Η Λέσβος ξύπνησε σοκαρισμένη από τη δέσμη μέτρων που ανακοίνωσε αργά το απόγευμα το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, βάζοντας ουσιαστικά «ταφόπλακα» στην κτηνοτροφία του νησιού και προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Οι κτηνοτρόφοι ενημερώθηκαν σε πραγματικό χρόνο από το Lesvosnews.net, ενώ βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη η κρίσιμη γενική συνέλευση στο Δημοτικό Θέατρο Καλλονής – μια συνέλευση που εξελίχθηκε σε πεδίο έντασης, αγωνίας και οργής.
Τα μέτρα ειναι ένα πλήρες “πάγωμα” της παραγωγικής δραστηριότητας:
Κανένα γαλακτοκομικό προϊόν δεν μπορεί να φύγει από τη Λέσβο. "Παγώνει" η πώληση γαλακτικών προϊόντων που έχουν παραχθεί ή διακινηθεί από 15 Ιανουαρίου και μετά.
Το νωπό γάλα επιτρέπεται να μεταποιείται μόνο εντός της ίδιας ζώνης.
Τα ήδη παραχθέντα προϊόντα μπλοκάρονται, ακόμη και εκτός νησιού.
Οι σφαγές σταματούν πλήρως.
Το κρέας περιορίζεται αποκλειστικά στην τοπική αγορά, υπό αυστηρούς όρους.
Με απλά λόγια: η Λέσβος μπαίνει σε καθεστώς εσωτερικής καραντίνας για την παραγωγή της και ουσιαστικά θα πρέπει να καταναλώσει ότι παράγει! Θα τρώμε κάθε μέρα 1 κιλό φέτα! Αυτή είναι η λύση του Υπουργείου!
Η πρώτη αντίδραση πολιτικού προσώπου μετά τα νέα μέτρα από τον Δημοτικό Σύμβουλο της Λαϊκής Συσπείρωσης στον Δήμο Μυτιλήνης, Παναγιώτη Αυγουστίδη, ήταν σκληρή, κάνοντας λόγο για «εξοντωτικά μέτρα» που οδηγούν τον παραγωγικό ιστό σε οικονομική ασφυξία. Το ίδιο κλίμα επικρατεί και στον αγροτικό κόσμο, όπου κυριαρχεί η αίσθηση εγκατάλειψης. "Κι όλα αυτά χωρίς ακόμα επαρκή κτηνιατρική στήριξη, χωρίς επαρκή μέσα απολύμανσης για τη δυνατότητα εφαρμογής συστηματικού προγράμματος βιοασφάλειας, χωρίς διοικητικό προσωπικό." αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Αυγουστίδης.
Την ίδια ώρα, ο Δήμαρχος Δυτικής Λέσβου, Ταξιάρχης Βέρρος, ανεβάζει το θέμα στο ανώτατο επίπεδο, ζητώντας άμεση συνάντηση με τον Πρωθυπουργό. Το μήνυμα του : δεν πρόκειται μόνο για μια ζωονόσο, αλλά για ζήτημα επιβίωσης ολόκληρου του νησιού.
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το κλίμα είναι εκρηκτικό. Αναρτήσεις κτηνοτρόφων μιλούν ανοιχτά για «τελειωτικό χτύπημα» και «εκτέλεση» του κλάδου, αποτυπώνοντας την ψυχολογία μιας κοινωνίας που νιώθει ότι φτάνει στα όριά της.
Το μεγαλύτερο αγκάθι δεν είναι μόνο τα μέτρα. Είναι η απουσία σχεδιασμού κάτι από αποκαλύφθηκε στη σύσκεψη της Τετάρτης. Κι ενώ είχαν δοθεί υποσχέσεις για λύσεις και ίσως χαλάρωση των αρχικών μέτρων... το απόγευμα Πέμπτης "έσκασε" η βόμβα με τα νέα πιο αυστηρά μέτρα χωρίς να υπάρξουν νέα δεδομένα. Η λύση τους είναι επικίνδυνη γιατί αφορά ΜΟΝΟ εφαρμογή σκληρών περιορισμών χωρίς τα εργαλεία για να εφαρμοστούν και χωρίς να υπάρχει μελέτη για την βιωσιμότητα.
Αρχική κινητοποίηση με μπλόκο στην Λάρσο αποφάσισε η γενική συνέλευση των κτηνοτρόφων (Κυριακή 22 Μαρτίου)
Έντονη εντύπωση –και δικαιολογημένη αγανάκτηση– προκαλεί μέχρι στιγμής η στάση φορέων και πολιτικών προσώπων, που περιορίζονται σε ανακοινώσεις και δηλώσεις «συμπαράστασης», την ώρα που η πραγματική οικονομία του νησιού καταρρέει μπροστά στα μάτια τους. Η συγκυρία δεν σηκώνει άλλες λέξεις∙ απαιτεί πράξεις, άμεσες και καθολικές. Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι ένας κλάδος, αλλά η ίδια η ταυτότητα και η επιβίωση της Λέσβου. Χρειάζεται καθολική απεργία, συντονισμένη κινητοποίηση όλων των επαγγελματικών κλάδων, ένα ενιαίο μέτωπο πίεσης που θα στείλει ξεκάθαρο μήνυμα. Γιατί χωρίς κτηνοτροφία, η Λέσβος δεν είναι απλώς φτωχότερη – είναι μια άλλη, αγνώριστη Λέσβος.
=================
«Πήγε ο Κέλλας στη Μυτιλήνη, είπε ένα σωρό ψέματα & τον φυγάδευσαν»
-------------------
=====================
Οι κτηνοτρόφοι της Κάπης κατεβαίνουν το Σάββατο στο λιμάνι – “Δεν περιμένουμε, είναι θέμα επιβίωσης”
ΑΚΚΕΛ: Αφθώδης πυρετός στη Λέσβο , Ιστορική ανακολουθία, επιστημονική εκτροπή, πολιτική ευθύνη
Η διαχείριση του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο το 2026 δεν είναι απλώς ένα υγειονομικό ζήτημα. Είναι ζήτημα δικαιοσύνης, αναλογικότητας, σεβασμού προς τους κτηνοτρόφους και στοιχειώδους σοβαρότητας του κράτους.
Και όταν συγκρίνουμε το σήμερα με το 1994, η αντίφαση γίνεται κραυγαλέα.
1. Ιστορική σύγκριση: 1994 vs 2026
Το 1994, η Ελλάδα αντιμετώπισε πολλαπλές εστίες αφθώδους πυρετού:
- Δεν επιβλήθηκε ποτέ γενική παύση εμπορίου σε ολόκληρες περιοχές.
- Δεν έκλεισαν σφαγεία και τυροκομεία σε μαζική κλίμακα.
- Δεν απαγορεύτηκε πλήρως η μετακίνηση ζώων σε ολόκληρες νησιωτικές ή ηπειρωτικές ζώνες.
- Η θανάτωση ζώων περιορίστηκε αποκλειστικά σε μολυσμένες εκμεταλλεύσεις, με στοχευμένα μέτρα και επιδημιολογική λογική.
Το 2026 στη Λέσβο, με μόλις δύο θετικές εκμεταλλεύσεις:
- Επιβάλλεται ουσιαστικά οικονομικός αποκλεισμός η καλύτερα στραγγαλισμός ολόκληρου του νησιού.
- Κλείνουν σφαγεία και μπλοκάρεται η εμπορία ζώων και προϊόντων.
- Χιλιάδες ζώα και παραγωγοί τιμωρούνται χωρίς να είναι μολυσμένοι.
Ποτέ ξανά στην πρόσφατη ιστορία της χώρας δεν εφαρμόστηκαν τόσο ακραία μέτρα για τόσο περιορισμένο επιδημιολογικό γεγονός. Αυτό δεν είναι «προστασία της δημόσιας υγείας». Είναι κυβερνητική υπερβολή και πολιτική δειλία εις βάρος των κτηνοτρόφων. Είναι μίσος της κυβέρνησης απέναντι στον πρωτογενή τομέα της χώρας.
2. Η Λέσβος πληρώνει την ανεπάρκεια του κράτους και κάποιους γαλάζιους ειδικούς με εμμονές ή με κρυφή ατζέντα.
Την ώρα που ζητούνται θυσίες από τους κτηνοτρόφους, η πραγματικότητα είναι η εξής:
- Στη Λέσβο υπηρετούν ελάχιστοι κτηνίατροι για χιλιάδες ζώα.
- Η βιοασφάλεια στις πύλες εισόδου της χώρας και του νησιού είναι διαχρονικά ανεπαρκής.
- Η πολιτεία θυμάται τους κτηνοτρόφους μόνο όταν χρειάζεται να τους επιβάλει απαγορεύσεις.
Δεν μπορεί το κράτος να είναι «ανύπαρκτο» στην πρόληψη και «πανίσχυρο» μόνο στην καταστολή.
Η Λέσβος δεν είναι πειραματικό πεδίο για να επιδεικνύεται αυστηρότητα στα χαρτιά, ενώ στην πράξη καταστρέφονται ζωές και περιουσίες.
3. Το παράδειγμα της Κύπρου: έτσι λειτουργεί ένα σοβαρό κράτος
Η Κύπρος, σε αντίστοιχη κρίση:
- Από την τρίτη κιόλας ημέρα προχώρησε σε εμβολιασμούς.
- Ζήτησε άμεσα τη συνδρομή της DG SANTE (Γενική Διεύθυνση Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων της ΕΕ).
- Εφάρμοσε μέτρα που στόχευαν στην ανάσχεση της νόσου, όχι στην εξόντωση των παραγωγών.
Αυτό σημαίνει:
- Προληπτική θωράκιση,
- Ευρωπαϊκή συνεργασία,
- Σεβασμός στην παραγωγική βάση της χώρας.
Στη Λέσβο, αντί για έγκαιρο εμβολιασμό και άμεση ενεργοποίηση των ευρωπαϊκών μηχανισμών, βλέπουμε καθυστέρηση, ασάφεια και μια λογική «κόβουμε τα πάντα για να είμαστε καλυμμένοι».
Μόνο που έτσι δεν καλύπτεται η δημόσια υγεία· καλύπτεται απλώς η πολιτική ανευθυνότητα και η ανεπάρκεια του ΥΠΑΑΤ.
4. Κεντρικά ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις
1. Γιατί το 1994, με περισσότερες εστίες, τα μέτρα ήταν ηπιότερα και πιο στοχευμένα, ενώ σήμερα, με δύο εκμεταλλεύσεις, τιμωρείται ολόκληρο νησί;
2. Γιατί δεν ενεργοποιήθηκε από την αρχή οργανωμένο σχέδιο εμβολιασμού, όπως έκανε η Κύπρος;
3. Γιατί δεν ζητήθηκε άμεσα, θεσμικά και επίσημα η τεχνική και επιστημονική συνδρομή της DG SANTE;
4. Γιατί δεν ενισχύθηκαν εγκαίρως οι κτηνιατρικές υπηρεσίες της Λέσβου με προσωπικό και μέσα;
5. Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την οικονομική καταστροφή που προκαλείται σε κτηνοτρόφους, τυροκόμους, σφαγεία και συνολικά στην τοπική κοινωνία;
Όσο αυτά τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα, η διαχείριση της κρίσης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε «επιστημονική» ούτε «ευρωπαϊκή».
5. Τι απαιτούμε – Συγκεκριμένα και άμεσα
1. Άμεση αναθεώρηση των μέτρων στη Λέσβο
Μετάβαση από οριζόντιες απαγορεύσεις σε στοχευμένη, επιδημιολογικά τεκμηριωμένη διαχείριση, όπως προβλέπουν τα ευρωπαϊκά πρωτόκολλα.
2. Επείγουσα εφαρμογή προγράμματος εμβολιασμού
Με σαφές χρονοδιάγραμμα, προτεραιοποίηση των ζωνών κινδύνου και διαφάνεια προς τους κτηνοτρόφους.
3. Επίσημο αίτημα συνδρομής προς τη DG SANTE
Για τεχνική υποστήριξη, αξιολόγηση των μέτρων και διασφάλιση ότι η Ελλάδα δεν λειτουργεί αυθαίρετα, αλλά εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου.
4. Ενίσχυση των κτηνιατρικών υπηρεσιών της Λέσβου
Με άμεση απόσπαση/τοποθέτηση κτηνιάτρων, εξοπλισμό και μέσα, ώστε η επιτήρηση να είναι πραγματική και όχι «στα χαρτιά».
5. Οικονομική αποκατάσταση των πληγέντων
Αποζημιώσεις όχι μόνο για τα ζώα που θανατώνονται, αλλά και για:
- την απώλεια εισοδήματος,
- τα μπλοκαρισμένα προϊόντα,
- τα σταματημένα συμβόλαια,
- την αλυσίδα παραγωγής που έχει παραλύσει.
6. Πολιτικό και ηθικό συμπέρασμα
Η Λέσβος δεν ζητά χάρη. Ζητά δικαιοσύνη, σοβαρότητα και σεβασμό.
Όταν το 1994 η χώρα αντιμετώπιζε τον αφθώδη πυρετό με πιο ήπια, στοχευμένα και λογικά μέτρα, είναι αδιανόητο το 2026 να εμφανίζεται ως «μοντέρνα λύση» η συλλογική τιμωρία ενός ολόκληρου νησιού.
Η Κύπρος έδειξε ότι υπάρχει άλλος δρόμος:
με εμβολιασμό, με ευρωπαϊκή συνεργασία, με σχέδιο.
Η επιλογή της ελληνικής πολιτείας σήμερα θα κρίνει όχι μόνο την έκβαση της επιζωοτίας, αλλά και το αν οι κτηνοτρόφοι της Λέσβου θα συνεχίσουν να υπάρχουν αύριο.
Σχόλια