Δημήτρης Στριλάκος
Είναι – λέει – «οικολόγοι» και βίγκαν. Και πιστεύουν ότι οι λύκοι και τα αγριογούρουνα μπαίνουν στις πόλεις, επειδή...τους «πήραμε το σπίτι τους».
Ταυτίζουν την ανάγκη προστασίας του ορεινού περιβάλλοντος, με την ενοχοποίηση και εκδίωξη όλων σχεδόν των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που ασκούνται στο Γράμμο, στα Βαρδούσια, στο Φαλακρό, στο Μαίναλο, στον Ταύγετο, στην Πίνδο...
Όμως, η «οικολογία» δεν είναι φίλτρο στο Instagram ούτε χειροκρότημα στο Facebook. Δεν είναι ο εγωκεντρικός καθρέφτης της «φυσιολατρείας» σου, ούτε η ακόρεστη ανάγκη σου να φανείς «καλός άνθρωπος» .
- Μεγαλοβδομάδα αρχίζει και, καθώς θα πάρετε τα χνάρια σας προς τα «πίσω» να ξαναβρείτε τον δρόμο της «επιστροφής» προς τα χωριά σας, μην ξεχάσετε να κοιτάξτε γύρω...
Η ύπαιθρος έχει αλλάξει γιατί «ξεριζώθηκαν» από μέσα της οι άνθρωποι. Δεν είναι οι λύκοι και τα αγριογούρουνα που της λείπουν, οι άνθρωποι είναι που κατάντησαν...είδη προς εξαφάνιση! Λύκους και αγριόχοιρους ποτέ δεν είχαμε περισσότερους στη ζώσα μνήμη. Και ανθρώπους... ποτέ λιγότερους.
- Οι πεζούλες και οι λάκκες με τα ορεινά χωράφια, δάσωσαν και εγκαταλείφθηκαν. Χωραφάκια αφέθηκαν στη λησμονιά των πουρναρόλογγων. Τα υδραγωγεία, τα γεφύρια, τα μονοπάτια και οι μουλαρόστρατες - οι φλέβες ενός αλλοτινού καιρού - ρήμαξαν και σβήστηκαν.
Οι αμέτρητες αναβαθμίδες των νησιών, οι πέτρινοι φράχτες για τα βοσκοτόπια, συνεχίζουν να γκρεμίζονται...
Οι καρυδιές, οι καστανιές, οι συκιές, οι μουριές, όλα τα δένδρα που χάριζαν χαρακτήρα και καρπό στους τόπους μας, πεθαίνουν και ξεραίνονται γιατί δεν υπάρχουν πια άνθρωποι να τα τα φροντίσουν.
Τα πηγάδια κλείνουν το ένα μετά το άλλο, εγκαταλειμμένα, σαν «μάτια» που δεν έχουν πια ποιον να αντικρίσουν. Οι ελαιώνες της Μάνης αγριεύουν, τα αμπέλια και τα περιβόλια σβήνουν, γιατί τους λείπει το χάδι του ανθρώπου πάνω τους
Οι πευκώνες που επιβίωναν με τη φροντίδα των «ρετσινάδων», έγιναν «ζούγκλες» και γέρασαν και καίγονται ξανά και ξανά. Εγκαταλείφτηκαν και έγιναν το «φυτίλι» για τις παραστάσεις των μεγάλων πυρκαγιών που οι νεοέλληνες θαυμάζουν κάθε καλοκαίρι… στην τηλεόραση!
Οι ίδιοι οι βοσκότοποι χάνονται. Τα αλπικά λιβάδια και οι γυμνές πλαγιές που φιλοξενούσαν πρόβατα, δασώνουν από το πουρνάρι. Και οι ορεινές πλαγιές που έτρεφαν αγελάδες, σταδιακά «κλείνουν».
Οικογένειες ολόκληρες σταματούν την κτηνοτροφία, γιατί κουράστηκαν να παλεύουν καθημερινά με την ακρίβεια των ζωοτροφών, την Πανώλη των αιγοπροβάτων και την εγκατάλειψη.
Οι στάνες αδειάζουν, τα ζώα λιγοστεύουν, τα προϊόντα χάνονται. Και μαζί τους η γαστρονομία, η κουλτούρα , η ταυτότητα, οι άνθρωποι.
Ένας ολόκληρος κόσμος βυθίζεται...
Υπάρχουν χωριά όπου δεν καπνίζει ούτε μία καμινάδα, δεν ακούγεται ούτε γάβγισμα - μόνο ο άνεμος. Όμως, κάθε καμινάδα που δεν καπνίζει τον χειμώνα, είναι μια ψυχή που έφυγε είτε για την πόλη, είτε για τον ουρανό Είναι μια θλίψη κοφτερή σαν γυαλί αυτή...
Και έμειναν στα χωριά μόνο οι πολίτες...«δεύτερης» κατηγορίας, αυτοί που δεν είχαν καμιά άλλη επιλογή, που δεν εγκατέλειψαν τη γη τους, που δεν άφησαν τους γέρους γονείς στα τελευταία τους, που δεν είχαν πρόσβαση σε μόρφωση, σε διορισμούς ή σε επιδοτήσεις.
Αλλιώς ζουν, αλλιώς αντιμετωπίζουν τα δικά τους «Βατερλό» και τις δικές τους «Θερμοπύλες» εκεί.
Δεν είναι... «καταληψίες» των εδαφών του λύκου και του χρυσαετού οι άνθρωποι εκεί. Από πάντα εκεί ήταν! Αυτοί, οι πατεράδες και οι παππούδες τους είναι που τα ρουμάνια τα έκαναν πεζούλες και χωράφια, τους χερσότοπους τους έκαναν βοσκοτόπια και δάση, τους απρόσιτους γκρεμούς τους μετέτρεψαν … σε πέτρινους παραδοσιακούς οικισμούς που θαυμάζουν βίγκαν και «οικολόγοι».
Τώρα, κυκλοφορούν με αγροτικά τριακονταετίας, κόβουν κρυφά κανένα κορμό για να μην παγώσουν από το κρύο, και ξεχιονίζουν μόνοι τους τους ορεινούς δρόμους, για να στείλουν τον άρρωστο τους στο νοσοκομείο...
Για όσο αντέξουν
=============
-----------------
---------------------
---------------------
------------------
Δυστυχώς αυτό που βλέπουμε είναι το τέλος ενός προδιαγεγραμμένου δρόμου. Την καταστροφή των μικροιδιοκτητών και την μετατροπή τους στη συνέχεια σε κολλίγους. Είναι αυτή η μικροιδιοκτησία που επέτρεψε την επιβίωση της ελληνικής οικογένειας, που παράγει πραγματικά και που συντηρεί τις πόλεις με δέματα και καλάθια τροφίμων. Μ' όλα του τα κουσούρια αυτός ο τρόπος παραγωγής παρήγαγε! Τώρα επιχειρείται η "τελική λύση": η διάλυση της αγροτικής παραγωγής, η διάλυση της ικανότητας για όποια παραγωγική ικανότητα στον τομέα της παραγωγής τροφίμων. Για να βρεθεί η χώρα σε ακόμα πιο δεινή διαπραγματευτική θέση. Κανείς από τα "μεγάλα" κόμματα δεν έχει προτείνει - από το 2009 - ένα σχέδιο ανάταξης της οικονομίας που φυσικά θα περιλαμβάνει αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή. Μια προσέγγιση που επιβάλλει την προστασία του ελληνικού λαού από λιμό, που θ'αχει σαν σημαία την διατροφική επάρκεια. Δεν το πρότειναν γιατί ως εντολλοδόχοι ξένων συμφερόντων δεν τολμούν να πουν ότι αυτό δεν γίνεται λόγω των συμφωνιών που έχουν δέσει χειροπόδαρα εδώ και χρόνια την ελληνική παραγωγή. Ποσοστώσεις παντού για φτάσουμε στο σημείο το γάλα να είναι φτηνότερο από το νερό και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός ..."υπευθύνου".
Η καταστροφή έχει συντελεστεί και οι αγροτοκτηνοτρόφοι οδηγούνται σε μια απέλπιδα μάχη χωρίς συνολικό σχέδιο. Εκτός κι' αν... συμβεί το θαύμα και η κατακερματισμένη κοινωνία βρει τον τρόπο να εκφραστεί... και το κουράγιο να τα κάνει όλα ....τάνα.
Σχόλια