Όταν ενας "πολιτισμός" επιλέγει την αυτοκτονία.... (ή αλλιώς όταν ο νεοφιλευθερισμός καίει τα .... απορρίμματά του...)

Jiang Xyquen: 

...γιατί  ορισμένα κράτη ( εδώ τον παράδειγμα του Καναδά και της Ολλανδίας) έχουν ενισχύσει παρα πολύ την υποβοηθούμενη αυτοκτονία  την τελευταία δεκαετία, και γιατί αυτό συνδέεται έντονα με την ανάγκη "να μην επιβαρύνεται το σύστημα υγείας με χρόνια αρρώστους με σοβαρές νοσους" η ουσιαστικά πως ο νεοφιλελευθερισμός καλλιεργεί μαζικά την " ηθική" και νόμιμη υποβοήθηση σε αυτοκτονία ,ιδίως για τους φτωχούς.Ο Jiang υποστηρίζει ότι πρόκειται για  πλήρη αλλαγή κοινωνικού  παραδείγματος σε σχέση με την αξία της ζωής στον σύγχρονο κόσμο.

 VIA Δημήτρης Μπελαντής 

==========

Blogger:  

O  Ζίγκμουντ Μπάουμαν στο βιβλίο του: "Η ΕΡΓΑΣΙΑ Ο ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΝΕΟΠΤΩΧΟΙ", εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.,  μιλάει για τον ατελή καταναλωτή - αυτόν που δεν μπορεί να ξοδέψει, να καταναλώσει - και για τα "ανθρώπινα απορρίμματα" τους άνεργους, τους άστεγους,  του γέρους... όλους όσους είναι έξω από τον οικονομικό κύκλο...

 Φαίνεται ότι ο νέος οικονομικός κύκλος που οικοδομείται δεν έχει θέσεις γι' αυτά τα ανθρώπινα "απορρίματα" και ετοιμάζει το δικαιολογητικό πλαίσιο για να απαλλαγεί από το περιττό αυτό βάρος... Οριακά θα  δικαιολογείται η βιολογική εξόντωση - δεν θα το λέμε δολοφονία!- διαφόρων ατόμων για το ...καλό της κοινωνίας... 

Μη τρομάζετε καλά έχει ξανασυμβεί πρόσφατα. Οι Ναζί εξόντωναν  - βοηθούσαν δηλαδή - τους τσιγγάνους, Εβραίους και άλλες κοινωνικές ομάδες, να απαλλαγούν από την άθλια ζωή τους - αφού με την παρουσία τους χάλαγαν την εικόνα του αστραφτερού μέλλοντος του Νέου Κόσμου!

• Ζίγκμουντ Μπάουμαν: δεν είναι κρίση, είναι αναδιανομή πλούτου

την Απριλίου 01, 2014 

.....

 ο 88χρονος Αλέν Τουρέν δημοσίευσε πρόσφατα το τελευταίο βιβλίο του με τίτλο «La fin des sociétés» (Seuil, 2013). Στην ακόλουθη συνέντευξη, που έδωσε στην ιταλική εφημερίδα «La Repubblica», ο Αλέν Τουρέν εξηγεί τις θέσεις που αναπτύσσει στο βιβλίο του.

• Με ποιαν έννοια μιλάτε για «το τέλος των κοινωνιών»;

 Μια κοινωνία καθοριζόταν πάντοτε από ένα σύνολο πρακτικών αλλά και από ένα σύστημα θεμελίωσης της πραγματικότητας. Στο παρελθόν, οι κοινωνίες έγιναν αντιληπτές και θεμελιώθηκαν με τρόπο θρησκευτικό, ενώ έπειτα, με αφετηρία την Αναγέννηση, θεμελιώθηκαν μέσα από την πολιτική σκέψη. Στη συνέχεια, στους τελευταίους δύο ή τρεις αιώνες, η βιομηχανική κοινωνία έγινε αντιληπτή με κοινωνικοοικονομικούς όρους, σε σημείο που τελικά κοινωνία και οικονομία κατέληξαν να ταυτίζονται.


• Στις τελευταίες δεκαετίες τι άλλαξε;

Με αφετηρία τη δεκαετία του 1960 παρακολουθήσαμε τη βαθμιαία παρακμή του βιομηχανικού καπιταλισμού, δεδομένου ότι ένα όλο και πιο σημαντικό τμήμα των διαθέσιμων κεφαλαίων έπαψαν να έχουν μιαν οικονομική λειτουργία. Επικράτησε ο χρηματοπιστωτικός και κερδοσκοπικός καπιταλισμός, ο οποίος αποσπά κεφάλαια από τις παραγωγικές επενδύσεις. Αυτός ο μετασχηματισμός του καπιταλισμού βαθμιαία ακύρωσε το νόημα όλων των κοινωνικών και πολιτικών εννοιών με τις οποίες είχαμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε τη σύγχρονη κοινωνία. Εχουμε μπει έτσι σε μια μετακοινωνική εποχή.


• Τι σημαίνει αυτό;

Η κοινωνία διαμορφώνεται τη στιγμή κατά την οποία οι οικονομικοί πόροι αποκτούν μια κοινωνική μορφή μέσω των θεσμών. Οταν ένα μέρος των πόρων δεν κυκλοφορεί πλέον στην κοινωνία, οι κοινωνικές κατασκευές αδειάζουν από τα περιεχόμενά τους. Σήμερα όλες οι έννοιες και οι θεσμοί που μας βοηθούσαν να σκεφτόμαστε και να θεμελιώνουμε την κοινωνία κράτος, έθνος, δημοκρατία, τάξη, οικογένεια δεν μπορούν να μας χρησιμεύσουν. Ηταν τέκνα του βιομηχανικού καπιταλισμού. Στην εποχή του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού δεν αντιστοιχούν πλέον σε τίποτα. Δεν μας βοηθούν πλέον να σκεφτούμε τις σύγχρονες κοινωνικές πρακτικές και να κυβερνήσουμε τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Με αυτόν τον τρόπο το κοινωνικό υποχωρεί.

• Από ’δώ προέρχεται και η ιδέα του τέλους των κοινωνιών;

Ο θρίαμβος του κερδοσκοπικού χρηματοπιστωτικού τομέα αφοπλίζει την πολιτική και την οικονομία, αποδιαρθρώνοντας τις κοινωνίες έτσι όπως τις είχαμε γνωρίσει και σκεφτεί μέχρι τώρα. Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, ορισμένοι νομίζουν ότι η σύγχρονη κοινωνία είναι ικανή να μετασχηματιστεί από μόνη της. Φαντάζονται μια λειτουργική τεχνική κοινωνία, τέκνο ενός άγριου τεχνολογικού καπιταλισμού, που δεν χρειάζεται πλέον συστήματα εννοιών και κοινωνικών αναλύσεων. Αλλά όταν δρούμε στερούμενοι συστημάτων θεμελίωσης της πραγματικότητας, ανοίγουμε τον δρόμο για την οπισθοδρόμηση προς τις ψευδοθρησκείες και τις ψευδοπολιτικές, τον κοινοτισμό και την ιδεοληψία της ταυτότητας, τον ξέφρενο ατομικιστικό ηδονισμό που τροφοδοτεί την ψύχωση και τη βία πάνω στους εαυτούς μας και πάνω στους άλλους.

=====================

• "Προς ένα νέο ιστορικό συμβιβασμό: Ανατροπές και αδιέξοδα"

την Οκτωβρίου 29, 2025

 -------------------------

• Ο κόσμος μας στη δίνη απρόβλεπτων αλλαγών μεγάλης κλίμακας

την Απριλίου 22, 2020

 ==================

• Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΑΞΗ

την Νοεμβρίου 27, 2015