Ο Βόρβορος των Αρχείων Επστάιν προσγειώνεται στην Ελλάδα

 

-------------------

 Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη 

Σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στα πράγματα ο όρος «αποκαλύψεις» για όσα είδαν το φως της δημοσιότητας, μέσα από τα ρυπαρά αρχεία του Επστάιν και αναφέρονται στην, ήδη 16ετή ελληνική γενοκτονία.

Και τούτο, διότι όλα όσα, μέχρι στιγμής, επισημοποιήθηκαν ήταν γνωστά, θα έλεγα, από τις πρώτες τυραννικές σκηνές της ελληνικής τραγωδίας: για το πως η Ελλάδα κατέστη πειραματόζωο και Ιφιγένεια, για να σωθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, και για το πως υποχρεώθηκε να καταβάλει, δια βίου, ένα υπέρογκο χρέος που δεν ήταν δικό της. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Ουδεμία απάντηση των αρμοδίων: Στους Έλληνες, αλλά και ξένους οικονομολόγους, των οποίων οι θέσεις και διαμαρτυρίες, εναντίον του εγκλήματος στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί λέξη προς λέξη και με ημερομηνίες, στις δικές μου πολυσέλιδες αναφορές, και όχι μόνο. Και στις διαμαρτυρίες, σχετικά με τα ακαταλόγιστα, που συνέβαιναν με το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο Μνημόνιο.

Σίγουρα, ο ελληνικός λαός που βιώνει μια καθολική καταστροφή, το υποτιθέμενο χρέος που τον βαρύνει είναι σήμερα ανώτερο από αυτό του 2010, δεν ξεσηκώθηκε εναντίον των συμφερόντων, που καθημερινά του αφαίρεσαν, και του αφαιρούν τη ζωή. Η εξήγηση της παθητικής αυτής στάσης, στον χρόνιο αφανισμό του, βρίσκει την απάντηση στη γνωστή θεωρία της Naomi Klein, που αναλύει το πως πείθεις λαό για την ενοχή του, παρότι δεν είναι ένοχος, αλλά θύμα.

Και τώρα που ο Επστάιν εξαφανίζει κάθε δικαιολογία περί άγνοιας των υπευθύνων, τα σχετικά αρχεία αφορούν:

Α) Τους πολιτικούς μας, και γενικότερα τους εκάστοτε αρμοδίους, που στα 16 αυτά βασανιστικά χρόνια για το σύνολο των μη ΕΛΙΤ Ελλήνων:

• υπέγραψαν αιματηρά Μνημόνια,
• έπεισαν τους Έλληνες ότι ήταν αναπόφευκτα τα δεινά τους «επειδή χρωστούσαν»,
• αδιαφόρησαν για τις κατ’ επανάληψη δηλώσεις των αρμοδίων, ότι έγιναν τραγικά λάθη στα Μνημόνια και πρέπει να αναθεωρηθούν (βλ.Olivier Blanchard),
• στο διάστημα των 16 αυτών εφιαλτικών ετών, διαβεβαίωναν το λαό ότι πάμε καλά, ότι τα μνημόνια τελείωσαν, ότι θαυμάζουν οι πάντες τα κατορθώματά μας.

Β) Την ΕΕ και Ευρωζώνη, όπου είμαστε μέλος, και που καταδικαστήκαμε να επωμιστούμε εσαεί, «χρέος που δεν ήταν δικό μας, για να σωθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες». Ανατρέχω σε δήλωση κ. Βαρουφάκη, στο σχετικό βιβλίο του, όπου καταγράφει ότι ο ίδιος ανέφερε στην κυρία Christine Lagarde τις φονικές συνέπειες των Μνημονίων και εκείνη απάντησε: «το γνωρίζω, αλλά έχουμε πάει πολύ μακριά και δεν υπάρχει επιστροφή».

Γ) Το ΔΝΤ, του οποίου οι υπάλληλοι περνούσαν διακοπές χαρισάμενες στο Hilton, αφαιρώντας τη μπουκιά από τους εξαθλιωμένους Έλληνες και προσβάλλοντάς τους πολλαπλώς.

Δ) Και την ΕΛΙΤ, που δεν γνωρίζω ποιοι ανήκουν σε αυτήν, και δεν επιθυμώ να το γνωρίζω, αλλά αναφέρεται με κάποιους τρόπους στα αρχεία Επστάιν και, συνεπώς, συμμετέχει και αυτή στην καταστροφή της Ελλάδας.

Και τώρα με το έγκλημα εναντίον της πατρίδας μας τι μέλλει γενέσθαι;

Α)Ποινές και Τιμωρίες Ουδόλως θεωρώ τον εαυτό μου αρμόδιο, για καταδικαστικές αποφάσεις. Μόνο ο ελληνικός λαός αποφασίζει γι’ αυτές.

Υποθέτω, ότι όσοι θεωρούν υπαιτίους τους εαυτούς τους, ακόμη και όσοι δήλωσαν ότι «υπέγραψαν τα φονικά Μνημόνια, χωρίς να τα διαβάσουν, διότι δεν είχαν καιρό», θα έχουν φοβερές τύψεις, μέχρι το τέλος της ζωής τους. Και, δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμωρία από αυτήν.

Β) Αντιθέτως, αυτό που με ενδιαφέρει, όπως υποθέτω και κάθε Έλληνα και Ελληνίδα, είναι η διάσωση του ό,τι ακόμη μπορεί να διασωθεί.

Το αν η παρούσα Κυβέρνηση είναι αρμόδια να αναλάβει τη σωτηρία της χώρας, ό,τι απέμεινε δηλαδή από αυτήν, είναι θέμα που και πάλι περιέρχεται στη δικαιοδοσία του ελληνικού λαού.

Γ) Τέλος, παρότι δήλωσα ότι δεν είμαι αρμόδια για ποινές και καταδίκες, θεωρώ ωστόσο αρμόδιο τον εαυτό μου για την ακόλουθη ευχή: «Είθε, το όποιο σχήμα απόδοσης δικαιοσύνης στην Ελλάδα, να μην ακολουθήσει την επί 85 έτη τακτική, της περίπου αδράνειας του ελληνικού κράτους, να απαιτήσει το τεράστιο γερμανικό χρέος κατοχής».

 =====================

• Περι μνημονίων, δραχμής, ανευθυνότητας και ανεγκεφαλίτιδας

Λίγα τα αποδεικτικά της ελληνικής τραγωδίας στα αρχεία Επστάιν

Σπεύδω να δηλώσω ότι δεν είμαι διόλου υπερήφανη επειδή αποδεικνύεται πως είχα δίκαιο, από την αρχή ως το τέλος, σε ότι υποστήριξα για τα μνημόνια από το 2010 ως σήμερα, μέσω των ρυπαρών αρχείων του Επστάιν.

Αλλά δεν ήταν δική μου επιλογή. Θα αρχίσω, λοιπόν, σε καθημερινή βάση, να αναδημοσιεύω αποσπάσματα, από όσα έγραψα και υποστήριξα, για την αντιμετώπιση της κρίσης με τα μνημόνια, τη δραχμή κλπ.

Έστω και κατόπιν εορτής, ας ελπίσουμε ότι θα βοηθήσουν, για μια επόμενη κρίση, που φυσικά αντεύχομαι να συμβεί.

Θα ήταν εποικοδομητικό, έστω και τώρα, που προ πολλού χαθεί η ευκαιρία για την πατρίδα μας, να διαβάσουν τα εδάφια των αρχείων Επστάιν, που αναφέρονται στη λεηλασία της πατρίδας μας από τα μνημόνια, (και κυρίως οι ορδές των ανίδεων, που είχαν το θράσος να μου επιτεθούν, με τους γνωστούς τρόπους πεζοδρομίου, που συνήθως τους χαρακτηρίζουν), τα περί ευρώ και δραχμής.

Ξένοι οικονομολόγοι συμβούλευαν να αλλάξουμε όρους στα μνημόνια

Ελπίζω να συναισθανθούν, έστω και αργά, τις τεραστίων διαστάσεων ευθύνες τους για τις ευκαιρίες που χάθηκαν, καθώς πολλοί λειτούργησαν ως εγκληματικά αδιάφοροι για τις συνέπειες των πράξεων τους (πολιτικοί της εποχής των μνημονίων δήλωσαν ότι τα υπέγραψαν χωρίς να τα διαβάσουν), ως ανίκανοι να καταλάβουν ότι σε μια τόσο φρικώδη περιπέτεια για την Ελλάδα, όπως τα μνημόνια ΉΤΑΝ ΘΕΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ να υπάρξουν και άλλα σενάρια, εκτός του μοναδικού, και όχι με κλειστά μάτια να τα υπογράφουν.

Επειδή, ακόμη και στην πορεία δεν υπήρξε πρόνοια για την έγκαιρη αναδιάρθρωση του χρέους και η καθυστέρηση υπήρξε καταστρεπτική. Επειδή, ακόμη και όταν ξένοι διαπρεπείς οικονομολόγοι μας συμβούλευαν να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε κάποιους φονικούς όρους στα μνημόνια, εμείς κωφεύαμε κλπ., κλπ. Λίγα τα αποδεικτικά της ελληνικής τραγωδίας στα αρχεία Επστάιν, αλλά απολύτως φωτογραφικά, για το πως θα έπρεπε να πορευτούμε στη μνημονιακή θύελλα, για να μην καταστραφούμε.

Από αύριο λοιπόν θα αναδημοσιεύω σχετικά εδάφια από γραπτά και ομιλίες μου της εποχής (για την ιστορία, αλλά και γενικότερα).

 =================

• Αρχεία Επστάιν και φονικά Μνημόνια

την Φεβρουαρίου 13, 2026

 ===================

Οικονομικό πραξικόπημα ήταν και είναι. Τίποτε λιγότερο. 

Kostas Zafeiropoulos

 

Εpstein Files. Οταν η οικονομική κρίση της Ελλάδας συζητιόταν σε ιδιωτικά σαλόνια

Τον Σεπτέμβριο του 2012, την ώρα που η ευρωζώνη βρισκόταν ακόμη στη δίνη της χρηματοπιστωτικής κρίσης και η Ελλάδα ζούσε τις πιο σκληρές συνέπειες των μνημονίων, ένα νήμα-μέιλ κυκλοφορούσε ανάμεσα σε πρόσωπα με πραγματική επιρροή στη χάραξη οικονομικής πολιτικής. Δεν προερχόταν από κάποιο θεσμικό όργανο.

Η αρχή του νήματος ήταν ο Τζέφρι Επστιν.

Το περιεχόμενό του δεν είχε τίποτα το κοσμικό.

Ο Επστιν (μαζί, όπως λέει, με τον Μπιλ Γκέιτς) σχεδίαζε «πολύ μικρές συναντήσεις» για «νέες λύσεις στη χρηματοπιστωτική κρίση» και ζητούσε προτάσεις για συμμετέχοντες:

• πρώην πρωθυπουργούς

• κεντρικούς τραπεζίτες

• επικεφαλής εποπτικών αρχών

• κορυφαίους οικονομολόγους

• στελέχη του Διεθνές Νομισματικό Ταμείο

Το έγγραφο αυτό δεν έχει απασχολήσει σοβαρά ούτε την ελληνική ούτε τη διεθνή δημόσια συζήτηση. Κι όμως, αν διαβαστεί προσεκτικά, λειτουργεί ως κλειδί ερμηνείας των Epstein Files:

όχι ως συλλογή σκανδάλων, αλλά ως πολιτικό αρχείο μιας εποχής όπου κρίσιμες αποφάσεις συζητιούνταν εκτός θεσμών.

Το ντοκουμέντο:

«Θα μπορούσες να δοκιμάσεις τον Λουκάς Παπαδήμος – πρώην υπηρεσιακό πρωθυπουργό και στέλεχος της ΕΚΤ από την Ελλάδα.

Ο επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιρλανδίας, Πάτρικ Χόνοχαν.

Ο Βίτορ Γκασπάρ –υπουργός Οικονομικών της Πορτογαλίας και πρώην στέλεχος της ΕΚΤ.

Από το Ηνωμένο Βασίλειο: Αντεν Τέρνερ, επικεφαλής της FSA.

Οι οικονομολόγοι: Κένεθ Ρόγκοφ κ.ά.

Ενας τύπος που θα πρότεινα, τον οποίο ακούνε όλοι στην Ευρώπη – συμπεριλαμβανομένου του Μάριο Ντράγκι – είναι ο Πολ ντε Γκρόου.

Από το ΔΝΤ, ο Ολιβιέ Μπλανσάρ.

Και φυσικά, μπορείς πάντα να με καλέσεις κι εμένα! Ερχομαι πολύ φτηνά…».

Αυτή ήταν η απάντηση του δημοσιογράφου Λάντον Τόμας Τζ. των The New York Times σε εμπιστευτικό μέιλ στις 30 Σεπτεμβρίου 2012.

Υπενθυμίζεται: ο Επστιν ήταν ήδη τότε καταδικασμένος για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων.

Ο ρόλος του Τύπου

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι το μέιλ του 2012 ανταλλάσσεται με έναν δημοσιογράφο των New York Times. Ο Τύπος εδώ δεν λειτουργεί ως ελεγκτής της εξουσίας, αλλά ως κόμβος γνώσης και διασύνδεσης. Αυτό είναι ίσως το πιο σκοτεινό σημείο: όχι γιατί συνιστά απαραιτήτως διαφθορά, αλλά γιατί δείχνει θεσμική οικειότητα. Η σχέση αυτή, ακόμα κι αν δεν εμπεριέχει οικονομική συναλλαγή, λειτουργεί ως «πλυντήριο» για τον καταδικασμένο χρηματιστή. Ο δημοσιογράφος Λάντον Τόμας γνωρίζει ποιοι «ακούγονται» στην Ευρώπη, ποιοι έχουν πρόσβαση στον Nτράγκι, ποιοι μπορούν να μιλήσουν εκτός κάδρου. Είχε για χρόνια επαφές και ανταλλαγές μηνυμάτων με τον Eπστιν σε επαγγελματικό –αλλά και φιλικό– επίπεδο. Σε ένα άλλο μέιλ του 2007, και αφότου οι Times δημοσίευσαν αρνητικό ρεπορτάζ για τον Επστιν, ο Tόμας τού προτείνει να δώσει συνέντευξη «με τους δικούς του όρους» ώστε να επαναπροσδιοριστεί η δημόσια εικόνα του (σ.σ. προφανώς προς όφελός του).

Η σχέση του δημοσιογράφου με τον Επστιν συνεχίστηκε όλα τα χρόνια μέχρι τον θάνατο του τελευταίου. Κάποια στιγμή ο Τόμας τού ζήτησε μάλιστα να δωρίσει χρήματα σε ένα φιλικό του πολιτιστικό κέντρο στο Χάρλεμ, γεγονός που οδήγησε τελικά στην απόλυσή του από τους NYT, καθώς, όπως ανακοίνωσε η εφημερίδα το 2019, «υπήρξε σαφής παραβίαση των κανόνων δεοντολογίας».

Κατά τα άλλα στα Epstein Files βρίσκουμε πτήσεις του παιδιοβιαστή στην Ελλάδα, προσπάθεια σορταρίσματος της ελληνικής οικονομίας, εμπόριο ελληνικών αρχαιοτήτων, μια έντονη κινητικότητα γύρω από ελληνικά περιουσιακά στοιχεία και έναν... ελληνορθόδοξο κληρικό που περιγράφεται ως δράστης σεξουαλικής κακοποίησης και ο οποίος φέρεται να κακοποιούσε νεαρή κοπέλα η οποία βρισκόταν υπό τον έλεγχο κάποιας «γνωστής ρωσικής εγκληματικής οικογένειας» (βλ. «Τι γνωρίζουμε για τη δράση του Επστιν στην Ελλάδα», info-war.gr, 3/2/2026).

•  Τι γνωρίζουμε για τη δράση του Έπστιν στην Ελλάδα