Αφθώδης πυρετός στη Λέσβο: Τι έγινε το 1994 και τι το 2026

 

πρόεδρος ακκελ Βάκης Τσιομπανίδης

Η διαχείριση του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο το 2026 δεν είναι απλώς ένα υγειονομικό ζήτημα. Είναι ζήτημα δικαιοσύνης, αναλογικότητας, σεβασμού προς τους κτηνοτρόφους και στοιχειώδους σοβαρότητας του κράτους. Και όταν συγκρίνουμε το σήμερα με το 1994, η αντίφαση γίνεται κραυγαλέα. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

1. Ιστορική σύγκριση: 1994 vs 2026

Το 1994, η Ελλάδα αντιμετώπισε πολλαπλές εστίες αφθώδους πυρετού:

  • - Δεν επιβλήθηκε ποτέ γενική παύση εμπορίου σε ολόκληρες περιοχές.
  • - Δεν έκλεισαν σφαγεία και τυροκομεία σε μαζική κλίμακα.
  • - Δεν απαγορεύτηκε πλήρως η μετακίνηση ζώων σε ολόκληρες νησιωτικές ή ηπειρωτικές ζώνες.
  • - Η θανάτωση ζώων περιορίστηκε αποκλειστικά σε μολυσμένες εκμεταλλεύσεις, με στοχευμένα μέτρα και επιδημιολογική λογική.
  • Το 2026 στη Λέσβο, με μόλις δύο θετικές εκμεταλλεύσεις:
  • - Επιβάλλεται ουσιαστικά οικονομικός αποκλεισμός η καλύτερα στραγγαλισμός ολόκληρου του νησιού.
  • - Κλείνουν σφαγεία και μπλοκάρεται η εμπορία ζώων και προϊόντων.
  • - Χιλιάδες ζώα και παραγωγοί τιμωρούνται χωρίς να είναι μολυσμένοι.

Ποτέ ξανά στην πρόσφατη ιστορία της χώρας δεν εφαρμόστηκαν τόσο ακραία μέτρα για τόσο περιορισμένο επιδημιολογικό γεγονός. Αυτό δεν είναι «προστασία της δημόσιας υγείας». Είναι κυβερνητική υπερβολή και πολιτική δειλία εις βάρος των κτηνοτρόφων. Είναι μίσος της κυβέρνησης απέναντι στον πρωτογενή τομέα της χώρας.

2. Η Λέσβος πληρώνει την ανεπάρκεια του κράτους και κάποιους γαλάζιους ειδικούς με εμμονές ή με κρυφή ατζέντα

Την ώρα που ζητούνται θυσίες από τους κτηνοτρόφους, η πραγματικότητα είναι:

  • - Στη Λέσβο υπηρετούν ελάχιστοι κτηνίατροι για χιλιάδες ζώα.
  • - Η βιοασφάλεια στις πύλες εισόδου της χώρας και του νησιού είναι διαχρονικά ανεπαρκής.
  • - Η πολιτεία θυμάται τους κτηνοτρόφους μόνο όταν χρειάζεται να τους επιβάλει απαγορεύσεις.
  • Δεν μπορεί το κράτος να είναι «ανύπαρκτο» στην πρόληψη και «πανίσχυρο» μόνο στην καταστολή. Η Λέσβος δεν είναι πειραματικό πεδίο για να επιδεικνύεται αυστηρότητα στα χαρτιά, ενώ στην πράξη καταστρέφονται ζωές και περιουσίες.

 

3. Το παράδειγμα της Κύπρου: έτσι λειτουργεί ένα σοβαρό κράτος

Η Κύπρος, σε αντίστοιχη κρίση:

  • - Από την τρίτη κιόλας ημέρα προχώρησε σε εμβολιασμούς.
  • - Ζήτησε άμεσα τη συνδρομή της DG SANTE (Γενική Διεύθυνση Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων της ΕΕ).
  • - Εφάρμοσε μέτρα που στόχευαν στην ανάσχεση της νόσου, όχι στην εξόντωση των παραγωγών.

Αυτό σημαίνει:

  • - Προληπτική θωράκιση,
  • - Ευρωπαϊκή συνεργασία,
  • - Σεβασμός στην παραγωγική βάση της χώρας.

Στη Λέσβο, αντί για έγκαιρο εμβολιασμό και άμεση ενεργοποίηση των ευρωπαϊκών μηχανισμών, βλέπουμε καθυστέρηση, ασάφεια και μια λογική «κόβουμε τα πάντα για να είμαστε καλυμμένοι». Μόνο που έτσι δεν καλύπτεται η δημόσια υγεία· καλύπτεται απλώς η πολιτική ανευθυνότητα και η ανεπάρκεια του ΥΠΑΑΤ.

4. Κεντρικά ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις

  • 1. Γιατί το 1994, με περισσότερες εστίες, τα μέτρα ήταν ηπιότερα και πιο στοχευμένα, ενώ σήμερα, με δύο εκμεταλλεύσεις, τιμωρείται ολόκληρο νησί;
  • 2. Γιατί δεν ενεργοποιήθηκε από την αρχή οργανωμένο σχέδιο εμβολιασμού, όπως έκανε η Κύπρος;
  • 3. Γιατί δεν ζητήθηκε άμεσα, θεσμικά και επίσημα η τεχνική και επιστημονική συνδρομή της DG SANTE;
  • 4. Γιατί δεν ενισχύθηκαν εγκαίρως οι κτηνιατρικές υπηρεσίες της Λέσβου με προσωπικό και μέσα;
  • 5. Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την οικονομική καταστροφή που προκαλείται σε κτηνοτρόφους, τυροκόμους, σφαγεία και συνολικά στην τοπική κοινωνία;
  • Όσο αυτά τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα, η διαχείριση της κρίσης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ούτε «επιστημονική» ούτε «ευρωπαϊκή».

 

5. Τι απαιτούμε – Συγκεκριμένα και άμεσα

  • 1. Άμεση αναθεώρηση των μέτρων στη Λέσβο
  • Μετάβαση από οριζόντιες απαγορεύσεις σε στοχευμένη, επιδημιολογικά τεκμηριωμένη διαχείριση, όπως προβλέπουν τα ευρωπαϊκά πρωτόκολλα.
  • 2. Επείγουσα εφαρμογή προγράμματος εμβολιασμού
  • Με σαφές χρονοδιάγραμμα, προτεραιοποίηση των ζωνών κινδύνου και διαφάνεια προς τους κτηνοτρόφους.
  • 3. Επίσημο αίτημα συνδρομής προς τη DG SANTE
  • Για τεχνική υποστήριξη, αξιολόγηση των μέτρων και διασφάλιση ότι η Ελλάδα δεν λειτουργεί αυθαίρετα, αλλά εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου.
  • 4. Ενίσχυση των κτηνιατρικών υπηρεσιών της Λέσβου
  • Με άμεση απόσπαση/τοποθέτηση κτηνιάτρων, εξοπλισμό και μέσα, ώστε η επιτήρηση να είναι πραγματική και όχι «στα χαρτιά».
  • 5. Οικονομική αποκατάσταση των πληγέντων

Αποζημιώσεις όχι μόνο για τα ζώα που θανατώνονται, αλλά και για:

  • - την απώλεια εισοδήματος,
  • - τα μπλοκαρισμένα προϊόντα,
  • - τα σταματημένα συμβόλαια,
  • - την αλυσίδα παραγωγής που έχει παραλύσει.

6. Πολιτικό και ηθικό συμπέρασμα

Η Λέσβος δεν ζητά χάρη. Ζητά δικαιοσύνη, σοβαρότητα και σεβασμό. Όταν το 1994 η χώρα αντιμετώπιζε τον αφθώδη πυρετό με πιο ήπια, στοχευμένα και λογικά μέτρα, είναι αδιανόητο το 2026 να εμφανίζεται ως «μοντέρνα λύση» η συλλογική τιμωρία ενός ολόκληρου νησιού. Η Κύπρος έδειξε ότι υπάρχει άλλος δρόμος: με εμβολιασμό, με ευρωπαϊκή συνεργασία, με σχέδιο.  

ΑΚΚΕΛ 

====================

 --------------------------------------

------------------

 

Σχόλια