Τράπεζα της Ελλάδος, ένας μηχανισμός ξενοκρατίας στην Ελλάδα και η συνέντευξη Στουρνάρα στην…Ομάδα Αλήθειας της ΝΔ!!!
Του Ιωάννη Ιντζέ*
Η Εθνική Κυριαρχία δεν αφορά μόνο θέματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας, αλλά αφορά εξίσου και θέματα οικονομικής αυτονομίας και ελέγχου. Εκεί η Ελλάδα είναι σχεδόν υπό ξένη κατοχή.
Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε η συνέντευξη του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Τσουρνάρα, στο επίσημο τρολ της ΝΔ και οι αναφορές που έκανε για τις παρεμβάσεις του κ. Τσίπρα. Αρμόδιος βέβαια να απαντήσει με πειστικό τρόπο είναι ο πρώην Πρωθυπουργός, οποίος έδειξε ότι έχει μια δική του αίσθηση για το δημόσιο συμφέρον και την εθνική κυριαρχία (βλέπε μνημόνια, ΠΡΕΣΠΕΣ, ανοιχτά σύνορα, κλπ). ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Εάν γινόταν μία δημοσκόπηση στην Ελλάδα με την ερώτηση «Ποιος ασκεί τον έλεγχο στην Τράπεζα της Ελλάδος» τότε αναμφίβολα λίγοι θα απαντούσαν σωστά. Λίγοι γνωρίζουν ότι δεν μιλάμε για μία Ελληνική Τράπεζα, αλλά για μία Κεντρική Τράπεζα που ελέγχεται πλήρως από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ενεργεί όχι με γνώμονα τα Ελληνικά συμφέροντα, αλλά τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) ιδρύθηκε το 1927 κατ΄επιταγήν της Τράπεζας της Αγγλίας για να πάρει την αρμοδιότητα από την Εθνική τράπεζα στην έκδοση χαρτονομισμάτων, με ένα καταστατικό που θυμίζει «κράτος εν κράτει». Το μετοχικό της κεφάλαιο ορίστηκε στα 400 εκατομμύρια δραχμές, καταβλήθηκε εξ ολοκλήρου από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και διαιρέθηκε σε 80.000 μετοχές, οι οποίες εισήχθηκαν στο χρηματιστήριο Αθηνών και έκτοτε παραμένει μυστήριο σε ποιόν ανήκει η πλειοψηφία, ούτε γνωρίζουμε ποιοι είναι οι μέτοχοι της Τράπεζας.
Την εποχή εκείνη επειδή η λίρα έπεφτε ως παγκόσμιο νόμισμα συναλλαγών σε σχέση με το δολάριο, η Αγγλία κλωνοποιούσε την Τράπεζα της σε όσες χώρες έλεγχε οικονομικά. Και έτσι κλειδώθηκε η δραχμή με την Αγγλική λίρα, αν και το κύριο συναλλακτικό νόμισμα ήταν το δολάριο. Με τον τρόπο αυτό η Αγγλία έγινε ο κύριος δανειοδότης του Ελληνικού κράτους. Με την είσοδο βέβαια στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο έλεγχος της Τράπεζας της Ελλάδος πέρασε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στους μετέπειτα δανειστές μας.
Διαβάζοντας κανείς το Καταστατικό της Τράπεζας της Ελλάδος (τελευταία αναθεώρηση το 2013) διαπιστώνει τα εξής:
– Μπορεί να καθορίζει την νομισματική πολιτική του κράτους και την εποπτεία των Τραπεζών και των λοιπών πιστωτικών Ιδρυμάτων, δηλαδή ενεργεί ως ταμίας και εντολοδόχος του ελληνικού δημοσίου, αλλά το Κράτος δεν έχει κανένα δικαίωμα σε αυτήν, ούτε μπορεί να κάνει οποιονδήποτε έλεγχο στον τρόπο λειτουργίας και στα οικονομικά αποτελέσματα της.
– Κατέχει και διαχειρίζεται τα επίσημα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας, στα οποία περιλαμβάνεται και ο χρυσός.
– Είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο, δηλαδή έχει εμπορική λειτουργία, είναι επενδυτής και ταυτόχρονα ελεγκτής της νομισματικής πολιτικής του Κράτους, χωρίς να διασφαλίζεται ότι δεν ενεργεί με γνώμονα την κερδοσκοπία προς όφελος των μετόχων της.
– Οι μέτοχοί της είναι άγνωστοι και δεν γνωρίζουμε εάν εκπροσωπούν ξένα συμφέροντα, ενώ το ελληνικό δημόσιο κατέχει μόνον το 8,92% του μετοχικού κεφαλαίου.
– Η επιλογή του Διοικητή και των Υποδιοικητών της Τράπεζας γίνεται με πρόταση του Γενικού Συμβουλίου της Τράπεζας και στη συνέχεια η Κυβέρνηση εκδίδει σχετικό προεδρικό διάταγμα για να επικυρώσει την επιλογή (επίφαση κυβερνητικού ελέγχου).
Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κάποιος:
– Για ποιον λόγο η Τράπεζα της Ελλάδος, δεν ελέγχεται από το Δημόσιο, ενώ διαθέτει τόσο σημαντικές αρμοδιότητες στην οικονομική ζωή της Ελλάδος;
– Γιατί δεν δημοσιεύεται η σύνθεση του μετοχικού κεφαλαίου της;
Ας δούμε όμως και κάποια στοιχεία τα οποία αποκαλύπτουν ότι διαχρονικά η Τράπεζα της Ελλάδος δεν διασφαλίζει τα συμφέροντα του Ελληνικού λαού:
– Με βάση το νόμο 128/1975 οι τράπεζες από το 1975 έως το 2015, εισέπρατταν εισφορές 1% σε κάθε χορήγηση δανείου, με σκοπό την ενίσχυση των ιδιωτών εξαγωγέων. Συνολικά υπολογίζεται ότι εισπράχθηκαν περί τα 14 δις ευρώ και μάλιστα τα ποσά αυτά οι Τράπεζες τα ανατόκιζαν με παράνομο τρόπο. Τα έσοδα αυτά ουδέποτε εγγράφονταν στον Κρατικό Προϋπολογισμό, ενώ ακόμη και με την αλλαγή του σκοπού της εισφοράς με τον νόμο 4336/2015, τα ποσά των εισφορών τηρούσε σε λογαριασμό της η Τράπεζα της Ελλάδος. Μόνο για το 2015 οι εισφορές αυτές ήταν 436 εκατομμύρια. Όπως λέχθηκε παλαιότερα στην Βουλή, το ποσό αυτό ήταν «μαξιλάρι» για έκτακτες καταστάσεις, αλλά την διαχείριση ασκούσε η Κυβέρνηση με αδιαφανή τρόπο.
– Με την απόφαση 289 της Νομισματικής Επιτροπής της ΤτΕ η οποία ενσωματώθηκε στο ν.1083/1980, ο οποίος έμεινε γνωστός ως νόμος πανωτοκίων, διαλύθηκε η εγχώρια βιομηχανία, με την ανακεφαλαιοποίηση των τόκων που «έτρεχαν» με γεωμετρική πρόοδο. Έτσι γνωστές και εύρωστες τότε βιομηχανίες, όπως η ΙΖΟΛΑ, η ΠΙΤΣΟΣ, η ΧΡΩ.ΠΕΙ., η ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΠΑΤΡΑΪΚΗ και άλλες έκλεισαν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αποβιομηχάνισης της χώρας μας προς όφελος των βιομηχανιών και πολυεθνικών των βόρειο-ευρωπαϊκών χωρών και κυρίως της Γερμανίας.
– Το 1999 στην φούσκα του χρηματιστηρίου, αρπάχτηκαν δεκάδες δις από τα ελληνικά νοικοκυριά και διοχετεύθηκαν στις αγορές του εξωτερικού χωρίς να υποστούν κανέναν έλεγχο και φορολόγηση. Τι έκανε και τότε η Τράπεζα της Ελλάδος;
– Το 2010, η πιστωτική επέκταση των Τραπεζών και η αλόγιστη χορήγηση δανείων -μόχλευσαν τα κεφάλαια τους τουλάχιστον 15 φορές- χωρίς να διαθέτουν τα αναγκαία κεφάλαια, ανάγκασε τις Κυβερνήσεις να προβούν σε συνεχόμενες ανακεφαλαιοποιήσεις των Τραπεζών και να επωμιστούν έτσι όλα τα χρέη και τις κολοσσιαίες ζημιές για να διατηρήσουν την σταθερότητα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Και πάλι κανένας έλεγχος από την ΤτΕ.
– Οι συστημικές αφελληνισμένες -και κατ’ ευφημισμό ελληνικές τράπεζες- καταγράφουν το μεγαλύτερο επιτοκιακό περιθώριο καταθέσεων και χορηγήσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
– Επίσης ένα άλλο θέμα που αφορά την Τράπεζα της Ελλάδος είναι η διαχείριση του χρυσού. Ο χρυσός αποτελεί διαχρονικά ένα αποθεματικό το οποίο μπορεί να αποτελέσει στήριγμα σε έκτακτες περιπτώσεις πολέμων ή μεγάλων νομισματικών μεταβολών, ενώ έχει διαπιστωθεί ότι ανατιμάται όταν τα υπόλοιπα νομίσματα υποτιμώνται. Για το λόγο αυτό, ιδιαίτερα τα τελευταία, τόσο οι υπερδυνάμεις (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα κλπ) όσο και πολλές αναπτυσσόμενες και ανεπτυγμένες χώρες προσπαθούν να αυξήσουν τα αποθέματα χρυσού που διαθέτουν. Αντίθετα η ΤτΕ το 2003 πούλησε 20 τόνους χρυσού, χωρίς να ενημερώσει την ελληνική κεφαλαιαγορά και μάλιστα σε μία περίοδο που οι τιμές του χρυσού ήταν σε πτώση. Μάλιστα δημοσιεύθηκε ότι αυτό έγινε για την αγορά ομολόγων ξένων κρατών που ήταν κερδοφόρα και για αναδιάρθρωση των αποθεματικών της.
Σήμερα ο Ελληνικός Λαός δεν γνωρίζει πόσο χρυσό διαθέτει η Ελλάδα. Δεν γνωρίζει που φυλάσσεται και με ευθύνη ποιου και πότε έγινε η τελευταία επίσημη καταγραφή του ελληνικού χρυσού από Κρατικό φορέα. Ούτε γνωρίζει εάν στις συμβάσεις δανειακής διευκόλυνσής που υπέγραψε το ελληνικό δημόσιο με τα Μνημόνια, ο ελληνικός χρυσός αποτελεί εγγύηση ή υποθήκη σε περίπτωση μη αποπληρωμής τους.
Σ’ αυτόν λοιπόν τον νευραλγικό οργανισμό, που στην πράξη είναι μία ανώνυμη πολυμετοχική εταιρία αγνώστου συνθέσεως, εκχώρησαν οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις σημαντικά προνόμια και συν τω χρόνω η Τράπεζα κατέστη ένας από τους συντελεστές της σημερινής οικονομικής καταδυνάστευσης του λαού μας.
Ο Χένρι Φορντ (1863-1947), ο θρυλικός πρωτοπόρος της αυτοκινητοβιομηχανίας είχε πει: «Είναι πολύ καλό που ο λαός δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργεί το τραπεζικό και το νομισματικό μας σύστημα, γιατί αν το καταλάβαινε, θα γινόταν επανάσταση αύριο το πρωί».
———————-
* Ο Ιωάννης Ιντζές είναι Αντιστράτηγος ε.α. απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Άμυνας και κάτοχος Μεταπτυχιακού στην «Εφαρμοσμένη Στρατηγική και τη Διεθνή Ασφάλεια». Είναι Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Προέδρου της ΝΙΚΗΣ και Επιστημονικός Συνεργάτης στην Βουλή, Υπεύθυνος του Τομέα Εθνικής Άμυνας και αναπληρωματικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής.
================
==================
Δουλειά του κεντρικού τραπεζίτη δεν είναι να δίνει συνεντεύξεις στα τρολ της «Ομάδας Αλήθειας» ούτε να κάνει ατεκμηρίωτες καταγγελίες
Ο Γιάννης Στουρνάρας καλό είναι να θυμηθεί ότι δεν είναι κομματικό πρόσωπο
Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος
Γράφει ο Λευτέρης Θ. Χαραλαμπόπουλος
Έχω την αίσθηση ότι κάπου έχουμε αρχίσει να ξεχνάμε ακόμη και τα βασικά. Για παράδειγμα στη χώρα μας, στη βάση και των σχετικών προβλέψεων του δικαίου που ρυθμίζει το καθεστώς της ΕΚΤ και των επιμέρους κεντρικών τραπεζών, έχουμε ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας. Αυτό έχει γίνει ώστε η κεντρική τράπεζα να αποφασίζει με κριτήριο τη νομισματική σταθερότητα, τη φερεγγυότητα του τραπεζικού συστήματος, την καταπολέμηση του πληθωρισμού και την ανάπτυξη και όχι στη βάση των πολιτικών παρεμβάσεων που θα κάνει η εκάστοτε κυβέρνηση ή των συμφερόντων που θέλει να εξυπηρετήσει. Οι ίδιες αρχές ισχύουν και για τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας που οφείλει να κάνει πράξη αυτή την αναγκαία ανεξαρτησία.
Ανεξαρτησία, όμως, δεν σημαίνει ότι ο ίδιος ο διοικητής, εν προκειμένω ο Γιάννης Στουρνάρας, μπορεί να λέει ό,τι του κατέβει. Ούτε μπορεί να παρεμβαίνει στην πολιτική αντιπαράθεση. Ούτε προφανώς – άλλωστε αυτό ισχύει και για κάθε πολίτη – μπορεί να διατυπώνει αβάσιμες κατηγορίες. Και προφανώς το ποια μέσα διαλέγει να μιλήσει έχει σημασία, εάν θέλει να προασπίσει τον θεσμικό του ρόλο και να κάνει πράξη την ανεξαρτησία του.
Όμως, ο Γιάννης Στουρνάρας, που ολοκληρώνει τη δεύτερη εξαετή θητεία του και υπάρχουν αρκετές ενδείξεις ότι θα έχει και μια τρίτη θητεία, πράγμα που θα σημαίνει ότι θα παραμείνει σε αυτή τη θέση για 18 χρονιά, δεν τήρησε καμία από τις παραπάνω «κόκκινες γραμμές».
Καταρχάς επέλεξε να μιλήσει όχι σε ένα από τα μέσα ενημέρωσης, αλλά στην «Ομάδα Αλήθειας», που δεν είναι μέσο ενημέρωσης αλλά ένας επικοινωνιακός μηχανισμός στενά συνδεδεμένος με το κυβερνών κόμμα, που συνδέθηκε με την υπόθεση της εταιρείας Blue Skies και τις ενδείξεις ότι κομματικά στελέχη της ΝΔ αμείβονταν για την κομματική τους δουλειά από μια ιδιωτική εταιρεία, και που έχει κατηγορηθεί για το ακροδεξιό ύφος και τη ρητορική του περιεχομένου του. Αναρωτιέται κανείς ποια δουλειά έχει ο κεντρικός τραπεζίτης να συνομιλεί με τους πάλαι ποτέ συντονιστές των τρολ της Νέας Δημοκρατίας.
Και έπειτα υπάρχει σοβαρό ζήτημα με αυτά που υποστήριξε ο κεντρικός τραπεζίτης. Ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκε ότι επειδή διαφώνησε με τις επιλογές της κυβέρνησης για τη διοίκηση μιας υπό περίπου δημόσιο έλεγχο τράπεζας και καθώς είχε αποφασίσει να ακυρώσει αυτές τις επιλογές (όπερ και έγινε), δεδομένου ότι η ΤτΕ είναι επόπτρια του τραπεζικού συστήματος, η τότε κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έστειλε το ΣΔΟΕ και την Οικονομική Αστυνομία στο γραφείο της γυναίκας του, στο πλαίσιο μιας σε εξέλιξη δικαστικής διερεύνησης για απευθείας αναθέσεις που είχε κάνει τα προηγούμενα χρόνια το ΚΕΕΛΠΝΟ στην εταιρεία της συζύγου του.
Δηλαδή, ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας βγήκε και δίνοντας συνέντευξη σε έναν κομματικό βραχίονα υποστήριξε ότι η τότε κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα τον εκβίασε, αλλά αυτός αντιστάθηκε και επέμεινε στις επιλογές του: «οι επιλογές μου ήταν τρεις: ή συνεχίζω στον δρόμο της αρετής, ή παραιτούμαι, ή κάνω αυτό που ήθελε η κυβέρνηση. Αποφάσισα το πρώτο, έχοντας στο μυαλό μου τι είχε γίνει παλαιότερα με την Τράπεζα Κρήτης.». Δηλαδή, ο Γιάννης Στουρνάρας υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ήταν έτοιμη να προχωρήσει σε ένα νέο «σκάνδαλο Κοσκωτά»; Γιατί σε αυτό παραπέμπει η αναφορά στην Τράπεζα Κρήτης. Και μάλιστα, όπως είπε, ήταν έτοιμη να εργαλειοποιήσει μηχανισμούς όπως το ΣΔΟΕ στοχοποιώντας τη γυναίκα του κ. Στουρνάρα (που όμως ήταν «πεντακάθαρη» όπως η ίδια του είπε προτρέποντάς τον να μην υποχωρήσει), αλλά αυτός με σθένος έκανε το σωστό και απέτρεψε το σκάνδαλο.
Χωρίς να δώσει στοιχεία, χωρίς να επικαλεστεί ντοκουμέντα, χωρίς να προσφέρει κάποια απόδειξη, παρουσίασε αυτό το αφήγημα ως αυτονόητο. Και όχι μόνο αυτό, παρουσίασε αυτές τις βαριές κατηγορίες, για τις οποίες – επαναλαμβάνω – δεν προσκόμισε ούτε επικαλέστηκε κανένα στοιχείο, ως γεγονότα.
Την ίδια στιγμή δεν αναφέρθηκε καθόλου στο γιατί ούτε τότε ούτε τώρα δεν πήγε στον εισαγγελέα με αυτά τα στοιχεία. Γιατί εάν είχε ενδείξεις ότι μια κυβέρνηση ετοίμαζε νέο σκάνδαλο Κοσκωτά, εκεί θα ήταν το πρώτο μέρος στο οποίο έπρεπε να απευθυνθεί.
Αλλά ας δούμε και μία διάσταση ακόμη. Οι κεντρικοί τραπεζίτες και στην Ελλάδα και διεθνώς παραδοσιακά είναι ολιγόλογοι και πολύ προσεκτικοί. Ο λόγος είναι ότι το τι θα πουν επηρεάζει τις αγορές. Γιατί εκ της θέσης της η Κεντρική Τράπεζα είναι σε θέση να έχει πλήρη εικόνα για την κατάσταση της οικονομίας. Το να πει ότι τα πράγματα πάνε καλά ή άσχημα έχει άλλη βαρύτητα σε σχέση π.χ. με το εάν το πει ο υπουργός Οικονομικών που θεωρείται ότι θα προσπαθήσει να αναπαράγει ένα κυβερνητικό αφήγημα. Γι’ αυτό και είναι προσεκτικοί οι κεντρικοί τραπεζίτες και τις περισσότερες φορές μιλούν πρωτίστως για το αντικείμενό τους και δεν κυνηγούν τη δημοσιότητα.
Εδώ έχουμε έναν κεντρικό τραπεζίτη που αποφασίζει να μιλήσει σε ένα κομματικό επικοινωνιακό μηχανισμό και εκεί να μη μιλήσει για την κατάσταση της οικονομίας αλλά για να επιτεθεί, εξαπολύοντας ατεκμηρίωτες κατηγορίες, σε έναν πρώην πρωθυπουργό και πρώην αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και το κάνει σε μια πολύ συγκεκριμένη στιγμή όπου από τη μια στη δημόσια σφαίρα δεν κυριαρχούν οι αναμνήσεις για το 2015 αλλά τα σκάνδαλα που συνδέονται με την τωρινή κυβέρνηση (ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές και τώρα προγράμματα κατάρτισης) και από την άλλη συζητιούνται οι πολιτικές πρωτοβουλίες τις οποίες προτίθεται να πάρει ο Αλέξης Τσίπρας. Δηλαδή, έχουμε έναν κεντρικό τραπεζίτη που έρχεται να εξυπηρετήσει την κυβέρνηση επικοινωνιακά και μάλιστα σε μια περίοδο όπου αυτή η κυβέρνηση θα αποφασίσει εάν θα προσφέρει άλλη μια εξαετή θητεία στον Γιάννη Στουρνάρα.
Και σαν να μην έφτανε αυτό ο Γιάννης Στουρνάρας προχώρησε σε άλλη μία ενέργεια που δεν συνάδει με την ιδιότητα του ανεξάρτητου κεντρικού τραπεζίτη. Προχώρησε σε ανακοίνωση «κύκλων», η οποία είναι γραμμένη σε απολύτως κομματικό ύφος, το είδος των «σκληρών ανακοινώσεων» που βλέπουμε να βγάζουν τα κόμματα, κάνοντας μάλιστα και επιπλέον καταγγελίες. Από πότε ο Διοικητής της ΤτΕ ομιλεί μέσω κύκλων συνεργατών του; Και τι ακριβώς σημαίνει «συνεργάτες»; Ο Διοικητής της ΤτΕ δεν είναι πολιτικός αρχηγός ή βουλευτής ή υπουργός να έχει «συνεργάτες». Εκτός και εάν η υπόλοιπη διοίκηση της ΤτΕ μιλάει για λογαριασμό του. Αλλά επί της ουσίας, όταν ο διοικητής της ΤτΕ υιοθετεί κομματικό λόγο και ύφος και επιτίθεται σε άλλους πολιτικούς, οι οποίοι παρεμπιπτόντως μπορεί αύριο να έχουν ξανά την ευθύνη της χώρας, πώς θα μπορεί να επιτελεί τον ρόλο του; Η ΤτΕ δεν είναι φέουδο και οφείλει να παραμένει υπεράνω των κομματικών αντιπαραθέσεων και όχι τμήμα της πολιτικής διαπάλης. Και σίγουρα δεν είναι δουλειά της ΤτΕ να υλοποιεί τον κομματικό πολιτικό και οικονομικό σχεδιασμό της Νέας Δημοκρατίας.
Σε κάθε περίπτωση η χώρα δεν έχει ανάγκη από έναν κεντρικό τραπεζίτη – κομματάρχη, ούτε από έναν κεντρικό τραπεζίτη – κυβερνητικό εκπρόσωπο. Και επειδή δεν προβλέπεται η έννοια του κεντρικού τραπεζίτη-πολιτευτή, προφανώς και εάν θέλει να πολιτευτεί ξανά – γιατί υπήρξε πολιτικό πρόσωπο και έχει κάθε δικαίωμα στην πολιτική φιλοδοξία – μπορεί πάντα να ολοκληρώσει ευδοκίμως τη δεύτερη θητεία του και να κατέβει στον πολιτικό στίβο.
Σε κάθε περίπτωση αποδεικνύεται ότι αυτό που έχει διαμορφωθεί στη χώρα δεν είναι απλώς μια διακυβέρνηση, μέσα από τη διαδικασία των δημοκρατικών εκλογών, αλλά ένα ιδιότυπο καθεστώς που έχει αγκυρωθεί στους αρμούς του κράτους στο σύνολό του και που δεν διστάζει να υπονομεύει κάθε έννοια θεσμικότητας στο όνομα ενός αμιγώς κομματικού σχεδιασμού. Και ο Γιάννης Στουρνάρας δεν συμπεριφέρεται ως ανεξάρτητος τραπεζίτης αλλά ως τμήμα αυτού του καθεστώτος.
Και μια τελευταία παρατήρηση. Εκ της θέσης του και του εποπτικού ρόλου που έχει, ο διοικητής της ΤτΕ έχει πολύ μεγάλη πρόσβαση σε σημαντική πληροφόρηση για την κατάσταση όχι μόνο του τραπεζικού συστήματος αλλά και της οικονομίας, γενικά και ειδικά. Αυτή είναι αναγκαία πληροφορία προφανώς για να επιτελεί τον ρόλο της η ΤτΕ, αλλά δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι ένα «διαπραγματευτικό χαρτί» του εκάστοτε διοικητή.
ΠΗΓΗ in.gr
===========
Τρεις παρατηρήσεις για τη συνέντευξη του Γιάννη Στουρνάρα στην Ομάδα Αλήθειας:
Yannis Almpanis
Τρεις παρατηρήσεις για τη συνέντευξη του Γιάννη Στουρνάρα στην Ομάδα Αλήθειας:
1. Με τη συνέντευξη αυτή ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος επιχειρεί να δώσει πολιτική νομιμοποίηση σε έναν κομματικό προπαγανδιστικό μηχανισμό που έχει ταυτιστεί με την πιο σκοτεινή πλευρά του διαδικτύου. Εν προκειμένω, δεν μιλάμε απλώς για παραβίαση της δεοντολογίας, αλλά για συστηματικές δολοφονίες χαρακτήρων των αντιπάλων της κυβέρνησης, διασπορά τερατολογιών και νεκρανάσταση του μετεμφυλιακού μίσους. Η Ομάδα Αλήθειας δεν είναι ΜΜΕ για να του δίνει συνέντευξη ένας κορυφαίος θεσμικός παράγοντας.
2. Η συνέντευξη Στουρνάρα στην Ομάδα Αλήθειας ακυρώνει κάθε ισχυρισμό περί ανεξαρτησίας του απέναντι στην κυβέρνηση. Με τα γαλάζια τρολ συνομιλούν ισοτίμως τα κομματικά στελέχη, όχι οι ανεξάρτητοι θεσμικοί παράγοντες. Προφανώς ο Στουρνάρας δίνει διαπιστευτήρια στο Μητσοτάκη για την ανανέωση της θητείας του.
3. Στο γενικό πλαίσιο, η συνέντευξη Στουρνάρα σηματοδοτεί δύο σημαντικές αλλαγές στο νεοδημοκρατικό στρατόπεδο. Η πρώτη είναι ότι η Ομάδα Αλήθειας έχει καταστεί κυρίαρχη στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή η κυριαρχία ασφαλώς συνδέεται με το παγκόσμιο κύμα του τραμπισμού. Η δεύτερη εξέλιξη αφορά τους προερχόμενους από την Κεντροαριστερά που συνεργάστηκαν από το 2019 και μετά με τον Μητσοτάκη. Όλοι αυτοί που αιτιολόγησαν την επιλογή τους στο όνομα της πάλης ενάντια στο λαϊκισμό, είναι πλέον ταυτισμένοι με τη Δεξιά και μάλιστα στην πιο σκληρή εκδοχή της.
=========
----------------------------
===============
Σχετικά με τον υπερτιμημένο Στουρνάρα (παιδί του υπερτιμημιμένου Σημίτη επίσης), ας αφήσουμε να μιλήσουν αυτοί που τον ξέρουν καλά....
-----------------
Σχόλια