Η Αλις Βάιντελ χαρακτηρίζει τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς «βάρος»
Η συμπρόεδρος του γερμανικού ακροδεξιού κόμματος AfD εκτίμησε τη Δευτέρα ότι η συντριπτική εκλογική νίκη που πέτυχε την προηγουμένη στο ανατολικό κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ αποδεικνύει ότι ο συντηρητικός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς αποτελεί «βάρος» για τη Γερμανία.
«Ποτέ ένας καγκελάριος δεν ήταν τόσο αντιδημοφιλής όσο ο Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος έχει μετατραπεί σε σοβαρό εμπόδιο για την ευημερούσα ανάπτυξη της Γερμανίας», δήλωσε η Άλις Βάιντελ ενώπιον του Τύπου, υποστηρίζοντας ότι το κόμμα της θέτει ως στόχο να συγκεντρώσει τουλάχιστον 40% στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, οι οποίες προβλέπεται να διεξαχθούν το 2029.
Ο επικεφαλής του κόμματος στη Σαξονία-Άνχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ, δήλωσε ότι, μετά το «ιστορικό» ποσοστό του 44%, βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις προκειμένου να εξασφαλιστούν από άλλα κόμματα οι τρεις βουλευτές που του λείπουν για να διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία, η οποία είναι απαραίτητη για τον σχηματισμό μιας σταθερής περιφερειακής κυβέρνησης.
Συζητήσεις για τον σχηματισμό περιφερειακής κυβέρνησης
«Φυσικά, θα ξεκινήσουμε συζητήσεις και θα δούμε αν θα υπάρξουν είτε (...) κοινοβουλευτικές ομάδες είτε βουλευτές που θα θελήσουν να αναλάβουν μαζί μας αυτό το ιστορικό εγχείρημα», δήλωσε. «Χαίρομαι τώρα για τις συνομιλίες που έχουν ξεκινήσει, οι οποίες είχαν ήδη αρχίσει από τη νύχτα», πρόσθεσε ο κ. Ζίγκμουντ, ο οποίος ενδέχεται να επιχειρήσει να προσεταιριστεί βουλευτές του συντηρητικού κόμματος CDU του καγκελαρίου.
Και ο ίδιος εξέφρασε τις φιλοδοξίες της AfD σε εθνικό επίπεδο, μετά την ιστορική ήττα που προκάλεσε στο στρατόπεδο του κ. Μερτς, εκτιμώντας ότι, για να κυβερνήσει το κρατίδιό του, χρειάζεται «μια καγκελάριο Άλις Βάιντελ εδώ, στο Βερολίνο».
Η συμπρόεδρος της AfD επανέλαβε τα θέματα που βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής της: την καταπολέμηση της μετανάστευσης, την ενεργειακή μετάβαση και την ανασφάλεια.
Καταγγελία της οικονομικής στήριξης προς την Ουκρανία
«Οι Γερμανοί δεν θέλουν πλέον το status quo. Δεν θέλουν πλέον την παράνομη μετανάστευση, τα ανοιχτά σύνορα, την έκρηξη της εγκληματικότητας που συνδέεται με τους αλλοδαπούς, την άρνηση απέλασης των ανθρώπων που βρίσκονται παράνομα στη χώρα και μια καταστροφική ενεργειακή πολιτική, η οποία οδηγεί σε τιμές ενέργειας από τις υψηλότερες στον κόσμο. Δεν θέλουν πλέον ούτε μια καλπάζουσα αποβιομηχάνιση», τόνισε με έμφαση.
Στο πλευρό της, ο συμπρόεδρος του κόμματος Τίνο Κρουπάλα επέκρινε την οικονομική στήριξη προς την Ουκρανία, κατηγορώντας το Βερολίνο ότι «μεταφέρει τα φορολογικά έσοδα στο εξωτερικό αντί να τα διαθέτει για τον ίδιο τον πληθυσμό μας».
Ο κ. Ζίγκμουντ, από την πλευρά του, χαιρέτισε τη στήριξη που εκφράστηκε από το εξωτερικό, επικαλούμενος ένα μήνυμα του επιχειρηματία Έλον Μασκ στο X. Ερμήνευσε το γεγονός αυτό ως ένδειξη ότι οι επενδυτές δεν θα εγκαταλείψουν το κρατίδιό του μετά τη νίκη της AfD.
«Ο Έλον Μασκ εκφράστηκε συγκεκριμένα. Αυτό σημαίνει ότι διεθνώς υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για την εκλογική επιτυχία της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ», δήλωσε.
Le Figaro
7/9/26

Via Babis Georges Petrakis

=================

George Makris

Και τα χειρότερα ερχονται! Όι Βρυξέλλες και το Βερολίνο θέλουν να τιμωρήσουν τη δημοκρατία! και αυτό μπορούμε να το θεωρήσουμε ως μια εκβιαστική ομολογία αποτυχίας:

Οι ανακοινώσεις του Φρίντριχ Μερτς (Friedrich Merz) για τιμωρία της Σαξονίας-Άνχαλτ μέσω του μηχανισμού οικονομικής εξίσωσης των κρατιδίων (Länderfinanzausgleich), καθώς και η απειλή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για πάγωμα των διαρθρωτικών πόρων της ΕΕ ( τους κόβουν την χρηματοδότηση) , αποτελούν μια ξεκάθαρη προσπάθεια χειραγώγησης των δημοκρατικών διαδικασιών μέσω οικονομικού εκβιασμού. Αλίμονό μας αν αυτό γίνει μάθημα για το μέλλον! Αν ο κάθε κυβερνόντας που δεν μπορεί πλέον να πείσει πολιτικά τους πολίτες, προφανώς θα καταφεύγει στον μοχλό της οικονομικής συμμόρφωσης.

Αυτό είναι ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι.. είναι παρέμβαση στις ελεύθερες εκλογές . τέτοιου είδους η πίεση είδαμε στην Ρουμανία, Πολωνία και Ουγγαρία, αλλά θα αποτύχει παταγωδώς στις χώρες-πυρήνες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Αυστρία. Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να επιταχύνουν το τέλος της ΕΕ.

Οι θεσμοί χάνουν κάθε νομιμοποίηση ύπαρξης όταν στρέφονται ενάντια στην εκπεφρασμένη βούληση της πλειοψηφίας. Όταν οι πολίτες καταψηφίζουν στην κάλπη την τρέχουσα πορεία όπως πχ, στην μεταναστευτική, οικονομική και εξωτερική πολιτική, η λογική των Βρυξελλών φτάνει στο τέλος της. Δεν μπορεί κανείς να κυβερνά μόνιμα κόντρα στις κυβερνήσεις εκείνων που χρηματοδοτούν το σύστημα.

Συμπέρασμα: Η κάλπη είναι ο απόλυτος διορθωτικός μηχανισμός. Ένα πολιτικό οικοδόμημα όπως η ΕΕ που αγνοεί τη βούληση των ψηφοφόρων, υποσκάπτει το ίδιο του το θεμέλιο.