====================
Costis Melolidakis
7 ώρ. ·
ΚΑΡΑΓΚΑΝΟΦ: Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΛΙΤ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΣΟΒΑΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΣΤΗ ΔΥΣΗ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΑΤΙΜΩΡΗΤΙ, ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση στην εκπομπή του καθηγητή Glenn Diesen, ο διάσημος Ρώσος καθηγητής Sergey Karaganov και ο εξίσου διάσημος Αμερικανός καθηγητής John Mearsheimer ανταλλάσσουν απόψεις για την ανάγκη--σύμφωνα με τον Karaganov--επαναπροσδιορισμού του προσανατολισμού της χώρας του, με κύρια έμφαση την ανασύσταση της αποτρεπτικής της ικανότητας ώστε να αποθαρρυνθεί η Δύση στις επιθέσεις που κλιμακώνει σταθερά κατά της Ρωσίας.
Ο Καράγκανοφ εδώ και πάλι υποστηρίζει τη θέση του ότι η ρωσική πολιτική ελίτ έχει κάνει σοβαρά λάθη αλλεπάλληλων υποχωρήσεων απέναντι στη Δύση με αποτέλεσμα η τελευταία να έχει πάψει να σέβεται/φοβάται τη Ρωσία, κάτι που την έχει (τη Δύση) αποθρασύνει, πράγμα που ως συνέπεια έχει την σταθερή διολίσθηση του πλανήτη προς την καταστροφή μέσα από έναν γενικευμένο πυρηνικό πόλεμο, ο οποίος πρέπει πάσει θυσία να αποτραπεί.
Ο Καράγκανοφ θεωρεί ότι ο τρόπος να αποτραπεί αυτή η διολίσθηση είναι με την χρήση συμβατικών όπλων από την Ρωσία κατά των Ευρωπαϊκών χωρών του ΝΑΤΟ όπου εδράζεται η επιθετικότητα κατά της Ρωσίας--κατά προτίμηση κατά στόχων στην Γερμανία--και σε περίπτωση που αυτές απαντήσουν, τότε με νέα επίθεση με περιορισμένη χρήση πυρηνικών όπλων.
Ο Καράγκανοφ θεωρεί--και είναι αξιοσημείωτο ότι σε αυτό συμφωνεί απολύτως μαζί του και ο Mιρσχάιμερ--ότι σε μια τέτοια εξέλιξη οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να συμμετάσχουν σε επίθεση ανταπόδοσης κατά της Ρωσίας, κάτι που βρίσκει κι εμένα σύμφωνο καθώς θεωρώ απίθανο οι ΗΠΑ να ανταλλάξουν την Βοστώνη με το Αμβούργο, δηλαδή θεωρώ απίθανο ότι οι ΗΠΑ, προκειμένου να εκδικηθούν την εξαΰλωση του Αμβούργου, θα διακινδυνεύσουν την εξαΰλωση της Βοστώνης.
Μόνο έτσι, λέει ο Καράγκανοφ, θα δοθεί το κατάλληλο μήνυμα στις ευρωπαϊκές πολιτικές ελίτ που έχουν χάσει την επαφή με την πραγματικότητα και θα επανέλθουμε στις ισορροπίες του ψυχρού πολέμου, οι οποίες στηρίζονταν στον αμοιβαίο φόβο/σεβασμό των αντιπάλων--του ενός για τον άλλο.
Στη συνέχεια, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την ανάγκη η Ρωσία να εγκαταλείψει την Ευρώπη και να στραφεί προς την Ασία (προς τον Νότο, την ανατολή και τον Βορρά, λέει). Ο Καράγκανοφ εμφανίζεται ιδιαίτερα "σκληρός" απέναντι στην Γερμανία θεωρώντας ότι στο DNA των Γερμανών (όπως του επισημαίνει ο Μιρσχάιμερ) βρίσκεται η προκλητικότητα και η έφεση για οργάνωση παγκοσμίων πολέμων. Λέει ότι αν η Γερμανία αποτολμήσει, ως απάντηση στην στρατηγική της Ρωσίας που προτείνει, να εξοπλιστεί με πυρηνικά, τότε η Ρωσία θα πρέπει να την εξαϋλώσει.
Ο Καράγκανοφ θεωρεί ότι η Ευρώπη είναι υπεύθυνη σχεδόν για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας στο παρελθόν--ένα από τα μεγαλύτερα από τα οποία πιστεύει ότι ήταν η ανάπτυξη του κομμουνισμού--και η Ρωσία πρέπει να απαλλαγεί οριστικά από κάθε "ευρωπαϊκή" επιρροή και προσανατολισμό. Η Ευρώπη, πιστεύει, θα διαλυθεί μέσα από μια σειρά πολέμων και αυτοκαταστροφής, την οποία η Ρωσία πρέπει να αποφύγει απομονώνοντάς την.
Οι ιδέες του Καραγκάνοφ προσεγγίζουν τις ιδέες--πιστεύω--του ακροδεξιού φιλοσόφου Ντούγκιν. Εδώ πρόκειται για αποθέωση της μεταφυσικής λογικής που διατάσσει τις κοινωνίες όχι σύμφωνα με τις εσωτερικές διεργασίες τους, αλλά σύμφωνα με προειλημμένες a priori θέσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρεί ότι οι ρωσικές πολιτικές παραδόσεις, στις οποίες πρέπει να στηριχτεί η στροφή της Ρωσίας που προτείνει, στηρίζονται στην "μεγάλη αυτοκρατορία των Μογγόλων" και στις ανατολικές θρησκείες.
Όμως, να ξεκαθαρίσω, ότι θεωρώ ότι έχει δίκιο στην κριτική που κάνει στην ρωσική πολιτική ελίτ για τις ευθύνες της στη διολίσθηση προς ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα λόγω της αδυναμίας της (αυτής της ελίτ) να αντιληφθεί ότι η άρνηση της αποτρεπτικής ισχύος της Ρωσίας έχει οδηγήσει στην ενθάρρυνση των ανοιχτών τυχοδιωκτισμών της Δύσης απέναντι στη Ρωσία και στην συνεχή επέκτασή τους.
Αλλά όμως, ο Καράγκανοφ εδώ συμπίπτει με τις θέσεις των Ρώσων ολιγαρχών, οι οποίοι επιθυμούν την επανασύσφιξη των σχέσεων με τις ΗΠΑ και την από κοινού διαχείριση μαζί τους των παγκόσμιων πραγμάτων. Ο Καράγκανοφ, αντί να αντιλαμβάνεται ότι είναι οι Αμερικανοί που ηγούνται της επιθετικότητας κατά της Ρωσίας, ξεχωρίζει την Γερμανία έχοντας κολλήσει το μυαλό του στον Β' ΠΠ, και, αντίθετα, θεωρεί ότι οι ΗΠΑ θα είναι μελλοντικός εταίρος της Ρωσίας στη νέα θέση της στον κόσμο.
Δυστυχώς, το επίπεδο της συζήτησης στη Ρωσία είναι αυτό, με τους Ντούγκιν και Καράγκανοφ να εμφανίζονται από τα διάφορα παγκόσμια κέντρα ως το αντίπαλο δέος στην κυβερνώσα ελίτ της Ρωσίας. Είναι εντυπωσιακή η σιωπή που καλύπτει τη δράση και τις θέσεις του ΚΚΡΟ--ποτέ π.χ. ο Glenn Diesen δεν έχει καλέσει κάποιον κομμουνιστή από τη Ρωσία να συζητήσει μαζί του--παρόλο που είναι η δεύτερη εκλογικά (και πολιτικά) δύναμη της χώρας.
Σχόλια