ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΜΑΦΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚ: ΠΩΣ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ ΤΗ ΒΟΥΛΗ ΣΕ ΦΘΗΝΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΘΑΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΩΝ ΥΠΟΚΛΟΠΩΝ!
Στο προσκήνιο μιας ακόμη κοινοβουλευτικής περιόδου, η ελληνική πολιτική σκηνή μετατρέπεται σε σκηνικό φθηνής επιθεώρησης, με το σύνολο του πολιτικού συστήματος να συμπράττει σε ένα καλοστημένο θέατρο στις πλάτες της κοινωνίας. Στο επίκεντρο της επικαιρότητας βρίσκεται η συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής για το πολύκροτο σκάνδαλο των υποκλοπών, μια υπόθεση την οποία η ηγεσία του Αρείου Πάγου έσπευσε προκλητικά να θέσει στο αρχείο, προσπερνώντας απαξιωτικά τις αντίθετες αποφάσεις των κατώτερων δικαστηρίων. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, προκειμένου να θωρακίσει τον εαυτό της από τις αποκαλύψεις, επιστρατεύει τώρα ένα πρωτοφανές νομικό τερτίπι. Ενώ ο νόμος ορίζει ξεκάθαρα ότι η πρόταση της αντιπολίτευσης μπορεί να γίνει δεκτή με 120 ψήφους, η κυβερνητική πλειοψηφία, με προφανή άνωθεν εντολή, επιχειρεί να μετατοπίσει τον πήχη στους 151 βουλευτές. Επικαλούμενη προσχηματικά λόγους «εθνικής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής», η παράταξη του κ. Μητσοτάκη μεθοδεύει το οριστικό θάψιμο της υπόθεσης στον κάλαθο των αχρήστων. Το αποκορύφωμα του πολιτικού κυνισμού αποτυπώνεται στην επιλογή του Μάκη Βορίδη ως εισηγητή για την υπεράσπιση αυτού του κοινοβουλευτικού κουκουλώματος. Πρόκειται για μια κατάσταση απόλυτης πολιτικής σχιζοφρένειας, καθώς ο συγκεκριμένος υπουργός, ο οποίος βάσει των αποκαλύψεων υπήρξε και ο ίδιος στόχος του παράνομου λογισμικού Predator, μετατρέπεται από θύμα σε συνήγορο των διωκτών του, επιχειρηματολογώντας σθεναρά για να μείνει η αλήθεια στο σκοτάδι.
Την ίδια στιγμή, η στάση της αντιπολίτευσης, με πρωτοστάτες το ΠΑΣΟΚ και τους λοιπούς κοινοβουλευτικούς σχηματισμούς, αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων, λειτουργώντας ως το ιδανικό συμπλήρωμα στην κυβερνητική μεθόδευση. Οι μεγαλόστομες απειλές που εκτοξεύονται στα τηλεοπτικά παράθυρα εξαντλούνται στην πρόθεση μιας «θεαματικής» ομαδικής αποχώρησης από την αίθουσα σε περίπτωση που η πλειοψηφία επιβάλει τον κανόνα των 151 ψήφων. Αυτή η «αντιπολίτευση του καναπέ», αντί να παραμείνει στα έδρανα για να αντιμετωπίσει και να ξεμπροστιάσει το σύστημα εξουσίας μέχρι την τελευταία ψήφο, επιλέγει τη φυγή προς το καφενείο της Βουλής, παραχωρώντας στην κυβέρνηση το δικαίωμα να κλείσει τη διαδικασία ανενόχλητη σε μια άδεια αίθουσα.
Το κλίμα της θεσμικής σήψης έχει ήδη δηλητηριαστεί ανεπανόρθωτα μετά τις πρόσφατες διαρροές των διαλόγων του Νίκου Ανδρουλάκη με τον διοικητή της ΕΥΠ, Θ. Δεμίρη, αλλά και από την προκλητική στάση του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη. Ο τελευταίος, λειτουργώντας ως πιστός εκτελεστής της γραμμής του Μεγάρου Μαξίμου, εξαπέλυσε μια αλαζονική επίθεση ενάντια στη δικαστική απόφαση του περασμένου Μαρτίου που ζητούσε περαιτέρω έρευνα, δηλώνοντας με θράσος ότι δεν μπορεί να αναγορεύεται σε μείζον δικαστήριο το Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Η ωμή αυτή παραδοχή αποδεικνύει ότι για το καθεστώς Μητσοτάκη, οι δικαστικοί λειτουργοί γίνονται αντικείμενο απαξίωσης και υποβάθμισης τη στιγμή που οι αποφάσεις τους δεν εναρμονίζονται με τις επιθυμίες της εκτελεστικής εξουσίας.
Ο Έλληνας πολίτης παρακολουθεί με βαθιά αποστροφή και αηδία ένα κράτος που παρακολουθεί τους πάντες, καθοδηγούμενο από μια πρωθυπουργική αυλή που εφευρίσκει νομικά παραθυράκια για να διασφαλίσει την ακαταδίωκτη δράση της, την ώρα που το πολιτικό προσωπικό της χώρας εμφανίζεται στην πλειονότητά του βολεμένο και συνένοχο σε μια επιχείρηση συγκάλυψης δίχως τέλος.
================
---------------------
-----------------------
-------------------
Σχόλια