(Photo από το πρωτοσέλιδο της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ)
Βlogger:
Μια μέρα μετά την ανακήρυξη ενός νέου πολιτικού φορέα - Καρυστιανού - οι Liberalηστές* αποτρελλάθηκαν!
Μεγάλα τα ζόρια και η ύπαρξη συντονιστικού κέντρου στη διαχείριση του προβλήματος δεν μπορεί νσ κρυφτεί.
Τί αναγκάζει ένα μέσον - ναυΑρχίδα στήριξης του Κυριάκου - να διαθέσει όλο το επιτελείο στο να επιτεθεί στο νέο εγχείρημα. Πολλά ζόρια διαβλέπω, άσε που μερικοί θ' αρχίσουν να σκέφτονται μέχρι και την μετανάστευση. Πόσο αντέχουν το ψάξιμο του "πόθεν έσχες;"
- Διαβάστε με δικιά σας ευθύνη (Προτείνεται η προληπτική λήψη αντιεμετικού)
-----------------
Liberalηστές* τούτοι παρ' ότι οικονομολόγοι -έτσι λένε - δεν είδαν το πλιάτσικο σε βάρος της κοινωνίας που συμβαίνει χρόνια τώρα και πως να το δούν όταν είναι συνδαιτημόνες σ' αυτό, αλλά μόλις διέκριναν την πηγή των προβλημάτων της χώρας στο πρόσωπο της Καρυστιανού... (δεν υπάρχει πάτος στην πτώση των πληρωμένων γραφίδων...)
Να λοιπόν που το πρόβλημα της χώρας ε.ίναι πρόβλημα Δημοκρατίας. Δεν μπορεί να υπάρξει Δημοκρατία χωρίς ελέυθερη ενημέρωση. Με τα ΜΜΕ να κυριαρχούνται από πληρωμένες γραφίδες, μόνο ένας τρόπος υπάρχει.
Αγνοείστε τα.
θαυμάστε δημοσιογραφάρες- με πολιτική μύτη... που ως Ηρακλείς του στέμματος Κούλη υπερασπιζονται το καθεστώς.
=======================
Δ. Καμπουράκης
---------------------
Θανάσης Μαυρίδης
---------------------
Ο Ανάλγητος
----------------------
Ανδρέας Δρυμιώτης
-----------------
Ο Σίλας Σεραφείμ
----------------------------
Κώστας Στούπας
-------------------------
Σάκης Μουμτζής
=========================
Δημήτρης Καμπουράκης
Ο Ζαχαρίας Ζούπης έχε δίκιο. Αυτά τα «είστε το κόμμα του Πούτιν και των Ρώσων» που εκτοξεύονται πανταχόθεν εναντίον της Καρυστιανού, το επιτελείο της τα παίρνει και τα κάνει κορνίζα. Με 30% δημοφιλία του Βλαντιμίρ στο ελληνικό κοινό, όποιος διαφημίζεται ως άνθρωπος του Κρεμλίνου κερδίζει, δεν χάνει. Υπάρχει ένα ποσοστό του πληθυσμού που φρίττει με την ιδέα ότι μπορεί να έχουμε ένα καθαρόαιμο ρώσικο εξάμβλωμα στο πολιτικό μας στερέωμα, όμως αυτοί έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν θα ψήφιζαν Καρυστιανού. Υπάρχει όμως και μια μάζα στην βαθιά ελληνική επαρχία ή στην απομακρυσμένη από το Σύνταγμα Άγρια Δύση της Αττικής, που το «είσαι άνθρωπος του Κρεμλίνου» το θεωρεί έπαινο.
Ούτε το «η Μαρία δεν ξέρει να μιλήσει» μετράει γι αυτούς. Η απάντηση τους σ’ αυτό είναι, «είδαμε και τους άλλους που ξέρουν». Η αδυναμία της να αρθρώσει δυο πολιτικές λέξεις, για το κοινό στο οποίο απευθύνεται δεν είναι μειονέκτημα. Σάματις ο Τραμπ είναι κανένας βαθύς γνώστης της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ή μήπως είναι ρήτορας; Πενήντα λέξεις όλες κι όλες χρησιμοποιεί ο Ντόναλντ, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να γίνει πλανητάρχης και να πορεύεται ως μπουλντόζα μέσα στο παγκόσμιο υαλοπωλείο, καταχειροκροτούμενος.
Προχθές, η ταμίας του σούπερ μάρκετ, την ώρα που χτυπούσε τα ψώνια μου στο μηχάνημα, με κοίταξε με σιχασιά και μου είπε: «Γιατί χτυπάτε την Καρυστιανού, τι σας έκανε η γυναίκα; Αλλά βέβαια. Εσύ παίρνεις καπνιστό σολομό, οι άλλοι μακαρόνια». Καταλάβατε τώρα; Την κάθε αντισυστημική Μαρία ή Ζωή ή Γιάνη ή Βελόπουλο ή Τσίπρα, δεν τους ψηφίζουν για να συνομιλήσουν νικηφόρα με τον Ερντογάν (έναντι του ενδοτικού Κυριάκου) ή για να φέρουν ευημερία και οικονομική ανάπτυξη (έναντι της ανάλγητης κυβέρνησης), τους ψηφίζουν διότι το χαρτί με μακαρόνια θέλει να εκδικηθεί τα δυο φακελάκια με τον καπνιστό σολομό.
Οπότε γι αυτούς τα «η Μαρία είναι Ρωσόφιλη» ή «η Ζωή τα κάνει μπάχαλο» δεν είναι αντεπιχειρήματα, αλλά επιχειρήματα. Πάλι το περίφημο 60%-40% του δημοψηφίσματος έχουμε μπροστά μας. Κι έτσι που πορεύεται ο Ανδρουλάκης, το επίσημο ΠΑΣΟΚ πια, είναι και δεν είναι στο στρατόπεδο του 40%. Έχει απομείνει μόνη της η ΝΔ. Γι αυτό και μην αυταπατάστε. Η λύση του πολιτικού προβλήματος που αναδύεται στη χώρα, δεν βρίσκεται στην υποχώρηση του Αλέξη και της Καρυστιανού.
Αφού ο Νίκος αποφάσισε να ψαρέψει στη δεξαμενή του 60% και όχι του 40%, η μόνη διέξοδος είναι μια σχετική ισοπαλία των τριών ή ίσως η ανάδειξη του Τσίπρα σε δεύτερη δύναμη με τον Νίκο τριτοτέταρτο. Είναι ο μόνος τρόπος, οι λογικοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, στη δεύτερη κάλπη να τρέξουν έντρομοι προς τον Μητσοτάκη. Αφήστε την Μαρία να κάνει δουλειά, αφήστε τον Τσίπρα να λέει τα δικά του. Όσο πιο πολλά ισοδύναμα κομμάτια γίνει το 60%, τόσο πιο κραταιό θα αναδειχθεί το 40% στην επαναληπτική κάλπη.
==============================
Θα θέλατε για αξιωματική αντιπολίτευση το κόμμα των Καρυστιανού - Αυγερινού ή κάποιον εκ των Ανδρουλάκη και Τσίπρα; Για τη ΝΔ είναι πιο «βολική» για την πρώτη Κυριακή η επιλογή Καρυστιανού. Όταν η ακροδεξιά δείξει τα δόντια της, η αυτοδυναμία για τον Κυριάκο θα είναι πολύ κοντά την δεύτερη Κυριακή. Η χώρα, όμως, έχει ανάγκη από μία σοβαρή αντιπολίτευση. Από μια συστημική αντιπολίτευση. Υπάρχει; Ακούγοντας τον κ. Ανδρουλάκη ξεχνάμε το ΠΑΣΟΚ της Φώφης. Ακούγοντας τον κ. Τσίπρα, σκεφτόμαστε σε τι μεγάλη παγίδα έχει πέσει το ΠΑΣΟΚ. Μπροστά τοίχος…
Κάποιοι θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν το διάστημα μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής για να προτάξουν την κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Μια κυβέρνηση, δηλαδή, 3 μηνών και με μόνη αποστολή να πάει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο Ειδικό Δικαστήριο. Ζουν σε άλλον κόσμο, σε κάποιο παράλληλο σύμπαν. Νομίζουν ότι αυτά που απασχολούν τον κύκλο τους είναι και εκείνα που καίνε τους ανθρώπους στην καθημερινότητά τους. Ότι ο Έλληνας δεν πέφτει στο κρεβάτι του για ύπνο, επειδή θα ήθελε έναν άλλον Πρόεδρο της Δημοκρατίας από τον κ. Τασούλα. Ή σκέφτεται πόσο ικανός είναι ο κ. Ανδρουλάκης για πρωθυπουργός, όταν δεν το πιστεύουν αυτό ούτε οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ. Ή ακόμη ότι λαχταρά να επιστρέψει ο κ. Τσίπρας για να αποδειχτεί αν είχε δίκιο ή άδικο το 2015. Κάπως έτσι ο Κυριάκος ετοιμάζεται για τρίτη συνεχόμενη τετραετία. Κάτω από άλλες συνθήκες, αν απέναντί του είχε άλλους αντιπάλους, η ΝΔ θα αντιμετώπιζε σήμερα σοβαρά προβλήματα.
Παρόλα αυτά, η άνοδος της ρωσόφιλης ακροδεξιάς είναι πρόβλημα. Το ίδιο θα συνέβαινε και αν η ακροδεξιά αυτή θα ήταν αμερικανόφιλη. Αλλά το είδος αυτό έχει κατά κάποιο τρόπο εξαφανιστεί. Τα άκρα στην Ελλάδα συμφωνούν ότι ο Βλαδίμηρος Πούτιν είναι φίλος της Ελλάδας. Από πού προκύπτει αυτή η φαντασίωση; Από την πλύση εγκεφάλου που γίνεται μέσα στα μοναστήρια. Ακόμη περιμένουμε τον Βλαδίμηρο να μας δώσει την… Πόλη, όπως έλεγε η «προφητεία» που «αγόρασαν» αφελώς κάποιοι στο παρελθόν…
Ο γεωπολιτικός κίνδυνος είναι χειρότερος σε επικινδυνότητα από τον οικονομικό. Μία χώρα μπορεί να γλιτώσει την χρεοκοπία επειδή βρίσκεται ψηλά στο γεωπολιτικό χρηματιστήριο. Ότι συνέβη με την Ελλάδα του 2010 - 2016. Αντιθέτως! Μία χώρα μπορεί να χρεοκοπήσει αν διαταράξει τις ισορροπίες στο γεωπολιτικό πεδίο.
Η ακροδεξιά στην Ευρώπη στηρίζεται συνειδητά από την Ρωσία. Επειδή η ακροδεξιά επιδιώκει την διάλυση της Ευρώπης. Το αντέχει σήμερα η Ελλάδα και μάλιστα μέσα σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο εξωτερικό περιβάλλον; Γι αυτό προτιμώ για αντιπολίτευση τον κ. Ανδρουλάκη ή τον κ. Τσίπρα. Όχι ότι είναι οι καλύτερες δυνατές λύσεις, αλλά είναι σίγουρα καλύτερη επιλογή για την χώρα απ΄ότι το «Ράδιο Μόσχα».
Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@liberal.gr
==========================
Ο Ανάλγητος
- Το σχέδιο Καρυστιανού για ακροδεξιό μέτωπο Επιμέλεια: Νίκος Ταμπακόπουλος
Αποχώρησε η Exxon Mobil από το θαλάσσιο μπλοκ δυτικά της Κρήτης. Οι πραγματικοί λόγοι; Αντιγράφω από τη στήλη με τίτλο «Οι προβληματισμοί των πετρελαϊκών για τους ελληνικούς υδρογονάνθρακες» (εδω) :
«Στην Κρήτη η Exxon Mobil αναμετράται επίσης με τα ελληνικά παράδοξα. Το προεδρικό διάταγμα άργησε ένα χρόνο. Οι προσφυγές περιβαλλοντικών οργανώσεων καθυστέρησαν τις διαδικασίες. Το ΣτΕ πάλι άργησε να βγάλει απόφαση. Επομένως και αυτή η επένδυση που είχε γίνει δεχτή με τυμπανοκρουσίες παραμένει στον «πάγο»… Η σύμβαση υπεγράφη το 2019 και έως το 2026 δεν έχει παρθεί απόφαση για ερευνητική γεώτρηση…
Συμπέρασμα: Ο χρόνος είναι χρήμα. Οι αγορές και η οικονομία κινούνται με γρήγορους ρυθμούς. Όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει απλά θα μετράει τα τρένα να περνούν…Και θα βλέπει χώρες όπως το Ισραήλ, η Κροατία και η Ιταλία να προοδεύουν…».
«Οι κοινωνικές ανισότητες φέρνουν αντιδράσεις με φυσικό επακόλουθο τα φαινόμενα βίας μέσα σε θεμιτά όρια». Και εσείς φαντάζεστε πως η δήλωση ανήκει σε κάποιον από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Και όμως! Είναι στελέχους του ΠΑΣΟΚ. Το οποίο είδε το φως το αληθινό φεύγοντας από το Μέρα25…
Και δεν είναι η μόνη περίπτωση. Τη διεύρυνση την έχει αναλάβει ο κ. Σκανδαλίδης. Χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία… Στόχος της Χαριλάου Τρικούπη είναι να δημιουργήσει κλίμα ενόψει νέου κόμματος Τσίπρα. Στην επόμενη φουρνιά θα ανακοινωθούν ο ναύαρχος Αποστολάκης και οι κυρίες Τζάκρη και Κασιμάτη. Γενικότερα, στο ΠΑΣΟΚ όσο κινούνται προς την κατεύθυνση αποφυγής της τρίτης θέσης, τόσο περισσότερο χτίζουν πάνω σε αυτήν. Μοναδικό φαινόμενο! Και ταλέντο…
Η αγάπη του κ. Ανδρουλάκη για τον Κυριάκο έχει βρει σύμμαχο τον κ. Βενιζέλο. Ο οποίος πιέζει προς την κατεύθυνση του «όχι σε όλα». Άλλοι πάντως, εντός Χαριλάου Τρικούπη, λένε για τον Βαγγέλη πως με τη στάση του οδηγεί το κίνημα στην απομόνωση. Και τον Νίκο στον γκρεμό…
Ο Πρόεδρος Σωκράτης το αποφάσισε! Συγκαλεί την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ στις 6 Ιουνίου. Μετά την ανακοίνωση του κόμματος Τσίπρα… Στόχος να ενταχθούν στη νέα προσπάθεια. Αντάρτικο κάνουν οι Νίκος Παππάς, Παύλος Πολάκης (δεν τον φώναξαν στην ΚΕ...) και Ρένα Δούρου που θα ήθελαν να δουν αυτόνομη κάθοδο. Κάτι που δεν το θέλει όμως ο Αλέξης…Άρα και ο πρόεδρος Σωκράτης…
Ο Αλέξης προετοιμάζεται για τη δική του ανακοίνωση κόμματος. Την ιδρυτική διακήρυξη θα υπογράψουν live όσοι πολίτες θέλουν μέσω ειδικής πλατφόρμας που ετοιμάζεται. Το μότο του θα είναι «από την κοινωνία για την κοινωνία», ενώ γνωστός συνθέτης έγραψε κομμάτι που θα ακουστεί την ώρα της εκδήλωσης. Αν μη τι άλλο, από περιτύλιγμα…
Η Νέα Αριστερά είναι θέμα χρόνου να μείνει χωρίς κοινοβουλευτική ομάδα και να προσχωρήσει στο κόμμα Τσίπρα. Μόνα εμπόδια ο Σακελλαρίδης και ο Τσακαλώτος. Ο οποίος ερωτηθείς για το αν «ο Τσίπρας είναι αριστερός», απάντησε «ανάλογα ποια μέρα τον ρωτήσετε».
Την ώρα που η αντιπολίτευση κυνηγάει την ουρά της και αναλώνεται σε μια μονοθεματική τοξική ατζέντα, στο Μαξίμου ρίχνουν το βάρος στην επίλυση προβλημάτων εταιρειών και πολιτών. Το νέο χωροταξικό δίνει λύσεις σε ζητήματα που εκκρεμούσαν για δεκαετίες. Όπως και οι ρυθμίσεις για τις ΑΠΕ. Στόχος της κυβέρνησης είναι να υπάρχουν σαφή νομικά πλαίσια και σταθερότητα για να έρθουν επενδύσεις. Άλλωστε οι εταιρείες (όπως και οι αγορές) μισούν την αβεβαιότητα…
Έρχονται επίσης μέτρα για τη βιομηχανία…
Ενώ χθες ο Κυριάκος ανακοίνωσε την ανακαίνιση του ανακτόρου του Μυστρά. Πρόκειται για το 29ο μουσείο που ανακαινίζεται πλήρως. Κάτι που ωφελεί τις τοπικές κοινωνίες και την οικονομία, καθώς γίνεται πιο ελκυστικό το προϊόν που ακούει στο όνομα «τουρισμός».
Στην κυβέρνηση βάζουν μπροστά τη στρατηγική μιας κάλπης. Φιλόδοξο εγχείρημα η αυτοδυναμία από τις πρώτες εκλογές. Πού ποντάρουν; Ότι σε ένα χρόνο θα γίνουν ακόμα πιο εμφανείς οι διαφορές των νέων κομμάτων με τη ΝΔ και η ικανότητα του Κυριάκου να κρατά το τιμόνι της χώρας. Ίσως, δεν έχουν άδικο.
Τα άκρα δεν ηττήθηκαν. Ανασυντάχθηκαν και απειλούν να μας πάρουν όλους στο βυθό. Για τους δύσπιστους παρατίθενται ορισμένες δηλώσεις από την εκδήλωση Καρυστιανού. «Όσοι εγκλημάτησαν θα πληρώσουν, πλησιάζει η ώρα», «μια Μαρία δεν φέρνει την άνοιξη. Η άνοιξη θα έρθει όταν γίνουμε όλοι Μαρίες», «η οικονομική κρίση ήταν σκόπιμη και φτιαχτή» και άλλα ωραία για το άδικο σύστημα που δεν καταλαβαίνει τη μοναδικότητά μας ως Έλληνες χριστιανοί. Αντιεμβολιαστές, θρησκόληπτοι και συνωμοσιολόγοι στην πρώτη γραμμή.
Η εκδήλωση δεν έκοψε πολλά εισιτήρια. Η αίθουσα έως την τελευταία στιγμή είχε αρκετές άδειες καρέκλες. Αργότερα γέμισαν. Έξω από Ολύμπιον περίμεναν περίπου 200 φίλοι του κόμματος. Δεν το λες και παλλαϊκό κίνημα… Όπως προσπαθούσαν να μας πείσουν τόσο καιρό…
Ο Θανάσης Αυγερινός έριξε τα καρφιά του για τον Αλέξη Τσίπρα. Ζήτησε κατανόηση για τυχόν τεχνικά προβλήματα λέγοντας πως «εμείς δεν έχουμε ξένες εταιρείες επικοινωνίας να μας μασαζάρουν, δεν κάνουμε rebranding, κάνουμε branding».
Φτάσαμε στο σημείο ο Αλέξης να είναι το ανάχωμα στην αντιπολίτευση έναντι των άκρων… Φανταστείτε!
Η κα. Καρυστιανου το επόμενο διάστημα θα ξετυλίξει τον σχεδιασμό της. Συμπόρευση με τη Νίκη, ακροδεξιά και υπερορθόδοξα μικρά κόμματα. Από αυτά που κατέβαιναν στις εκλογές και έπαιρναν μετά βίας 0,5%...
Έτσι λοιπόν ,νομίζει, ότι μπαίνει γερά σε ένα χώρο που έως σήμερα υπήρχε πολυδιάσπαση. Ο λόγος για ακραίους εθνικιστές, θρησκόληπτους και αντισυστημικούς. Με αυτές τις κινήσεις ευελπιστεί ότι θα πιάσει ένα 10% στις πρώτες δημοσκοπήσεις. Όσο, δε, πλησιάζουμε στις εκλογές, τόσο η σύμπλευση με τη Νίκη θα παίρνει σάρκα και οστά…
Εκτός από τους ρωσόφιλους Αυγερινό και Σιουρδάκη στον πυρήνα του επιτελείου της θα βρει κανείς διάφορες περιπτώσεις. Η Μαρία Γρατσία, ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Γαλανός, το πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β' Αθηνών το 2015 Γιάννης Χατζηαντωνίου, ο Βασίλης Κοκοτσάκης και ο Αθανάσιος Τζουγανάτος, πρώην στέλεχος της Νίκη. Η πρώτη μάχη λοιπόν θα δοθεί στα άκρα μεταξύ δύο που αγαπούν τη μαμά Ρωσία. Της κας. Καρυστιανού και του κ. Βελόπουλου. Και οι δύο ψαρεύουν στα ίδια (θολά) νερά…
Όσοι πιστεύουν ότι η Ελένη Βρεττού θα πατήσει φρένο μετά την εξαγορά της Ευρώπη (εδώ) θα διαψευστούν… Ήδη σκανάρει το επόμενο deal...
Για την αποφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, δανείζομαι την ανάρτηση του Αριστοτέλη Αϊβαλιώτη:
«Μέσα στον επικοινωνιακό θόρυβο για την ίδρυση των νέων κομμάτων, (ΜαΚυ, ΑλΤσι) περνάει σχεδόν απαρατήρητη μια ειδησούλα: αποφυλακίζεται ο ιθύνων νους της 17Ν, Αλέξανδρος Γιωτόπουλος. Πλήρωσε, σύμφωνα με τους νόμους μας, το χρέος των εγκλημάτων του απέναντι στην κοινωνία μας. Εκανε στην φυλακή 24 χρόνια.
Μπορεί να το δει κανείς από δύο σκοπιές. Από την μια, η τιμωρία του ήταν μη αναλογική με τα εγκλήματα, σκότωσε τόσους ανθρώπους, ανυποψίαστους και αθώους. Από την άλλη, 24 χρόνια εγκλεισμού είναι ναι πράγματι κάτι βαρύ, πολλοί καταδικασμένοι θα προτιμούσαν τον θάνατο από τέτοια διάρκεια κάθειρξης.
Αλλά αυτό είναι το μεγαλείο των νομικών μας συστημάτων στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, να αντιμετωπίζουν τους εχθρούς τους με μια κάποια επιείκεια και μεγαλοθυμία.
Ίσως η μεγαλύτερη τιμωρία που βιώνει ο Γιωτόπουλος, όπως και ο κάθε παρανοϊκός Γιωτόπουλος που νόμιζε ότι οι πράξεις του τον καθιστούσαν ανώτερο ον από εμάς, την πλεμπα, είναι ακριβώς αυτή η σιωπηλή εκτόπιση του στην σκιά της αδιαφορίας και της ανυπαρξίας.
Ήταν ασήμαντος έτσι και αλλιώς, όπως και οι περισσότεροι από εμάς τους θνητούς. Οπως και αν φαντασιωνόταν αλλιώς τον εαυτό του.
Ας τον ξεχάσουμε, σαν ύπαρξη, αυτόν (όχι τις μιαρές πράξεις του), όπως του αξίζει».
Ο Ανάλγητος
========================
«Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία θα έχει αυτοδυναμία. Γιατί δεν υπάρχουν νέα δεδομένα. Ο ψηφοφόρος δεν βλέπει εναλλακτικές λύσεις. Και δεύτερον, δεν θέλει να ρίξει τη χώρα σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς σε ακυβερνησία». Αυτό τονίζει ο πολιτικός αναλυτής, Ανδρέας Δρυμιώτης σε συνέντευξή του στο Liberal, με αφορμή τη δημιουργία νέων κομμάτων.
Με αφορμή τις κινήσεις της Μαρίας Καρυστιανού, του Αλέξη Τσίπρα και του Αντώνη Σαμαρά, ο κ. Δρυμιώτης αναλύει ποια εκλογικά ακροατήρια ενδέχεται να επηρεαστούν, ποιοι πολιτικοί χώροι απειλούνται περισσότερο και γιατί θεωρεί ότι η Νέα Δημοκρατία διατηρεί ακόμη ισχυρές πιθανότητες αυτοδυναμίας.
Εξάλλου, εστιάζει ιδιαίτερα στο ζήτημα της τοξικότητας στον δημόσιο λόγο, στη ρητορική περί «τιμωρίας» και «κάθαρσης», αλλά και στις πολιτικές συνέπειες που μπορεί να έχουν νέες προσωπικές πρωτοβουλίες ενόψει των εκλογών του 2027. Παράλληλα, σχολιάζει τις αναφορές περί φιλορωσικού προσανατολισμού, τη στρατηγική του Κυριάκου Μητσοτάκη να εξαντλήσει την τετραετία και το διακύβευμα της επόμενης κάλπης.
Συνέντευξη στον Χρήστο Θ. Παναγόπουλο
Κύριε Δρυμιώτη, είδαμε την παρουσίαση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού και ακούσαμε πάλι άκρα, υπερορθόδοξους και ατάκες ότι «όσοι εγκλημάτησαν, η τιμωρία τους πλησιάζει». Κατά την άποψή σας, ήρθε για να διχάσει η Μαρία Καρυστιανού;
Εκείνο που ξέρω να σας πω, είναι πως όλους αυτούς που έρχονται, κραδαίνοντας μια ρομφαία, δεν τους έχω την παραμικρή εμπιστοσύνη. Ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από τιμωρούς. Έχει ανάγκη από ανθρώπους, οι οποίοι θα καταστήσουν τη ζωή του καλύτερη. Αυτό είναι το πρώτο.
Δεύτερο, εγώ δεν πιστεύω ότι είμαστε σε τόσο άσχημη κατάσταση. Δηλαδή, ειλικρινά σας το λέω, αν διαβάσετε τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων τις Κυριακές, θα εκπλαγείτε από την ελευθεροτυπία που υπάρχει εδώ πέρα. Τώρα τα υπόλοιπα είναι - για να λέμε - ότι είμαστε γκρινιάρηδες.
Το 2010 ήταν τότε, αν δεν απατώμαι, που θρηνήσαμε τα θύματα της Marfin. Αυτοί οι άνθρωποι δεν δικαιώθηκαν ποτέ. Έτσι δεν είναι; Οι άνθρωποι δούλευαν και κάποιοι ήρθαν και τους κάψανε.
Αυτά τα πράγματα δεν ταιριάζουν στην Ελλάδα. Αυτό είναι που με ενοχλεί περισσότερο από όλα. Είμαστε μια χώρα στην οποία μόνοι μας τσακωνόμαστε, θέλουμε να σκοτωθούμε μεταξύ μας. Αυτό βρίσκω ότι είναι πολύ ενοχλητικό. Εγώ ειλικρινά σας μιλάω γι’ αυτό το πράγμα: Βρίσκω ότι πρέπει να κοιτάξουμε πώς θα βελτιώσουμε τη ζωή μας και όχι πώς θα ενισχύσουμε την τοξικότητα.
Τι πιστεύετε ότι πρεσβεύει το κόμμα Καρυστιανού και ποιους εκφράζει στην πράξη;
Ακούστε, κάθε μέρα βλέπουμε τους καβγάδες. Τους βλέπουμε στα σχολεία, βλέπουμε τα παιδιά να τσακώνονται μεταξύ τους, τους βλέπουμε στους οδηγούς. Λοιπόν, έχουμε μια τάση μεταξύ μας να σκοτωνόμαστε. Νομίζω ότι εκεί απευθύνεται.
Είναι δυνατόν να υπάρχει κόμμα που να κραδαίνει τη ρομφαία της κάθαρσης;
Σε τι ποσοστά εκτιμάτε εσείς πως θα κινηθεί το κόμμα της Καρυστιανού και από ποιους θα κόψει ενδεχομένως κοινό;
Το από ποιους θα κόψει είναι γνωστό. Σε τι ποσοστά θα πάει δεν μπορώ να σας το πω. Περιμένω να δω τις πρώτες δημοσκοπήσεις, γιατί δεν μπορώ να το εκτιμήσω. Θα κόψει από αυτούς τους σχηματισμούς: Βελόπουλος, Ζωή, Σπαρτιάτες, Νίκη, Φάμελλος.
Από τον Φάμελλο πολύ λίγο, έχω την εντύπωση. Κατ’ αρχάς, η Αριστερά έχει διαλυθεί από μόνη της. Δεν τα βλέπετε τι γίνεται τώρα; Άρα θα κόψει, λοιπόν, από αυτά τα κόμματα.
Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι θα επηρεάσει τη Νέα Δημοκρατία με τίποτα. Στη Νέα Δημοκρατία συσπειρώνονται οι νοικοκυραίοι και αυτοί οι οποίοι δεν πιστεύουν στις συνωμοσίες και στους ψεκασμένους.
Το είχα πει και σε παλαιότερη συνέντευξή μου στο Liberal και το επαναλαμβάνω: Το κόμμα Καρυστιανού θα έχει την ίδια ακριβώς τύχη που είχε και η περίπτωση του Στέφανου Κασσελάκη.
Και το λέω αυτό, γιατί είδα και το τελευταίο διάγγελμα που είχε κάνει, το οποίο, αν προσέξατε όσοι το έχετε δει από την τηλεόραση, φαίνεται ότι διαβάζει από το autocue. Η κυρία Καρυστιανού τα πάει καλά όταν είναι γραμμένα τα κείμενα. Δεν τα πάει καθόλου καλά όταν μιλάει χωρίς να έχει γραπτά.
Το ίδιο ήταν και ο Κασσελάκης, αν θυμάστε. Όσο ήταν με διακηρύξεις και ιστορίες, με το ωραίο βίντεο - που έλεγε «είμαι ο Στέφανος, είμαι gay και μπορώ να κερδίσω τον Μητσοτάκη» - όλα πήγαιναν καλά. Όταν άρχισε να βγαίνει στην τηλεόραση και να παίρνει θέσεις, να μιλάει για τη «μισή Κύπρο» και να κάνει και τις σαχλαμάρες στο σχολείο που είδαν τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, από εκεί αμέσως άρχισε να φαίνεται η ελαφρότητά του.
Το ίδιο θα συμβεί και με την κυρία Καρυστιανού. Ήδη, μια φορά που μίλησε εκτός κειμένου έκανε την γκάφα με τις αμβλώσεις. Είπε ότι θα κάνουμε δημοψήφισμα για τις αμβλώσεις, θα ρωτήσουμε την κοινή γνώμη. Μα είναι δυνατόν για οτιδήποτε να κάνουμε δημοψηφίσματα; Τότε ποιος είναι ο σκοπός να εκλέγουμε έναν ηγέτη; Να έχουμε έναν ηγέτη, για να παίρνει τις αποφάσεις για λογαριασμό μας, όχι να κάνουμε δημοψηφίσματα, για να αποφασίζει ο ηγέτης τι θα κάνει.
Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει προβληματισμός αναφορικά με τις σχέσεις που έχει αναπτύξει το νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού με τη Ρωσία. Ποια είναι η άποψή σας;
Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο φιλορωσικό κοινό στην Ελλάδα. Έχει καταγραφεί από όλες τις έρευνες της «διαΝΕΟσις» και σας συστήνω να τις δείτε. Εγώ τις παρακολουθώ εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Είναι ανεξήγητη αυτή η φιλορωσική στάση.
Εγώ στη σύγχρονη Ελλάδα - και λέω σύγχρονη Ελλάδα, αν θέλω να βάλω θεμέλιο τη Μεταπολίτευση - δεν έχω δει πουθενά να μας έχει βοηθήσει η Ρωσία. Μα πουθενά! Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχει αυτό το φιλορωσικό πνεύμα. Αν δεν απατώμαι, στην τελευταία δημοσκόπηση της διαΝΕΟσις είναι και ανεβασμένα τα ποσοστά από το 2023-2024 και μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση.
Και λέγεται ότι τη στηρίζουν. Μάλλον φαίνεται από την επιλογή του Αυγερινού, ο οποίος είναι ανταποκριτής, αν δεν απατώμαι, του Open στη Μόσχα. Έτσι δεν είναι; Λοιπόν, όταν έχεις τέτοιους ανθρώπους στα στελέχη σου, εκ των προτέρων δείχνεις και τον προσανατολισμό σου. Γι’ αυτό και λένε όλοι ότι είναι φιλορωσικό και θρησκευτικό. Δηλαδή, έχουμε φτάσει στις παρυφές του Αγίου Όρους, όπου υπάρχουν μοναστήρια, τα οποία είναι εντελώς φιλορωσικά, λόγω της Ορθοδοξίας.
Χθες είχαμε την παρουσίαση του κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού. Την άλλη εβδομάδα φαίνεται ότι μάλλον θα παρουσιάσει το κόμμα του και ο Αλέξης Τσίπρας. Και μάλιστα οι πληροφορίες αναφέρουν πως θα ακολουθήσει και ο Αντώνης Σαμαράς. Τα τρία αυτά νέα κόμματα μπορούν να στερήσουν κρίσιμα ποσοστά από τη Νέα Δημοκρατία;
Ο Σαμαράς σίγουρα. Διότι, κατ’ αρχάς, ο Σαμαράς θα πάρει 3% ή 4% - μπορεί να πάρει και κάτω από 3%. Αλλά αυτό το κρίσιμο 3% μπορεί να προέρχεται καθαρά από Νεοδημοκράτες. Ο Σαμαράς κυριολεκτικά δείχνει, αν θέλετε, τον χαρακτήρα του με το να κατέβει σε κόμμα.
Δεν έχει καμία πιθανότητα, προσέξτε να δείτε, ούτε να βγει πρώτος, ούτε να βγει δεύτερος, ούτε να βγει τρίτος, ούτε να βγει τέταρτος. Βγαίνει μόνο και μόνο, για να κάνει ζημιά στη Νέα Δημοκρατία, όπως την έκανε και το 1993. Αυτό δείχνει τον χαρακτήρα του ανθρώπου.
Τώρα, για τον Τσίπρα: ο Τσίπρας δεν θα κόψει ποτέ από τη Νέα Δημοκρατία. Μπορώ να σας πω ότι η δημιουργία κόμματος από τον Τσίπρα μπορεί να βοηθήσει και τη Νέα Δημοκρατία, λόγω του γεγονότος ότι θα δημιουργήσει αντίδραση, καθώς είναι ακόμα πολύ πρόσφατες οι μνήμες του τι συνέβη το 2015.
Και μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση που αποφασίζει να το κάνει τώρα, που παίζει το ντοκιμαντέρ στον ΣΚΑΪ, «Στο χιλιοστό». Είδαμε, κυριολεκτικά, τον ερασιτεχνισμό. Αυτό είναι ολοφάνερο πλέον από το ντοκιμαντέρ. Και δεν είναι οι κρίσεις των Ελλήνων στο ντοκιμαντέρ, είναι οι κρίσεις των ξένων, οι οποίο βλέπετε με ποιον τρόπο αντιμετωπίζανε την ελληνική αντιπροσωπεία.
Πόσο εφικτός είναι ο στόχος της αυτοδυναμίας για την κυβέρνηση;
Εγώ εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία θα έχει αυτοδυναμία. Γιατί δεν υπάρχουν νέα δεδομένα. Ο ψηφοφόρος δεν βλέπει εναλλακτικές λύσεις. Και δεύτερον, δεν θέλει να ρίξει τη χώρα σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς σε ακυβερνησία.
Θα κάνει την καρδιά του πέτρα και ο νοικοκυραίος θα ψηφίσει - δεν μου αρέσει η λέξη που λέω - λίγο πιο συντηρητικά, αλλά σκεπτόμενος το μέλλον των παιδιών του.
Ποιο θα είναι το διακύβευμα των εκλογών, κύριε Δρυμιώτη;
Αυτό που είπε ο Μητσοτάκης πολύ καθαρά. Κοιτάξτε, δεν είναι «εγώ ή το χάος». Είναι: «ή εγώ ή ο Ανδρουλάκης, ή εγώ ή ο Τσίπρας, ή εγώ ή η Καρυστιανού, ή εγώ και ο Βελόπουλος, ή εγώ και η Ζωή». Μπροστά σε αυτή την επιλογή, νομίζω ότι ο κόσμος δεν έχει επιλογή.
Όλα δείχνουν πως οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας, το 2027. Εσείς πώς σχολιάζετε αυτή τη στρατηγική της κυβέρνησης; Θα έπρεπε ίσως να γίνουν νωρίτερα;
Το επανέλαβε και ο Μητσοτάκης τέσσερις φορές στο συνέδριο. Δεν νομίζω ότι ήταν τυχαίο. Τέσσερις φορές ανέφερε το 2027. Εγώ λέω όχι. Ο Μητσοτάκης προσπαθεί να περάσει το προφίλ ενός θεσμικού. Βλέπετε ότι, παρά το γεγονός ότι είχε από πολλούς εισηγήσεις, για να αλλάξει τον εκλογικό νόμο, δεν το κάνει. Ούτε αυτό το απλό πράγμα, το 3% να το κάνει 5%, που θα μας έσωζε από πολλά πράγματα.
Λοιπόν, νομίζω ότι θα κρατήσει αυτό, να πάει για το τέλος της τετραετίας, όπως το είχε πει από την αρχή.
* Ο Ανδρέας Δρυμιώτης είναι πολιτικός αναλυτής
Οι πράκτορες και οι χρήσιμοι ηλίθιοι
Πριν από δύο και πλέον χρόνια είχα δεχτεί σφοδρές επικρίσεις για τη φράση: «Ο ρόλος κάποιων συγγενών να διεκδικήσουν πολιτική υπόσταση εκμεταλλευόμενοι την επίδειξη του πένθους τους με τρομάζει…».
Ήταν η περίοδος που το κλίμα ήταν φορτισμένο και σε όλη την επικράτεια λάμβαναν χώρα τεράστια συλλαλητήρια με αφορμή το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.
Θυμάμαι να κυκλοφορούν τότε διάφορες ευφάνταστες θεωρίες συνωμοσίας περί μεταφοράς παράνομου φορτίου εύφλεκτης ύλης από κάποιον επιχειρηματία-λαθρέμπορο, τον οποίο κάλυπτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός.
Σε οικονομική βάση μιλούσαμε για φορτία αξίας 5-10 χιλ. ευρώ και άρα για λαδώματα μερικών 20ευρων. Αστεία πράγματα. Κι όμως, υπήρχαν «σοβαροί» άνθρωποι που τα πίστευαν ή κάποιοι που υποκρίνονταν πως τα πίστευαν για τους δικούς τους σκοπούς.
Από την άλλη πλευρά, υπήρξαν ακραία σενάρια που δεν απέκλειαν το δυστύχημα να οφείλεται σε σαμποτάζ ξένων υπηρεσιών, με στόχο την πολιτική αποσταθεροποίηση της χώρας.
Ο ίδιος θεωρώ πάντα ως πλέον πιθανή την υβριδική εκμετάλλευση ενός τραγικού δυστυχήματος από εγχώρια συμφέροντα και ξένες δυνάμεις. Οι εξελίξεις, δύο χρόνια αργότερα, δικαιώνουν αυτό το σενάριο.
Η περιώνυμη «Μητέρα των Τεμπών», μαζί με διάφορα «ψέκια», παραθρησκευτικούς ταλιμπάν, αντιεμβολιαστές και υποχείρια του κλεπτοκρατικού καθεστώτος της Μόσχας, ίδρυσαν κόμμα για να σώσουν την Ελλάδα.
Σε όλη αυτή τη διαδρομή, τα τελευταία χρόνια, εκτός από τους πράκτορες της Ρωσίας, υπήρξαν επιχειρηματικά συμφέροντα και πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς και της Δεξιάς που προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά τον θυμό και την οργή, προβάλλοντας την κα Καρυστιανού και, στο τέλος, υφίστανται την πολιτική αφαίμαξη. Πρόκειται για τους χρήσιμους ηλίθιους της υπόθεσης.
Όλοι θυμούνται γνωστές φιγούρες του αριστερισμού να οργανώνουν τα συλλαλητήρια και την κα Κωνσταντοπούλου να έχει αναλάβει εργολαβικά την υπόθεση. Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αρβανίτης φρόντισε να αποκτήσει βήμα στις Βρυξέλλες.
Οι πρώτες δημοσκοπήσεις δείχνουν ήδη τα κόμματα της κας Κωνσταντοπούλου και του κ. Βελόπουλου να υφίστανται ισχυρά πλήγματα ενώ απώλειες δέχονται τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Το ευτύχημα για τους «χρήσιμους ηλίθιους» είναι πως είναι τόσο ηλίθιοι, που δεν μαθαίνουν από τα παθήματά τους.
Το πρόβλημα με την πολιτική εκμετάλλευση της τραγωδίας των Τεμπών είναι πως, στην προσπάθεια να υπάρξει πολιτική εκμετάλλευση, οι πραγματικοί υπεύθυνοι της τραγωδίας, όπως και με το σκάνδαλο Novartis, υπάρχει πιθανότητα να μείνουν ατιμώρητοι και οι αστοχίες στη λειτουργία του Δημοσίου, που επέτρεψαν να συμβεί ό,τι συνέβη, να μη διορθωθούν.
Έγραφα το 2024:
«Απ’ όσα έχουν γίνει γνωστά, τη βασική ευθύνη φαίνεται να φέρουν οι σταθμάρχες που είχαν βάρδια το μοιραίο βράδυ.
Ο ένας ήταν άσχετος, περιφερόμενος μέσω κινητικότητας δημόσιος υπάλληλος, που έβαλε δύο συρμούς να κινούνται στην ίδια γραμμή με αντίθετες κατευθύνσεις. Ο άλλος την είχε κοπανήσει και, όταν έγινε το συμβάν, έτρεξε να εξασφαλίσει ιατρική άδεια ασθενείας, προκειμένου να καλύψει την απουσία του από τον σταθμό.
Σίγουρα ευθύνεται και η μη λειτουργία ή απουσία ενός αυτόματου συστήματος διαχείρισης της πορείας και των προτεραιοτήτων των συρμών.
Το γεγονός πως ένας άχρηστος και ένας φυγόπονος βρέθηκαν να έχουν βάρδια σε ένα κρίσιμο πόστο αποδίδει ευθύνη στους προϊσταμένους της υπηρεσίας τους και, εν τέλει, στη διοίκηση των σιδηροδρόμων, που επέλεξε όλα αυτά τα πρόσωπα να ρυθμίζουν μια διαδικασία από την οποία, όπως αποδείχθηκε, εξαρτάται η ζωή πολλών ανθρώπων…».
Περίμεναν οι διοργανωτές της εκδήλωσης - πρεμιέρας χιλιάδες Βορειοελλαδίτες να κατακλύσουν τους γύρω χώρους από τον κινηματογράφο «Ολύμπιον» και μόλις μετά βίας γέμισαν την αίθουσα. Τα παλιά τα μεγαλεία πέρασαν. Τώρα πλέον η Μαρία Καρυστιανού δεν αντιμετωπίζεται ως η πενθούσα μητέρα, αλλά ως μια πολιτική αρχηγός ενός ρωσόφιλου κόμματος. Και είναι απολύτως φυσιολογικό από εδώ και εμπρός να πυκνώνουν και οι επιθέσεις προς τις απόψεις της, το πρόσωπό της, τους συνεργάτες της. Και το κυριότερο, θα μετριέται στις δημοσκοπήσεις δίπλα σε όλα τα άλλα κόμματα, χωρίς την μπούρδα του δυνητικού ακροατηρίου.
Γράφτηκε, και σωστά, πως η δεδομένη ρωσοφιλία δεν είναι κάτι το αρνητικό για το κόμμα Καρυστιανού, καθώς περίπου ένα 30% των Ελλήνων διάκειται φιλικά προς τη Ρωσία και τον Πούτιν. Όμως αυτό το 30% καλύπτεται πολιτικά από τουλάχιστον τέσσερα κόμματα, γεγονός που θα επιφέρει μια ανακατανομή της δύναμής τους. Δηλαδή ψιλικατζίδικα πράγματα. Αυτή η πορεία της πτώσης, από τις πλατείες με τα εκατομμύρια, στην αίθουσα ενός κινηματογράφου θα αποτυπωθεί και στις πρώτες δημοσκοπήσεις.
Επί πλέον, είναι γνωστό πως ο χρόνος δουλεύει σε βάρος τέτοιων κομμάτων που η ηγεσία τους είναι άπειρη και απαίδευτη. Πιθανόν να θελήσει ο Θανάσης Αυγερινός να υποκαταστήσει στον δημόσιο λόγο την Μ. Καρυστιανού, καθώς είναι και έμπειρος και εκπαιδευμένος, ώστε να καλυφθούν οι δεδομένες ανεπάρκειές της. Οι ακόλουθοί της όμως έχουν μια προσωπική, αδιαμεσολάβητη σχέση μαζί της, που κτίστηκε επάνω στην προσωπική της τραγωδία.
Τελικά, η πρεμιέρα του κόμματος δεν είχε καμιά έκπληξη. Και αντιεμβολιαστές και ΕΠΑΜ και γραφικές περσόνες που βρήκαν ρόλο και ολίγη αριστερά - κατά το ολίγη ρωσική. Υποθέτω πως όλος ο αριστερός συρφετός που προώθησε την Καρυστιανού να αισθάνεται εντελώς εξαπατημένος. Ιστορικά, ίσως είναι η πρώτη φορά που μια ούλτρα συντηρητική προσωπικότητα είδε στο πρόσωπο των αριστερών τους χρήσιμους ηλίθιους και τους εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο. Θυμηθείτε ποια ήταν η τεχνικός ήχου στις μεγάλες συγκεντρώσεις για τα Τέμπη και ποιοι ήθελαν την κυρία ή για πρωθυπουργό ή για πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γιατί συνέβη αυτό; Διότι οι ανόητοι αριστεροί πίστεψαν πως η Καρυστιανού και τα Τέμπη θα είναι το εργαλείο τους για να ανατρέψουν τον Μητσοτάκη. Τελικά η Μαρία τους την έφερε μια χαρά και αυτοί το φυσάνε και δεν κρυώνει.
Αν θέλουμε με δύο κουβέντες να συνοψίσουμε τι έγινε χθες στη Θεσσαλονίκη, σε μια κινηματογραφική αίθουσα, θα λέγαμε πολλή φασαρία για το τίποτα. Λογικά, θα υπάρξει ακόμα ένα ντέρμπι, αυτό για την τέταρτη θέση. Δε βλέπω τη Μαρία να έχει τη δυναμική για να διεκδικήσει την 3η θέση. Εκεί ο αγώνας θα είναι μέχρι τελικής πτώσεως.
Σχόλια