ΚΟΛΜΕΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Ελέχθη από τον διαπρεπή οικονομολόγο Πολ Κρούγκμαν (βραβείο Νόμπελ Οικονομίας το 2008) ότι «η Γαλλία είναι πολύ μεγάλη χώρα για να χρεωκοπήσει». Είναι όμως πολύ μικρή, για να σηκώσει το βάρος του ευρώ. Όσον δύο γερμανικά μάρκα… ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Το κόστος του δημοσίου δανεισμού της Γαλλίας άγγιξε το 5%, πιο πάνω κι απ’ της Ελλάδος (!), το γαλλικό δημόσιο χρέος το 120% του εθνικού της εισοδήματος και το έλλειμμα περισσότερο από 6% του ΑΕΠ στο προσεχή προϋπολογισμό του 2027. Εφέτος, η ανάπτυξη της γαλλικής οικονομίας ήταν “χλωμή” λόγω της δυσχέρειας των εξαγωγών και της διαρροής των κεφαλαίων στη ζώνη του δολαρίου, το οποίον ανατιμάται τους τελευταίους 18 μήνες, συνεχούς αναπτύξεως των ΗΠΑ.
Η Κομισιόν των Βρυξελλών σπεύδει να ζητήσει απ’ την γαλλική κυβέρνηση «μέτρα λιτότητας», απ’ αυτά που ξέρουμε καλά στον τόπο μας, που όμως στη Γαλλία προσκρούουν στις διαδηλώσεις της σπουδάζουσας νεολαίας, που ζητεί κι άλλα λεφτά για την Παιδεία. Η αντήχηση θα ακουστεί κι εδώ, με σύνθημα “λεφτά για εξοπλισμούς υπάρχουν, για τα νοίκια των φοιτητών όχι”…
Η κοινωνική δυσανεξία μεταφράζεται σε πολιτική αβεβαιότητα κι εδώ και στην Γαλλία αλλά γι’ άλλους λόγους – όχι για την άνοδο των επιτοκίων που απαιτούν οι villigantes των ομολόγων, ωθούμενοι από τον υψηλό πληθωρισμό (3,5%) του πετρελαίου, αλλά εκεί για τις εντάσεις που προξενεί το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, προσαρμοσμένο στις ανάγκες των Γερμανών βιομηχάνων – ενώ εδώ από την έλλειψη στέγης.
Η βασική αιτία της καθελκύσεως του ευρώ στην δεκαετία το 1980 ήταν η δυσφορία των Γερμανών εξαγωγέων, από τις υποτιμήσεις του γαλλικού φράγκου και της ιταλικής λιρέτας. Με την τελωνειακή ένωση και ελευθερία κυκλοφορίας των αγαθών, δεν μπορούσαν ν’ ανταγωνισθούν τα γαλλικά τυριά και ιταλικά κρασιά.
Έτσι, γεννήθηκε το εξάμβλωμα του ευρώ, με τα πολλαπλά, χωρικά επιτόκια (έναντι ενός του δολαρίου) κι αφέθηκε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), η εξομάλυνση του πολυμερούς ευρώ, για το οποίο ο διάσημος διοικητής της ΕΚΤ, ο “μάγος” Μάριο Ντράγκι είχε πει, ότι «θα κάνει μπορεί για να περισώσει το ευρώ».
Η οργή από την Γαλλία, στην Ευρώπη…
Πράγματι, κατά την πιστωτική κρίση 2010-15, ο “μάγος” φούσκωσε τον ισολογισμό της ΕΚΤ με ομόλογα των κρατών του ευρώ, παραβαίνοντας το καταστατικό της. Σήμερα όμως ούτε η διακοπή της πιστωτικής σύσφιξης, μήτε το πάγωμα των επιτοκίων με ανερχόμενο τον πληθωρισμό του πετρελαίου, μπορεί να συγκρατήσει τις ρευστοποιήσεις ομολόγων, που στον ισολογισμό της ΕΚΤ έχουν φθάσει τα 6,6 τρισ. ευρώ.
Στην Γερμανία, επίσης, το ανερχόμενο κόμμα της πατριωτικής Εναλλακτικής επιθυμεί επαναφορά του γερμανικού μάρκου και παρόμοιες φωνές ακούγονται και σ’ άλλες χώρες που είναι στα πρόθυρα της ζώνης του “οθνείου νομίσματος”, όπως η Δανία, Ισλανδία, Σουηδία, οι οποίες σοφά διατηρούν ακόμη την νομισματική ανεξαρτησία τους.
Το όντι, εάν η Γαλλία είχε σήμερα το φράγκο θα έκανε μια υποτίμηση 34%, θ’ αύξανε τα δημόσια έσοδα ισοσκελίζοντας τον προϋπολογισμό της, τυπώνοντας φράγκα και θα ενίσχυε την ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή. Τον εντεύθεν πληθωρισμό θα τον φόρτωνε στους μουλάδες του Ιράν, όπως κάνει ο “θείος” Τράμπ.
===================
Διάγραμμα Χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ, για την Γερμανία και την Γαλλία
=============
------------------
Σχόλια