Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας για τον Πολίτη
Του Σπύρου Στάλια, Οικονομολόγου Ph.D
Ζούμε σε μια εποχή όπου η οικονομία χρησιμοποιείται ως όπλο εναντίον της Δημοκρατίας.
Μας έμαθαν να πιστεύουμε ότι η φτώχεια μας είναι «φυσικός νόμος» και η λιτότητα «μονόδρομος». Είναι καιρός να αποδομήσουμε αυτή την απάτη με έξι απλά αλλά θεμελιώδη μαθήματα που το σύστημα της Μεταδημοκρατίας πασχίζει να αποκρύψει.
Μάθημα 1ο: Η Απάτη του «Άδειου Ταμείου»
Το πρώτο ψέμα που ακούει ο πολίτης είναι: «Το κράτος ξέμεινε από λεφτά». Σε ένα σύγχρονο νομισματικό σύστημα, ένα κυρίαρχο κράτος (ή μια κεντρική τράπεζα) δεν μπορεί να «ξεμείνει» από το νόμισμα που το ίδιο εκδίδει. Το χρήμα σήμερα είναι λογιστική εγγραφή σε έναν υπολογιστή. Όταν έπρεπε να σωθούν οι τράπεζες, τα τρισεκατομμύρια δημιουργήθηκαν σε δευτερόλεπτα. Το «δεν υπάρχουν λεφτά για την υγεία» δεν είναι οικονομικό γεγονός, είναι πολιτική απόφαση.
Μάθημα 2ο: Χρήμα vs Πραγματικοί Πόροι
Πρέπει να διακρίνουμε το «μέσο» από την «ουσία». Το χρήμα είναι το εισιτήριο, η οικονομία είναι το τρένο. Η πραγματική σπανιότητα δεν βρίσκεται στα νούμερα, αλλά στους ανθρώπους και τις υποδομές. Αν μια χώρα έχει άνεργους γιατρούς και άδεια νοσοκομεία, αλλά λέει «δεν έχουμε λεφτά για υγεία», είναι σαν ένα τρένο να μένει ακίνητο επειδή ο σταθμάρχης ξέχασε να εκτυπώσει χαρτάκια-εισιτήρια. Ο πλούτος είναι οι πόροι μας, όχι τα λογιστικά σύμβολα.
Μάθημα 3ο: Η Λιτότητα ως Εργαλείο Πειθάρχησης
Η λιτότητα δεν είναι φάρμακο, είναι το «μαστίγιο» της Μεταδημοκρατίας. Σκοπός της δεν είναι να μειώσει το χρέος (το οποίο συνήθως αυξάνεται), αλλά να κρατά την κοινωνία σε κατάσταση μόνιμου φόβου. Ο φοβισμένος πολίτης δέχεται τη μείωση του μισθού του και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας του. Το κρατικό έλλειμμα δεν είναι «τρύπα», είναι το πλεόνασμα των πολιτών. Όταν το κράτος «σφίγγει το ζωνάρι», ουσιαστικά αφαιρεί πλούτο από την τσέπη σου.
Μάθημα 4ο: Το Δίκαιο των Σοφιστών vs Ηθικό Δίκαιο
Μας λένε ότι «η αγορά αποφάσισε», λες και πρόκειται για τη βαρύτητα του Νεύτωνα. Αυτό είναι το Φυσικό Δίκαιο των Σοφιστών: η επικράτηση του ισχυρού. Όμως, η οικονομία δεν είναι φυσική επιστήμη, είναι κοινωνική σύμβαση. Η Δημοκρατία εφευρέθηκε για να θέτει το Ηθικό Δίκαιο πάνω από τη «ζούγκλα» της αγοράς. Αν οι κανόνες της αγοράς παράγουν αδικία, τότε οι κανόνες πρέπει να αλλάξουν, όχι η ανθρώπινη ζωή να θυσιαστεί.
Μάθημα 5ο: Η Εγγύηση Απασχόλησης ως Δικαίωμα
Η απάντηση στον εκβιασμό της ανεργίας είναι η Εγγύηση Απασχόλησης. Το κράτος οφείλει να λειτουργεί ως εργοδότης ύστατης καταφυγής για όποιον θέλει και μπορεί να εργαστεί. Αυτό σταθεροποιεί την οικονομία, καταργεί τον φόβο της πείνας και παράγει κοινωνικό έργο. Όταν ο πολίτης δεν φοβάται την ανεργία, το σύστημα της Μεταδημοκρατίας χάνει το κυριότερο μέσο επιβολής του.
Μάθημα 6ο: Το Δομικό Κατασκεύασμα της Ευρωζώνης
Πρέπει να καταλάβουμε ότι στην Ευρωζώνη, η επιλογή προσώπων είναι συχνά μια οφθαλμαπάτη. Όπως το 1952 λέγαμε «Τι Παπάγος, τι Πλαστήρας», έτσι και σήμερα, αν το «λογισμικό» της χώρας είναι κλειδωμένο στη λιτότητα, ο πολιτικός γίνεται απλός διαχειριστής. Χωρίς την ανάκτηση της Νομισματικής Κυριαρχίας και τον έλεγχο των Τραπεζών, η Λαϊκή Κυριαρχία παραμένει ένα κενό γράμμα.
Επίλογος: Το Κλειδί της Ελευθερίας
Η Μεταδημοκρατία τρέφεται από την άγνοια και την παραίτησή μας. Το «δεν έχουμε λεφτά» είναι η αλυσίδα μας. Η κατανόηση ότι το χρήμα πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος το χρήμα, είναι το κλειδί που ανοίγει την πόρτα της φυλακής μας. Η «Ανάβασις» προς τη νέα γνώση έχει ήδη ξεκινήσει.
spyridonstalias@hotmail.com
New York 20/01/2026
via Spyros Stalias
Σχόλια