ΕΕ, Ενέργεια και Πληθωρισμός
Η ΕΕ έχει δυο μεγάλα αγκάθια μπροστά της.
Το αυξημένο - και αυξανόμενο - κόστος της ενέργειας και το αυξημένο - και συνεχώς αυξανόμενο - κόστος παραγωγής, μεταφορικών και προιόντων.
Και τα δυο έχουν άμεσο αντίκτυπο στην τσέπη των καταναλωτών και φυσικά προκύπτει και πολιτικό κόστος.
Και για τα δυο αυτά αγκάθια, η ΕΕ δεν έχει χρονικά περιθώρια.
Και για να αποφύγουμε τα χειρότερα από Σεπτέμβρη - σε όλα τα επίπεδα - θα πρέπει ΧΘΕΣ να ληφθούν σοβαρές, ρεαλιστικές, εφαρμόσιμες, και άμεσες λύσεις/αποφάσεις.
Λύση ΔΕΝ είναι το ξεβράκωμα στον Πούτιν, όπως πολλοί φαντάζονται - και δεν το λέω αυτό ούτε για ιδεολογικούς, ούτε για εθνικούς λόγους (δεν ξεχνώ τι πήγαιναν να κάνουν στο νομό Έβρου...). Δεν θα είναι φθηνό το αέριο που θα μας έδινε μεταπολεμικά...
Λύση ΔΕΝ είναι το ξεβράκωμα στους μουλάδες του Ιράν. Η ηλιθιότητα έγινε, η Τεχεράνη απάντησε και έκανε ζημιά απέναντι σε υποδομές και σε παραγωγή Υ/Α και παραγώγων τους, που αντιστοιχεί στο 10-20% της παγκόσμιας ζήτησης και θέλουν τα κράτη του Κόλπου 3-4 χρόνια για να αποκαταστήσουν τη ζημιά. Ακόμη και αν αύριο τελειώσει ο πόλεμος. Το μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτή τη ζημιά το έχει η Ασία, αλλά η ίδια η ζημιά παρασύρει τις τιμές διεθνώς προς τα πάνω. Και την πληρώνει έτσι και η Ευρώπη.
Άμεση και αποτελεσματική λύση θα ήταν η γενναία απόφαση πανευρωπαϊκά, να ξεφορτωθούν οι ενεργειακοί λογαριασμοί από φόρους και κερατιάτικα. Δεν πειράζει, ας χάσουν τα ταμεία για χάρη της ζωής και της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαίων. Οι δουλειές μόνο που χάθηκαν και θα χαθούν στην παραγωγή από το υπερβολικό ενεργειακό κόστος και τα επιδόματα ανεργίας που θα πρέπει να πληρωθούν, συν το υπόλοιπο κοινωνικό κόστος, υπερβαίνουν κατά πολύ τη χασούρα από το ξεφόρτωμα των λογαριασμών από κερατιάτικα. Αυτό ως άμεσο και μεσοπρόθεσμο μέτρο.
Μεσο-μακροπρόθεσμα, η ΕΕ θα πρέπει να α) ολοκληρώσει την εσωτερική ενεργειακή αγορά, β) επενδύσει σε σύγχρονους μικρούς πυρηνικούς αντιδραστήρες, γ) αφήσει γενικώς τα πράσινα άλογα (μόνο σοβαρά και στοχευμένα) και επενδύσει σε "εγχώριες" πηγές Υ/Α.
Επίσης, κάποιος σοβαρά θα πρέπει να μιλήσει με τους Ιταλούς να σοβαρευτούν και να αφήσουν τα παιχνίδια μαζί με τους Τούρκους στη Λιβύη. Η Λιβύη είναι μια Βενεζουέλα για την Ευρώπη και πρέπει να μπουν εκεί ευρωπαϊκά συμφέροντα να κάνουν παιχνίδι. Αυτό έχει πολιτικό κόστος και θέλει "καρύδια" για να γίνει... Αλλά βγάζει δια παντός από το αδιέξοδο την Ευρώπη. Εκεί θα βρούμε απέναντι ακόμη και τους Αμερικανούς.
Αυτά για την ώρα.
ΥΓ - Αν ήμουν παγκόσμιος επενδυτής, ήδη θα είχα επενδύσει φθηνά σε όλα τα λιμάνια κατα μήκος της Δυτικής Αφρικής (τα λίγα με υποδομές...). Φαίνεται πως κάποιοι θα κλαίνε στην Ερυθρά, αντίθετα το γύρο-γύρο όλοι την Αφρική φαίνεται ότι θα κρατήσει κάμποσο καιρό. ίσα ίσα να αγοράσει κάποιος φθηνά, να μεταπουλήσει ακριβά επίσης γρήγορα και να του μείνει η χαρά και το υπερκέρδος.
(Οι πόλεμοι δεν είναι μόνο ζημιά. Είναι και μεγάλες ευκαιρίες. Καιρός να εστιάσουμε στο δεύτερο...)
Καλό ΣΚ
Σχόλια