Μια σύντομη περιγραφή της περιόδου 2010–2026
Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος Ph.D
Σύντομη εξιστόρηση της περιόδου 2010–2026
«Όταν ο Δίας είδε τους ανθρώπους να σπαράσσονται και να καταστρέφονται, έστειλε τον Ερμή να τους φέρει την Αιδώ και τη Δίκη, ως εσωτερικές αρετές για να κρατηθεί η κοινωνία όρθια. Στην Ελλάδα της περιόδου 2010–2026, το ευρωπαϊκό ιερατείο αντικατέστησε τη Δίκη με τη Λογιστική και την Αιδώ με τους Τόκους. Χωρίς ίχνος ντροπής για την κοινωνική καταστροφή, μετέτρεψαν έναν ολόκληρο λαό σε πειραματόζωο, αποδεικνύοντας ότι όταν οι αριθμοί ευημερούν, οι άνθρωποι και η παραγωγική βάση οδηγούνται στον τάφο.»
Όλο το επίσημο αφήγημα των μνημονίων, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των εγχώριων κυβερνήσεων στηρίχθηκε σε μια συγκεκριμένη υπόσχεση: ότι μέσω της δημοσιονομικής πειθαρχίας η Ελλάδα θα αποκτούσε Δίδυμα Πλεονάσματα —δηλαδή πλεόνασμα στον κρατικό προϋπολογισμό ((Sgov} > 0) και πλεόνασμα στο εξωτερικό ισοζύγιο (Χ>Μ, δηλαδή Εξαγωγές μεγαλύτερες από τις Εισαγωγές). Αυτός ο συνδυασμός υποτίθεται ότι θα επέτρεπε στον εγχώριο ιδιωτικό τομέα να αποταμιεύει και να κάνει υγιείς, παραγωγικές επενδύσεις (Ι).
Η πραγματικότητα των αριθμών της περιόδου 2010–2026 αποδεικνύει την εκκωφαντική αγραμματοσύνη αυτής της θεωρίας και ξεσκεπάζει τον πραγματικό, θεμελιώδη σκοπό συστήματος.
Η Τελική Αιτία: Η Λογιστική της Υποτέλειας
Οι αριθμοί αποδεικνύουν ότι ο στόχος των ματωμένων πλεονασμάτων δεν ήταν ποτέ η ανάπτυξη.
Ο πραγματικός σκοπός ήταν να λειτουργεί το ελληνικό κράτος ως ένας μόνιμος, αυτοματοποιημένος μηχανισμός είσπραξης φόρων, με αποκλειστικό στόχο την απρόσκοπτη αποπληρωμή των τόκων στους δανειστές για τη διασφάλιση της σταθερότητας του Ευρώ.
Επειδή η χώρα χρησιμοποιεί ένα ξένο νόμισμα που δεν μπορεί να τυπώσει, η ροή του χρήματος είναι αμείλικτη: Το κράτος αφαιρεί πλούτο από την εγχώρια αγορά (Τ>G) και αυτό το πλεόνασμα εξάγεται αυτούσιο στο εξωτερικό για τόκους. Για όλα τα άλλα δομικά στοιχεία της κοινωνίας (παραγωγή, υγεία, παιδεία, αποταμίευση), η γραμμή του ευρωπαϊκού ιερατείου ή
ταν μία: «ό,τι βρέξει ας κατεβάσει».
Οι Τρεις Περίοδοι της Κατάρρευσης
Ι. 2010–2014: Η Καταστροφική Ασφυξία (Shock Therapy)
•Οι Αριθμοί: Το κρατικό έλλειμμα μειώθηκε βίαια από τα -25,3 δις (2010) στα δις -6,3 (2014). Το πραγματικό ΑΕΠ κατέρρευσε από τα 224,1δις στα 177,3 δις. Το εξωτερικό ισοζύγιο (M>X) παρέμενε διαρκώς ελλειμματικό.
•Αποταμιεύσεις & Επενδύσεις: Η βίαιη αφαίρεση ρευστότητας εκμηδένισε το διαθέσιμο εισόδημα. Τα νοικοκυριά μπήκαν σε βαθιά αρνητική αποταμίευση, καταναλώνοντας τις παλιές αποταμιεύσεις τους για να πληρώσουν φόρους. Οι επενδύσεις (I) γκρεμίστηκαν κατά 60% .
•Το Νεοφιλελεύθερο Αφήγημα: «Φταίει ο λάθος υπολογισμός του πολλαπλασιαστή και η έλλειψη ιδιοκτησίας του προγράμματος από τους πολιτικούς». Καμμία τσίπα δεν έχει τo ΔNT!
ΙΙ. 2015–2019: Ο Στραγγαλισμός των «Υπερπλεονασμάτων»
•Οι Αριθμοί: Το κράτος πέτυχε σταθερά πλεονάσματα (από + 947εκ. το 2016 στα εκ. + 2.797 το 2019). Το πραγματικό ΑΕΠ σημείωσε αναιμική άνοδο από τα 174,2 δις στα 183,4 δις. Το εξωτερικό ισοζύγιο παρέμεινε αρνητικό (Μ>Χ).
•Αποταμιεύσεις & Επενδύσεις: Βάσει της λογιστικής ταυτότητας των Τομεακών Ισοζυγίων, όταν το Κράτος έχει πλεόνασμα και το Εξωτερικό αφαιρεί χρήμα, ο Ιδιωτικός Τομέας είναι μαθηματικά υποχρεωμένος να καταγράφει έλλειμμα. Αυτό είναι Λογιστικός Νόμος. Η μικρή άνοδος του ΑΕΠ αγοράστηκε με το ολοκληρωτικό στέγνωμα της αγοράς. Οι επενδύσεις παρέμειναν καθηλωμένες στο 10% του ΑΕΠ (έναντι 22% του ευρωπαϊκού μέσου όρου).
•Το Νεοφιλελεύθερο Αφήγημα: «Η επεκτατική λιτότητα απέδωσε και η Ρικάρντιανη ισοδυναμία αποκατέστησε την εμπιστοσύνη». Οικονομική ανοησία με λάθος κατηγορούμενο. Ποτέ δεν είπε κάτι τέτοιο τέτοια ο Ρικάρντο.
ΙΙΙ. 2020–2026: Ο Κανιβαλικός Κεϋνσιανισμός & η Πληθωριστική Φούσκα
•Οι Αριθμοί: Το κράτος επέστρεψε σε τεράστια ελλείμματα λόγω πανδημίας ( -16,5 δις το 2020) και μετά το 2024 γύρισε βίαια σε πλεονάσματα ( +3,1 δις το 2024, 4,2 δις το 2025). Το ονοματικό ΑΕΠ εκτινάχθηκε από τα 167,4 δις (2020) στα 248,3 δις (2025). Το εξωτερικό έλλειμμα εκτινάχθηκε στο 10% ιστορικό του ΑΕΠ.
•Αποταμιεύσεις & Επενδύσεις: Η κρατική ένεση ρευστότητας του 2020-2021 δημιούργησε προσωρινές αποταμιεύσεις που κάηκαν αμέσως μετά. Λόγω του πληθωρισμού απληστίας (Greedflation), το ονοματικό ΑΕΠ φούσκωσε, το κράτος εισέπραξε δισεκατομμύρια ΦΠΑ για να παράξει τα νέα πλεονάσματα, και η πραγματική αποταμίευση των νοικοκυριών γκρεμίστηκε στο -4% . Οι «επενδύσεις» αφορούν πλέον μόνο την εκποίηση εγχώριων υποδομών και real estate σε ξένα funds.
•Το Νεοφιλελεύθερο Αφήγημα: «Η ανάπτυξη οφείλεται στο ελατήριο της προσφοράς, στις ξένες επενδύσεις και τις μεταρρυθμίσεις». Δεν υπάρχει τσιπα σε αυτή την χώρα.
Η Παρακμή των «Εκθέσεων Ιδεών»
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης αδυνατούν να αρθρώσουν σοβαρό λόγο. Τα προγράμματα που παρουσιάζουν στον λαό μοιάζουν με «εκθέσεις ιδεών» γεμάτες γενικόλογες παρόλες, διότι ντρέπονται να ομολογήσουν ότι έχουν προσχωρήσει καθολικά στον νεοφιλελευθερισμό της Ευρωζώνης.
Από τη στιγμή που η μακροοικονομική πολιτική (τα πλεονάσματα για τους τόκους) είναι προδιαγεγραμμένη και απαράβατη, η πολιτική αντιπαράθεση έχει χάσει κάθε ιδεολογικό υπόβαθρο. Το μόνο που ζητούν κυνικά από τον λαό είναι:
«Αφού η πολιτική είναι μία και δεν αλλάζει, γιατί να εισπράττει τα κέρδη της διακυβέρνησης ο Μητσοτάκης και όχι εμείς;»
Το Τελικό Συμπέρασμα
Το ελληνικό πείραμα αποδεικνύει ότι εντός Ευρωζώνης, η «ευημερία των αριθμών» είναι ο τάφος της πραγματικής οικονομίας.
Τα κρατικά πλεονάσματα επιτυγχάνονται μόνο μέσω του κανιβαλισμού των ιδιωτικών αποταμιεύσεων.
Όσο για το πολιτικό σύστημα;
Η πολιτική παραμένει ίδια, διότι όλοι έχουν υπογράψει τη μετατροπή της χώρας σε έναν απλό φοροεισπρακτικό μηχανισμό. Το μόνο που τους απέμεινε να ζητούν, είναι η δίκαιη κατανομή των λαφύρων της διαχείρισης, την ώρα που η χώρα ψάχνει ακόμα τη χαμένη «Αιδώ και Δίκη».
spyridonstalias@hotmail.com
New York 30/5/2026
===============
-----------
-------------------------
=======================
------------------------------
=================
Στο δίλημμα: Δραχμή η Ευρώ ο κόσμος είναι πολύ μπερδεμένος , γιατί δεν έχει ακόμη καταλάβει πρώτον τι είναι το νόμισμα γενικά και δεύτερον πότε ακριβώς και γιατί το Ευρώ έκανε και κάνει την ζημιά στην Ελληνική οικονομία (και στις χώρες του Νότου). Κανεις μέχρι σήμερα δεν προσέγκισε το ζήτημα αυτό ,όπως θα έπρεπε . Όλοι μιλάνε γενικά και αόριστα ειτε για την δραχμή ειτε για το Ευρώ. Το παρών κείμενο το μοίραζα (αντί χιλιοειπωμένου επαναστατικού… κηρύγματος ) την Πρωτομαγιά στους διαδηλωτές . Μερικοί (μεγαλοστελέχη μάλιστα )με κοίταζαν σαν Κινέζοι. Το μοιράζω ακόμη μια φορά στους φίλους , [διαδηλωτές] του ΦΒ, για να το έχουν στην φαρέτρα τους !
Ακολουθεί το κείμενο :
Να ζει κανείς (με το Ευρώ) η να μη ζει. Ιδού η απορία.
(Παράφραση του Αμλετ)
Ερώτηση : -Αλήθεια τι είναι σε τελική ανάλυση ένα νόμισμα?
Απάντηση: - Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο από μια γραπτή υπόσχεση ! Μια υπόσχεση που φέρει και την επίσημη σφραγίδα και υπογραφή του Κράτους (του Κεντρικού τραπεζίτη ), ότι με αυτό το χαρτί, σε αυτή τη χώρα (Γεωγραφικός χώρος), μπορείς ανά πάσα στιγμή (πραγματικός χρόνος) να αγοράσεις 1 κιλό ψωμί, 2 κιλά ζάχαρη, 3 μέτρα ύφασμα,14 ζευγάρια κάλτσες, 15 γραμμάρια ασήμι, 1 γραμμάριο χρυσό, και ότι άλλο ποθεί η ψυχή σου !(Το τελευταίο σηκώνει συζήτηση). Όλα καλά μέχρι εδώ .
Ας δούμε τώρα , πώς λειτουργεί αυτό το πράγμα, σε μια χώρα π.χ στην Ελλάδα . Ας υποθέσουμε ότι αυτόν τον κατάλογο με τα παραπάνω προϊόντα , το Ελληνικό κράτος , τον ανεβάζει κάπου ψηλά π.χ στην κορυφή του Ολύμπου, για να μπορούν να τον βλέπουν όλοι (και οι Έλληνες και οι ξένοι και οι εξωγήινοι). Αν λοιπόν στην κορυφή του Ολύμπου, έχουμε αναρτημένη αυτήν την υπόσχεση (την σημαία της δραχμής) , σημαίνει ότι η υπόσχεση αυτή ισχύει, αυτός ο κατάλογος, που ας πούμε ότι είναι τοποθετημένος ακριβώς στη βάση του ιστού, (κάτι σαν ο κατάλογος του εστιατορίου) ο κατάλογος αυτός ισχύει υποχρεωτικά και οπωσδήποτε σε όλη την Ελληνική επικράτεια, και όχι μόνο για έναν δικό μας άνθρωπο, αλλά και για έναν ξένο π.χ για έναν Ιταλό, Γάλλο, Γερμανό, Αμερικανό, εξωγήινο κ.ο.κ. που θα θελήσει με αυτό το δικό μας νόμισμα να αγοράσει κάτι. Όσο πιο μεγάλος πιο πλούσιος είναι ο κατάλογος μας, όσα πιο πολλά και χρήσιμα πράγματα μπορούμε να παράξουμε εδώ στη χώρα μας (η να έχουμε διαθέσιμα , έστω κι αν δεν παράγονται εδώ ), δηλ. όσα περισσότερα μπορεί να πάρει, να αγοράσει κάποιος εδώ (η σε μια τρίτη χώρα) με το δικό μας νόμισμα , τόσο πιο μεγάλη αξία έχει το νόμισμα μας, τόσο η υπόσχεση για την οποία μιλήσαμε στην αρχή, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Αλλά εδώ ας αλλάξουμε σελίδα :-Τι γίνεται στην περίπτωση που μια μέρα πήραμε την απόφαση , να κατεβάσουμε την σημαία της δραχμής και αναρτήσουμε μια άλλη υπόσχεση στην κορυφή του Ολύμπου, που έχει άμεση σχέση ας πούμε με το Ευρώ (το δολάριο η την στερλίνα κ.ο.κ). Αμέσως το μάτι μας , ακόμη και το μάτι ενός τυφλού θα πέσει στον κατάλογο..που βρίσκεται όπως είπαμε στη ρίζα του ιστού, στον Όλυμπο. Αν ο κατάλογος μας παραμένει, είναι ο ίδιος, τότε υπάρχει πρόβλημα. Αν παραμένει ο ίδιος τότε δεν είχε κανένα νόημα, η υποστολή της μιας σημαίας (εδώ δραχμής )και η ανάρτηση της άλλης (εδώ του Ευρώ). Η αλλαγή του νομίσματος θα είχε νόημα μόνο αν μπορούσαμε αμέσως , την ίδια στιγμή της ανάρτησης της σημαίας του Ευρώ , (πιο σωστά τις προηγούμενες μέρες, βδομάδες, χρόνια), αν μπορούσαμε να διευρύνουμε να πλουτίσουμε τον κατάλογό μας . Εδώ αρχίζουν τα όργανα. Δεν μπορούμε (η πιο σωστά δεν μπορέσαμε την 1-1-2001) από τη μια στιγμή στην άλλη να διευρύνουμε τον κατάλογό μας , έτσι που οποιοσδήποτε, Έλληνας η ξένος, να μπορεί να αγοράσει εδώ, στην Ελλάδα , όσα θα αγόραζε και με την ίδια τιμή, με το ίδιο το Ευρώ στην Γερμανία (δολάριο στις ΗΠΑ, με την Στερλίνα στην Αγγλία κ.ο.κ). Έτσι το Ευρώ του Έλληνα , στον Ελλαδικό χώρο, δεν έχει την ίδια αξία, με το Ευρώ του Γερμανού στη Γερμανία, αν και έχει ακριβώς την ίδια εμφάνιση, αν και είναι τυπωμένο στο ίδιο τυπογραφείο, ακριβώς γιατί ο κατάλογός των προϊόντων μας στην Ελλάδα , είναι πολύ φτωχός, πολύ μικρός σε σύγκριση με τον κατάλογο των προϊόντων της Γερμανίας.
Kαταλήξαμε στο συμπέρασμα, ότι , εκείνο που καθορίζει κάθε φορά την αξία του νομίσματος μιας χώρας είναι πρώτιστα η μάζα και η ποιότητα (ο κατάλογος), των προϊόντων , των αγαθών που μπορείς να αγοράσεις με αυτό το συγκεκριμένο νόμισμα σε μια συγκεκριμένη στιγμή, σε αυτή την χώρα. Αυτό είναι που καθορίζει κάθε φορά και την ισοτιμία των νομισμάτων και τίποτε άλλο. (Στον κατάλογο των προϊόντων περιλαμβάνονται και νομίσματα τρίτων χωρών η ακόμη και του χρυσού). Αν σε μια στιγμή, σε μια χώρα δεν βρίσκεις να πάρεις αυτό που θέλεις επέρχεται αυτόματα η υποτίμηση του νομίσματος (βλέπε και την υποτίμηση της Στερλίνας κατά 14 %, με την σπέκουλα του Σόρος την περίοδο του 90). Οι παλιότεροι θα θυμούνται επίσης , ότι στην κατοχή του 41, έδινες μια χρυσή λίρα για να πάρεις ένα τενεκέ λάδι. Τόσο πολύ είχε υποτιμηθεί η αξία του χρυσού .. Όσο παράξενο κι ακούγεται αυτό έγινε και επί των ημερών μας , όταν (1-1-2001) μπήκαμε στο ευρώ. Ενώ πρώτα , με 50 δραχμές μπορούσαμε να αγοράσουμε ένα μπουκαλάκι νερό, αμέσως –αμέσως , με την εισαγωγή του ευρώ, η τιμή του νερού αυξήθηκε στα 175 δραχμές. Γνωστά αυτά .Εδώ θα ρωτήσει κανείς ότι :- Καλά είχαμε στην Ελλάδα έλλειψη νερού από την μια στιγμή στην άλλη ? –Όχι βέβαια, αλλά με την εισαγωγή του ευρώ , είχαμε έλλειψη από μια μεγάλη σειρά άλλων προϊόντων που έπρεπε να ήταν γραμμένα στον κατάλογο της σημαίας του Ευρώ αλλά εμείς δεν τα είχαμε. Αυτό είχε την αντανάκλαση του και στην τιμή του νερού. Υποτιμήθηκε δηλ. το Ευρώ εντός του Ελλαδικού χώρου, ακριβώς γιατί ο κατάλογος μας ήταν και είναι φτωχός, μικρός . Καταλήγουμε στο συμπέρασμα η εισαγωγή του ευρώ την 1-1-2001 ήταν τουλάχιστον αντιεπιστημονική πράξη, και όχι μόνο για την δική μας χώρα, αλλά για όλες τις χώρες του Νότου που είχαν επίσης φτωχό κατάλογο! Και εδώ έρχεται η ερώτηση :- Μέχρι πότε θα είναι έτσι ? Απάντηση : -Πάντοτε η πιο σωστά μέχρι η Ελλάδα (και οι άλλες χώρες του Νότου) να πιάσει την οικονομική ανάπτυξη της Γερμανίας, δηλ. ποτέ . Και αυτό όχι γιατί οι λαοί αυτών των χωρών είναι ανίκανοι για κάτι τέτοιο, αλλά γιατί η Γερμανία κάνει το παν να μην την φθάσουμε. Στην κυριολεξία μας ακριβοπληρώνει για να εξαθλιωθούμε, είναι τα λεγόμενα δις της εξαθλίωσης. Μας ακριβοπληρώνει για να ξεριζώσουμε τις ελιές μας, τις πορτοκαλιές μας , τα αμπέλια μας, να αποσύρουμε τα καΐκια μας , μακρύς αυτός ο κατάλογος ..που καθιστά τον άλλο κατάλογο που ειναι πάνω στον Ολυμπο ακόμη πιό φτωχό Και αυτό μέσα σε μια ΕΕ που ένας βασικός στόχος της λέει ότι είναι η σύγκλιση των οικονομιών των χωρών -μελών.
Και για να έρθουμε στο δια ταύτα: Τι πρέπει τώρα να κάνουμε ? Φθάσαμε στο σημείο να αναρωτιόμαστε : -Να ζεί κανείς(με το Ευρώ) η να μη ζει. Εφ όσον αποδείξαμε ότι η εισαγωγή του ευρώ το 2001, ήταν μια αντιεπιστημονική πράξη, και εφ όσον η σύγκλιση των οικονομιών των κρατών-μελών στο ορατό μέλλον είναι αδύνατη δεν μένει παρά να συμπεράνουμε ότι η διάλυση αυτής της ΕΕ είναι ζήτημα χρόνου. Μετά θα ακολουθήσει, μια άλλη Ε.Ε και σχετικά με το νόμισμα των κρατών, θα ακολουθήσει μια πραγματικά επιστημονική πράξη , η εφαρμογή του συστήματος viremens , που δεν θα χρειάζεται ούτε η δραχμή στην Ελλάδα , ούτε η λίρα στη Ιταλία, ούτε το φράγκο στην Γαλλία κ.ο.κ. Αλλά αυτά τα γράφαμε εδώ και πολύ καιρό (βλέπε : vostiniotismos.blogspot.com )(Ας αρχίσουμε από τα απλά ) .
via Παναγιώτης Τσούνης Βοστινιώτης
==========================
Σχόλια