========================
Blogger:
... από το 2010, από τη ώρα που η χώρα μπήκε στον αστερισμό των μνημονίων δεν μπορώ να γελάσω. Ένα συναίσθημα θλίψης με έχει κατακλύσει - όχι καταβάλλει. Μια θλίψη γι' αυτό που συμβαίνει σε βάρος μας σε βάρος της χώρας μας. Είμαστε σε κατοχή. Όλως τυχαίως αυτό το συναίσθημα το βρήκα να το περιγράφει με τον καλλύτερο τρόπο ο ρεμπέτης Βαγγέλης Παπάζογλου, όταν υπερασπίζεται τη δημιουργία του και το είναι του, στον καιρό της δικτατορίας του Μεταξά λίγο πριν το πόλεμο του 1940 (Β' Παγκόσμιο Πόλεμο)
Στο 17ο λεπτό.
..." υπερασπίζεται με κάθε τρόπο το έργο του, την υπερηφάνια του. Οι λογοκριτές του τα κόψανε όλα! 36 τραγούδια! Δεν ήθελε να αλλάξει ούτε λέξη! Στο τραγούδι "ο μπατίρης" εκεί που λέει "ελεύθερος να ζήσω" του είπαν να το σβήσει να γράψει: "χαρούμενος να ζήσω". Έτσι σας αρέσει τους είπε! Ε! εμένα δεν μ' αρέσει! Εγώ δεν είμαι χαρούμενος αν δεν είμαι ελεύθερος! Εγώ άμα έχω σκλαβιά πάνω από το κεφάλι μου δεν γελάω! Εγώ δεν γελάω αν δεν είμαι ελεύθερος! Έτσι είμαι μαθημένος! "
Σχόλια