👑 Οι δώδεκα πληγές της Ελλάδας (1) Η υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας της για έναν αιώνα και το ξεπούλημα της - κάτι μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία. Ξεκίνησε με τη συγκυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου και το ΤΑΙΠΕΔ - ενώ ολοκληρώθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα, με την ίδρυση του Υπερταμείου των ξένων ( https://analyst.gr/.../26/ipertameio-eesip-i-megali-listia/ ). (2) Η παράδοση των εφοριών της στους ξένους, με την ίδρυση της ανεξάρτητης από το υπουργείο οικονομικών ΑΑΔΕ των ξένων ( https://analyst.gr/.../aade-o-defteros-pilonas-tis-listeias/ ), από την κυβέρνηση Τσίπρα - ως προϋπόθεση του τρίτου μνημονίου που υπεγράφη το 2015 από τους ΣΥΡΙΖΑ/ΠΑΣΟΚ/ΝΔ. Η ΑΑΔΕ δήθεν ελέγχεται από τη Βουλή, αλλά προσχηματικά αφού δεν συμβαίνει - ενώ όλα τα φορολογικά νομοσχέδια έρχονται από το εξωτερικό και οι εκάστοτε υπουργοί έχουν μόνο διακοσμητικό ρόλο. (3) Η εκούσια κυλιόμενη χρεοκοπία, από την οποία θα υποφέρουν πολλές γενιές Ελλήνων ( https://analyst.gr/2015/10/23/kiliomeni-ptoxefsi/ ), για να διασωθούν τότε οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες, με το PSI (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ 2012) - με μείωση του χρέους μας μόλις κατά 51,3 δις €, όταν μόνο την τριετία 2019/2022 αυξήθηκε το δημόσιο χρέος της χώρας μας κατά 44 δις € και το ιδιωτικό κατά 40 δις €. (4) Η στήριξη των τραπεζών πέντε φορές από τους φορολογουμένους (τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις περί τα 44 δις, αναβαλλόμενος φόρος 20 δις € από την κυβέρνηση Σαμαρά και τον Χαρδούβελη το 2014, πρόγραμμα Ηρακλής 23 δις €) και ο μετέπειτα αφελληνισμός τους σε εξευτελιστικές τιμές, παρά το ότι είχαν κρατικοποιηθεί - με επί πλέον δώρο το hive down( https://analyst.gr/.../banking-tricks-hive-down-and.../ ) και με αποτέλεσμα να θησαυρίζουν εις βάρος μας, αφού μόνο τα τελευταία χρόνια είχαν καθαρά και αφορολόγητα κέρδη 17 δις €! (5) H θεσμοθέτηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών εν μέσω κρίσης, από την κυβέρνηση Τσίπρα το 2017, καθώς επίσης των εισπρακτικών εταιριών - οι οποίες ληστεύουν ανεξέλεγκτα τα σπίτια των Ελλήνων, με αποτέλεσμα από το 2019 έως το 2025 να έχει μειωθεί η ιδιοκατοίκηση κατά 6 μονάδες και να έχουν χαθεί 260.000 κατοικίες! (6) Η ενεργειακή εξάρτηση σχεδόν κατά 80% πια που ξεκίνησε από την απολιγνιτοποίηση της κυβέρνησης Τσίπρα και συνεχίσθηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη - με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να πεταχτούν στα σκουπίδια αποθέματα λιγνίτη αξίας 300 δις € και σήμερα να ανατινάζονται εκσκαφείς, όπως στο ορυχείο λιγνίτη της Κοζάνης, τους οποίους έχουν πληρώσει οι Έλληνες με τους φόρους τους! (7) Το ενεργειακό χρηματιστήριο που ψηφίσθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα και λειτούργησε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, από τον Κ. Χατζηδάκη - με το οποίο ληστεύονται οι Έλληνες από το ενεργειακό καρτέλ που θησαυρίζει, μέσω των τιμών του ηλεκτρικού. Επιπλέον, η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε εύφορη αγροτική γη και ανεμογεννητριών σε βουνά που καίγονται - με αποτέλεσμα την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Φυσικά μπαταρίες δεν κατασκευάζονται, για να θησαυρίζει το ενεργειακό καρτέλ και να διευκολύνονται οι εισαγωγές του αμερικανικού LNG - καθώς επίσης αυτών που το εισάγουν. (8 ) Ο πληθωρισμός λόγω των Ολιγοπωλίων και των καρτέλ που λυμαίνονται ανεξέλεγκτα τους Έλληνες, μεταξύ άλλων με τη βοήθεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη - η οποία αδιαφορεί αφού τη συμφέρει, επειδή έτσι αυξάνονται τα φορολογικά έσοδα του κράτους, επιπλέον της τρομακτικής υπερφορολόγησης των Ελλήνων και μειώνεται ο δείκτης χρέος/ΑΕΠ. (9) Η ληστεία του ΕΦΚΑ και των λοιπών ταμείων, από τα οποία έχει δανεισθεί το κράτος πάνω από 65 δις €, για την κάλυψη παγίων αναγκών του και δεν μετρούν στο δείκτη χρέος/ΑΕΠ - με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πληρωθούν κάποια στιγμή στο μέλλον οι συντάξεις των εργαζομένων, αφού το κράτος δεν έχει τη δυνατότητα να καλύψει αυτά τα 65 δις € με δανεισμό από τις αγορές, ενώ είναι αδύνατον να πετύχει τέτοια δημοσιονομικά πλεονάσματα. (10) Το υπέρογκο κρατικό χρέος που έχει ήδη υπερβεί τα 427 δις €, το εξωτερικό χρέος που ξεπέρασε τα 590 δις €, το ιδιωτικό χρέος των 410 δις € εκ των οποίων πάνω από 240 δις € κόκκινο (παγκόσμιο ρεκόρ), τα συνεχή ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών πάνω από 6% του ΑΕΠ και οι εξευτελιστικοί πραγματικοί μισθοί, στην τελευταία θέση πλέον της ΕΕ - κυρίως λόγω της μονοκαλλιέργειας του τουρισμού που μας επιβλήθηκε με τα μνημόνια, αφού η παραγωγικότητα του είναι 3,8 φορές χαμηλότερη από τη μεταποίηση! (11) Το μεταναστευτικό, το οποίο κοστίζει τεράστια ποσά στους Έλληνες - αφού το κόστος ενός παράνομου μετανάστη είναι 800 € μηνιαία και ενός ασυνόδευτου παιδιού περί τα 3.000 € μηνιαία, όταν πολλές συντάξεις των Ελλήνων είναι στα 500 €! (12) Το δημογραφικό, αφενός μεν λόγω της φτωχοποίησης των Ελλήνων, οπότε της αδυναμίας τους να κάνουν οικογένειες και παιδιά, αφετέρου της συνεχιζόμενης μετανάστευσης των νέων μας για να επιβιώσουν - με αποτέλεσμα μία δημογραφική κατάρρευση άνευ προηγουμένου. **Αν νομίζετε πως εκλέγοντας όσους έφεραν την Ελλάδα σε αυτήν την κατάσταση θα βγούμε από το σκοτάδι που μας έριξαν, είστε γελασμένοι. Μόνο ένα κίνημα εθνικής ανεξαρτησίας με άμεση δημοκρατία μπορεί να είναι λύση.
Μου
αρέσει που γράφουν οι «δημοσιογράφοι» ότι, έως το 2070 θα πρέπει να
αποπληρώσουμε τα δάνεια των μνημονίων - οπότε ο «Γολγοθάς» θα είναι
ατελείωτος για τους Έλληνες, αφού θα πρέπει να έχουμε σταθερά πρωτογενή
πλεονάσματα 2%.
Δεν συμπληρώνουν όμως τα εξής:
α) θα τα πληρώσουμε με νέα δανεικά,
β) αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα προϋποθέτουν το σημερινό ρυθμό ανάπτυξης, άρα να μην υπάρξει καμία διεθνής κρίση,
γ) η κυβέρνηση έχει ήδη δανειστεί όλα τα αποθεματικά των ασφαλιστικών και λοιπών ταμείων,
δ) η υπερφορολόγηση δεν μπορεί να συνεχίζεται επ’ άπειρον, καθώς επίσης
ε) έχουμε σχεδόν ξεπουλήσει τα πάντα, ενώ ο πληθυσμός έχει φτωχοποιηθεί.
Η
φορολογική ληστεία των Ελλήνων πάντως κλιμακώνεται συνεχώς - αφού οι
φόροι κατανάλωσης που επιβαρύνουν κυρίως τα χαμηλά εισοδήματα, όπως ο
ΦΠΑ και ο ειδικός φόρος στα καύσιμα/καπνό/αλκοόλ, αντιστοιχούν στο 37,8%
των φορολογικών εσόδων, έναντι μόλις 26,8% του μέσου της ΕΕ.
Τα
παραπάνω, σε συνδυασμό με την εξαιρετικά υψηλή φορολόγηση της εργασίας
που επίσης επιβαρύνει δυσανάλογα τα χαμηλά εισοδήματα, όπου η Ελλάδα
πρωταγωνιστεί ως συνήθως στην ΕΕ, όπως σε όλα τα χειρότερα, αποτελούν
έναν εκρηκτικό συνδυασμό για τους Έλληνες - ενώ τεκμηριώνουν πως η
φορολογική πολιτική της κυβέρνησης είναι εγκληματική, ιδίως για τα
φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού.
Προφανώς
η ΝΔ πιστεύει ότι, οι Έλληνες έχουν προσβληθεί από το σύνδρομο της
Στοκχόλμης - δηλαδή πως ότι και να τους κάνει, δεν πρόκειται να
αντιδράσουν και θα την ψηφίσουν ξανά.
Η
άποψη μας είναι ότι κάνει τεράστιο λάθος - πως οι Έλληνες έχουν πια
συνέλθει από το σοκ των τριών διαδοχικών μνημονίων που δεν έχει βιώσει
ποτέ καμία άλλη χώρα στην παγκόσμια ιστορία.
via Βασίλης Βιλιάρδος
==============
Ντράπηκε και η ντροπή για τα ψέμματα που λέει ο δίχως Τσίπα.
Τα Μνημόνια εγκατέστησε ο δίχως Τσίπα για 99 χρόνια, όσα και η υποθήκευση της περιουσίας της χώρας που υπέγραψε στο ΤΑΙΠΕΔ. Όλα αυτά χωρίς εθνική κυριότητα και οι φόροι να πληρώνονται κατευθείαν στην ΑΑΔΕ, δηλαδη στην Τρόικα
Δημήτρης Μπελαντής
Οκτώ χρόνια έξω από τα μνημόνια ;μπράβο Αλέξη Ακουμε εδώ και χρόνια την απίστευτη βλακεια και κυνικό ψέμμα ότι το 2018 βγήκαμε ως χώρα από τα Μνημόνια.Χαρη στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Ποτέ δεν βγήκαμε από τα Μνημόνια. Η σκόπιμη σύγχυση στηρίζεται στο ότι τελείωσε ο δανεισμός μέσω των δανειακών συμβάσεων.Ουτε καν αυτό δεν ειμαι σίγουρος ότι συνέβη απολύτως . Επίσης, έληξε η ειδική επιτροπεία και η Τρόικα, αλλά όχι η επιτροπεία συνολικά.Καθε άλλο.Για να προτείνει κάποιος σοβαρά μια πολιτική κοινωνικής αναδιανομής, και θα δείτε τι θα συμβεί. Το εξωτερικό δημόσιο χρέος της Ελλάδας έχει μεγαλώσει κατά πολύ, και κανείς δεν προτείνει πια όχι την διαγραφή αλλά ούτε καν την μείωση του.Μπηκαμε στα μνημόνια το 2010 με απείρως μικρότερο χρέος .Γιατι λοιπόν η ΕΕ δεν έχει πρόβλημα μαζί μας; μα, γιατί απλώς ήθελε την καταστροφή της χώρας,όπως και οι διεθνείς τράπεζες.Και το πέτυχαν. Τα μνημόνια δεν ήταν ποτέ μόνο η δανειακη σύμβαση και οι παρατάσεις της.Ηταν και είναι διαρκώς ένα καθεστώς : - σκληρής οικονομικης και πολιτικής εξάρτησης από την Δύση,την ΕΕ αλλά και τις ΗΠΑ. - κρατήματος πολύ χαμηλά του ύψους της τιμής της εργατικής δύναμης . - διάλυσης του κοινωνικού κράτους. - ξεπούληματος της δημόσιας περιουσίας και του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος στους μονοπωλιακούς ομίλους ,ελληνικούς και ξένους. - κατάργησης πλήρους της ενεργειακής και διατροφικής αυτάρκειας. - απαγόρευσης ανασύστασης της παραγωγικής βάσης της χώρας, βιομηχανικής και αγροτικής . - πειθάρχησης της καθημερινότητας. Όλα αυτά ισχύουν και θα ισχύουν εφόσον δεν ανατραπούν. Ο Τσίπρας ,που θέλει να μας " ξανασώσει" είναι ένας τηλεκατευθυνόμενος Πινόκιο, μπροστά στον οποίον το πρότυπο του ξυλουργού Τζεπέτο ωχριά.
Γιατί η συζήτηση για την ανάκαμψη της Ελλάδας είναι μια επικίνδυνη ουτοπία, αν δεν ξεκινήσουμε από το προφανές.
Στην Ελλάδα του 2026, η επίσημη ρητορική επιμένει να περιγράφει μια χώρα που «γυρίζει σελίδα». Μας μιλούν για επενδυτική βαθμίδα, για δημοσιονομική πειθαρχία και για την «εξαγορά αξιοπιστίας» μέσω της πρόωρης αποπληρωμής 43 δισεκατομμυρίων ευρώ στους δανειστές μας.
Όμως, πίσω από τη βιτρίνα των αριθμών, η πραγματικότητα θυμίζει έναν αυτοκινητόδρομο δύο ταχυτήτων. Μια λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας για τους λίγους και ένα μόνιμο, εξαντλητικό μποτιλιάρισμα για τους πολλούς. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οποιαδήποτε συζήτηση για το μέλλον, για τη στέγαση των νέων, για την παιδεία ή για την παραγωγική ανασυγκρότηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αν δεν ξεκινήσουμε από τη ρίζα του προβλήματος:
Το δημόσιο χρέος και τη νομισματική ασυμμετρία της Ευρωζώνης.
1. Η ομολογία Στουρνάρα και το παράδοξο της 16ετίας
Ακόμη και οι πλέον συντηρητικές φωνές του οικονομικού κατεστημένου αδυνατούν πλέον να κρύψουν τα δομικά προβλήματα. Στην πρόσφατη παρέμβασή του στη Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, χτύπησε ένα ξεκάθαρο καμπανάκι, αναδεικνύοντας τα τρία μεγάλα «βαρίδια» της χώρας:
Το ακόμα υψηλό δημόσιο χρέος,
Το επίμονο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών (που αποδεικνύει ότι εισάγουμε πολύ περισσότερα από όσα παράγουμε),
Την έντονα αρνητική διεθνή επενδυτική θέση της χώρας.
Όταν η ίδια η κεντρική τράπεζα αναγνωρίζει ότι το χρέος παραμένει μια ενεργή βόμβα, η πολιτική των «πρόωρων αποπληρωμών» αποκαλύπτεται ως μια επικίνδυνη υπνοβασία. Προπληρώνουμε δάνεια για να κερδίσουμε τα εύσημα των αγορών, την ώρα που οι πραγματικές, παραγωγικές επενδύσεις στην εγχώρια οικονομία βρίσκονται καθηλωμένες στο εξευτελιστικό 0,8%.
Σύμφωνα με το τελευταίο Δελτίο Δημοσίου Χρέους του ΟΔΔΗΧ (Μάρτιος 2026), το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης αγγίζει τα 360,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Η ψυχρή αριθμητική της περιόδου 2010-2026 αποκαλύπτει το μέγεθος του παραλόγου:
Το 2010 ξεκινήσαμε με χρέος: 299 δισ. €
Σε 16 χρόνια πληρώσαμε για τόκους και χρεολύσια: 315 δισ. €
Το 2026 χρωστάμε: 360,5 δισ. €
Αυτό δεν είναι βιώσιμη οικονομία. Είναι ο ορισμός της «αποικίας χρέους». Ένα κράτος-αιμοδότης που καταβάλλει έναν αέναο φόρο υποτελείας, παράγοντας πλούτο όχι για να επενδύσει στο μέλλον των παιδιών του, αλλά για να συντηρεί έναν λογιστικό μηχανισμό ανακύκλωσης ομολόγων.
2. Το έλλειμμα της Ευρωζώνης και η ανάγκη για «Νομισματική Ισότητα»
Η ρίζα αυτής της παγίδας βρίσκεται στον ίδιο τον σχεδιασμό της Ευρωζώνης. Μας δόθηκε ένα κοινό νόμισμα (το ευρώ), αλλά εφαρμόστηκε μια κατάφωρη ασυμμετρία. Ενώ το Ευρωσύστημα (ΕΚΤ και εθνικές κεντρικές τράπεζες) έχει απορροφήσει και προστατεύει στους ισολογισμούς του το 27% του χρέους της Γερμανίας, το 28,6% της Γαλλίας, το 29% της Ισπανίας και το 26% της Ιταλίας, η Ελλάδα, λόγω μακροχρόνιου αποκλεισμού, κρατιέται σκόπιμα σε ένα περιορισμένο 10,9%.
Οι μεγάλες οικονομίες και η υπόλοιπη ευρωζώνη απολάμβαναν ένα τεράστιο θεσμικό "μαξιλάρι" που κρατά τις αγορές σε καταστολή, ενώ η Ελλάδα αφήνεται εκτεθειμένη, υποχρεωμένη να ματώνει οικονομικά για να αποδεικνύει διαρκώς τη συμμόρφωσή της. Η διέξοδος από το μποτιλιάρισμα απαιτεί μια ριζική, θεσμική διεκδίκηση:
τη Νομισματική Ισότητα στην πράξη, με την άμεση εξίσωση της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό target του 25%.
3. Το ανυπέρβλητο εμπόδιο του QT (Ποσοτική Αυστηροποίηση)
Ωστόσο, η στρατηγική διεκδίκηση της Ελλάδας προσκρούει πλέον σε έναν μεγάλο και επικίνδυνο «κάβο»:
τη ριζική στροφή της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Από το 2022 και μετά, η ΕΚΤ έχει τερματίσει τις καθαρές αγορές νέων ομολόγων και εφαρμόζει με αυξανόμενη ένταση την Ποσοτική Αυστηροποίηση (Quantitative Tightening - QT).
Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η ΕΚΤ αφήνει τα ομόλογα που λήγουν να «σβήνουν» από τον ισολογισμό της χωρίς να τα επανεπενδύει, αποσύροντας τη φθηνή ρευστότητα από το σύστημα. Το QT ασκεί πιέσεις στις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων (ιδιαίτερα σε χώρες με υψηλό χρέος( όπως η Ελλάδα, η Γαλλία και η Ιταλία), καθώς η αγορά καλείται να απορροφήσει μεγαλύτερο όγκο νέων εκδόσεων χρέους χωρίς το "δίχτυ ασφαλείας" της κεντρικής τράπεζας.
Αυτή η οριζόντια, «τυφλή» πολιτική βρίσκει την Ελλάδα σε καθεστώς απόλυτου δομικού μειονεκτήματος. Την ώρα που οι ισχυρές ευρωπαϊκές οικονομίες πρόλαβαν και «κλείδωσαν» εκατοντάδες δισεκατομμύρια του χρέους τους υπό την ομπρέλα προστασίας της ΕΚΤ κατά την περίοδο της Ποσοτικής Χαλάρωσης (QE), η Ελλάδα αποκλείστηκε. Σήμερα, με το QT σε πλήρη εξέλιξη, η χώρα αναγκάζεται να αναχρηματοδοτεί το τεράστιο χρέος των 360,5 δισ. ευρώ απευθείας στις ελεύθερες αγορές υπό καθεστώς υψηλών επιτοκίων. Το QT λειτουργεί ως μια θεσμική μέγγενη, η οποία «σβήνει» το διακρατούμενο χρέος των άλλων αλλά εγκλωβίζει την ελληνική παραγωγική οικονομία σε μόνιμη ασφυξία.
4. Η Θεσμική Διέξοδος: Πρόγραμμα Αναλογικής Επαναγοράς & Reset Χρέους
Πώς μπορεί λοιπόν να ξεπεραστεί αυτός ο κάβος;
Η απάντηση δεν βρίσκεται στη μοιρολατρική υποταγή στις οριζόντιες εντολές της Φρανκφούρτης, αλλά στη δυναμική διεκδίκηση μιας στρατηγικής «αναλογικής δικαιοσύνης» εντός της Ευρωζώνης.
Η Ελλάδα οφείλει να θέσει στο τραπέζι τη θεσμοθέτηση ενός Ειδικού Προγράμματος Αναλογικής Επαναγοράς Ομολόγων (European Debt Reset) για τις χώρες της περιφέρειας όπου το χρέος λειτουργεί ως μόνιμο βαρίδι. Η πρόταση αυτή διαρθρώνεται σε τρεις άξονες:
Μετατροπή σε Διηνεκείς Τίτλους (Perpetual Reset):
Τα ελληνικά και περιφερειακά ομόλογα που λήγουν και βρίσκονται στην κατοχή του Ευρωσυστήματος δεν πρέπει να «σβήνονται» μέσω του QT απομυζώντας ρευστότητα. Αντίθετα, πρέπει να μεταφέρονται σε ένα ειδικό ευρωπαϊκό θεσμικό όχημα και να μετατρέπονται σε τίτλους διηνεκούς διάρκειας (zero-coupon perpetual bonds). Με τον τρόπο αυτό, αποσύρονται οριστικά εκτός αγοράς και παύουν να πιέζουν τη χώρα για διαρκή αναχρηματοδότηση.
Ρήτρα Επενδυτικής Αντιστάθμισης:
Οι πόροι που απελευθερώνονται από την παύση της εξυπηρέτησης των τόκων και των αναποτελεσματικών προπληρωμών θα δεσμεύονται θεσμικά. Απαγορεύεται να διοχετευθούν σε καταναλωτικές δαπάνες, αλλά θα κατευθύνονται αποκλειστικά στην ενίσχυση του εθνικού πλούτου, των δημόσιων υποδομών και την ανάταξη των παραγωγικών επενδύσεων από το σημερινό 0,8%.
Αντιστρόφως Ανάλογο Φίλτρο Χρέους:
Σε πλήρη αντίθεση με το Capital Key που ευνόησε τους ισχυρούς, το νέο αυτό πρόγραμμα επαναγοράς και διηνεκούς μετατροπής θα ενεργοποιείται κατά προτεραιότητα με βάση το λόγο Χρέους/ΑΕΠ (π.χ. για χώρες με λόγο >120%), προσφέροντας ασπίδα προστασίας εκεί που πραγματικά υπάρχει ανάγκη.
5. Τι θα σήμαινε η απορρόφηση του 25% του χρέους;
Μια τέτοια εξέλιξη δεν αποτελεί «χάρη» ή «ελεημοσύνη» των εταίρων. Είναι η ελάχιστη δημοσιονομική αντιστάθμιση για τις θυσίες του ελληνικού λαού και τη στρέβλωση του κοινού νομίσματος.
Με βάση τα επίσημα στοιχεία του Μαρτίου 2026 (χρέος 360,5 δισ. €), το 25% του χρέους μας αντιστοιχεί σε 90 δισ. ευρώ. Επειδή η ΕΚΤ διακρατεί ήδη περίπου 39 δισ. ευρώ (10,9%), η ελληνική διεκδίνηση μέσω του Προγράμματος Αναλογικής Επαναγοράς αφορά την προστατευτική απόσυρση επιπλέον 51 δισεκατομμυρίων ευρώ (το υπολειπόμενο 14,1%).
Για τα μεγέθη της ΕΚΤ και της Ευρωζώνης, ένα ποσό της τάξης των 51 δισ. ευρώ είναι απολύτως διαχειρίσιμο και τεχνικά απλό. Για την Ελλάδα, όμως, τα οφέλη θα είναι κολοσσιαία:
Θωράκιση από τις αγορές:
90 δισεκατομμύρια ευρώ ελληνικού χρέους βγαίνουν οριστικά από το κερδοσκοπικό παιχνίδι, συμπιέζοντας δραστικά τα επιτόκια δανεισμού.
Δημιουργία δημοσιονομικού χώρου:
Τα κεφάλαια που σήμερα σπαταλούνται σε πρόωρες αποπληρωμές και τόκους παραμένουν εντός της χώρας.
Επενδυτικό Σοκ:
Αυτοί οι απελευθερωμένοι πόροι μπορούν να χρηματοδοτήσουν άμεσα την παιδεία, την υγεία και τολμηρά κοινωνικά προγράμματα (όπως το Σύγχρονο Μοντέλο Στεγαστικής Προίκας για τους νέους εργαζόμενους
Η ουσία της συζήτησης:
Το χρέος δεν είναι απλώς ένας λογιστικός αριθμός. Είναι το πλαίσιο που ορίζει τα όρια της εθνικής μας κυριαρχίας και της κοινωνικής πολιτικής.
Συμπέρασμα: Ηθικό και πολιτικό καθήκον
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα ανεκτική σε μια μόνιμη ασυμμετρία, όπου οι ισχυροί απολαμβάνουν φθηνό χρήμα, προστατευμένοι από τις συνέπειες του QT και οι αδύναμοι καταδικάζονται σε διαρκή λιτότητα και έκθεση στις αγορές για να αποδείξουν τη «συμμόρφωσή» τους.
Το ηθικό καθήκον των σκεπτόμενων ανθρώπων σήμερα είναι να σταματήσουν να ωραιοποιούν την κατάσταση[cite: 1, 3]. Πρέπει να αναδείξουμε ότι η πραγματική σύγκλιση και η κοινωνική συνοχή περνούν μέσα από τη σύγκρουση με το μοντέλο της αποικίας χρέους.
Η διεκδίκηση της νομισματικής ισότητας και η θεσμική πρόταση για ένα Ευρωπαϊκό Debt Reset είναι η μόνη ρεαλιστική αφετηρία για να σπάσουμε το μποτιλιάρισμα των πολλών και να ξαναπάρουμε τον έλεγχο του μέλλοντός μας
Σχόλια