Πόλεμος στον Ορίζοντα: Οι Άξονες Αναβιώνουν

του Μανώλη Κοττάκη*
Παρ, 2 Ιανουαρίου 2026 - 07:50

Oλα Oσα Συμβαίνουν στο Τέλος του 2025 δεν Προοιωνίζονται ένα Ανέφελο 2026. Το ειρηνευτικό σχέδιο για την Ουκρανία φαίνεται να υπονομεύεται με ειδικές επιχειρήσεις από τρίτες δυνάμεις της Δύσεως, όχι από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με στόχο την παράταση και γενίκευση του πολέμου σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και όλοι όσοι έσυραν την  ήπειρό μας σε αυτήν την τρίχρονη πολεμική αναμέτρηση, που έχει βαλτώσει την οικονομία της, όχι απλώς δεν αναγνωρίζουν την ήττα τους επί του πεδίου, αλλά, αντιθέτως, προκειμένου να μην την αποδεχτούν, προβοκάρουν τις συνομιλίες. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Δεν πρόκειται για λόγους πολιτικού γοήτρου μόνον, όπως θα περίμενε κανείς, αλλά για κάτι χειρότερο. Οι ευρωπαικές οικονομίες έχουν γονατίσει από την ακριβή ενέργεια που αγοράζουν πλέον από την Δύση και οι εκτεθειμένες στα εκλογικά σώματα ηγεσίες τους εκτιμούν πως μόνον η πολεμική οικονομία θα μπορούσε να τις κρατήσει ζωντανές για να μην καταρρεύσουν. Και για να μην γκρεμιστούν οι ίδιες από τους θώκους τους ασφαλώς. Το επεισόδιο με την επίθεση στην προεδρική κατοικία του Ρώσσου Προέδρου είναι απλώς ένα στην μακρά αλυσίδα και αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου. Τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα απ’ όσο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς.

Η οικονομία της Γερμανίας πάει από το κακό στο χειρότερο και, όπως λένε αυτοί που γνωρίζουν από Ιστορία, κάθε φορά που οι Γερμανοί πηγαίνουν χάλια ξεσπά πόλεμος στην Ευρώπη. Με τεράστιες συνέπειες.

Και όταν ξεσπά πόλεμος, αναβιώνουν και ιστορικοί άξονες, όπως, για παράδειγμα, ο άξονας Γερμανίας-Τουρκίας. Μιάς Τουρκίας στο έδαφος της οποίας συμβαίνουν περίεργα πράγματα αυτή την εποχή. Με πτώσεις αεροπλάνων, με drones, με εξαγωγή εντάσεως στο Αιγαίο. Και εδώ η Ιστορία μας λέει ότι οι άξονες Άγκυρας-Μόσχας είναι καιροσκοπικοί και συνήθως καταλήγουν σε ρωσσοτουρκικούς πολέμους. Το μόνο που μας λείπει για να ξεσπάσει ο πόλεμος είναι ένας Δούκας Φερδινάνδος. Αργά ή γρήγορα θα τον βρούν κι αυτόν. Ο δυτικός άνθρωπος είναι μαέστρος στο να καταστρέφει τον εαυτό του. Έχει απεριόριστες δυνατότητες.

Αυτή την στιγμή η πατρίδα μας είναι προσδεμένη σφικτά στο άρμα δυνάμεων τόσο στον Βορρά όσο και στην Μεσόγειο οι οποίες επιθυμούν την γενίκευση του πολέμου, γιατί μέσα από τον πόλεμο περνά η επιβεβαίωση της κυριαρχίας τους. Θρέφονται από τον πόλεμο.

Η ευρωπαική ηγεσία αυτή την στιγμή επενδύει στον πόλεμο. Γι’ αυτό περικόπτει τις αγροτικές επιδοτήσεις σε όλη την ήπειρο. Γι’ αυτό επιμένει στην συμφωνία Μερκοσούρ με την Λατινική Αμερική ώστε να εξασφαλίσει φθηνά αγροτικά προιόντα για τις οικονομίες της και τις κοινωνίες της. Για να εξοικονομήσει δαπάνες, οι οποίες θα κατευθυνθούν στην άμυνα. Ήδη η μετοχή της μεγάλης αμυντικής βιομηχανίας του Ρήνου που πριν λίγα χρόνια ήταν στα πρόθυρα του λουκέτου εκτοξεύτηκε στα 1.600 ευρώ, μου λένε.

Η Ευρώπη πράγματι ενηλικιώνεται και αποκτά αυτόνομη εξωτερική και αμυντική πολιτική. Την υποχρεώνει το δόγμα Τράμπ. Με την διαφορά ότι αυτό το πράττει στην χειρότερη δυνατή στιγμή της Ιστορίας της, όταν οι κοινωνίες της και οι οικονομίες της καθεύδουν. Οι πόλεμοι καλύπτουν τις τραγικές ευθύνες των πολιτικών, με κυριώτερη το γεγονός ότι επί αυτής της ευρωπαικής ηγεσίας επετράπη να ξεσπάσει, ευνοικός για τα συμφέροντα τρίτων δυνάμεων εκτός Ευρώπης, πόλεμος στην αυλή της Ευρώπης. Μπορεί αργότερα, πολλά χρόνια μετά, όταν θα ανοίξουν τα αρχεία, να διαπιστωθεί ότι μας κυβερνούσαν άφρονες, οι οποίοι, όταν διαπίστωσαν ότι τα σχέδιά τους στην Ουκρανία απέτυχαν, έβαλαν φωτιά στην φωτιά για να κρύψουν τις ευθύνες τους, αλλά αυτό δεν αλλάζει σε τίποτα την κατάσταση. Ένας γενικευμένος πόλεμος στην καρδιά της Ευρώπης, αλλά και στην περιφέρεια της Μεσογείου, στην διάρκεια της χρονιάς που ανατέλλει, δεν είναι πλέον ανέφικτος. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τσιμπήσει ο Πούτιν στις προβοκάτσιες και να στείλει έναν πύραυλο στο Λονδίνο ή το Βερολίνο.

Η γενιά μας θα ζήσει ένα γεγονός συγκλονιστικό: την διάσπαση της Δύσης προς διάσωση των ηγεσιών της και των οικονομιών της. Διάσπαση η οποία θα επιδιωχθεί να αποκρυβεί με την επένδυση στο σκιάχτρο του Πούτιν.

Αλλά θα υπάρξει!

Ιστορικά, ως γνωστόν, αυτά τα παιχνίδια έχουν κακό τέλος. Αλλά ποιος νοιάζεται; Οι προβοκάτορες και τα ενεργούμενά τους έχουν συνήθως την κάπα τους κρεμασμένη σε κάποιες νόμιμες off shore στα βάθη του πλανήτη. Αυτοί θα δυστυχήσουν; Όλο και κάποιο Μάτσου Πίτσου ή κάποια Παταγονία θα βρεθεί. Ο πόλεμος σιγά-σιγά προβάλλει στον ορίζοντα.

*Από την ΕΣΤΙΑ

=======================

Ο πόλεμος έρχεται για να γλιτώσουν τις εξουσιες τους συγκεκριμένοι άνθρωποι.

 

«2026.....σαν το 1929 και λίγο μετά??? ...

Η Ευρώπη οδηγείται στην καταστροφή – Η «τέλεια καταιγίδα» είναι ήδη εδώ:

Η Ευρώπη βαδίζει με κλειστά μάτια προς τη μεγαλύτερη καταστροφή της σύγχρονης ιστορίας της.

Πόλεμος, χρέος, κοινωνική αποσύνθεση, ενεργειακή ασφυξία και γεωπολιτική παράνοια συνθέτουν το σκηνικό μιας «τέλειας καταιγίδας», που δεν είναι πια μελλοντικό σενάριο, αλλά παρούσα πραγματικότητα.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Οι όποιες ψευδαισθήσεις περί ειρήνης διαλύονται καθημερινά από νέα χτυπήματα, επιθέσεις βαθιά εντός ρωσικού εδάφους και σαμποτάζ κρίσιμων υποδομών. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες βυθίζονται στο σκοτάδι, ενώ οι κόκκινες γραμμές παραβιάζονται η μία μετά την άλλη. Η σύγκρουση δεν αποκλιμακώνεται· κλιμακώνεται επικίνδυνα.

Αυτό που προωθείται δεν είναι ειρήνη, αλλά μια τεχνητή εκεχειρία–παγίδα.

Ένα διάλειμμα που θα επιτρέψει την είσοδο δυτικών στρατευμάτων στο ουκρανικό έδαφος υπό το πρόσχημα της «προστασίας».

Ένα μόνο περιστατικό, μια προβοκάτσια, ένας τραυματισμός στρατιώτη θα αρκεί για να παρουσιαστεί ως αιτία γενικευμένου πολέμου.

Έτσι γεννιέται ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος: όχι από επίσημη κήρυξη, αλλά από προσχεδιασμένο χάος.

Πίσω από τη στρατιωτική παράνοια κρύβεται η οικονομική κατάρρευση.

Η Ευρώπη είναι πνιγμένη στο χρέος, με αναιμική ανάπτυξη, αποβιομηχάνιση και κοινωνίες που φτωχοποιούνται με ταχύτητα.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα: η ευρωπαϊκή οικονομία σέρνεται σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ήπειρος αυτοκαταστρέφεται οικονομικά, πολιτικά και δημογραφικά.

Ο πόλεμος δεν είναι ατύχημα. Είναι εργαλείο.

Χωρίς εξωτερικό εχθρό, τα ευρωπαϊκά καθεστώτα θα έρχονταν αντιμέτωπα με την οργή των πολιτών τους.

Ακρίβεια, ανεργία, διάλυση της μεσαίας τάξης και κοινωνική ασφυξία δεν μπορούν να κρυφτούν για πάντα.

Ο πόλεμος λειτουργεί ως βαλβίδα εκτόνωσης και ως δικαιολογία για αυταρχισμό, λογοκρισία και περαιτέρω φτωχοποίηση.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει να μην έχει μέλλον. Οι εσωτερικές αντιθέσεις βαθαίνουν, η κοινωνική συνοχή διαλύεται και η πολιτική νομιμοποίηση καταρρέει. Η επιβίωσή της τίθεται πλέον ανοιχτά υπό αμφισβήτηση.

Στο οικονομικό πεδίο, τα σημάδια είναι εξίσου δυσοίωνα.

Η περίοδος 2024–2028 προδιαγράφεται ως μια βαθιά παγκόσμια ύφεση. Η Ευρώπη αναμένεται να δεχτεί το βαρύτερο πλήγμα, με τις ΗΠΑ να αντέχουν περισσότερο, αλλά όχι χωρίς κόστος.

Η παγκόσμια οικονομία μπαίνει σε φάση αποσταθεροποίησης χωρίς προηγούμενο.

Οι αγορές πολύτιμων μετάλλων φωνάζουν αυτό που οι κυβερνήσεις αρνούνται να παραδεχτούν.

Όταν έρχονται πόλεμοι και μεγάλες κρίσεις, οι «ενημερωμένοι» στρέφονται στον χρυσό, το ασήμι και την πλατίνα. Οι κυρώσεις και οι γεωπολιτικές συγκρούσεις έχουν ήδη κόψει κρίσιμες ροές πρώτων υλών, ενώ νέοι περιορισμοί από μεγάλους παραγωγούς απειλούν να τινάξουν στον αέρα την παγκόσμια αγορά.

Το αποτέλεσμα είναι εκρηκτικές αυξήσεις τιμών, ελλείψεις βασικών αγαθών και μια κοινωνία που καλείται να πληρώσει τον λογαριασμό.

Ταυτόχρονα, η τεχνητή νοημοσύνη αυξάνει την παραγωγικότητα αλλά καταστρέφει θέσεις εργασίας, δημιουργώντας μια παράδοξη πραγματικότητα όπου το ΑΕΠ ανεβαίνει, αλλά οι άνθρωποι φτωχαίνουν.

Όλα συγκλίνουν σε ένα ζοφερό συμπέρασμα: σε έναν άμεσο πόλεμο με τη Ρωσία, η Ευρώπη θα ηττηθεί – στρατιωτικά, οικονομικά και κοινωνικά.

Δεν διαθέτει ούτε την ενότητα, ούτε τους πόρους, ούτε την αντοχή για μια τέτοια σύγκρουση.

Η «τέλεια καταιγίδα» δεν πλησιάζει.

Έχει ήδη ξεσπάσει. Και αν δεν αλλάξει άμεσα πορεία, η Ευρώπη δεν θα βγει απλώς τραυματισμένη – θα βγει αγνώριστη.»

Ιωάννης Χρυσογονιδης

 ===============