Ο θάνατος του Κεντάν, που λιντσαρίστηκε από “αντιφασίστες”, αποτελεί ένα νέο τραγικό παράδειγμα της επιλεκτικής αγανάκτησης των μέσων ενημέρωσης, τα οποία απλώς δεν θέλουν να καταδικάσουν τη βία της άκρας αριστεράς.
Ο Κεντάν λντσαρίστηκε μέχρι θανάτου. Ήταν από εκείνους που, μαζί με την φεμινιστική οργάνωση Némésis, διαμαρτύρονταν για την παρουσία της Ρίμα Χασάν – θαυμάστριας της τρομοκρατικής οργάνωσης των βιαστών της Χαμάς – στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών της Λυόν. Τα μέλη των Antifa τον έδειραν άγρια, σύμφωνα με τις συνήθειές τους. Η έρευνα που θα ακολουθήσει θα μας πει περισσότερα. Μέχρι τότε, πρέπει να κάνουμε την ακτινογραφία ενός αίσχους πριν και μετά.
Πριν. Το γκρουπούσκουλο Jeune Garde, παράρτημα των Antifa, το οποίο έχει προστάτες στο κόμμα του Μελανσόν, δεν έχει ακόμα οριστικά διαλυθεί. Σε αντίθεση με την “ακροδεξιά” Génération Identitaire, που ήταν σαφώς λιγότερο βίαιη. Η οργάνωση Ligue des droits de l’homme κατέθεσε μια δακρύβρεχτη προσφυγή κατά της διάλυσής της. Το γκρουπούσκουλο, βλέπετε, φέρει περήφανα το λάβαρο του «αντιφασισμού». Χτυπά με γροθιές όλους τους «νέους ναζί» που αυτοί οι ίδιοι ορίζουν με δικαίωμα που οι ίδιοι εκχωρούν στους εαυτούς τους. Ναζί εννοεί όσους δεν θέλουν την μαζική και παράνομη μετανάστευση, τους «σιωνιστές γενοκτόνους» και γενικά την καταραμένη «άκρα δεξιά». Έχει χριστεί με το προστατευτικό λάδι του κόκκινου προνομίου συνεπώς κάνει ότι “γουστάρει”.
Η “καθώς πρέπει” Δικαιοσύνη και τα “καθώς πρέπει ΜΜΕ πάντα φέρθηκαν καλόβολα απέναντί της στη Γαλλία. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος της έδωσε φτερά. Και κοφτερά νύχια. Η Jeune Garde απολαμβάνει έτσι ένα δικαιολογημένο αίσθημα ατιμωρησίας. Το ίδιο που επιτρέπει στην Ρίμα Χασάν, παλαιστινιακής καταγωγής, που αλυσίδωτα κάνει μισαλλόδοξες και εμπρηστικές δηλώσεις, να εμφανίζεται στα πανεπιστήμια για να φουντώσει τα μανιασμένα πλήθη της Αριστεράς.
Εδώ και τρεις δεκαετίες προσπαθώ να εξηγήσω ότι η άκρα αριστερά έχει περάσει πλέον σε μία μορφή ξεδιάντροπου αντισημιτισμού. Με έναν άλλο ρατσισμό, ακόμα πιο επικίνδυνο αφού αρνείται και την ύπαρξή του. Η άκρα αριστερά απλώς μαζί με τους Εβραίους μισεί και τους λευκούς Γάλλους γηγενείς. Αυτούς που θέλουν να επιβιώσουν ενάντια στην ψευδοθυματοποιητική αντιρατσιστική προπαγάνδα.
Η Αριστερά του Μελανσόν, τις τελευταίες εβδομάδες, έχει πατήσει γκάζι και δικηρύσσει πλέον ανοιχτά την επιθυμία της για την μεγάλη αντικατάσταση των ρατσιστών λευκών από τους «μη λευκούς» που είναι εξ ορισμού αθώοι. Μέσα σε αυτό το αίσθημα ατιμωρησίας και νομιμότητας μιας ιερής υπόθεσης, κάποιοι τραμπούκοι χτύπησαν ενάντια στο κακό που ενσαρκώνει ο λευκός.
Μετά. Μετά, τίποτα στο κρατικό δελτίο ειδήσεων του France 2 το Σάββατο στις 13:00. Όταν ο ακτιβιστής της άκρας αριστεράς Κλεμάν Μερίκ σκοτώθηκε σε συμπλοκή με “ακροδεξιούς” όλη η γαλλική δημοσιογραφική Γαλλία είχε σηκωθεί στο πόδι.
Στο κρατικό ραδιόφωνο του France Inter την ίδια μέρα στις 8 το πρωί, τίποτα για τον Κεντάν. Αλλά στις 7, μίλησαν λίγο λέγοντας ότι η Némésis, η οποία δέχτηκε επίθεση, είναι «άκρα δεξιά»… Οι ίδιοι άνθρωποι δεν θεωρούν το κόμμα του Μελανσόν άκρα αριστερά...
Όσο για την αγαπημένη μας Le Monde, βάζουν εισαγωγικά στο «φεμινισμό» της “ακροδεξιάς” Némésis. Το Σάββατο βράδυ, στο France Inter, όταν ο θάνατός του είχε ήδη επιβεβαιωθεί, ο Κεντάν ήταν τι άλλο…ακροδεξιός αλλά η Ρίμα Χασάν εξακολουθούσε να μην είναι άκρα αριστερά... Πες μου πώς μιλάς και θα σου πω ποιον μισείς.
Ο Κεντάν ήταν πατριώτης, ήταν Γάλλος, ήταν καθολικός, ήταν λευκός.
Ενσάρκωνε για την άκρα αριστερά, που εξακολουθεί να είναι κυρίαρχη στα τηλεοπτικά παράθυρα, το απόλυτο κακό. Ήταν ο εχθρός που έπρεπε να εξοντωθεί. Και τον εξόντωσε. Οταν είσαι ριζικά αντίθετος στο να επευφημείται μια υποστηρίκτρια του αντισημιτικού τρομοκρατισμού στα πανεπιστήμια, όταν διαμαρτύρεσαι για τις μαζικές βιασμούς Εβραίων γυναικών στα κιμπούτς του Ισραήλ, όταν δεν αντέχεις πια το ότι αλλοδαποί που τελούν υπό ένταλμα απέλασης βιάζουν ατιμώρητα γυναίκες και κορίτσια της Γαλλίας, τότε πρέπει να είσαι τι άλλο…ακροδεξιός.
Gilles William Goldnadel
Le Figaro
17/2/26
via Babis Georges Petrakis
-----------
Ο θάνατος του καθολικού πατριώτη ακτιβιστή Quentin D., 23 ετών, στις 14 Φεβρουαρίου, μετά από άγριο ξυλοδαρμό στo περιθώριο μιας διάλεξης της ακροαριστερής ευρωβουλευτή Ρίμα Χασάν στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών της Λυών, δείχνει την ανάγκη λήψης μέτρων για να τερματιστεί η κυριαρχία της ριζοσπαστικής αριστεράς στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου, ο Κεντίν, 23 ετών φοιτητής, απεβίωσε από τα τραύματα που υπέστη προχθές κοντά στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών της Λυών. Συνόδευε συντρόφους του που διαδήλωναν κατά της παρουσίας της Ρίμα Χασάν στο ίδρυμα αυτό. Αντίθετα με όσα ανέφεραν ορισμένα ΜΜΕ για να ελαχιστοποιήσουν το περιστατικό, δεν επρόκειτο για συμπλοκή, αλλά για λιντσάρισμα που διέπραξε μια αγέλη ακροαριστερών ακτιβιστών, παρασυρμένων από το μίσος και πεπεισμένων για την ηθική τους υπεροχή και την απόλυτη ατιμωρησία τους. Στη Λυών, κυριαρχούν στο campus του Lyon-II, το οποίο είναι καλυμμένο με γκράφιτι, μπλοκάρουν το πανεπιστήμιο όποτε θέλουν, εισβάλλουν στα διοικητικά συμβούλια και επιτίθενται σε όποιον θεωρούν «φασίστα», ενώ οι ίδιοι δεν είναι παρά μικρά ναζιστοειδή. Παρουσιάζονται ως αντιστασιακοί, ενώ στην πραγματικότητα είναι απλοί τραμπούκοι.
Ο Κεντάν και οι σύντροφοί του απλώς κατήγγειλαν άλλη μια πολιτικοποιημένη διάλεξη στο campus, με τη συγκατάθεση της διοίκησης του Ινστιτούτου Πολιτικών Σπουδών της Λυών. Είναι άραγε τόσο αφελής η διοίκηση ώστε να πιστεύει ότι η Ρίμα Χασάν, με τις προσβολές και τα ψέματά της, θα φώτιζε πραγματικά τους φοιτητές για την ευρωπαϊκή πολιτική στη Μέση Ανατολή ; Το γκρουπ Némésis ήθελε απλώς να αναδείξει την κυρίαρχη επιρροή της άκρας αριστεράς –στη συγκεκριμένη περίπτωση στην ισλαμο-αριστερή της εκδοχή– στο πανεπιστήμιο. Η ευρωβουλευτής της LFI αποτελεί κορυφαία φιγούρα αυτού του κινήματος. Εκμεταλλεύεται το παλαιστινιακό ζήτημα για να προσεταιριστεί μια φοιτητική νεολαία που εμφορείται από αίσθημα δικαιοσύνης. Τους πείθει ότι η Χαμάς είναι ένα κίνημα απελευθέρωσης άξιο σεβασμού. Ο πραγματικός στόχος, εν όψει εκλογών, είναι φυσικά οι πληθυσμοί αραβικής ή μουσουλμανικής καταγωγής, που πρέπει να κινητοποιηθούν υπέρ των υποψηφίων της Ανυπότακτης Γαλλίας του Μελανσόν.
Από το πογκρόμ της 7ης Οκτωβρίου 2023, το γαλλικό πανεπιστήμιο –και ιδιαίτερα αυτό της Λυών– αντιμετωπίζει ολοένα και μεγαλύτερη αναταραχή λόγω της εισαγωγής της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. Διαλέξεις εχθρικές προς το Ισραήλ και σεμινάρια που παρουσιάζονται ως επιστημονικά, αλλά είναι ιδεολογικά προσανατολισμένα, γίνονται ολοένα και συχνότερα. Οι πανεπιστημιακοί χώροι είναι ιδιαίτερα περιζήτητοι από αυτούς τους ακτιβιστές, επειδή θεωρητικά προσδίδουν ακαδημαϊκή νομιμοποίηση στη προπαγάνδα τους. Δεν υπάρχει χώρος για διάλογο ή επιστημονική αντιπαράθεση. Αρκούνται στο να ξερνούν συνθήματα μπροστά σε επιλεγμένο ακροατήριο, αφού φοιτητές που χαρακτηρίζονται «δεξιοί» ή ακόμα και Εβραίοι αποκλείονται από την είσοδο. Όσοι τολμούν να εκφράσουν αντίθετη άποψη στιγματίζονται γρήγορα. Η αγέλη αναλαμβάνει στη συνέχεια να τους κάνει τη ζωή αφόρητη στο campus.
Οι ανομολόγητες σχέσεις ορισμένων καθηγητών με ακτιβιστές επιτρέπουν σε αυτούς να ευδοκιμούν σε ορισμένες σχολές και πανεπιστήμια, που γίνονται αποκλειστικός τους χώρος. Όσοι καταγγέλλουν αυτές τις παρεκκλίσεις τίθενται στο περιθώριο και γίνονται στόχος εκστρατειών δυσφήμισης. Η ατιμωρησία βασιλεύει για τους ακροαριστερούς ακτιβιστές. Οι τοίχοι του πανεπιστημίου είναι γεμάτοι γκράφιτι και συνθήματα, οι καταγγελίες σωρεύονται χωρίς συνέπειες. Οι καθηγητές αυτολογοκρίνονται για να αποφύγουν την επίθεση της αγέλης, οι περισσότεροι φοιτητές υπομένουν σιωπηλά ή αναζητούν άλλη οδό, π.χ. εγγράφονται σε ιδιωτικά ιδρύματα. Το δημόσιο πανεπιστήμιο αποσυντίθεται υπέρ της ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που πλέον φιλοξενεί σχεδόν το ένα τρίτο των φοιτητών. Πολλοί ερευνητές αποσύρονται από αυτά τα ιδρύματα που έχουν μολυνθεί από τον πολιτικό νεποτισμό και την τρομοκρατία. Για τις περισσότερες γαλλικές οικογένειες, το δημόσιο πανεπιστήμιο παραμένει ο μόνος δρόμος κοινωνικής ανόδου για τα παιδιά τους. Ωστόσο, αυτή η μηδενιστική άκρα αριστερά έχει αναλάβει την καταστροφή του. Ο Κεντάν είναι νεκρός επειδή αντιστέκονταν σε αυτή την επιχείρηση καταστροφής.
Le Figaro
15/2/26
===========
Σχόλια