Την ώρα που η Λέσβος δοκιμάζεται από τον αφθώδη πυρετό και οι εικόνες σφαγών σοκάρουν την τοπική κοινωνία, η επιστροφή στο παρελθόν δεν είναι απλώς χρήσιμη – είναι αποκαλυπτική. Δύο ιστορικές επιδημίες, αυτή της περιόδου 1972–1981 και εκείνη του 2000 στον Έβρο, φωτίζουν με ψυχρή ακρίβεια τις επιλογές που έγιναν και τις στρατηγικές που επικράτησαν. Μέσα από αυτές, προκύπτει ένα σκληρό αλλά αναγκαίο συμπέρασμα: η διαχείριση των ζωονόσων δεν είναι μόνο επιστημονικό ζήτημα· είναι βαθιά πολιτική και οικονομική απόφαση, με άμεσο αντίκτυπο στην επιβίωση ολόκληρων κοινωνιών.
Γράφει ο Παναγιώτης Αυγουστίδης
Στο Περιοδικό της Ελληνικής Κτηνιατρικής Εταιρείας έχουν δημοσιευθεί εξαιρετικά ενδιαφέρουσες εκθέσεις για δύο μεγάλες επιδημίες αφθώδη πυρετού στη χώρα μας.
Η πρώτη αφορά στην επιδημία του 1972-1981.
Η δεύτερη αφορά σ' αυτήν του 2000 στον Έβρο.
Έχει ενδιαφέρον να δει κανείς τι μέτρα και μεθοδολογίες εφάρμοσαν οι κτηνιατρικές υπηρεσίες σε κάθε περίπτωση. Μέσα απο τις σελίδες τους δίνονται απαντήσεις σε ερωτήματα που τίθενται σήμερα, από τους κτηνοτρόφους όσο και από τους απλούς πολίτες.
Διεθνώς, για την αντιμετώπιση του αφθώδη πυρετού στα ζώα αναπτύχθηκαν δύο στρατηγικές αντιμετώπισης:
Σχόλια