Δεν ξέρω αν είμαι μόνο εγώ που βίωσα διαφορετικά αυτό το Πάσχα, από ότι τις προηγούμενες χρονιές. Ένιωσα όμως ότι όλα ξεθώριασαν και οι διαφορές ήταν τόσο εμφανείς που έγιναν απώλειες. Όχι προσωπικές απαραίτητα, αλλά ευρύτερες. Κι αυτό είναι χειρότερο. Σαν η μεγάλη γιορτή της ορθοδοξίας και της άνοιξης να άλλαξε ταυτότητα. Μικρά πραγματάκια και ίσως όχι τα σημαντικότερα, απουσίαζαν. Είναι αυτά όμως που έδιναν χρώμα στο Πάσχα των Ελλήνων. Είναι αδιάψευστος καθρέφτης φτώχιας και πιεστικής δυσχέρειας, που τις γιορτινές μέρες χάνει το καμουφλάζ του.
Δεν είδα όλη την Μεγάλη Εβδομάδα, εκείνη την συνεχόμενη ουρά εκδρομέων που έφταναν από την Αθήνα ή και το εξωτερικό για να κάνουν «Πάσχα στο χωριό». Υπήρχε μια άνεση σε όποιο οδικό δίκτυο κι αν κινήθηκα. Απουσίαζαν και οι καρβουνιάρηδες που κάθε χρόνο τους έβρισκες παντού στις άκρες των δρόμων να πουλάνε τσουβάλια με κάρβουνα για τον οβελία.
Το βράδυ της Ανάστασης, άλλες χρονιές, το πλήθος πιστών ήταν τόσο μεγάλο που πάνω από τα 2/3 έμεινε έξω από την εκκλησία. Γέμιζαν οι παρακείμενοι δρόμοι και το μεγάλο προαύλιο. Φέτος με άνεση μπήκαμε μέσα στην εκκλησία για να ανάψουμε το κερί μας. Κάτι που άλλες χρονιές το κατάφερνες σπρώχνοντας το πλήθος, με προσοχή για να μην σε καψαλίσουν οι αναμμένες λαμπάδες.
Ακόμη και ο κτηνοτρόφος σε γειτονικό σπίτι, φέτος δεν σούβλισε. Δεν άκουσα ξεφάντωμα από δημοτικά και νησιωτικά τραγούδια όπως κάθε χρόνο. Μαζεύονταν τρεις τέσσερις οικογένειες στην μεγάλη αυλή του και έβαζαν στη σούβλα τρία και τέσσερα αρνιά. Χαιρόμουν να ακούω το κέφι τους. Φέτος σιωπή.
Άφησα να ψήνεται το κατσικάκι στον φούρνο και βγήκα μια βόλτα με το αμάξι. Οι δρόμοι αδειανοί. Ούτε ένα αμάξι δεν συνάντησα. Σχεδόν τρομακτικό μου φάνηκε. Με 2+ την βενζίνη που να ξεμυτίσεις και ως που να φτάσεις;
Δεν είδα πουθενά και εκείνους τους προδοτικούς πίδακες καπνού, που μαρτυρούσαν από μακρυά ότι «κάτι ψήνεται». Δεν άκουσα μουσικές. Απουσίαζαν οι μεγάλες παρέες στις αυλές, ακόμη και στις ταράτσες, που γύρω από μια ψησταριά χόρευαν και γελούσαν. Κι εκείνη η πασχαλινή μυρουδιά της πέτσας που ροδοκοκκινίζει και απλώνεται στον αέρα χιλιόμετρα μακριά, πουθενά. Θυμήθηκα το κατσικάκι στον φούρνο και γύρισα βιαστικά στο σπίτι. 18, 80 το κιλό το πλήρωσα, δεν είναι αστείο!
Θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο, με μισό εκατομμύριο ζωντανά που σφραγιάστηκαν, ήθελες να δεις ψησταριές και σούβλες; Με το αρνί και το κατσίκι να κρέμονται στα τσιγκέλια από 16 έως 22 ευρώ το κιλό, τι περίμενες; Το αστείο, αν όχι ανόητο, είναι ότι όλοι είμαστε πεπεισμένοι ότι φάγαμε ελληνικό κρέας! Άλλη ψευδαίσθηση κι αυτή!Περασμένα μεγαλεία και θύμησες ελληνικής Λαμπρής… Δυστυχώς όσα χάνονται είναι πολύ περισσότερα από την χαρά της βόλτας στο χωριό, την επαρχία, την ύπαιθρο και την πασχαλιά.
Να ‘ταν μόνο αυτά..!
Ας κάνουμε ο καθένας ό,τι περνά κι αγγίζει τον δικό του μικρό κόσμο, με τις σωστές επιλογές, εκείνες τις δύσκολες που μας ξεβολεύουν, για να μην γίνει η απώλεια, μονιμότητα.
=================
..ειναι
που την καταστροφή στη χώρα δεν μπορεί να την κρύψει κανένα φτιασίδωμα και φωνάζει! ...είναι
που η καταστροφή της γεωργίας και κτηνοτροφίας - που δίνει εισόδημα στην επαρχία - πηρε μορφή χιοβοστιβάδας
τα τελευταία χρόνια (σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, μη αντιμετώπηση ευλογιάς...κ
ά...)
Η Ελλάδα πεθαίνει (αν δηλ. δεν έχει πεθάνει ήδη).
Και έχεις πωλειτ-ικούς και δημιοσιοΚάφρους (και είναι πολλοί ανάθεμά τους) να δηλώνουν πως η λύση στο δημογραφικό είναι οι ..."επενδυτές". ... ... Και έτσι και τολμήσεις να θίξεις το θέμα, τότε ... πάρε μια ταμπέλα του "ακροδεξιού", (Εξάλλου είναι γνωστή η τακτική του "βαπτίσματος" -ακροαριστερός, ακροδεξιός, ανάρχα ...κλπ, ανάλογα το αφήγημα-).
Και ο ΚΥ.Μ. προχωρεί ακάθεκτος εκπληρόνοντας την υπόσχεση που είχε δώσει ο ορκισμένος, πως θα πολεμήσει τον Νατιβισμό (με ότι μέσα διαθέτει).
Και εντάξει αυτός είναι ορκισμένος (όπως και πολλοί άλλοι της φατρίας και του κύκλου του). Κάποιοι άλλοι όμως -που θέλουν να λέγονται και πατριώτες- τι στην ευχή κάνουν? Γιατί ανέχονται αυτή την με δόλο κατάσταση? Γιατί επιτρέπουν να λειτουργεί μία "βουλή" (λέμε τώρα), έστω και κατοχική με 297 βολευτές? Γιατί ΟΛΟΙ τους βγάζουν τον σκασμό όταν μπροστά στα μάτια μας όλων μας εξελίσεται μία γεννοκτονία και ο αφανισμός του ιστορικότερου -ίσως- κράτους της οικουμένης? Γιατί ανέχονται την επανάληψη της πολιτικής καφρίλας/βρωμιάς του 1843-44 με τους σύγχρονους Κωλέτηδες και Μαυροκορδάτους? ... Και ένα ρητορικό ερώτημα (για να μη κουράζω περισσότερο τους -όποιους- αναγνώστες του παρόντος, ΤΙ έχει περισσότερο αξία για ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ? η βόλεψη και η πάρτη σας ή η συνέχιση της Ελλάδας πατρίδας και των παιδιών της? Αλήθεια έχετε αντιληφθεί πως με τις δόλιες και βρώμικες επιλογές σας και τις πράξεις σας, εξοντόνεται και τα δικά σας παιδιά? ... Δόλιοι, Δοσίλογοι και ... Άνοοι.
ΚΑΙ ΝΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.
(Η φωτό είναι από την εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ)
Σχόλια