Αντί να αυξήσουν τους μισθούς ώστε τα επαγγέλματα όπως καθαριστές, διανομείς, εργάτες οικοδομής ή προσωπικό εστίασης να γίνουν ελκυστικά για τους ντόπιους εργαζόμενους, πολλοί εργοδότες προτιμούν την εύκολη λύση της φθηνής ξένης εργασίας. Το αποτέλεσμα είναι διπλό: διατηρούνται τεχνητά χαμηλοί μισθοί και εξαλείφεται το κίνητρο για επενδύσεις σε αυτοματισμό και εκπαίδευση. Ο εστιάτορας που προσλαμβάνει φθηνούς εργάτες από το Μπαγκλαντές δεν θα αγοράσει ποτέ το μηχάνημα πλυσίματος πιάτων που θα ήταν απόσβεση σε δύο χρόνια. Η οικονομία εγκλωβίζεται σε ένα μοντέλο χαμηλής προστιθέμενης αξίας.
Τα στοιχεία είναι σαφή. Η Γαλλία διαθέτει εκατομμύρια ανέργους και «ημι-απασχολούμενους» στο περιθώριο της αγοράς. Το πρόβλημα δεν είναι έλλειψη εργατικών χεριών, αλλά έλλειψη πολιτικής βούλησης να συνδέσει μισθούς με παραγωγικότητα. Η μετανάστευση λειτουργεί ως «μορφίνη»: προσωρινά καλύπτει κενά, αλλά διαιωνίζει την παθογένεια. Αντί να προετοιμάζουμε την κοινωνία για την τεχνολογική επανάσταση που έρχεται – ρομποτική, τεχνητή νοημοσύνη, αυτοματισμό – συντηρούμε ένα μοντέλο εξάρτησης από φθηνή χειρωνακτική εργασία.
Η μαζική εργατική μετανάστευση δεν αποτελεί λύση, αλλά αναβολή. Μόνο όταν σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από την εύκολη εισαγωγή εργατικού δυναμικού και αρχίσουμε να αντιμετωπίζουμε ειλικρινά τα ζητήματα μισθών, δεξιοτήτων και επενδύσεων, θα μπορέσουμε να χτίσουμε μια οικονομία υψηλής παραγωγικότητας και πραγματικής κοινωνικής συνοχής.
Le Point
via Babis Georges Petrakis
===========
Σχόλια