-Φοβάμαι...
-Μη φοβάσαι ... εγώ είμαι εδώ.
-Γιατί μας καίνε;
-Γιατι υποβαθμισαν τα δασαρχεία, γιατί δεν έχουν εξοπλισμό, γιατί ανατεθηκε η ευθύνη στη περιφέρεια και τους δήμους, γιατί δεν προσέχουν οι άνθρωποι, να φτιάξουν οικόπεδα,να βγάλουν αντιμονιο,γιατί δεν εφαρμόζουμε την αντιπυρα,γιατί καμιά από τις 5.500 συμβάσεις δασοπυροσβεστων δεν ανανεώθηκε,γιατί η ΔΕΔΗΕ δεν "επενδύει", γιατί ...
-Γιατί δεν μας σώζουν;
-Γιατί δεν είμαστε τράπεζες...
-Γιατί δεν έρχονται οι πυροσβέστες;
-Γιατί δεν υπάρχουν πολλά πυροσβεστικά.... δεν τους έδωσε η κυβέρνηση λεφτά να πάρουν... , τουλάχιστον έρχονται τα κανάλια ...που πήραν λεφτά .
-Τι είναι κυβέρνηση;
-Σσσσσ μη λες κακές κουβέντες αυτές τις ώρες.
Παλιά θυμάμαι, υπήρχε ένα μεγάλο ρωσικό αεροσκάφος που έριχνε τόσο νερό,που προλαβαινε την εξάπλωση της φωτιάς.
Τότε ,δεν είμασταν στη σωστή πλευρά της ιστορίας.
Αυτό το 112 που ακούγεται παντού,τι είναι?
Μας ζητάνε να εγκαταλείψουμε τις φωλιές μας .
Τα ζώα γιατί είναι ακόμη κλεισμένα και δεμένα ενώ πλησιάζει η φωτια?
Γιατί σημασία έχει "να μην θρηνήσουμε ανθρώπινα θύματα".
-Θέλω να φύγουμε από δω .
-Θα φύγουμε...στο υπόσχομαι .
- Και που θα πάμε;
- Κάπου που να μην υπάρχουν άνθρωποι....ή κάπου που θα υπάρχουν άνθρωποι που θα μας αγαπάνε ...που θα ξέρουν να αγωνίζονται γι 'αυτούς και για μας ...κάπου που οι άνθρωποι δεν θα σκύβουν το κεφάλι...
- Όμως εγώ φοβάμαι ακόμα.
-Μη φοβάσαι ....είμαι εγώ για σένα...είμαστε μαζί ...κι αν καούμε θα καούμε μαζί....κράτα με σφιχτά.
-Αν όμως καούμε;
-Τότε θα πουν ότι τουλάχιστον δεν θρηνήσαμε ανθρώπινες ζωές...
via ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΜΠΟΓΛΟΥ
==================
Πυρκαγιές και απώλειες - γνωστές και άγνωστες....
Εκτός από τους ανθρώπους, περιουσίες, επιχειρήσεις και δάση, χάνονται και αμέτρητα ζώα κάθε είδους και κατηγορίας....
Οι πυρκαγιές στη Μεσόγειο προκαλούν τον θάνατο και τον εκτοπισμό ερπετών με αργή κίνηση, εντόμων του εδάφους και τοπικών θηλαστικών και απειλούμενα τοπικά είδη.
Αν και τα ταχέως κινούμενα ζώα μπορούν αρχικά να διαφύγουν, πολλά χάνουν τη ζωή τους ή υποφέρουν από μακροχρόνια ασιτία λόγω της καταστροφής των οικοτόπων τους (loss of habitats...)..
Αναλυτικότερα άμεσα θύματα και εγκλωβισμένη άγρια ζωή περιλαμβάνει τα ερπετά και τα αμφίβια. Πρόκειται για είδη με αργή κίνηση, όπως οι χελώνες, οι σαύρες και οι φρύνοι, καθότι δεν μπορούν να ξεφύγουν από τις φλόγες που εξαπλώνονται γρήγορα και συχνά κρύβονται σε ρηχά στρώματα εδάφους μέσα στο χώμα θεωρώντας τα καταφύγια..., όπου εγκλωβίζονται και καίγονται.
Επίσης έντομα και ασπόνδυλα χάνονται κατά δισεκατομμύρια καθώς και ασπόνδυλα του εδάφους, σαλιγκάρια και επικονιαστικά έντομα χρήσιμα για την αγροτική παραγωγή και την διατήρηση της βιοποικιλότητας...., τα οποία θανατώνονται ακαριαία, καταστρέφοντας έτσι τη βάση της τοπικής τροφικής αλυσίδας.
Πτηνά που φωλιάζουν στο έδαφος και νεοσσοί που δεν μπορούν να πετάξουν ακόμη καλά παγιδεύονται στον καπνό και τη φωτιά. Οι δε φωλιές τους αφανίζονται.. Για όσα κατορθώνουν να δραπετεύσουν αναγκάζονται να αναζητήσουν τροφή και φωλεασμό μακριά από την καιγόμενη περιοχή...
Δεν λείπουν οι επιπτώσεις στα μεγαλύτερα θηλαστικά... Φυτοφάγα όπως τα κόκκινα ελάφια, τα πλατώνια, οι αγριόχοιροι και τα αγριοκάτσικα αντιμετωπίζουν σοβαρή μείωση του τοπικού πληθυσμού τους όταν οι φλόγες σαρώνουν περιορισμένους βιοτόπους, όπως είναι πολλά δάση της χώρας μας. Η απώλεια βλάστησης είναι πρόβλημα για όσα επιβιώνουν και δεν μπορούν να μετακινηθούν άμεσα, προς γειτονικές δασικές εκτάσεις που θα τους παρέχουν τροφή και ασφάλεια...
Απειλούμενοι κορυφαίοι θηρευτές (σαρκοφάγα είδη), όπως ο λύγκας, οι αγριόγατες, ο γκρίζος λύκος, τα τσακάλια, αλεπούδες, κουνάβια, νηφίτσες και αδέσποτα που ζουν στις παρυφές οικισμών ή δασών (συχνά σε μικρές αγέλες...), καθώς και παμφάγα είδη (π.χ. αρκούδες, ασβοί, σκατζόχοιροι...) χάνουν το καταφύγιό τους και τις βασικές πηγές τροφής τους....
Οι μεγάλοι πάντως κίνδυνοι μετά τη φωτιά για τους επιζώντες οργανισμούς, είναι η ασιτία και η αφυδάτωση. Τα ζώα που επιβιώνουν έρχονται αντιμέτωπα με άγονα τοπία, τοξικό περιβάλλον, χωρίς τροφή, νερό ή καταφύγιο, και με μια περίοδο προσαρμοστικότητος σε χώρους όπου μετακινήθηκαν εκτοπισμένα, άλλοτε κοντινούς και άλλοτε απόμακρους όπου ελλοχεύουν και νέοι κίνδυνοι...... (φυσικοί εχθροί, σπανιότερη τροφή και πάντοτε η ανθρώπινη κακοήθεια....)..
Όχι πάντοτε, αλλά το φυσικό τοπίο συχνά αναγεννάτε απαιτώντας χρόνο και ανθρώπινη συμμετοχή..., και εφόσον θεραπευθεί το έδαφος, αναγεννηθεί η βλάστηση και αρχίσει να παρέχει καταφύγια και τροφή, επιστρέφουν και τα έντομα, ξαναεποικίζουν τα πτηνά, τα ερπετά και τα θηλαστικά... Εκεί, μια οργανωμένη και "πολιτισμένη" χώρα και κοινωνία καλούνται να στηρίξουν την αποκατάσταση του Τοπίου και τον σταδιακό Εποικισμό του από ζωντανούς οργανισμούς που προϋπήρχαν της καταστροφής...
Οι συγκρούσεις ανθρώπου-άγριας ζωής ποτέ δεν λείπουν... Τα εκτοπισμένα θηλαστικά μετακινούνται προς δρόμους ή κατά μήκος κύριων δρόμων και αρτηριών και σε γειτονικές κατοικημένες περιοχές, με αποτέλεσμα να σημειώνονται συχνά συγκρούσεις με οχήματα και τραυματισμοί. Πολλά οικόσιτα και αγροτικά ζώα και κατοικίδια, (ζώα εκτροφής και τα ζώα εργασίας) που "κακώς" εγκαταλείπονται σε αγροτικές ή ημιαστικές περιοχές συχνά χάνουν τη ζωή τους από την εισπνοή καπνού, από εγκαύματα, ή δίψα...
Δεν είναι ο κατάλληλος χώρος να επεκταθώ σε ζητήματα διαχείρισης Άγριας Ζωής μετά από Πυρκαγιές, αλλά είναι αρκετά τα Πανεπιστήμια, Υπηρεσίες και Οργανισμοί που έχουν εκπονήσει τέτοια Διαχειριστικά σχέδια, όπως. π,χ. το TEXAS A&M University με την Δασική Υπηρεσία της Πολιτείας, η State of California Department of Fish and Wildlife, η U.S. Fish and Wildlife Service, η Servicio de Protección de la Naturaleza (Ισπανία), η Parks Canada, το IFAW (International Fund for Animal Welfare), κ.ά.
Σ. Σεκλιζιώτης
(κλικ στην εικόνα.... μου δίνει την εντύπωση ότι θρηνεί...)
Σχόλια