🆘⛔️‼️Η ύπαιθρος υπό απαλλοτρίωση: αγρότες, ενέργεια, νερό και ο πολιτισμός που χάνεται
➡️Τα Χριστούγεννα βρίσκουν τους αγρότες στους δρόμους. Όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη. Ζητούν το αυτονόητο: αποζημιώσεις για ζώα που σφάζονται υποχρεωτικά λόγω ζωονόσων, πληρωμές για σοδειές που παραμένουν απλήρωτες, επιβίωση απέναντι στο εκρηκτικό κόστος ενέργειας, λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται σε όλη την Ευρώπη. Δεν πρόκειται για ελληνική ιδιαιτερότητα, αλλά για μια γενικευμένη κρίση του αγροτικού κόσμου.
➡️Στην Ευρώπη γίνεται πλέον λόγος για «πραγματικούς αγρότες», «πραγματικά προϊόντα», «πραγματικό πολιτισμό». Γιατί αυτό που διακυβεύεται δεν είναι μόνο το εισόδημα, αλλά ο ίδιος ο ρόλος της υπαίθρου ως τόπου παραγωγής τροφής, γνώσης και πολιτισμού.
➡️Την ίδια στιγμή, στην Ελλάδα εξελίσσεται μια άνευ προηγουμένου αναδιάρθρωση του χώρου. Οι βουνοκορφές παραδίδονται μαζικά σε ανεμογεννήτριες και οι εύφοροι κάμποι — ακόμη και γαίες υψηλής παραγωγικής αξίας — μετατρέπονται σε φωτοβολταϊκά πάρκα. Όχι μέσα από έναν σοβαρό χωροταξικό σχεδιασμό, αλλά με αποσπασματικές αδειοδοτήσεις και με γνώμονα το γρήγορο επενδυτικό κέρδος.
➡️Η «πράσινη μετάβαση» παρουσιάζεται ως μονόδρομος, όμως συχνά υλοποιείται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις στο μικροκλίμα, τη θερμοκρασία του εδάφους, το υδρολογικό ισοζύγιο και την αγροτική παραγωγή. Οι τοπικές κοινωνίες βλέπουν τον τόπο τους να αλλάζει ριζικά, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή στις αποφάσεις και χωρίς αντίστοιχα οφέλη.
➡️Παράλληλα, τα χωριά ερημώνουν. Οι νέοι εγκαταλείπουν την ύπαιθρο, όχι επειδή το θέλουν, αλλά επειδή δεν μπορούν να ζήσουν από αυτήν. Στο όνομα της κλιματικής κρίσης και της «ανάπτυξης», συντελείται μια σιωπηλή, γενικευμένη απαλλοτρίωση της υπαίθρου — όχι πάντα με τυπικούς νόμους, αλλά με οικονομικούς και θεσμικούς μηχανισμούς που την καθιστούν μη βιώσιμη για τους κατοίκους της.
➡️Μέσα σε αυτό το πλαίσιο προωθούνται νέες διατροφικές κατευθύνσεις, όπως η εντομοφαγία και τα συνθετικά κρέατα. Το ζήτημα δεν είναι αν αυτές οι τεχνολογίες έχουν ή δεν έχουν θέση στο μέλλον. Το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιος ελέγχει την τροφή. Όταν η διατροφή αποσυνδέεται από τη γη, τον αγρότη και την τοπική παραγωγή και συγκεντρώνεται σε υπερεθνικά κεφάλαια, τότε δεν αλλάζει απλώς το καταναλωτικό μοντέλο — αλλά και ο ίδιος ο πολιτισμός.
➡️Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μέχρι το 2030 αναμένεται η δημιουργία δεκάδων data centers στη χώρα. Επενδύσεις υψηλής ενεργειακής και υδατικής κατανάλωσης, με ελάχιστες θέσεις εργασίας και σημαντικές πιέσεις στους φυσικούς πόρους. Σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση για την κατάργηση ή απορρόφηση δημοτικών εταιρειών ύδρευσης και τη συγκέντρωση του νερού σε μεγάλους φορείς αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Το νερό παύει να αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό αγαθό και μετατρέπεται σε εργαλείο κερδοφορίας.
👉Η ύπαιθρος δεν χρειάζεται ούτε εξιδανίκευση ούτε εγκατάλειψη. Χρειάζεται πολιτικές που να στηρίζουν τον αγρότη, να προστατεύουν τη γη υψηλής παραγωγικότητας, να σχεδιάζουν την ενεργειακή μετάβαση με σεβασμό στο περιβάλλον και στις τοπικές κοινωνίες, και να διασφαλίζουν ότι βασικοί πόροι όπως το νερό και η τροφή παραμένουν υπό κοινωνικό έλεγχο.
➡️Γιατί χωρίς ζωντανή ύπαιθρο, δεν υπάρχει ούτε διατροφική ασφάλεια, ούτε περιφερειακή ανάπτυξη, ούτε πολιτιστική συνέχεια. Και αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά ολόκληρη την κοινωνία — όχι μόνο τους αγρότες.
Ευχαριστώ τον ΗΧΩ fm hxonews.gr για τη φιλοξενία
https://www.youtube.com/watch?v=N1EwHVlYH2U
Lykos Vasilis
==================
πρόεδρος ακκελ Βάκης Τσιομπανίδης
========================
-----------------------
... μην έχετε καμία αμφιβολία. Οι κρατούντες νεοφιλελέ (ως μουτζαχεντίν της οικονομίας) υλοποιούν ένα ευρύτερο σχέδιο που θέλει την καταστροφή της γεωργίας με τη μορφή που ξέρετε ως σήμερα... αν αυτό συνδυασθεί με την απέχθεια όλων των φασιστικών καθεστώτων στους πυρήνες ελευθερίας - αυτονομίας όπως είναι οι μικροί παραγωγοί, δεν είναι καθόλου περίεργο να επιζητούν και να προκαλούν με κάθε μέσο την εξαθλίωση και άρα των ξεριζωμό των "ανυπότακτων" που αποτελούν εμπόδια στην πλήρη καρτελοποίηση και ασφυκτικό έλεγχο της αγοράς των τροφίμων με συνεπαγόμενο επίσης ασφυκτικό πολιτικό έλεγχο των μαζών... Το διακύκευμα είναι ένα ο έλεγχος της τροφής, ο έλεγχος κσι η κσθυπόταξη της μάζας.
Προσθέστε στα παραπάνω και το νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται με την Ουκρανία ως πάροχο αγροτικών προϊόντων με την λήξη του πολέμου (βλέπε 9ο λεπτό εδώ) (Να μια ακόμα εκδούλευση της κυβέρνσης προς τα καρτελ που ήδη είναι έτοιμα να βάλουν στην αγορά προϊόντα Ουκρανίας... η γη της οποίας ήδη έχει αγορασθεί από επιχειρηματικά μεγαθήρια)
Σχόλια