς. Δεν υπάρχει διεθνές ΜΜΕ υψηλού κύρους που να μην καυτηρίασε την συμπεριφορά του Έλληνα πρωθυπουργού. Και φτάσαμε στο σημείο, πολλοί από τους Ευρωπαίους ηγέτες να αποφεύγουν ή ακόμα και να ακυρώνουν συναντήσεις με τον τοξικό, πλέον, Κυριάκο Μητσοτάκη.

Και εκεί, στη φιλελεύθερη παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, σήμερα κυριαρχούν καιροσκόποι, χειροκροτητές ενός αρχηγού σε ό,τι κι αν λέει, σε ό,τι κι αν κάνει! Βιάζονται λες και εκτελούν συμβόλαιο να ολοκληρώσουν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Να περιορίσουν ακόμα περισσότερο το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Στο προηγούμενο άρθρο αναφέραμε στοιχεία από ρεπορτάζ της “Καθημερινής”, όπου οι αναμονές για χειρουργική επέμβαση στα δημόσια νοσοκομεία της Αθήνας ξεπερνούν τις 20.000! Έτσι, η Ελλάδα βρέθηκε πρώτη σε υπερβάλλουσα θνητότητα στην Ευρώπη!

Αφαίρεσαν από το κράτος το ρόλο στην ενέργεια και στα καύσιμα. Το τερμάτισαν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπου οι ελεγχόμενες από κερδοσκοπικά κεφάλαια συστημικές τράπεζες έχουν συγκροτήσει ένα σκληρό καρτέλ, το οποίο που εκμεταλλεύεται ασύστολα τους καταθέτες και δανειολήπτες, οι οποίοι δεν έχουν πολιτικό μέσο και προνομιακή πρόσβαση.

Η δημοκρατία στο απόσπασμα…

Αυτό όμως που απειλεί τα θεμέλια μιας δημοκρατίας είναι η υποδούλωση της Δικαιοσύνης και η υποταγή όλων των ανεξάρτητων ρυθμιστικών αρχών. Το ένοιωσαν καλά οι πολίτες με την ευκαιρία της διαχείρισης του σκανδάλου Qatargate από τη βελγική Δικαιοσύνη. Οι συγκρίσεις με εγχώρια περιστατικά, όπου ένα μεγάλο διεθνές σκάνδαλο όπως αυτό της Novartis που μάλιστα εξελίχθηκε κυρίως μέσα στο ελληνικό υπουργείο Υγείας, μετατράπηκε σε σκευωρία με κρίσιμα στοιχεία να βαφτίζονται αδιευκρίνιστα κι άλλα να μένουν αμετάφραστα!

Το βλέπουμε στη ζωή των πόλεων όπου οι μοναδικές δυνάμεις αρμόδιες για την τήρηση του Νόμου και της Τάξης, στις οποίες γίνονται προσλήψεις, είναι εκείνες που ο ρόλος τους είναι να αντιμετωπίζουν τις κοινωνικές διαμαρτυρίες. Όλες οι άλλες υπηρεσίες υπολειτουργούν και κυνηγούν με πολιτική εντολή τα πιασάρικα θέματα που θα προβληθούν από τα ελεγχόμενα από τους χορηγούς της κυβέρνησης ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών δικτύων.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι αν υπάρχουν πρόθυμες και κυρίως ικανές πολιτικές δυνάμεις να στηρίξουν την κάθαρση για την αποκατάσταση του Κράτους Δικαίου. Κι αν υπάρχουν, όχι μόνο σε ό,τι αφορά προθέσεις, αλλά κυρίως αν διαθέτουν γνώση και πείρα να τολμήσουν και να πετύχουν. Αν μπορούν να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν την μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία να στηρίξει το έργο τους.

Υπάρχουν δυνάμεις να σώσουν την Ελλάδα;

Και ειδικά εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν αμφιβολίες, αν όλα τα στελέχη του έχουν βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα για τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν στην τετραετή διακυβέρνησή τους. Αν κατάλαβαν, για παράδειγμα, πώς το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο που προέκυψε επί διακυβέρνησής τους και ισχύει ακόμα, έχει υποταγεί στην συντριπτική του πλειοψηφία, στις διαταγές του Μεγάρου Μαξίμου.

Αν κρίνω από τις εσωκομματικές πάντα δημόσιες και εκτός οργάνων διαμάχες, δεν έχει γίνει αντιληπτό το μέγεθος των δυσκολιών και η σημασία του διακυβεύματος για το μέλλον. Παράδειγμα η πρόσφατη διαμάχη για το θέμα του μπόνους στους αστυνομικούς, όπου όποια απόφαση και αν έπαιρνε η ηγεσία του κόμματος θα εξελισσόταν σε πρόβλημα. Σχεδόν κανείς δεν κάνει τον κόπο να εξηγήσει γιατί η ΝΔ του Μητσοτάκη αντέχει δημοκοπικά, με τον ΣΥΡΙΖΑ να  μην μπορεί να δημιουργήσει διακριτό ρεύμα αλλαγής.

Μια αισιόδοξη εξέλιξη, προέκυψε εμμέσως από την υπόθεση Καϊλή, όπου οι “δεξιοί” του ΠΑΣΟΚ έχουν εκτεθεί, κινδυνεύουν να μείνουν εκτός Βουλής, αν επιμείνουν στα σχέδια τους να εμποδίσουν τη συνεργασία της ευρύτερης Κεντροαριστεράς. Άλλωστε, κανείς δεν ξέρει αν υπάρχει μέλλον για τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη ΝΔ και ποιες αλλαγές συσχετισμών θα προκύψουν από την ενδεχόμενη πτώση του, λόγω και του σκανδάλου των υποκλοπών.

=============

Periklis Bozinakis
"Δεν υπάρχει έξοδος από τον λαβύρινθο αν δεν συνειδητοποιήσεις ότι ο λαβύρινθος μετασχηματίζεται συνεχώς καθώς κινείσαι μέσα του. Είναι ζωντανός."
Philip K Dick
Σύνορα / πολιτεία / σπίτι / πορτοφόλι / ανθρώπινο σώμα. Αυτά είναι τα στάδια του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, με αυτή τη σειρά. Ο Πολυεθνικός Παρασιτισμός, η Νέα Τάξη, είναι μια εκτροπή που εκδηλώθηκε και εξελίχθηκε από τον μακρόκοσμο στον μικρόκοσμο, και όχι το αντίστροφο. Από έξω προς τα μέσα. Από πολιτισμική-οικονομική έγινε σωματική, και σκοτώνει άμεσα. Δεν είναι σχεδιασμένη, πέραν της θεμελιώδους ανάγκης της για απόλυτο έλεγχο. Από εκεί και πέρα τα βήματα προκύπτουν από μόνα τους, ο μηχανισμός γίνεται όλο και πιο ωμός και απροκάλυπτος όσο δεν πετυχαίνει απολύτως αυτό που έχει ανάγκη. Όλη η εκτροπή όμως, εκ θεμελίων, χρειάζεται τον έλεγχο του νου για να υλοποιηθεί. Την άγνοια και την ηλιθιοποίηση του Πελάτη. Του Θεατή-Καταναλωτή. Το World Economic Forum λειτουργεί ως ζωντανός, νοσηρός οργανισμός. Ο επικεφαλής και τα στελέχη του δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς από το να εξυπηρετούν τον παρασιτισμό τους, που πλέον υπάρχει ξέχωρα από αυτούς. Σαν κάποια "θεότητα" που έχει ανάγκη τους "αποστόλους" της. Ένα είδος "νόσου" με τους φορείς της. Πάντοτε τέτοιοι τυφλοί μηχανισμοί διαπράττουν στο τέλος κάποιο ανεπαίσθητο, μοιραίο λάθος. Όταν η απληστία τούς έχει τυφλώσει απολύτως. Στην προκειμένη περίπτωση τα στελέχη του δεν υπολόγισαν τον βαθμό αντίστασης και το ποσοστό των ανθρώπων που θα έλεγαν "όχι" στα προϊόντα τους. Είτε από στοιχειώδη νοημοσύνη, είτε από ένστικτο. Πόνταραν πολλά σε λάθος χαρτί. Και τώρα πετάνε την "κομψή" τους μάσκα φανερώνοντας την αρρώστια που εκπροσωπούν, ξεκάθαρα, ωμά και ανυπόμονα. Μοιραία, με τέτοιο αποτρόπαιο θέαμα, ξυπνάνε και τα πλέον αποβλακωμένα θύματά τους. Στο τέλος θα έχουν αφανίσει όλους τους φανατικούς πιστούς τους (αυτούς που δεν ξύπνησαν ποτέ) και μόνο αυτούς. Και θα έρθουν αντιμέτωποι με τους υπόλοιπους, τους "άλλους". Χωρίς προσχήματα. Χωρίς προσωπεία.

Σχόλια