Το μεγαλύτερο δράμα της
κοινωνίας μας συμβαίνει δίπλα μας, στην πίσω αυλή μας, στη σκοτεινή πίσω
αυλή μας. Είναι οι εκατοντάδες αυτοκτονίες, η ραγδαία αύξηση της
ενδοοικογενειακής βίας, τα «πεταμένα» βρέφη, τα παιδιά στις ουσίες και
οι εξαρτήσεις, η καθημερινή επιθετικότητα, η διαρκής επίκριση όλων
εναντίον όλων, ο διάχυτος κοινωνικός θυμός, η εκτόξευση της κατανάλωσης
ψυχοφαρμάκων, η ταχύτατη γήρανση του πληθυσμού και ο ξενιτεμός των νέων,
η πλήρης αποικιοποίηση και λεηλασία της χώρας. Με μια κουβέντα, το
μεγαλύτερο δράμα της κοινωνίας μας είναι ότι αυτή δεν λειτουργεί. Δεν
λειτουργεί, πλέον, έστω με τους όρους μιας αστικής δημοκρατίας δυτικού
τύπου, αν λειτούργησε και ποτέ.
Σχόλια