====================
«Η καταπίεση του συστήματος που οικοδομήθηκε από τον χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό
ονομάζεται "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" και μπορείτε να επιλέξετε αυτό που εκείνη τη στιγμή...
κάνει να φαίνεται το λιγότερο κακό ανάμεσα στα κόμματα, που βρίσκονται στα χέρια των
τραπεζών, των στοών, των μέσων ενημέρωσης και των δικαστών τους»
Γερουσιαστής Fernando Rossi
«Φύσει ζῷον πολιτικόν»... κατά τον Αριστοτέλη, ο φίλος και σύντροφος κοινών αγώνων Nando, που τίμησε με πρόλογο το τελευταίο μου βιβλίο... 👉 Fernando Rossi: Οι λαοί της Ευρώπης θα πρέπει να διδαχθούν πως δεν πρέπει να πιστεύουν στα ΜΜΕ
«Πέρα κι έξω» από τις άγριες «κοκορομαχίες» του σημερινού πολιτικού συστήματος, που προσομοιάζουν την «Φαλακρή Τραγουδίστρια» στο θέατρο του παραλόγου εκείνη τη σάτιρα της αστικής τάξης του Ευγένιου Ιονέσκο, η σημερινή 'Ελλάδα' έχει σαφέστατα το ρόλο μιας παραδουλεύτρας ξένων συμφερόντων και το πολιτικό σύστημα έχει αποδεχθεί πλήρως το ρόλο μιας πόρνης που προσφέρει αφειδώς κάθε είδους υπηρεσίες χωρίς κανένα αντίτιμο, πέρα από τη μισθοδοσία των "διαχειριστών": πολιτικό σύστημα.
Αναζητώντας μια διαφοροποίηση, έστω μία στις θέσεις των κομμάτων της Νατοϊκής δεξιάς και της Νατοϊκής αριστεράς: "πράσινη ανάπτυξη", "κλιματική αλλαγή", πειραματικά φάρμακα πολυεθνικών φαρμακοβιομηχανιών Big Pharma, "ανθρώπινα δικαιώματα" οι γάμοι & τεκνοθεσίες ομοφυλόφιλων, τρανσέξουαλ και πάει λέγοντας ΛΟΑΤΚΙ+, αντιμετώπιση του Ρωσικού ιμπεριαλισμού κι εναντίον του δικτάτορα Πούτιν, στο πλευρό του κοκαϊνομανή μικρού φύρερ των ουκροναζί, "με τη σωστή πλευρά της ιστορίας" των βρεφοκτόνων εβραιοσιωνιστών, τον πόλεμο εναντίον του "σκοταδιστικού Ιράν" και... "περισσότερη Ευρώπη"!
Πλησιάζοντας η θεατρική παράσταση των "εκλογών" όλα τα κόμματα πουλάνε την πραμάτεια της "ελπίδας" για μια καλυτέρευση των υπηκόων.
Εμείς θα μειώσουμε καλύτερα την ακρίβεια, εμείς θα πιέσουμε καλύτερα το ΝΑΤΟ και την ΕΕ για να μην υλοποιήσει πλήρως τα σχέδια της συμμάχου Τουρκίας, εμείς θα μειώσουμε τις ημέρες εργασίας, εμείς θα καλυτερεύσουμε την Παιδεία, την Υγεία και πάει λέγοντας καθόσον είμαστε παρά τις ανύπαρκτες διαφορές στην "σωστή πλευρά της ιστορίας"!
Σημείωνε ο εμβληματικός Μάριο Μονιτσέλι:
«Η ελπίδα για την οποία μιλάνε όλοι είναι μια παγίδα, μια άτιμη λέξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.
Η ελπίδα είναι μια παγίδα που εφευρέθηκε από τα αφεντικά.
Η ελπίδα είναι εκείνη, εκείνων που σας λένε όπως ο Θεός μείνετε ήσυχοι, μην μιλάτε, προσευχηθείτε και θα λυτρωθείτε, θα ανταμειφθείτε στο μέλλον.
Στο μεταξύ, λοιπόν, τώρα να είστε ήσυχοι: θα υπάρξει ανταμοιβή σε μια μεταθανάτια ζωή.
Έτσι λένε λοιπόν: να είστε ήσυχοι, πηγαίνετε σπίτι σας.
Ναι, είστε απολυμένοι, αλλά σε 2 ή 3 μήνες θα σας προσλάβουμε ξανά, θα σας δώσουμε τη θέση εργασίας.
Να είστε ήσυχοι, να πάτε σπίτι σας και... έτσι όλοι μένουν ήσυχοι.
Ποτέ να μην έχεις ελπίδα!
Η ελπίδα είναι μια παγίδα, ένα άτιμο πράγμα που εφευρέθηκε από τους κυβερνώντες.
Μόνον μια πραγματική Επανάσταση χρειάζεται»
Μάριο Μονιτσέλι
Κορυφαίος Ιταλός διανοούμενος, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συγγραφέας, ο πατέρας της γνωστής παγκοσμίως 7ης Τέχνης ως «κωμωδία αλά ιταλικά»
Η ελπίδα είναι παθητικό συναίσθημα της προσδοκίας για κάτι καλύτερο, για βελτίωση και «απέχει παρασάγγας», για να θυμηθούμε το αρχαίο περσικό μέτρο μήκους που καθιερώθηκε από τους Έλληνες, από το «όραμα».
Το «όραμα» κάνει την ειδοποιό διαφορά γιατί διαθέτει καθαρότητα, διαύγεια για το πώς θέλουμε να είναι το μέλλον.
Η «ελπίδα» είναι ευχή, ενώ το «όραμα» απαιτεί συγκεκριμένη Στρατηγική, Δράση, Δέσμευση για να υλοποιηθεί.
«Όποιος επιλέγει το λιγότερο κακό,
αναπόφευκτα καταλήγει να έχει το χειρότερο»
Αντόνιο Γκράμσι, "Quaderni del carcere" (Τετράδια της φυλακής
"...Χωρίς πρόταγμα, «όραμα» Εθνικής Κυριαρχίας δεν μπορεί ν' αντιμετωπιστεί ο ρόλος της εργάτριας του σεξ που έχουν προσδώσει στην αποικία 'Ελλάδα'.
Το «όραμα» δεν είναι αναγκαστικά μια επαναστατική ανατροπή που επισύρει τον φόβο και την τρομοκρατία από την αργυρώνητη δημοσιογραφική πορνεία, το όπλο των κυριάρχων κι εκφράζεται με απλές ορατικές δράσεις/δεσμεύσεις, που είναι ρήξεις!
π.χ. η 'Ελλάδα' που οραματιζόμαστε δεν θα συνεισφέρει αυτό που τις χρεώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την χρηματοδότηση με 90 δισ. ευρώ του καθεστώτος των ουκροναζί, η 'Ελλάδα' που οραματιζόμαστε δεν θα συνεισφέρει στο ΝΑΤΟ το 5% του ΑΕΠ, η 'Ελλάδα' που οραματιζόμαστε δεν θα υλοποιήσει την ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική), αλλά θα αναπτύξει ανεξάρτητα τον πρωτογενή τομέα γεωργίας/κτηνοτροφίας, η 'Ελλάδα' που οραματιζόμαστε θα δημιουργήσει από την αρχή Δημόσια επιχείρηση Ενέργειας, Δημόσια επιχείρηση αερομεταφορών, Δημόσια επιχείρηση σιδηροδρόμων, Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία με ελληνική κυριαρχία κι όχι δήθεν "Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων" με ευρωπαϊκή εποπτεία και διοίκηση...
Η 'Ελλάδα' που οραματιζόμαστε δεν θα συνεχίσει τον πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και θα συνάψει απευθείας συμφωνίες για Ενέργεια, Λιπάσματα κ.α. χωρίς ευρωπαϊκή αδειοδότηση...
Η 'Ελλάδα' που οραματιζόμαστε θα σταθεί πλάι στον Ιρανικό λαό και θα συνάψει κάθε είδους εμπορικές συμφωνίες χωρίς ευρωπαϊκή αδειοδότηση...
Η 'Ελλάδα' που οραματιζόμαστε θα παραβιάσει τους "κανόνες" της ΕΕ (Ελεύθερη Αγορά, Ελεύθερος Ανταγωνισμός, προϋπολογισμός με έγκριση ΕΕ) και θα προσλάβει Δασκάλους, καθηγητές, γιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό και προσωπικό για Δημόσιες Υπηρεσίες...
Η 'Ελλάδα' που οραματιζόμαστε θα ιδρύσει Δημόσια Τράπεζα με απόλυτο κρατικό έλεγχο...
Η 'Ελλάδα' που οραματιζόμαστε -όσο θα υπάρχει στην ΕΕ το "δικαίωμα" του βέτο-, θα μπλοκάρει όλες τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απέναντι στην Τουρκία, όσο δεν θα έχουμε υλοποίηση του περιβόητου "διεθνούς δικαίου" για Κύπρο Ενιαία Κυρίαρχη Ανεξάρτητη κι όχι τη προωθούμενη διχοτόμηση με "Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία", τη διακοπή των σχέσεων με το δολοφονικό καθεστώς των βρεφοκτόνων σιωναζί, την άσκηση ΟΛΩΝ των δικαιωμάτων μας στο Αιγαίο και φυσικά την απαλλαγή, άρνηση υποτέλειας και συνέχιση των φονικών δεσμεύσεων των δεξιών κι "αριστερών" (Τσίπρας) μνημονίων για 99 χρόνια...
Δύσκολη η όποια "απάντηση" στο δίλημμα ελπίδα ή όραμα όταν απουσιάζει ο "Πρίγκιπας" του Αντόνιο Γκράμσι, το κόμμα κι ο ηγέτης, όπως έγραφε υπό λογοκρισία ο Γκράμσι στα κάτεργα του Μουσολίνι. Φυσικά ουτοπία, αυταπάτη, βολονταρισμός η δημιουργία κόμματος, κινήματος από "υλικά κατεδάφισης", ή ελεγχόμενους και "φυτευτούς" (αυτοί βρίθουν κι ευδοκιμούν σήμερα) από το σύστημα για αναπαραγωγή και διατήρηση του "status quo" ο θυμόσοφος λαός έχει καεί στο χυλό, κάηκε και στο γιαούρτι και τώρα πολύ σωστά και με σοφία: φυσάει ακόμη και τα παγάκια...
Όμως, ήρθε η ώρα να αλλάξουμε ριζικά τους "Κανόνες του Παιχνιδιού" και να βάλουμε τέλος σε αιώνες και αιώνες κυριαρχίας μέσω βίας και οικονομικής εκμετάλλευσης από μια μικρή μειοψηφία στον πλανήτη και την εγχώρια κομπραδόρικη αστική τάξη! Να ενταφιάσουμε την ελπίδα και ν' αναζητήσουμε όραμα!
«Το σημείο εκκίνησης είναι "εθνικό"
κι απ' αυτό το σημείο εκκίνησης
πρέπει να λάβεις τις αποφάσεις των κινήσεων»
Antonio Gramsci
"Quaderni del carcere" (Τετράδια της φυλακής), σελ. 1729
Όμως «Αν ένας άνθρωπος, που δεν έχει μέσα του κουλτούρα, πολιτική συνείδηση, παιδεία εξεγερθεί, δεν θα γίνει ποτέ επαναστάτης. Θα παραμείνει πάντα εξεγερμένος αγανακτισμένος... Προσοχή στους αγανακτισμένους. Σε κάνουν να σκοντάφτεις κι είναι οι πρώτοι που καταστρέφουν την επανάσταση»
Μάο Τσετούνγκ
«Να κάνετε το Έθνος υπόθεση του Λαού
κι η υπόθεση του Λαού θα είναι εκείνη του Έθνους...»
Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοβ, επονομαζόμενος «Λένιν»"
ΠΗΓΗ
Σχόλια