- Ράμμος: Η διαρκής «συνταγματολογία» συνιστά ήττα της πολιτικής –
Η ανάρτηση Ράμμου
Η διαρκής συζήτηση γύρω από αναγκαίες μεταβολές του Συντάγματος, που είναι μια σταθερή παθογένεια του δημόσιου βίου μας, μειώνει πρώτα απ’ όλα το κύρος και τη νομιμοποίηση του συνταγματικού κανόνα. Τα Συντάγματα είναι για να ρυθμίζουν τα γενικά θέματα στον μακρύ ιστορικό χρόνο και όχι για να αλλάζουν κάθε λίγο. Γι’ αυτό και πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο λιτά και να μην είναι φορτωμένα με λεπτομερειεακές ρυθμίσεις , όπως συμβαίνει με το ισχύον ελληνικό Σύνταγμα. Αν τα συντάγματα ασχολούνται με λεπτομέρειες, τότε ασχολούνται αναγκαστικά με συγκυριακά ζητήματα, η ρύθμιση των οποίων συνδέεται με τον βραχύ χρόνο και με πολιτικές σκοπιμότητες. Έτσι , όμως, μεταπίπτουν στο επίπεδο του κοινού νόμου. Η συνεχής ανά δεκαετία αλλαγή των συνταγματικών κανόνων τα εξισώνει ουσιαστικά με τον τυπικό νόμο.
Η διαρκής “συνταγματολογία”, η οποία στην χώρα μας γίνεται μάλιστα όχι μόνο από ειδικούς αλλά σχεδόν από τους πάντες, συνιστά, όμως, πάνω απ’ όλα και κυρίως ήττα της πολιτικής. Τα προβλήματα της χώρας είναι πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και ιδεολογικού προσανατολισμού της ασκούμενης πολιτικής και δεν οφείλονται στο Σύνταγμα. Απόδειξη αυτού είναι ότι παρά τις 4 συνταγματικές αναθεωρήσεις που ήδη μεσολάβησαν συζητούμε ξανά και ξανά για τα ίδια προβλήματα. Αντί, λοιπόν να μιλάμε για την ουσία της πολιτικής διαμάχης, μεταθέτουμε διαρκώς το αντικείμενο της συζήτησης σε μια τεχνική-νομική δηλαδή σε μια τεχνοκρατική συζήτηση. Έτσι όμως απομακρύνεται η δημόσια ενασχόληση από τα πραγματικά προς επίλυση προβλήματα.
Αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα σε σχέση με το Σύνταγμα μας, αυτό βρίσκεται κυρίως στο ότι ερμηνεύεται και αντιμετωπίζεται εργαλειακά, και όχι στο ότι έχει άστοχες διατάξεις.
Για παράδειγμα δεν φταίει το Σύνταγμα για το ότι το άρθρο 86 του Συντάγματος έχει, κατά την εφαρμογή του, ευτελιστεί σε σημείο που ποτέ να μη συγκροτείται προανακριτική επιτροπή και ποτέ να μην ασκείται δίωξη κατά διατελούντων ή διατελεσάντων υπουργών, όταν αυτοί ανήκουν στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Οι εκάστοτε κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες είναι αυτές που παρεμποδίζουν την υλοποίηση της βούλησης του συνταγματικού νομοθέτη για διαφάνεια και λογοδοσία.
Παραδείγματα
Άλλο παράδειγμα: Δεν φταίει το άρθρο 101Α αν η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής επιλέγει τα μέλη των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών με ποσοστό πλειοψηφίας μικρότερο από το ρητά απαιτούμενο από την πιο πάνω διάταξη, όπως συνέβη στην περίπτωση της ΑΔΑΕ στις 28.9.2023.
Τρίτο παράδειγμα: Το άρθρο 103 ουδέποτε εμπόδισε την αναδιάρθρωση των δημοσίων υπηρεσιών ή την απόλυση, άλλως οριστική παύση των επίορκων και ανίκανων δημοσίων υπαλλήλων. Αν υπήρξαν περιπτώσεις συγκάλυψης ή αδράνειας στην εφαρμογή της διάταξης, αυτές οφείλονταν στους δισταγμούς ή σε ανικανότητα [σε κάποιες δε περιπτώσεις και σε φαυλότητα] των οργάνων που είναι εκ του νόμου ταγμένα στην κρίση των περιπτώσεων ανεπάρκειας ή φαυλότητας συγκεκριμένων δημοσίων υπαλλήλων.
Τέταρτο παράδειγμα: Το ισχύον άρθρο 24 ουδέποτε παρεμπόδισε την οικονομική και επιχειρηματική δραστηριότητα στην χώρα μας. Αντίθετα, η εφαρμογή του από πολεοδομίες και άλλες κρατικές υπηρεσίες αρμόδιες για τον χωροταξικό σχεδιασμό όχι μόνο δεν οδήγησε στην παρεμπόδιση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, αλλά μάλλον οδήγησε στην υποβάθμιση του φυσικού, οικιστικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος. Δεν πρέπει δε ποτέ να ξεχνάμε ότι ο πλανήτης βρίσκεται σε κατάσταση ακραίου συναγερμού λόγω της κλιματικής αλλαγής, με συνέπεια να κινδυνεύει να καταστεί σύντομα μη βιώσιμος για τις επερχόμενες γενιές. Δεν πρέπει ακόμη να ξεχνάμε ότι τα ελληνικά δάση τείνουν να εξαφανιστούν, ενώ οι ελληνικές πόλεις εξελίσσονται σε τερατώδεις απάνθρωπες τσιμεντουπόλεις. Για να μη μιλήσουμε για την πίεση στους παραδοσιακούς οικισμούς
Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα συνταγματικών διατάξεων που εφαρμόζονται πλημμελώς ή και καθόλου, που δεν είναι της παρούσης. Ενδεικτικά μνημονεύεται εδώ η διάταξη του άρθρου 74 §5 που απαγορεύει την ένταξη άσχετων προς το κύριο περιεχόμενο ενός νομοσχεδίου διατάξεων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και διατάξεις για τις οποίες διαπιστώθηκε με βάση την μακρά πείρα από την εφαρμογή τους ότι χρήζουν αλλαγής.
Αυτές είναι μόνο δύο κατά την γνώμη μου.
Πρώτον αυτή του άρθρου 90 παρ.5 που προβλέπει ότι η επιλογή της ηγεσίας της Δικαστικής Εξουσίας γίνεται με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, δημιουργώντας σχέσεις εξάρτησης της Δικαστικής Εξουσίας από την κυβέρνηση. Αυτό είναι επείγον να αλλάξει ύστερα από τις εμπειρίες των τελευταίων ετών. Η επιλογή της εν λόγω ηγεσίας πρέπει οπωσδήποτε να αποσυνδεθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο. Λύσεις και προτάσεις υπάρχουν, αλλά δεν είναι της παρούσης να προταθούν σε ένα σημείωμα στο Facebook.
Και αν τελικά ξεκινήσει η διαδικασία αναθεώρησης, σκόπιμο θα ήταν να βελτιωθεί, αλλάζοντας κατά τούτο, η διατύπωση του άρθρου 86, έτσι ώστε να παρεμποδισθεί στο μέλλον η κωλυσιεργία και η παρεμπόδιση από την εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία της άσκησης δίωξης εις βάρος υπουργών για τους οποίους υπάρχουν ενδείξεις ότι έχουν τελέσει ποινικό αδίκημα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
===============
Αναθεώρηση η Ισχύς του Συντάγματος;Προτού μπει κανείς σε μια εκτεταμένη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που κατα την γνώμη μου σε μεγάλο βαθμό αποτελεί επικοινωνιακή παγίδα και παίζει στο τεραιν της κυβέρνησης, πρεπει πρώτα να θέσει το ερώτημα αν το ισχύον η το αυριανό Σύνταγμα όντως ισχύουν η θα ισχύουν ως θεμελιώδεις νομοι.Το βασικό πρόβλημα της συνταγματικής νομιμότητας από το 2010 ως σήμερα δεν είναι οι ατελειες της η η δήθεν " μη προσαρμογή της στον εικοστό πρώτο αιώνα" , αλλά η ντε φάκτο θέση της εκτός ισχύος είτε με δικαστική "ερμηνευτική" παράκαμψη είτε με άμεση παραβίαση από τον νομοθέτη είτε με άνωθεν διαλυση της εντός του ενωσιακου ευρωπαϊκού δικαίου. Είναι η νομική της εκμηδενιση και η εδώ και καιρό μετατροπή της σε πολιτικό ευχολόγιο,σε ένα κομμάτι χαρτί .Οπως είχε πει και ο αείμνηστος καθηγητής Γιώργος Κασιμάτης, η αναθεώρηση του Συντάγματος σε μια μη κυρίαρχη χώρα, δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα.===========
Blogge
.:... τρίχες! μια ακόμα παραγωγή ψευδογεγονότων, ένας ακόμα αντιπερισμασμός -από ένα μηχανισμό - καθεστώς που έχει διαλύσει το σύνολο των άρθρων του Συντάγματος (Ας θυμηθουμε: υποκλοπές, μπαζώματα - χειραγώγηση δικαιοσύνης - έλεγχος - εξαγορά των ΜΜΕ, σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ με θηριώδη ποσά να κατευθύνονονται στις τσέπες ημετέρων με κεντρική καθοδήγηση - οδηγώντας στην καταστροφή τον πρωτογενή τομέα )
Έρχεται τώρα υποκριτικά να ...διορθώσει. Σαν τον βιαστή που μπαίνει στην εκκλησία για να κάνει από άμβωνος κήρυγμα για την αθωότητα και την παρθενία..."
============
12/08/2025=====================
-----------------------
==============
-------------------------
=====================
Βlogger:... ακουσα στο ραδιόφωνο πρόταση του Κυβ. Εκπροσώπου να περάσει στο Σύνταγμα ο "Ισοσκελισμένος προϋπολογισμός" , περί αυτού σχετικά: (από παλιότερη εγγραφή...)
...σχετικά με τους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.
.....Την πρόταση να συμπεριληφθεί στο Σύνταγμα της Ελλάδας ο δημοσιονομικός κόφτης – δηλαδή αιώνια λιτότητα και τέλος σε κάθε δυνατότητα άσκησης κοινωνικής πολιτικής – ζήτησε μιλώντας στο Ρ/Σ Real ο "σριστερός" και πάμπλουτος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, το απολειφάδι της πολιτικής στην αποικία Ελλάδα, Δημήτρης Παπαδημούλος. «Είμαι υπέρ της ιδέας, στη συζητούμενη αναθεώρηση του συντάγματος να μπει ακόμη και δημοσιονομικός κόφτης» ανέφερε το...κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας στο Ν.Χατζηνικολάου. ....
Μας εχει απασχολήσει εδώ.
...οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που προωθούνται στη Νότια Ευρώπη, συχνά με πρωτοβουλία μεγάλων τραπεζών, όπως η JP Morgan, έχουν ως στόχο να εξαφανίσουν κάθε δυνατότητα άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής, που είχε κατοχυρωθεί στα αντιφασιστικά συντάγματα χωρών όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ισπανία.
- Όπως μας εξηγούσε ο Ιταλός καθηγητής Νομικής, Αλεσάντρο Σόμα, «η υποχρέωση για ισοσκελισμό του προϋπολογισμού (μέσα στα συντάγματα) σημαίνει απαγόρευση των κεϊνσιανών πολιτικών και αυτό αποτελεί ένα είδος “πραξικοπήματος”».
- Βλέποντας τη χώρα του να υιοθετεί στο Σύνταγμά της την αρχή των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών, ο Ιταλός πανεπιστημιακός υποστηρίζει ότι επιβάλλονται πολιτικές τις οποίες στο παρελθόν είχε επιχειρήσει να προωθήσει μόνο ο φασισμός.
- «Είμαστε μάρτυρες μιας νέας οικονομικής κρίσης και την αντιμετωπίζουμε χωρίς να έχουμε καταλάβει απολύτως τίποτα» μας εξηγεί και συνεχίζει:
- «Γύρω μας συμβαίνουν όσα συνέβαιναν και το 1929. Περιορίζεται σημαντικά η δημοκρατία για να σωθούν οι αγορές.
Αυτή όμως είναι μια τυπική μορφή του φασισμού».==============
Σχόλια