Η καταστροφή της Λέσβου.

ΟΛΌΚΛΗΡΗ Η ΛΈΣΒΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΜΌΝΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ. 


 ... είναι η εικόνα της καταστροφής που κάποιοι θέλουν για το νησί και τους ωραίους αγέρωχους ανθρώπους του.

============================== 

https://www.facebook.com/reel/1314771640548833


 =========================

 



 ==================

Η αγωνία των κτηνοτρόφων της λέσβου είναι απερίγραπτη. 
Ακούστε τι λέει αυτός ο ηλικιωμένος συνάνθρωπος μας για τα ευλογημένα παραγωγικά ζώα που είναι τα πρόβατα. 
Επίσης πολλά συγχαρητήρια και στον δεύτερο κτηνοτρόφο που μιλάει στο βίντεο καί αναρωτιέται πού είναι η κτηνιατρική υπηρεσία της περιφέρειας βορείου αιγαίου.
Το θετικό είναι ότι ο κόσμος ξεκίνησε να ξυπνάει.
Οι μάσκες έπεσαν και κάποια στιγμή πρέπει να λογοδοτήσουν όλοι τούς.
Κώστα Μουτζούρη 
Ξέρεις τι είναι να δουλεύεις καθημερινά από το πρωί μέχρι το βράδυ στα χωράφια και μέσα στην καβαλίνα προσπαθώντας να επιβιώσεις να μεγαλώσεις τα παιδιά σου και να τα σπουδάσεις τίμια και σωστά.
Και να έρχονται τα καθίκια οι αντίχριστοι που εκτός από το κομματικό και προσωπικό τους συμφέρον δεν κοιτάνε τίποτα άλλο. 
Και μέσα σε μία ώρα να σε τελειώνουν χωρίς κανέναν απολύτως λόγο. 
Επειδή ένα πρόβατο έβγαλε μία αύτρα μέσα στο στόμα. 
Άραγε όλοι εσείς το βράδυ κοιμάστε ήσυχοι????

 via Spiros Frantzis 

-------------------------------- 

https://www.facebook.com/reel/1507279534083459 

===============

https://www.facebook.com/reel/1305317811744252 

=================

https://www.facebook.com/reel/1266179775602401


================

Γιατί δεν μπορούν να πουλήσουν τυρί; Ακούστε μέχρι τέλους.

https://www.facebook.com/reel/1218320056998444 

====================

========================

https://www.facebook.com/reel/873355689058664
 

===============

... δεν πρόκειται απλά για μια καταστροφή του πρωτογενούς τομέα. Πρόκειται για καταστροφή και άρα ερήμωση του όλου του νησιού, αφού ο πρωτογενής τομέας είναι η βάση της ζωής στο νησί. Τα νησιά είναι εύθραστα συστήματα και  κάποιοι αποφάσισαν,  με τα γνωστά ενεργούμενα,  την καταστροφή του νησιού.  Το νησί είναι ένα ατίθασο νησί, που τώρα κρίθηκε η ώρα να τιμωρηθεί. Το "κακόψυχο αφεντικό" δεν ξεχνά... 

Μια κυβέρνηση που δεν σταμάτησε νε μοιράζει εκατομμύρια στα δικά της παιδιά, απουσιάζει από τον αγώνα ζωής του νησιού. Πετιέται παραγωγή, καταστρέφονται αγρότες, κτηνοτρόφοι, επιχειρηματίες και η κυβέρνηση ασχολείτει με την κάλυψη του ... Λαζαρίδη... 

«Τα κράτη δεν ασχολούνται πλέον με την διοίκηση και αφοσιώνονται στην αστυνόμευση.
Οι πρόεδροι μετατρέπονται σε διαχειριστές ξένων εταιριών.
Οι Υπουργοί Οικονομικών είναι καλοί διερμηνείς.
Οι βιομήχανοι μετατρέπονται σε εισαγωγείς.
Οι πολλοί εξαρτώνται ολοένα περισσότερο από τα περισσεύματα των λίγων.
Οι εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους.
Οι αγρότες χάνουν την γη τους.
Τα παιδιά χάνουν την παιδική τους ηλικία.
Οι νέοι χάνουν την επιθυμία να πιστεύουν.
Οι ηλικιωμένοι χάνουν την σύνταξή τους.
"Η ζωή είναι λαχείο" ισχυρίζονται όσοι κερδίζουν».
Όσοι δουλεύουν, φοβούνται μη χάσουν τη δουλειά τους.
Όσοι δε δουλεύουν, φοβούνται μη δε βρουν ποτέ δουλειά.
Όποιος δε φοβάται την πείνα, φοβάται το φαγητό.
Οι οδηγοί αυτοκινήτων φοβούνται να περπατήσουν και οι πεζοί φοβούνται μην τους πατήσουν τα αυτοκίνητα.
Η δημοκρατία φοβάται να θυμηθεί και η γλώσσα φοβάται να τα πει.
Οι πολίτες φοβούνται τους στρατιωτικούς, οι στρατιωτικοί φοβούνται την έλλειψη όπλων, τα όπλα φοβούνται την έλλειψη πολέμων.
Ζούμε στα χρόνια του φόβου.
Φοβάται η γυναίκα τη βία του άντρα και ο άντρας την άφοβη γυναίκα.
Φόβος των κλεφτών, φόβος της αστυνομίας.
Φόβος της πόρτας χωρίς κλειδαριά, του χρόνου χωρίς ρολόγια, του παιδιού χωρίς τηλεόραση, φόβος της νύχτας χωρίς υπνωτικά χάπια και φόβος της ημέρας χωρίς διεγερτικά χάπια.
Φόβος του πλήθους, φόβος της μοναξιάς, φόβος απ' όσα έγιναν και για όσα θα γίνουν, φόβος του θανάτου, φόβος της ζωής.
Στις μέρες μας ορισμένα πράγματα έχουν αλλάξει ονομασία:
Ο καπιταλισμός φέρει το καλλιτεχνικό όνομα της οικονομίας της αγοράς.
Ο ιμπεριαλισμός λέγεται παγκοσμιοποίηση.
Τα θύματα του ιμπεριαλισμού λέγονται χώρες υπό ανάπτυξη,
που είναι σαν να αποκαλείς τους νάνους παιδιά.
Ο οπορτουνισμός λέγεται πραγματισμός.
Η προδοσία λέγεται ρεαλισμός.
Η φτώχεια λέγεται στέρηση ή στενότητα και οι φτωχοί, άνθρωποι με ανεπαρκείς πόρους.
Το δικαίωμα του αφεντικού να απολύει τους εργάτες χωρίς αποζημιώσεις ή εξηγήσεις, λέγεται ευελιξία της αγοράς εργασίας.
Τα βασανιστήρια λέγονται παράνομος καταναγκασμός ή φυσικές και ψυχολογικές πιέσεις.
Όταν οι κλέφτες είναι από καλή οικογένεια δεν είναι κλέφτες, αλλά κλεπτομανείς".
Εδουάρδο Γκαλεάνο,
Ο μεγάλος Ουρουγουανός δημοσιογράφος και συγγραφέας έφυγε απο τη ζωή στις 13 Απριλίου του 2015.
Κυνηγημένος από τις περισσότερες δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του 20ου αιώνα.
Ξεχωριστα αγαπημένος και για την οδυνηρή συνάφεια του καιρού μας.

 

Σχόλια