Πρώην αξιωματικός του ναυτικού που εργάστηκε στον χρηματοοικονομικό τομέα και στη συνέχεια στο Χόλιγουντ πριν γίνει ο αρχιτέκτονας της νίκης του Τραμπ το 2016, ο Στιβ Μπάνον σκέφτεται με όρους δυναμικής ισχύος και πολιτισμικών ρήξεων. Πεπεισμένος ότι η Δύση διέρχεται μια καταστροφική φάση αποσύνθεσης, αυτός ο συχνός επισκέπτης στη Γαλλία, την οποία λέει ότι αγαπά βαθιά, παρατηρεί τη Γηραιά Ήπειρο με ένα μείγμα ανησυχίας και νοσταλγίας, πεπεισμένος ότι τα έθνη δεν έχουν εξαφανιστεί αλλά απλώς βρίσκονται σε αδράνεια.
JDD : Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ επικαλείται μια πιθανή «εξαφάνιση του ευρωπαϊκού πολιτισμού», σε τι αναφέρεται ;
Οι αναγνώστες σας θα πρέπει να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη το έγγραφο εθνικής στρατηγικής των ΗΠΑ. Έχει μήκος μόνο 33 σελίδες : αυτή η συντομία είναι νομική απαίτηση. Κάθε χρόνο, η κυβέρνηση πρέπει να δημοσιεύει το γεωπολιτικό της δόγμα και στη συνέχεια, τέσσερις εβδομάδες αργότερα, το Πεντάγωνο αναπτύσσει ένα στρατιωτικό σχέδιο δράσης με βάση αυτή τη στρατηγική.
Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ότι η Ευρώπη υποβιβάστηκε στη σελίδα 29. Συχνά λέω στους Ευρωπαίους φίλους μου : ήρθε η ώρα η Γηραιά Ήπειρος να ξυπνήσει. Ακόμα και εγώ σοκαρίστηκα. Μοιραζόμαστε έναν κοινό ιουδαιοχριστιανικό πολιτισμό, κι όμως η Ευρώπη εμφανίζεται τώρα ως δευτερεύουσα στην αμερικανική στρατηγική ιεραρχία.
JDD : Μιλάτε για μια απλή γεωπολιτική παρακμή ή για έναν πραγματικό κίνδυνο κατάρρευσης ;
Σε είκοσι ή τριάντα χρόνια, μπορεί να μην γνωρίζουμε καν ποιος θα κυβερνήσει ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό είναι ένα σημείο που το κίνημα Maga παρακολουθεί πολύ στενά, ιδιαίτερα στην εκπομπή μου «The War Room». Μιλάμε συνεχώς για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν η Γαλλία και η Αγγλία στη χρηματοδότηση των τριακονταετών ομολόγων τους, ακριβώς επειδή κανείς δεν ξέρει ποιος θα είναι στην εξουσία εκείνη την εποχή ! Το γεγονός ότι αυτή η ιδέα αναφέρεται ρητά σε ένα επίσημο στρατηγικό έγγραφο είναι εκπληκτικό. Το να δηλώνει κανείς ότι «Θα επιδιώξουμε αντίσταση στην πολιτισμική κατάρρευση αυτών των χωρών και θα συνεργαστούμε με αυτήν την αντίσταση» είναι πρωτοφανές στην αμερικανική ιστορία. Είναι μια εκπληκτικά ριζοσπαστική στάση. Ξέρουμε τι οφείλουμε στη Γαλλία. Χωρίς τη χρηματοδότησή της, χωρίς τον στρατό της, χωρίς τον Rochambeau, τον de Grasse ή τον Lafayette, δεν θα είχαμε κατακτήσει την ανεξαρτησία μας. Οι Αμερικανοί νιώθουν μια γνήσια συμπάθεια για τη Γαλλία, καθώς πλησιάζουμε στην 250ή επέτειο από την ίδρυση του έθνους μας. Κι όμως, κατακλυζόμαστε από αυτές τις ιστορίες στις εφημερίδες για μια ισλαμική κατάληψη της Γαλλίας, χωρίς καμία επαρκή απάντηση, παρά τις υποτιθέμενα καθησυχαστικές δηλώσεις των αρχών σας.
JDD : Πώς βλέπετε την τρέχουσα πολιτική κατάσταση στη Γαλλία και τον ρόλο που διαδραματίζει ο Emmanuel Macron ;
Βρίσκεστε σε πλήρη κρίση. Η Πέμπτη Δημοκρατία θα μπορούσε να καταρρεύσει από τη μια μέρα στην άλλη. Έχετε ένα κολοσσιαίο πρόβλημα δημόσιων οικονομικών, και εν τω μεταξύ, ο Emmanuel Macron φαντάζεται τον εαυτό του ως de Gaulle ή ως Ναπολέοντα. Δεν καταλαβαίνω τι παριστάνει ο πρόεδρός σας όταν η Γαλλία αντιμετωπίζει τόσο τεράστιες δυσκολίες. Αυτά τα διαρθρωτικά προβλήματα είναι επιλύσιμα, αλλά απαιτούν κάποιον με το θάρρος να τα αντιμετωπίσει.
JDD : Παρουσιάζετε μια εξαιρετικά ζοφερή εικόνα. Είστε απαισιόδοξος ή απλώς ρεαλιστής ;
Νομίζω ότι είμαι διορατικός. Η Γαλλία, όπως και η Μεγάλη Βρετανία, οδεύει προς μια κατάσταση εμφυλίου πολέμου. Κατά την άποψή μου, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτό. Και ποτέ δεν έκανα λάθος για την Ευρώπη. Σήμερα, ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ανίκανος να σχηματίσει μια σταθερή κυβέρνηση, ακόμη και όταν οι Γάλλοι περνούν μια μεγάλη οικονομική κρίση. Οι παγκοσμιοποιητές έχουν ήδη προσπαθήσει να μετακυλίσουν το βάρος στους εργαζόμενους. Ο λαός είπε όχι. Αλλά δεν έχει προκύψει καμία αξιόπιστη λύση. Ο Μακρόν θα συνεχίσει να αλλάζει κυβερνήσεις μέχρι να καταρρεύσει η Πέμπτη Δημοκρατία. Και τότε, θα έχετε ένα συστημικό πρόβλημα. Θα αντιμετωπίσετε μεγάλες δυσκολίες στην πώληση του χρέους σας. Το ίδιο που συνέβη στην πρώην Βρετανίδα πρωθυπουργό Λιζ Τρας θα μπορούσε να συμβεί και στον Μακρόν. Μην ξεχνάτε ποτέ : η αγορά ομολόγων έχει ρίξει περισσότερες κυβερνήσεις από ό,τι κανόνια. Σήμερα, το μήνυμα είναι σαφές : δεν υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχουν ενήλικες στο δωμάτιο. Και το ζήτημα της μετανάστευσης που βιώνετε είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτήν την οικονομική κρίση. Δεν μπορείτε να διατηρήσετε ένα κράτος πρόνοιας ενώ ανοίγετε τη χώρα χωρίς όρια. Είναι μια θεμελιώδης αντίφαση. Αυτό το μοντέλο είναι καταδικασμένο να αποτύχει.
JDD : Πιστεύετε ότι η Γαλλία θα μπορούσε να έχει έναν Ισλαμιστή πρόεδρο σε πενήντα χρόνια ;
Όχι. Νομίζω ότι θα βρίσκεστε σε εμφύλιο πόλεμο πολύ πριν συμβεί αυτό. Το είπα ήδη κατά τη διάρκεια του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων. Αν κοιτάξετε την ιστορία, ειδικά αυτήν της αγροτικής Γαλλίας, οι άνδρες που τροφοδότησαν τον στρατό του Ναπολέοντα ήταν ένθερμοι πατριώτες. Οι Γάλλοι δεν είναι διατεθειμένοι να ηττηθούν χωρίς μάχη. Οι νοοτροπίες μπορεί να είναι διαφορετικές στις μεγάλες πόλεις, αλλά θα υπάρξει εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία πριν έχετε έναν ισλαμιστή πρόεδρο. Και δεν πρέπει να χάσουμε αυτόν τον πόλεμο.
JDD : Θα επέμβουν οι Αμερικανοί αν ξεσπάσει ένας τέτοιος πόλεμος ;
Νομίζω ότι η χριστιανική Δύση θα πει τη γνώμη της.
JDD : Πιστεύετε ότι η Γαλλία χρειάζεται ένα ισχυρό αίσθημα εθνικισμού για να ανακάμψει ;
Πρέπει να επιστρέψουμε στις ρίζες του γαλλικού εθνικισμού. Γνωρίζω καλά τη Γαλλία : οι Γάλλοι αγαπούν βαθιά τη χώρα τους. Αλλά τα τελευταία είκοσι ή τριάντα χρόνια, πολλοί ένιωθαν ότι δεν τους ανήκει πλέον. Όλα όσα αγαπούσαν, όλα όσα έμαθαν από την ιστορία τους, όλα όσα τους κληροδότησαν οι γονείς και οι παππούδες τους εξαφανίζονται. Νιώθουν ότι η Γαλλία γίνεται όλο και λιγότερο γαλλική κάθε μέρα. Ο μόνος τρόπος για να αντιστραφεί αυτή η πορεία είναι να βρεθεί ένας αφοσιωμένος εθνικιστής που θα βάζει τη Γαλλία και τους Γάλλους πολίτες πάνω απ' όλα. Και αυτό θα είναι δύσκολο, επειδή πολλά ειδικά συμφέροντα επωφελούνται από την παρακμή της σύγχρονης Γαλλίας. Η αμερικανική ανάκαμψη ήταν πολύ δύσκολη και απέχουμε πολύ από το να τελειώσουμε.
JDD : Τι είδους ηγέτης θα ήταν ικανός να εφαρμόσει τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις ;
Θα απαιτηθεί ένας σταθερός ηγέτης, κάποιος που δεν φοβάται να πει ότι αυτές οι μεταρρυθμίσεις απαιτούν θάρρος. Αν η Γαλλία χρεοκοπούσε, δεν θα ήταν λόγω των προσπαθειών του γαλλικού λαού, αλλά λόγω ενός συστήματος που επιτρέπει στους μετανάστες να φτάνουν και να επωφελούνται άμεσα από την κοινωνική βοήθεια, χωρίς να είναι παραγωγικά μέλη της κοινωνίας. Είστε παγιδευμένοι : αν αυξήσετε τους φόρους, χάνετε τους πλουσιότερους φορολογούμενους σας. Οι πιο δυναμικοί νέοι επιχειρηματίες σας θα πάνε στο Λονδίνο ή τη Νέα Υόρκη. Είναι ένας φαύλος κύκλος. Σε μια τέτοια κατάσταση, χρειάζεστε έναν ισχυρό ηγέτη. Χρειάζεστε κάποιον που κατανοεί τον πολιτισμό της χώρας, τους πολίτες της και που είναι προετοιμασμένος να δει τα πράγματα μέχρι τέλους, ακόμα και όταν οι αποφάσεις είναι δύσκολες.
Κάποιος σαν τον Κάρολ Ναβρότσκι, τον νέο Πολωνό πρόεδρο: ένας σκληρός τύπος, ατρόμητος. Αν η Γαλλία είχε έναν υποψήφιο του διαμετρήματος του Ντόναλντ Τραμπ, θα κέρδιζε με σαρωτική νίκη. Και ειλικρινά, υποστηρίζω πλήρως τη Μαρίν Λεπέν αν τα δικαστήρια της επιτρέψουν να θέσει υποψηφιότητα. Παρά τα ελαττώματά της, νομίζω ότι παραμένει η καλύτερη επιλογή.
JDD : Δεν είναι η Μαρίν Λεπέν πολύ αριστερά οικονομικά για εσάς ;
Στην τρέχουσα κατάσταση της Γαλλίας, είναι πολύ δύσκολο να είσαι Ριγκανικός Ρεπουμπλικάνος με την κλασική έννοια. Δεν είσαι οικονομία προσφοράς. Μπορεί να μπορέσεις να το πετύχεις αυτό μια μέρα, αλλά προς το παρόν, πρέπει πρώτα να σταθεροποιήσεις την κατάσταση. Αυτό συνεπάγεται απαραίτητα τη μείωση των δημόσιων δαπανών.
JDD : Ακολουθεί η Γερμανία, η οποία έχει επικρίνει έντονα τα σχόλια του Τραμπ για την Ευρώπη, την ίδια πορεία;
Δεν νομίζω ότι η Γερμανία βρίσκεται στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου. Ωστόσο, περνάει μια μεγάλη οικονομική κρίση. Οι ελίτ της έχουν αποβιομηχανοποιήσει τη χώρα στο όνομα μιας παράλογης λατρείας μηδενικών εκπομπών άνθρακα. Αντιμετωπίζει επίσης ένα τεράστιο πρόβλημα μετανάστευσης. Η πίεση στους δημόσιους πόρους γίνεται κρίσιμη. Πρόκειται για μια απειλή για την ασφάλεια και τον πολιτισμό. Στη Γαλλία, το πρόβλημα είναι ακόμη βαθύτερο: οι πολιτιστικές ελίτ αρνούνται να αντιμετωπίσουν αυτά τα ζητήματα. Προτιμούν να κάνουν τα στραβά μάτια. Αυτό που αφήνετε στα παιδιά σας είναι βαθιά ανησυχητικό.
JDD : Μπορεί η Γαλλία να ανακάμψει χωρίς να έρθει σε ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση ;
Η Γαλλία και η Γερμανία έχουν χρηματοδοτήσει τα πάντα. Το σύστημα σχεδιάστηκε για να αποφύγει έναν ακόμη ηπειρωτικό πόλεμο. Ο Ζαν Μονέ και οι σύμμαχοί του γνώριζαν ότι οι Γάλλοι και Γερμανοί φορολογούμενοι θα πλήρωναν τον λογαριασμό. Ήταν ένας τρόπος να αγοράσουν ειρήνη. Ήταν παράλογο. Κατά την άποψή μου, η Γαλλία χρειάζεται ένα Frexit. Η έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα καθυστέρησε ακόμη και τον κίνδυνο εμφυλίου πολέμου. Επιπλέον, πολλοί Ισλαμιστές θα ψήφιζαν κατά ενός Frexit, κατά μιας Γαλλίας που θα έχει ανεξαρτητοποιηθεί ξανά και είναι ικανή να στείλει ένα σημαντικό μέρος των μεταναστών πίσω στις χώρες προέλευσής τους.
JDD : Γνωρίζετε καλά τη Γαλλία. Πώς νιώθετε σήμερα όταν την κοιτάτε, μερικές φορές ακόμη και από το παράθυρο ενός ταξί ;
Μου ραγίζει την καρδιά. Έζησα μεταξύ Λονδίνου και Παρισιού για πάνω από ένα χρόνο. Ερωτεύτηκα τη Γαλλία και τους Γάλλους. Πέρασα τα Σαββατοκύριακά μου στα πεδία των μαχών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, από το Σομμ μέχρι το Βερντέν. Αυτή η Γαλλία των μικρών χωριών μου θύμιζε την αγροτική Αμερική : δυνατοί άνθρωποι που απλώς θέλουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια και να προστατεύσουν τα παιδιά τους. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο, υπάρχει ευρεία συναίνεση μεταξύ των ταξιδιωτών : το Παρίσι είναι μακράν η πιο όμορφη πόλη στον κόσμο τα Χριστούγεννα. Τα φώτα, η ατμόσφαιρα... Είναι μια αληθινή χριστουγεννιάτικη πόλη. Αλλά σήμερα, όταν μιλάω με ανθρώπους, πολλοί φοβούνται να πάνε. Ακούνε για τις επιθέσεις με μαχαίρι, τις επιθέσεις και αυτό τους τραυματίζει. Φοβούνται τις χριστουγεννιάτικες αγορές. Και αυτή είναι μόνο η αρχή. Αυτό το κλίμα μπορεί να πυροδοτήσει μια πολύ επικίνδυνη σπείρα. Τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, βρισκόμασταν σε παρόμοια κατάσταση το 2014 και το 2015. Η παρακμή ήταν ενορχηστρωμένη. Η Γαλλία βρίσκεται στην ίδια κατάσταση σήμερα. Οι παγκοσμιοποιητές ενορχηστρώνουν αυτήν την ελεγχόμενη παρακμή, ενώ παράλληλα πλουτίζουν οι ίδιοι στη διαδικασία. Αλλά αυτό δεν είναι αναπόφευκτο. Έχετε τη δύναμη να δράσετε. Και όταν ανακτήσετε τον έλεγχο, πρέπει να δράσετε αποφασιστικά, με ισχυρούς, έξυπνους και αποφασισμένους ηγέτες.
Le Journal du Dimanche
23/12/25
VIA Babis Georges Petrakis
===================
Σχόλια