Η εταιρεία (ελληνική 100% αλλά όχι απ’ τις μεγάλες που κάνουν χοντρό παιχνίδι, καλά να πάθει…) δεν ζήτησε λεφτά από το ελληνικό κράτος. Πήγε μόνη της στην Ευρώπη, κατέθεσε σχέδιο και δικαιολογητικά για την επένδυση που ήθελε να κάνει. Οι Βρυξέλλες (CEF όσους γνωρίζουν) ξεσκόνισαν τα στοιχεία, έκαναν ελέγχους σκοπιμότητας και βιωσιμότητας, ενέκριναν ενθουσιωδώς. Ενέταξαν την πρόταση στα έργα άμεσης ευρωπαϊκής προτεραιότητας για την ενέργεια και έβγαλαν απόφαση. «Βάζουμε εμείς απ’ ευθείας 117 εκατομμύρια, βάζεις κι εσύ κύριε Έλληνα επενδυτή άλλα 125 από την τσέπη σου. Προχώρα άμεσα, καιγόμαστε.» ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Τι επένδυση είναι αυτή; Μπαταρίες αποθήκευσης ενέργειας. Το μεγαλύτερο έργο αποθήκευσης μακράς διάρκειας στην Μακεδονία. Ναι, αυτές οι μπαταρίες που δίνουν ευστάθεια στο σύστημα και δεν φοβάται μην πάθει κανένα black out το καλοκαίρι, όπως έπαθε η Ισπανία. Ναι, αυτές οι περίφημες μπαταρίες, που εμείς δεν έχουμε αλλά έχουν οι Βούλγαροι, με αποτέλεσμα να τους δίνουμε κάθε μεσημέρι τσάμπα το ρεύμα που μας περισσεύει από τις ΑΠΕ και να μας το ξαναπουλάνε εκείνοι το βράδυ σε πενταπλάσια τιμή.
Ναι, αυτές οι μπαταρίες που όταν δουλέψουν θα ρίξουν την τιμή της κιλοβατώρας, θα ανακουφίσουν το ελληνικό νοικοκυριό που βλέπει τον φάκελο λογαριασμού ρεύματος σαν βόμβα έτοιμη να σκάσει στα μούτρα του, θα βοηθήσει τις ελληνικές επιχειρήσεις να μην χάσουν την ανταγωνιστικότητα τους, -είδατε την προχθεσινή τους αγωνιώδη έκκληση για βοήθεια.
Και σε ποια περιοχή παρακαλώ είχε προγραμματιστεί να στηθεί η συστοιχία των μπαταριών; Στην Πτολεμαΐδα, όπου κάνουν κρα για επένδυση και θέσεις εργασίας. Ναι, εκεί που σαρώνουν οι λιγνιτιστές και οι Σαμαρο-Βελοπουλαίοι.
Όλα καλά θα πείτε. Αμ δε. Διότι το έργο είναι μεν ευρωπαϊκό δίχως διόλου οικονομική συμμετοχή του ελληνικού κράτους, όμως χρειάζεται μια τυπική υπογραφή έγκρισης από την κυβέρνηση. Κι όταν το τελικό χαρτί έφτασε στα χέρια του κυρίου Νίκου Τσάφου, αξιότιμου υφυπουργού περιβάλλοντος και ενέργειας, εκείνος είπε «όχι, δεν υπογράφω». Γιατί; Διότι έτσι, λογαριασμό θα δώσω τώρα; Δική μου είναι η υπογραφή, ό,τι θέλω την κάνω.
Έβαλαν οι άνθρωποι λυτούς και δεμένους να καταλάβουν γιατί δεν παίρνουν μια τυπική υπογραφή, για ένα έργο που η χώρα το χρειάζεται όπως ο αφυδατωμένος το νερό. Είχαν ξοδέψει πολύ χρήμα για τις μελέτες, είχαν δεσμεύσει περιοχές την Πτολεμαΐδα, είχαν έρθει σε συνεννόηση με δήμους και φορείς εκεί πάνω, είχαν υπογράψει αρχικές συμβάσεις με εταιρείες εξοπλισμού. Αλλά το κυριότερο, είχαν προθεσμία από την Ευρώπη.
Ο υφυπουργός, στις οχλήσεις, στις συσκέψεις και σ’ όσους κατάφερναν να τον προσεγγίσουν (είναι και δυσεύρετος), απαντούσε άλλα πράγματα, κατά περίπτωση. Σ’ άλλους έλεγε «δεν ήρθαν σε μένα για την επένδυση, πήγαν στο υπουργείο οικονομικών, τώρα με θυμήθηκαν;». Σ’ άλλους είπε «αν δώσω σ’ αυτούς, θα πλακώσουν και θα μου ζητούν όλοι». Και σ’ άλλους «έχω την πλήρη στήριξη του πρωθυπουργού, μη με ενοχλείτε». Ανένδοτος, ακούνητος, ανεπηρέαστος. Μήτε τον προϊστάμενο υπουργό του δεν λογάριασε, μήτε με τις υπηρεσίες του υπουργείου του που του ‘λεγαν να υπογράψει δεν ασχολήθηκε, μήτε την αξιολόγηση της επένδυσης από το υπουργείο οικονομικών που ήταν 15 στα 15 υπολόγισε. Αρνήθηκε.
Οπότε, μία πρωία τούτης της βδομάδας που διανύουμε, πέρασε η προθεσμία. Βζνννν, έφυγαν τα 117 εκατομμύρια και πέταξαν σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα να χρηματοδοτήσουν άλλη ενεργειακή επένδυση. Πάνε και τα 125 που θα ‘βαζε ο Έλληνας επενδυτής. Άντε βρε, και σε άλλα με υγεία. Κιμπάρηδες είμαστε, επιστρέφουμε λεφτά στους χαζοευρωπαίους και πληρώνουμε τριπλάσιο το ρεύμα που καίμε. Έτσι είναι οι μάγκες.
Δεν ξέρω αν οι Βούλγαροι του ‘στειλαν λουλούδια του Τσάφου, αν δεν το ‘καναν είναι ντιπ αχάριστοι. Δεν ξέρω επίσης αν ο Μητσοτάκης, όταν βγάζει λόγους στους οποίους λέει ότι η αποθήκευση ενέργειας είναι πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης, ρωτά τον Τσάφο τι έχει κάνει ως τώρα επί του θέματος. Κι αν η υφυπουργική απάντηση «απολύτως τίποτα, δεν έχουμε μπαταρίες» τον ικανοποιεί τον πρωθυπουργό, τότε no problem.
Καλά, τα νοικοκυριά δεν τα ρωτάνε, αυτά έχουν γνώμη όταν τους έρχονται οι 350αριές κατακέφαλα, αλλά εκεί στο υπουργείο ενέργειας μάλλον με κνησμό στην βουβωνική χώρα αντιμετωπίζουν το ζόρι των ανθρωπάκων. Εκτός κι αν ο υφυπουργός το χει βάλει σκοπό να τροφοδοτεί τον θυμό των ανθρώπων και να δίνει όπλα στον Τσίπρα και τον Ανδρουλάκη προεκλογική χρονιά. Διότι τότε, μια χαρά το πάει…
=====
Πολλή μουρμούρα ακούμε από διάφορους κυβερνητικούς για τον υφυπουργό Ενέργειας κ. Νίκο Τσάφο. Ηθελέστα και παθέστα. Το Μαξίμου σφύριζε κλέφτικα, όταν τον διόρισε τον Μάρτιο του 2025, παραβλέποντας διάφορες «όμορφες» αναρτήσεις του για τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό.
Πλέον, οι αποφάσεις Τσάφου, έχουν αντίκτυπο στον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Όπως ξέρετε, ο παμμέγιστος, λανσάροντας την ιστορία των ξένων επενδυτών στο Σαν Φραντσίσκο, επισκέφθηκε και τα γραφεία του κολοσσού Tesla. Την ίδια ώρα, ο κ. Τσάφος «έκοβε» μια ακόμη επένδυση, αυτή την φορά αποθήκευσης με μπαταρίες στην Πτολεμαΐδα, ύψους 200 εκατ. δολλαρίων. Ποιος ήταν ο επενδυτής; Η Tesla.
Μήπως δεν καταλαβαίνουμε εμείς κάτι; Μήπως δεν μπορούμε να δούμε με πόσο δυνατά …«τσουφ» πορεύεται το κυβερνητικό τραίνο σε κάποιες μεγάλες ενεργειακές επενδύσεις –ή μήπως δεν ακούμε καλά πώς ..σφυρίζει σε αυτούς τους επενδυτές; Αλλά μάλλον ούτε αυτοί μπορούν να το ακούσουν, ε;
Πότε θα ακουστεί το «τσάφ» δεν ξέρουμε…
================
====
Blogger:
... To Liberal ανήκει στους πραιτωριανούς του συστήματος εξουσίας του Μητσοτάκη. Τον έχει στηρίξει με τους δημοσιογράφους του να είναι στην κυριολεξία στην υπηρεσία του γκουβέρνου. Είναι το δεύτερο άρθρο που αποκαλύπτει και εκθέτει την Κυβέρνηση. Πρόκειται για αλλαγή στάσης ή πίεση για περισσότερη ...διαφήμιση.. θα δείξει.
Απολαύστε και το προηγούμενο:
==============
======================
===========
================
===================
------------------------
..η ενέργεια είναι ένα παιχνίδι των ολιγαρχών και φυσικά ο Κούλης κάνει τα χατήρια τους, στα πλαίσια της αμοιβαιότητας που του διακρίνει...
===========
=================
Επειδή κάμποσοι σταθεροί αναγνώστες της στήλης, μετά την αντιπαράθεση μου με τον κ. Τσάφο, επικοινώνησαν μαζί μου για να μου εκφράσουν απορία ή και παράπονο διότι «κάνω ζημιά στην κυβέρνηση», θέλω να τους πω δυο πράγματα. Το μακρινό 1979, ο Μάνος Χατζηδάκης είχε δώσει μια συνέντευξη στα ΝΕΑ, της οποίας ο τίτλος ήταν, «το γεγονός ότι είμαι Δεξιός, δεν σημαίνει ότι είμαι και ηλίθιος». Δίχως ως άνθρωπος και επαγγελματίας να πλησιάζω ούτε την παρανυχίδα του Χατζηδάκη, τολμώ να τον αντιγράψω, λέγοντας σ’ όσους μου έκαναν παρατήρηση, «το γεγονός ότι είμαι ένα κεντρώος που ψηφίζει και στηρίζει Μητσοτάκη, δεν σημαίνει ότι είμαι μουγκός».
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο δημοσιογράφος πρέπει να έχει σαφή πολιτική τοποθέτηση και προτίμηση. Δεν εμπιστεύομαι συναδέλφους που βολικά δεν εκφράζουν ποτέ συγκεκριμένη ιδεολογική και πολιτική άποψη, διότι ξέρω ότι είναι ο ευκολότερος τρόπος να είναι πάντα με εκείνον που τους συμφέρει προσωπικά. Το σωστό είναι ο δημοσιογράφος να έχει πολιτική άποψη, αλλά να μην είναι ούτε κομματικός, ούτε κυβερνητικός υπάλληλος. Επίσης, να μην εξαρτά το ψωμί του απ’ αυτούς που ελέγχει. Εκεί είναι το δύσκολο. Η πολιτική του προτίμηση να μην ματαιώνει την δημοσιογραφική του ματιά και η ιδεολογική του τοποθέτηση να μην γίνεται μέτρο αξιολόγησης των ανθρώπων, είτε δεξιοί είναι αυτοί είτε αριστεροί, περιπτεράδες είναι αυτοί είτε υπουργοί.
Εγώ, για να τα βάλω με τον κ. Τσάφο (τον οποίον δεν έχω γνωρίσει) κάτι είδα και στο γενικό πεδίο και στο ειδικό θέμα. Έγραψα με βάση στοιχεία που έπεσαν στα χέρια μου, δίχως να φοβηθώ μήπως χαλάσω τις σχέσεις μου με την ΝΔ, μήτε με το υπουργείο, μήτε με το Μαξίμου. Σας ενημερώνω ότι δεν έχω σχέσεις μήτε με το ένα μήτε με το άλλο μήτε με το τρίτο. Κάνω την δημοσιογραφική μου δουλειά, δίχως υπόγειες διασυνδέσεις, μόνο με την κρίση μου, την εμπειρία μου και την δυνατότητα να βρίσκω πηγές.
Σε ό,τι αφορά την αποθήκευση ενέργειας, επιμένω σ’ αυτά που έγραψα στο 100%. Λάθος πολιτική καταλόγισα, δεν απέδωσα προθέσεις σε κανέναν ενώ θα μπορούσα. Ήμουν προσεκτικός και κυριολεκτικός. Δεν γενίκευσα αν και θα ήταν εύκολο. Εγώ είδα ότι η χώρα πάσχει από αποθήκευση ενέργειας, βρήκα και μια συγκεκριμένη περίπτωση που δείχνει τους λόγους που έγινε αυτό. Κι έμεινα ως εκεί, δεν πήγα παρακάτω. Πλην το παρακάτω δεν το γλυτώνουμε, θα μας οδηγήσει εκεί η ίδια η πραγματικότητα, φοβάμαι πάρα πολύ σύντομα. Σε δυο-τρεις μήνες που οι τιμές θα είναι ακόμα πιο δυσθεώρητες, το «τι έγραψε ο Καμπουράκης» ή το «γιατί δεν έγινε αυτή η επένδυση» θα χουν ξεχαστεί, όμως το «γιατί δεν έχουμε μπαταρίες» θα είναι μονίμως στην επικαιρότητα». Τότε θα τα ξαναπούμε.
Όσο για μένα προσωπικά, σαράντα δύο χρόνια είμαι στη δημοσιογραφία, ποτέ δεν δούλεψα σε δημόσια υπηρεσία, ούτε πήρα γραφείο τύπου υπουργείου ή οργανισμού ή νομαρχίας ή περιφέρειας ή δήμου, ούτε εργάστηκα σε κρατικό μέσο (πλην 3 μηνών στην ΕΡΤ το 1988). Ούτε με δημόσιες σχέσεις εταιρειών ανακατώθηκα ποτέ, ούτε κρατική διαφήμιση πήρα ποτέ για κάποιο μέσο μου, ούτε μπροστινός επιχειρηματιών έγινα. Ας με διαψεύσει κάποιος. Δεν ήμουν άγιος, αλλά δεν έγινα και ποτέ ο διάβολος κανενός. Με το μυαλό μου, την πένα μου, την φωνή μου και την φάτσα μου έκανα την μικρή καριέρα που γνωρίζετε.
Είμαι 65 χρονών και σήμερα έχω περισσότερες δουλειές σε σάιτ, εφημερίδες, τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, απ’ όσες είχα στα σαράντα μου. Έχω και τα βιβλία μου (15 τον αριθμό), τα podcast μου, τα άλμπουμ μου, τις ιστορικές μου μελέτες. Δεν έχω ανάγκη κανέναν. Πέρασαν απ’ τα χέρια μου καμιά δεκαριά πρωθυπουργοί, διακοσαριές υπουργοί και χιλιάδες βουλευτές. Είδα κραταιούς να γκρεμίζονται, σκερβελέδες να αναδεικνύονται, άσχετους να εκτοξεύονται κι ύστερα να χάνονται. Εγώ παραμένω εδώ και χαμογελώ βλέποντας τους. Τους άξιους τους στηρίζω, τους ανίκανους τους κριτικάρω.
Και σε όσους καλοπροαίρετους μου λένε «μην τα βάζεις μωρέ με τους ισχυρούς», απαντώ «εδώ επιβίωσα από τον Πολάκη, τον Παππά και τον Παπαγγελόπουλο, τώρα θα φοβηθώ»; Εντάξει αναγνώστες μου;
Σχόλια