Ουδέν σχόλιο.... (ή αλλιώς: "Νέα χρηστά Ήθη στο Προτεκτοράτο")

 =============

 

 ΟΛΗ Η ΣΥΝΈΝΤΕΥΞΗ ΕΔΏ

 ===================

Τελικά μια συνέντευξη του ανηψιού -η πρώτη του-, ήταν αρκετή... για να καταλάβει μέχρι και ο τελευταίος στην Ελλάδα τι εστί φαμίλια μ η τ σ ο τ ά κ η...
"Η γυναίκα του Λύκου"
 
 https://www.facebook.com/reel/1010724198238314

=======================

 Ο Σπύρος Νίνος είχε μιλήσει με τον Στέφανο Χίο στην εκπομπή Ραδιομακελάρηδες. O Σπύρος Νίνος είναι απόστρατος αξιωματικός της ΕΥΠ και επί δεκαετία στην φρουρά του Μητσοτάκη. Λίγους μήνες μετά τη συνέντευξη ο γιός του Δημήτρης, βρέθηκε νεκρός έξω από τη Θήβα, μέσα στο αυτοκίνητό του. Ο πατέρας του μιλάει από την πρώτη στιγμή για δολοφονία του παιδιού του.


Σπύρος Νίνος: Μόλις μίλησα δημόσια για τους Μητσοτάκηδες και τον Γρήγορη Δημητριάδη το παιδί μου βρέθηκε δολοφονημένο σε ένα χωράφι έξω από τη Θήβα.

 https://www.facebook.com/reel/1287632386918585


 ====================

========================
 

------------------------------
Με όρους μαφίας που άλλωστε τους γνωρίζει πολύ καλά εκφράζεται ο Γρηγόρης Δημητριάδης 
«Θα φάω την σφαίρα, ο νόμος της σιωπής, το αφεντικό»
Να θυμίσουμε ότι τη λέξη αφεντικό την χρησιμοποίησε τελευταία φορά η εισαγγελέας Λαρίσης, Σοφία Αποστολάκη, της οποίας το παιδί δολοφονήθηκε και μεταφέρθηκε στον Τύρναβο, μόνο που μπροστά υπήρχε και η λέξη κακόψυχο.
Πρέπει ο κόσμος να καταλάβει ότι έχουμε μπλέξει με μία σκληρή Καμόρα και οφείλει μαζικά να προσέλθει στις κάλπες για να τελειώσει μία και καλή αυτή η εγκληματική οργάνωση και να οδηγηθούν όσοι κατέλυσαν τη Δημοκρατία σε αυτά τα 7 χρόνια σε μία ανεξάρτητη δικαιοσύνη

===================

https://www.facebook.com/reel/4461548187497014 

 


 ====================

 

Ασχολούμαι ερευνητικά με την μαφία και την κοινωνική ζωή της, όπως και με το κοινωνικό κίνημα ενάντιά της, εδώ και είκοσι χρόνια. Έχω δημοσιεύσει μια μονογραφία και πολλές μελέτες σχετικά με αυτό που δημωδώς ονομάζουμε Κόζα Νόστρα. Δεν έχω παρέμβει σχεδόν ποτέ στη δημόσια σφαίρα για το θέμα. Πάντα το θεωρούσα εξαιρετικά πολύπλοκο και βαθιά ανθρωπολογικό για να αναλυθεί στις πέντε κουβέντες ενός δημοσιογραφικού άρθρου.
Εδώ και δύο μέρες αισθάνομαι παγωμένος και τρομοκρατημένος. Όσα είδα εγώ κι η υπόλοιπη Ελλάδα στο βίντεο του Δημητριάδη είναι καταιγιστικά και είναι κάτι που ποτέ δεν είδα στην Ιταλία από το 2005-6 που παρακολουθώ τις εξελίξεις εκεί στο μαφιακό ζήτημα.
Πολλοί έγραψαν ότι όσα ο εν λόγω λέει θυμίζουν την Καμόρρα ή την Κόζα Νόστρα. Θα πω ότι ισχύουν και τα δύο, η σημειολογία των δύο οργανισμών συμπίπτει στα λόγια του. Θα προσέθετα ότι στα λόγια του άνδρα παρακολουθούμε μια λατρεία της σιωπής και μια σχεδόν τελετουργική ιεροποίηση της παρασιώπησης που γίνεται με έναν τρόπο αντρικής επιτέλεσης που πράγματι θυμίζει τους καμορρίστι.
Όμως αυτό που είναι ανατριχιαστικό, και πραγματικά ολοκληρώνει την εικόνα του Δημητριάδη ως μια επιτελεστική μαφιακότητα που στην Ιταλία θα ήταν εντελώς εκτός τόπου και χρόνου, και θυμίζει περισσότερο την έκφραση καρτέλ του Μεξικού ή των συμμοριών στην Κεντρική Αμερική (το σημειώνω αυτό χωρίς να είμαι ειδικός στο εκεί οργανωμένο έγκλημα, παραπάνω σαν αίσθηση), είναι ο Άλλος της συνέντευξης. Ο Λάλας. Ο οποίος ακούει πράγματα αδιανόητα και δεν λέει κουβέντα. Χαριεντίζεται, σιγοντάρει, αλλά δεν κρίνει, και δεν κλείνει εκεί και τότε την συνέντευξη γιατί αυτά τα πράγματα είναι δηλητηριώδη για τον δημόσιο λόγο, για την δημοκρατία. Και δίπλα στον Λάλα, όλο το μηντιακό κατεστημένο που απλά αναφέρεται σε όσα ειπώθηκαν σαν αυτά που ειπώθηκαν να είναι πράγματα νορμάλ, λογικά, και αναμενόμενα - κι όχι μια αδιανόητη, ανοιχτή διασάλευση της δημοκρατικής τάξης. Και βέβαια, ο πραγματικός πρωταγωνιστής της συνέντευξης και της μαφιακότητας είναι ο Μεγάλος Άλλος: ο εισαγγελέας και η Δικαιοσύνη, ένας θεσμός που απαξιώνεται δημόσια, στους δέκτες όλων μας, από ένα άτομο που, όπως άκουσα από έναν φίλο "τον Μαρινάκη δεν φοβήθηκε, τον εισαγγελέα θα φοβηθεί;"
Σε αυτή την φράση συμπυκνώνεται η μαφιακότητα της δημόσιας ζωής αυτής της χώρας. Η μακαρίτισσα Rita Borsellino, αδερφή του δολοφονημένου από την Κόζα Νόστρα Paolo Borsellino και ηγετική μορφή της αντιμαφίας στην Ιταλία, μού είχε πει την ωραία φράση "η μαφία δεν είναι πρόβλημα νομιμότητας, είναι πρόβλημα δημοκρατίας". Γνώμη μου είναι ότι αν δεν μπει χειρόφρενο τώρα αμέσως σε αυτή την ασυδοσία που είδαμε, με αφορμή τις υποκλοπές και την επιτελεστική επίδειξη δύναμης του κάθε Δημητριάδη, μπαίνουμε σε τέτοια θεσμική εκτροπή που σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει λόγος να ονομάζουμε αυτή την χώρα δημοκρατική.

 =====

Από τον Ιούλιο του 2019 μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κανονική κυβέρνηση. Υπάρχει μόνο η φαμίλια Μητσοτάκη, οι κολλητοί, οι μπροστινοί και οι… κονσιλιέρε της. Αυτό το οικογενειοκρατικό καθεστώς «ζωγράφισε» στην συνέντευξή του ο ανιψιός του ΠΘ και πρώην παντοδύναμος ρυθμιστής του «επιτελικού κράτους».
Ο Δημητριάδης δημόσια βάφτισε το παρακράτος των παρακολουθήσεων «εθνικό καθήκον» για να καλύψει το αφεντικό. Μας εξήγησε πώς συγκροτήθηκε και πώς λειτουργεί ο «υπαρκτός μητσοτακισμός» και πώς το επιτελικό κράτος Μητσοτάκη έγινε συνώνυμο της θεσμικής παραβατικότητας. Mας εξήγησε ωμά ποια είναι η πραγματική λογική της εξουσίας. «Έφαγα σφαίρα για να μείνει το αφεντικό» είπε, με κώδικες Κόζα Νόστρα. Όχι ως πρώην δημόσιος λειτουργός, αλλά ως πιστός στρατιώτης που θυσιάστηκε για τον… νονό.
Η φρασεολογία του ανιψιού είναι απόδειξη μιας νοοτροπίας που έχει διαβρώσει κάθε θεσμό. Η ΕΥΠ μετατράπηκε σε γραφείο παρακολουθήσεων πολιτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων αλλά και συνεργατών της φαμίλιας. Οι ανεξάρτητες Αρχές κατάντησαν υπάλληλοι της κυβέρνησης. Η Δικαιοσύνη, αντί να λειτουργεί γρήγορα και αμερόληπτα, περιμένει εντολές ή κλείνει τα μάτια όταν ο «ανιψιός» μιλάει δημοσίως για σφαίρες και σιωπή. Γιατί, άραγε, μετά από αυτή την προκλητική συνέντευξη ο Δημητριάδης δεν κλήθηκε άμεσα από τη Δικαιοσύνη για εξηγήσεις; Γιατί δεν ζητείται να αποκαλύψει όσα γνωρίζει για το σκάνδαλο των υποκλοπών;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: γιατί η ομερτά έχει γίνει μέγιστος θεσμός του κράτους.,,φαμίλια. Ομερτά τύπου Κόζα Νόστρα που σημαίνει έμμεση ομολογία ενοχής για τις υποκλοπές από αυτόν στον οποίο ο ΠΘ έδωσε τα κλειδιά του «επιτελικού κράτους». Η οικογενειακή αφοσίωση υπερτερεί του δημοσίου συμφέροντος. Ο ΠΘ παρέδωσε τα κλειδιά του κράτους σε συγγενείς και φίλους, μετατρέποντας την Ελλάδα σε οικογενειακή επιχείρηση. Οι θεσμοί έχουν αντικατασταθεί από δίκτυα εξάρτησης και προστασίας. Όποιος «τρώει σφαίρα» για το αφεντικό, περιμένει και την προστασία του αφεντικού. Και το αφεντικό, με τη σιωπή του, επιβεβαιώνει ότι η φαμίλια είναι πάνω από το κράτος.
Εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση για τη "Δημοκρατία" που δείχνει πόσο κατεπείγουσα είναι η ανάγκη για ριζική αλλαγή στην πολιτική ζωή του τόπου.
Δεν μας χρειάζονται σοβαροί πολιτικοί, Αποφασισμένοι... μας χρειάζονται... και "5 καλοί αδιάφθοροι δικαστές και εισαγγελείς χρειάζονται να ξεβρωμίσουμε τον τόπο και μετά να προχωρήσουμε μπροστά!" λένε κάποιοι.,

 

============ 

https://www.facebook.com/reel/966141566444303 


 =====================

 ==================

 =================

Παρακολούθησα την συνέντευξη-μαμούθ του Γρηγόρη Δημητριάδη στον Θανάση Λάλα με την ροζουλί καλτσούλα και το αθλητικό παπούτσι (τοποθέτηση προϊόντος ή στυλιστική επιλογή;).
Και τα πέντε μέρη της είναι ένα δωρεάν φροντιστήριο προς όλους εκείνους που θέλουν να αγωνισθούν στις επερχόμενες εκλογές εναντίον της ΝΕΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ.
Για να κατανοήσει κανείς γιατί το κόμμα αυτό κυβερνά με κάποια διαλείμματα την Ελλάδα από την εποχή της ΕΡΕ του (δήθεν) εθνάρχη Καραμανλή μέχρι την εποχή της μητσοτακικής ΠΑΣΟΚΟΝΟΥΔΟΥ, θα πρέπει να μελετήσει προσεκτικά κάθε λέξη που εκστόμισε ο πρώην chief of stuff της γαλαζοπράσινης κυβέρνησης απέναντι στον πάλαι ποτέ σπεσιαλίστα των συνεντεύξεων, ο οποίος δεν κατάφερε δυστυχώς να σταθεί στο ύψος της περίστασης.
Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, γρήγορος σαν πολυβόλο, άριστος γνώστης όλων των τεχνικών της προπαγάνδας, γαλουχημένος σχεδόν από τα γεννοφάσκια του με το μικρόβιο της πολιτικής, έκανε μια ναρκισσιστική επίδειξη της ευρυγνωσίας του, επικαλούμενος αμέτρητα αποφθέγματα από πλήθος νεοταξίτικων βιβλίων που έχει ρουφήξει.
Ταυτοχρόνως, απέδειξε πόσο καλά έχει αφομοιώσει τα μυστικά της διακυβέρνησης του όχλου, κάνοντας ένα ταχύρρυθμο μάθημα πρακτικής εφαρμογής των θεωρητικών αρχών που αναλύονται στα διάφορα εγχειρίδια της κοινωνικής μηχανικής.
Γι' αυτό ακριβώς, όλοι εμείς που υποφέρουμε από την δυστοπική μπότα της οργουελικής κυβέρνησης Μητσοτάκη, θα πρέπει να αντιληφθούμε πόσο καλά εκπαιδευμένες είναι οι αφανείς έμψυχες τουρμπίνες του ψευτοδημοκρατικού καθεστώτος που έχει κάτσει στο σβέρκο μας επί επτά χρόνια και μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον όλεθρο.
Η παράσταση που έδωσε ο Γρηγόρης Δημητριάδης είναι το ιδανικότερο παράδειγμα για να συνειδητοποιήσουμε με πόσο επικίνδυνους επαγγελματίες έχουμε να παλέψουμε. Οι μαχητές του λεγόμενου «πατριωτικού χώρου», αν θέλουν να προκαλέσουν κάποιες σοβαρές ρωγμές στο μέτωπο του de facto μονοκομματικού καθεστώτος, θα πρέπει να εξοπλισθούν με τις αντίστοιχες, άριστες γνώσεις των κανόνων του πολιτικού παιχνιδιού και, εν συνεχεία, να εμβαθύνουν στην στρατηγική που θα πρέπει να ακολουθήσουν για να σπάσουν το διαχρονικό απόστημα της κοινοβουλευτικής δικτατορίας.
Όλα όσα είπε ο πρώην «αντ' αυτού» του Κυρ-Μητσοτάκη συνθέτουν μια «μαγική» (καθότι προπαγανδιστική) και, ταυτοχρόνως, «τρομακτική» εικόνα.
Διότι είναι «τρομακτικό» να ακούει κανείς τον πρωθυπουργικό ανιψιό να επικαλείται τον άγραφο (οιονεί μαφιόζικο) «κώδικα τιμής», προκειμένου να δικαιολογήσει την απόλυτη σιωπή του για το μέγα-σκάνδαλο των υποκλοπών και να αναρωτιέται γιατί θα πρέπει να φοβάται αυτός τους 5-10 οικονομικούς μεγαλοπαράγοντες της χώρας αντί να τον φοβούνται εκείνοι!
Ενισχυτικώς «τρομακτικό» είναι να τον ακούς να δέχεται την περιπαικτική ερώτηση αν από τις επισκέψεις του στις φυλακές (δύο την εβδομάδα) χτίσθηκε η σχέση του με τον υπόκοσμο, ακολούθως δε να απαντά με την φράση «και από εκεί!», διευκρινίζοντας, πάντως, ότι απάντησε «σκαμπρόζικα».
Ωστόσο, ένας πολύ σημαντικός Eλβετός συγγραφέας είχε γράψει το 1958 σε ξακουστό θεατρικό του έργο ότι:
«τα αστεία είναι η τρίτη καλύτερη μέθοδος εξαπατήσεως των ανθρώπων».
Θα ακολουθήσει προσεχώς περιεκτική ανάλυση αυτής της πενταμερούς συνεντεύξεως που είναι γεμάτη «λαβράκια».

Σχόλια