Όταν το «κράτος δικαίου» στην Πολωνία γίνεται εργαλείο επιβολής: Ο αγώνας είναι μεταξύ εθνικών δημοκρατικών πλειοψηφιών και ενός συνόλου μη εκλεγμένων ή έμμεσα λογοδοτούντων ευρωπαϊκών θεσμών…
Του ΔΗΜΗΤΡΗ Γ. ΑΠΟΚΗ(*) – Αθήνα
Το βράδυ της Παρασκευής, ο Πολωνός πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι διέκοψε την πτήση του προς τη Σενεγάλη και επέστρεψε στη Βαρσοβία καθώς η αστυνομία περικύκλωνε το Συνταγματικό Δικαστήριο. Μια δικαστής ευθυγραμμισμένη με την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ντόναλντ Τουσκ ανακοίνωσε την αναστολή καθηκόντων του προέδρου του Δικαστηρίου Μπόγκνταν Σφιετσκόφσκι και του αναπληρωτή του.
Το επεισόδιο αυτό είναι το πιο πρόσφατο σε μια σειρά παρεμβάσεων κατά τις οποίες θεσμοί και κυβερνήσεις ευθυγραμμισμένοι με τις Βρυξέλλες αντιμετωπίζουν τα ανεπιθύμητα εκλογικά ή δικαστικά αποτελέσματα ως προβλήματα προς διαχείριση και όχι ως αποτελέσματα που πρέπει να γίνουν σεβαστά. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ένα μη εκλεγμένο όργανο του οποίου ο πρόεδρος προτείνεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και εγκρίνεται από το Κοινοβούλιο, έχει επί χρόνια χρησιμοποιήσει διαδικασίες κράτους δικαίου, προσφυγές επί παραβάσει και την αναστολή ευρωπαϊκών κονδυλίων εναντίον της προηγούμενης κυβέρνησης του PiS στην Πολωνία.
Τα εργαλεία αυτά δικαιολογήθηκαν ως υπεράσπιση της δικαστικής ανεξαρτησίας. Μόλις ανέλαβε μια πιο συμβατή κυβέρνηση, οι ίδιοι μηχανισμοί και η πολιτική πίεση που τους συνοδεύει χρησιμοποιήθηκαν για να διευκολύνουν την απομάκρυνση δικαστών που διορίστηκαν από την προηγούμενη πλειοψηφία. Η Επιτροπή δεν λογοδοτεί άμεσα σε κανένα εθνικό εκλογικό σώμα, ωστόσο η οικονομική και νομική της μόχλευση διαμορφώνει συστηματικά τις εσωτερικές συνταγματικές ρυθμίσεις των κρατών-μελών.
Το μοτίβο δεν περιορίζεται στην Πολωνία. Στη Ρουμανία τον Δεκέμβριο του 2024, το Συνταγματικό Δικαστήριο ακύρωσε τις προεδρικές εκλογές αφού ο Κάλιν Γκεόργκεσκου ήρθε πρώτος, επικαλούμενο εκθέσεις πληροφοριών για διαδικτυακές επιχειρήσεις επιρροής. Ο Γκεόργκεσκου αποκλείστηκε από την επαναληπτική διαδικασία.
Οι αξιωματούχοι της ΕΕ υποδέχθηκαν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα ως συμβατό με τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Ρουμανίας. Η απόφαση ήταν τυπικά εγχώρια, ωστόσο ελήφθη σε περιβάλλον έντονης εξωτερικής σηματοδότησης για το απαράδεκτο ορισμένων αποτελεσμάτων.
Στη Γερμανία η εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών χαρακτήρισε το AfD, το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης της χώρας, ως εξτρεμιστικό, διευρύνοντας τις εξουσίες παρακολούθησης.
Στη Γαλλία τα δικαστήρια επικύρωσαν περιορισμούς στο πολιτικό μέλλον της Μαρίν Λεπέν μετά από καταδίκη για κονδύλια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Αυτές είναι εθνικές διαδικασίες, αλλά εξελίσσονται σε ένα σταθερό υπόβαθρο όπου οι θεσμοί της ΕΕ και οι ευθυγραμμισμένοι εθνικοί παράγοντες αντιμετωπίζουν τις ισχυρές αμφισβητήσεις των κυρίαρχων πολιτικών σε θέματα μετανάστευσης, δημοσιονομικών κανόνων ή κυριαρχίας ως απειλές που απαιτούν εξαιρετικά αντίμετρα.
Η Επιτροπή και το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι ουδέτεροι διαιτητές. Το θεσμικό τους συμφέρον έγκειται στη συνεχή επέκταση και επιβολή της υπερεθνικής έννομης τάξης.
Όταν οι εθνικές πλειοψηφίες εκλέγουν κυβερνήσεις που επιδιώκουν να ανακτήσουν αρμοδιότητες που είχαν προηγουμένως μεταβιβαστεί ή να ανατρέψουν προηγούμενες δικαστικές μεταρρυθμίσεις, η απάντηση δεν είναι συνήθως ο συνήθης πολιτικός ανταγωνισμός αλλά η ενεργοποίηση αιρεσιμότητας, δικαστικών διώξεων και δημόσιων εκστρατειών που παρουσιάζουν την εκλεγμένη κυβέρνηση ως αποκλίνουσα.
Οι μόνιμες γραφειοκρατίες στις Βρυξέλλες, θωρακισμένες από άμεση εκλογική λογοδοσία, ασκούν εξουσία καθορισμού της ατζέντας που τα εθνικά κοινοβούλια δεν μπορούν εύκολα να ανατρέψουν. Οι αποφάσεις χρηματοδότησης, οι διαδικασίες επί παραβάσει και οι συστάσεις soft law λειτουργούν ως μόχλευση που μπορεί να γείρει τους εγχώριους αγώνες εξουσίας χωρίς η Επιτροπή να εμφανίζεται ποτέ σε κάλπη.
Οι επικριτές που περιγράφουν αυτό ως οργανωμένη προσπάθεια μη εκλεγμένων αξιωματούχων να περιορίσουν τα λαϊκά κινήματα δεν επινοούν την ύπαρξη των εργαλείων. Οι διαδικασίες του άρθρου 7, ο κανονισμός αιρεσιμότητας του κράτους δικαίου και ο ρόλος της Επιτροπής ως θεματοφύλακα των συνθηκών είναι πραγματικοί. Η επιλεκτική τους ένταση εναντίον κυβερνήσεων που αποκλίνουν από την κυρίαρχη συναίνεση των Βρυξελλών σε βασικά πολιτικά ζητήματα είναι παρατηρήσιμη.
Οι υποστηρικτές αυτών των μηχανισμών ισχυρίζονται ότι προστατεύουν κοινούς κανόνες που τα κράτη-μέλη αποδέχθηκαν ελεύθερα. Αυτή η υπεράσπιση αγνοεί το σωρευτικό αποτέλεσμα: μόλις μεταβιβαστούν, οι αρμοδιότητες γίνονται δύσκολα ανακτήσιμες, και οι προσπάθειες ανάκτησής τους πυροδοτούν θεσμική αντίσταση που μπορεί να υπερισχύσει ή να περιορίσει τις προτιμήσεις των εθνικών εκλογικών σωμάτων.
Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα στο οποίο τα αποτελέσματα που προτιμούν οι μόνιμοι θεσμοί αντιμετωπίζονται ως το βασικό επίπεδο νομιμότητας, ενώ τα αντίθετα αποτελέσματα απαιτούν ειδική δικαιολόγηση ή διόρθωση.
Η τρέχουσα αντιπαράθεση στην Πολωνία καθιστά τον μηχανισμό συγκεκριμένο. Ο έλεγχος του Συνταγματικού Δικαστηρίου καθορίζει ποιοι νόμοι ισχύουν και πώς επιλύονται οι διαφορές μεταξύ των κλάδων της κυβέρνησης. Όταν ένα πολιτικό στρατόπεδο, υποστηριζόμενο από τις θεσμικές προτιμήσεις των Βρυξελλών, κινείται για να αναστείλει την ηγεσία του Δικαστηρίου ενώ ο εκλεγμένος πρόεδρος βρίσκεται στο εξωτερικό και αναπτύσσει αστυνομία για να ασφαλίσει το κτίριο, ο ισχυρισμός ότι αυτό είναι απλώς η ουδέτερη αποκατάσταση της νομιμότητας γίνεται δύσκολα βιώσιμος.
Ο ίδιος θεσμικός μηχανισμός που επί χρόνια καταδίκαζε τις δικαστικές μεταρρυθμίσεις της προηγούμενης κυβέρνησης τώρα υποστηρίζει ή ανέχεται παράλληλες μεθόδους από την τρέχουσα κυβέρνηση. Το πρότυπο που εφαρμόζεται δεν είναι η διαδικαστική συνέπεια αλλά η ευθυγράμμιση με το ευρύτερο σχέδιο ολοκλήρωσης.
Ο αγώνας είναι μεταξύ εθνικών δημοκρατικών πλειοψηφιών που περιοδικά επιχειρούν να επαναβεβαιώσουν τον έλεγχο στα σύνορα, στα δικαστήρια, στη δημοσιονομική πολιτική και σε πολιτισμικά ζητήματα, και ενός συνόλου μη εκλεγμένων ή έμμεσα λογοδοτούντων ευρωπαϊκών θεσμών των οποίων το δομικό συμφέρον είναι η διατήρηση και επέκταση των δικών τους αρμοδιοτήτων.
Αυτό δεν είναι μια μυστική συνωμοσία που κατευθύνεται από κρυφούς κυρίαρχους· είναι η προβλέψιμη λειτουργία ενός συστήματος στο οποίο μόνιμες γραφειοκρατίες και δικαστήρια κατέχουν σημαντική εξουσία επί των εκλεγμένων κυβερνήσεων και αντιμετωπίζουν περιορισμένη άμεση λογοδοσία στους ψηφοφόρους.
Τα γεγονότα στη Βαρσοβία απεικονίζουν το κόστος. Όταν τα εργαλεία του «κράτους δικαίου» στρέφονται εναντίον ενός συνόλου δικαστικών διορισμών και στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για την εγκατάσταση ενός άλλου, και όταν απαιτείται αστυνομία για την ασφάλιση ενός συνταγματικού δικαστηρίου εναντίον της προηγούμενης ηγεσίας του, η διάκριση μεταξύ προστασίας της δημοκρατίας και διαχείρισης των αποτελεσμάτων της καταρρέει.
Οι πληθυσμοί της Ευρώπης συνεχίζουν να εκλέγουν κυβερνήσεις που αμφισβητούν την κατεύθυνση της βαθύτερης ολοκλήρωσης. Η απάντηση από τις Βρυξέλλες και τους ευθυγραμμισμένους εταίρους τους είναι η προοδευτική σύσφιξη των νομικών, οικονομικών και διοικητικών περιορισμών σε αυτές τις κυβερνήσεις.
Το αν αυτή η διαδικασία τελικά ενισχύει ή κενώνει την ευρωπαϊκή δημοκρατία θα κριθεί από το αν τα εθνικά εκλογικά σώματα διατηρούν την αποτελεσματική ικανότητα να ανατρέπουν ή να θέτουν όρους στις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στο όνομά τους, ή αν αυτές οι δεσμεύσεις επιβάλλονται από θεσμούς που δεν αντιμετωπίζουν τους ίδιους ψηφοφόρους. Η αστυνομική παρουσία έξω από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πολωνίας το βράδυ της Παρασκευής, είναι ένα ορατό μέτρο του πώς απαντάται επί του παρόντος αυτό το ερώτημα.
===================
Τα σοβαρά γεγονότα που εκτυλίσσονται αυτή τη στιγμή στην Πολωνία γύρω από το Συνταγματικό Δικαστήριο προκαλούν βαθιά ανησυχία.
Η αμφισβητούμενη αναστολή της άσκησης των καθηκόντων του προέδρου του Δικαστηρίου, καθώς και η επέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας στον χώρο του θεσμού, φαίνεται να συνιστούν μια απόπειρα βίαιης κατάληψης του ελέγχου ενός συνταγματικού θεσμού.
Η αδιαφορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η σιωπή των μέσων ενημέρωσης απέναντι στην πολωνική κρίση γεννούν εύλογα ερωτήματα: δεν μπορεί κανείς να ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου και ταυτόχρονα να σιωπά όταν η συνταγματική ισορροπία ενός κράτους-μέλους απειλείται σοβαρά.
Το κράτος δικαίου δεν αποκαθίσταται όταν δημιουργείται η εντύπωση ότι οι ίδιοι που το επικαλούνται παρακάμπτουν τους κανόνες πάνω στους οποίους αυτό θεμελιώνεται.
Η επανάληψη τέτοιων πραξικοπηματικών ενεργειών στο εσωτερικό της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αρχίζει πλέον να προκαλεί σοβαρό προβληματισμό.
Marine Le Pen
1/11/26
VIA Babis Georges Petrakis
===================
Η 🇪🇺 ΕΕ έχει αναπτύξει έναν αρκετά ενδιαφέροντα ορισμό της «προστασίας της δημοκρατίας».
🇷🇴 Η Ρουμανία ακύρωσε τις προεδρικές εκλογές αφού ο Călin Georgescu τερμάτισε πρώτος, και στη συνέχεια του απαγόρευσε να συμμετάσχει στις επαναληπτικές εκλογές. Και τον προηγούμενο μήνα τον φυλάκισε.
🇭🇺 Η νέα κυβέρνηση της Ουγγαρίας ξανάγραψε το σύνταγμα με αναδρομικούς περιορισμούς που εμποδίζουν τον Viktor Orbán να γίνει ξανά πρωθυπουργός και αργότερα ενέκρινε κανόνες που απαγορεύουν σε βουλευτές με μακρά θητεία να συμμετάσχουν στις επόμενες βουλευτικές εκλογές.
🇩🇪 Η εσωτερική υπηρεσία πληροφοριών της Γερμανίας χαρακτήρισε το AfD ως εξτρεμιστικό, ανοίγοντας την πόρτα για πολύ αυστηρότερη επιτήρηση του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης της χώρας.
🇫🇷 Η Γαλλία επικύρωσε την καταδίκη της Marine Le Pen, διατήρησε τους περιορισμούς στο πολιτικό της μέλλον και της διέταξε να φοράει ηλεκτρονικό βραχιόλι ποδιού.
🇪🇸 Στην Ισπανία, περισσότεροι από δώδεκα άνθρωποι που συνδέονται με τον πολιτικό και προσωπικό κύκλο του Pedro Sánchez έχουν διερευνηθεί ή κατηγορηθεί σε ξεχωριστές υποθέσεις διαφθοράς, ενώ ο ίδιος ο Sánchez δεν έχει κατηγορηθεί.
🇬🇧 Η Βρετανία ανέβαλε τις δημοτικές εκλογές κατά τη διάρκεια μιας εκτεταμένης αναδιοργάνωσης της τοπικής αυτοδιοίκησης, πυροδοτώντας μια αναφορά που κατηγορεί την κυβέρνηση για καταστολή ψηφοφόρων.
🇵🇱 Και τώρα στη Πολωνία ο πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ έστειλε την αστυνομία να εισβάλει στο κτίριο του Συνταγματικού Δικαστηρίου στη Βαρσοβία μέσα στη νύχτα, για την αποπομπή του Προέδρου και του Αντιπροέδρου του, με το Συνταγματικό Δικαστήριο να καταγγέλλει νυχτερινό «πραξικόπημα».
Ο Πρόεδρος της χώρας, Κάρολ Ναβρότσκι, που βρισκόταν εν πτήσει προς Σενεγάλη, αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω.
Η πραγματική κόκκινη γραμμή στην ΕΕ μπορεί να μην είναι η δημοκρατία... Μπορεί να είναι η αποχώρηση από το κλαμπ
=================
Δημοκρατία αγαπητοί μου φίλοι δεν υπάρχει!
Αν οι εκλογές μπορούσαν να τροποποιήσουν την οδυνηρή πραγματικότητα που ζούμε θα την είχαν καταργήσει.
Οπως στην Ρουμανία που τον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο τον έχουν σε κατ οίκον περιορισμό χωρίς αδίκημα, επειδή λέει δεν τον γνώριζαν, όταν εξελέγη, δηλαδή δεν τον ήλεγχαν!
Πραξικόπημα κατήγγειλε ο πρόεδρος της Πολωνίας ναβρότσκι ότι διέπραξε ο πρωθυπουργός Ντόναλντ τουσκ,
επιχειρώντας να επιβάλει με στρατό τους νέους δικαστές του συνταγματικού δικαστηρίου, ενώ ανέστειλε τα καθήκοντα του προέδρου του δικαστηρίου!
Σημειωτέον ότι μόνο ο πρόεδρος και η βουλή εκλέγονται απευθείας από τον λαό, ενώ ο πρωθυπουργός είναι αποτέλεσμα διεργασιών.
Ο πρόεδρος αντιστάθηκε στην λήψη δανείου 44 δις για αμυντικούς σκοπούς (υπέρ Ουκρανίας και κατά της Ρωσίας), και δεν το υπέγραψε,
Επειδή η χώρα του θα αποκτούσε ένα υπέρογκο χρέος εξαιτίας του οποίου θα έχανε την εθνική της κυριαρχία (ιδετε οικονομικό δολοφόνο, τι έπαθε η Ελλάδα κλπ).
Επίσης, ο τουσκ θέλει να επιβάλει την υπερίσχυση του κοινοτικού δικαίου έναντι του εσωτερικού της, στην Πολωνία, για να την γεμίσει λαθρομετανάστες, ενώ ως σήμερα δεν έχει δεχθεί ούτε έναν.
Ο τουσκ χρημάτισε πρόεδρος του ευρωπαϊκού συμβουλίου, εποπτεύοντας ένας διορισμένος, το εκλεγμένο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο που δεν νομοθετεί…
Κι έπαιξε κομβικό ρόλο στην αντιστροφή του ελληνικού δημοψηφίσματος τον Ιούλιο του 2015 οπότε ο Τσίπρας έφυγε με το ΟΧΙ του ελληνικού λαού κι επέστρεψε με ένα ναι ίσαμε το ξεπούλημα δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας μας.
ΠΡΟΣΟΧΗ στο τι σας λένε ότι είναι Δημοκρατία, ενώ δεν είναι!


Σχόλια